Werkgroep 6. Massaschade en collectieve actie
1. Wat zijn de voordelen van een collectieve afwikkeling van massaschade?
Als je weinig schade hebt geleden kan men samen strooischade vorderen. Daarnaast is het efficiënt en
effectief. Het zorgt ook voor de schadeveroorzakende partij (en hun aandeelhouders) geeft het
zekerheid; geen jarenlange procedures, maar alles in 1 keer afgewikkeld. Het dus voor hen ook
kostenbesparend.
Het levert ook voordelen op voor de rechterlijke macht, die wordt minder belast.
Nadelen zijn dat er een claimcultuur ontstaat zoals in de USA zich voordoet; claimcowboys. Ook
wordt er minder rekening gehouden met de verschillen per individueel geval. Daarnaast kan de
procedure toch hoog oplopen in kosten. Ten slotte wordt er gesproken over free-riders;
2. Op welke gronden kan in het huidige Nederlands recht een organisatie de belangen van
benadeelden behartigen?
Art. 3:305a Wft en art. 7:907 BW (de laatste gecombineerd met art. 1013 en 1018 Rv).
Art. 3:305a Wft – een stichting of vereniging met volledige rechtsbevoegdheid kan een vordering
instellen. Die kan een rechtsvordering instellen; een verklaring voor recht. Het moet dan gaan om het
behartigen van gelijksoortige belangen en dit moet in de statuten staan. In lid 2 staat dat je om twee
redenen niet-ontvankelijk kan zijn; voordat de gang naar de rechter start, moet er overleg worden
gevoerd over een mogelijke gezamenlijke oplossing en de belangen van de achterban moeten
voldoende worden gewaarborgd. Let op – er kan geen geld gevorderd worden, lid 3 laatste zin.
Art. 7:907 BW, de WCAM – dit betreft het verbindend laten verklaring van een overeenkomst die al is
gesloten. Dit moet eveneens gelijksoortige gebeurtenissen betreffen. Wie kan naar de rechter stappen?
Dezelfde partijen als bij art. 3:305a Wft. In lid 2 staat vervolgens wat de overeenkomst waar het om
gaat, moet bevatten. Lid 3 gaat over wanneer het verzoek zal worden afgewezen, dus eigenlijk
ontvankelijkheid, er staat een uitgebreide lijst; voor ons de belangrijkste is: de vergoeding is niet
redelijk (sub b) en de inhoud voldoet niet aan lid 2 (sub a), de belangen van de gedupeerde zijn
onvoldoende gewaarborgd (sub e) en niet-representativiteit (sub f). In lid 4 wordt nog gezegd dat
indien de rechter de overeenkomst niet redelijk vindt, deze nog gewijzigd kan worden.
Optout voor de WCAM: art. 7:908 lid 2 BW
3. Welke zaak/welk arrest vormde de directe aanleiding voor de totstandkoming van de
Wcam?
DES-zaak, in de praktijk: Dexia, Vie d’Or, Vedior, Shell, Converium. Voornamelijk financieel
rechtelijke zaken. Dit kan verklaard worden door het feit dat beleggingsschade; vaak collectief is.
Daarnaast heeft de HR een criterium ontworpen van maatman, waarmee men makkelijker komt tot
onrechtmatigheid en waarmee causaliteit eenvoudiger aannemelijk te maken. Dit maakt dat een
collectieve actie en collectieve schikking voor de hand ligt.
4. Welke vier fasen worden er in een WCAM-procedure onderscheiden?
Schikking, verzoekschriftprocedure, verweer, mondelinge behandeling, uitspraak, opt out.
1
1. Wat zijn de voordelen van een collectieve afwikkeling van massaschade?
Als je weinig schade hebt geleden kan men samen strooischade vorderen. Daarnaast is het efficiënt en
effectief. Het zorgt ook voor de schadeveroorzakende partij (en hun aandeelhouders) geeft het
zekerheid; geen jarenlange procedures, maar alles in 1 keer afgewikkeld. Het dus voor hen ook
kostenbesparend.
Het levert ook voordelen op voor de rechterlijke macht, die wordt minder belast.
Nadelen zijn dat er een claimcultuur ontstaat zoals in de USA zich voordoet; claimcowboys. Ook
wordt er minder rekening gehouden met de verschillen per individueel geval. Daarnaast kan de
procedure toch hoog oplopen in kosten. Ten slotte wordt er gesproken over free-riders;
2. Op welke gronden kan in het huidige Nederlands recht een organisatie de belangen van
benadeelden behartigen?
Art. 3:305a Wft en art. 7:907 BW (de laatste gecombineerd met art. 1013 en 1018 Rv).
Art. 3:305a Wft – een stichting of vereniging met volledige rechtsbevoegdheid kan een vordering
instellen. Die kan een rechtsvordering instellen; een verklaring voor recht. Het moet dan gaan om het
behartigen van gelijksoortige belangen en dit moet in de statuten staan. In lid 2 staat dat je om twee
redenen niet-ontvankelijk kan zijn; voordat de gang naar de rechter start, moet er overleg worden
gevoerd over een mogelijke gezamenlijke oplossing en de belangen van de achterban moeten
voldoende worden gewaarborgd. Let op – er kan geen geld gevorderd worden, lid 3 laatste zin.
Art. 7:907 BW, de WCAM – dit betreft het verbindend laten verklaring van een overeenkomst die al is
gesloten. Dit moet eveneens gelijksoortige gebeurtenissen betreffen. Wie kan naar de rechter stappen?
Dezelfde partijen als bij art. 3:305a Wft. In lid 2 staat vervolgens wat de overeenkomst waar het om
gaat, moet bevatten. Lid 3 gaat over wanneer het verzoek zal worden afgewezen, dus eigenlijk
ontvankelijkheid, er staat een uitgebreide lijst; voor ons de belangrijkste is: de vergoeding is niet
redelijk (sub b) en de inhoud voldoet niet aan lid 2 (sub a), de belangen van de gedupeerde zijn
onvoldoende gewaarborgd (sub e) en niet-representativiteit (sub f). In lid 4 wordt nog gezegd dat
indien de rechter de overeenkomst niet redelijk vindt, deze nog gewijzigd kan worden.
Optout voor de WCAM: art. 7:908 lid 2 BW
3. Welke zaak/welk arrest vormde de directe aanleiding voor de totstandkoming van de
Wcam?
DES-zaak, in de praktijk: Dexia, Vie d’Or, Vedior, Shell, Converium. Voornamelijk financieel
rechtelijke zaken. Dit kan verklaard worden door het feit dat beleggingsschade; vaak collectief is.
Daarnaast heeft de HR een criterium ontworpen van maatman, waarmee men makkelijker komt tot
onrechtmatigheid en waarmee causaliteit eenvoudiger aannemelijk te maken. Dit maakt dat een
collectieve actie en collectieve schikking voor de hand ligt.
4. Welke vier fasen worden er in een WCAM-procedure onderscheiden?
Schikking, verzoekschriftprocedure, verweer, mondelinge behandeling, uitspraak, opt out.
1
