Samenvatting reader ‘Clinicalal Child and odeleecalen羵 S羵udieeC Cencales羵et Theeriee and Challengeess
Heefde羵uk 1C In羵reducaltie
Het gaat in dit boek niet alleen over de clinicus, de cliënt of de ouders van de cliënten. Maar ook over
jou als student (lezer), een aankomende srefeeeienal ef educalatien (prof-ed). de auteurs van het
boek proberen jou als student voor te bereiden om een goede prof-ed te worden en om je eigen
hoop en competentes te confronteren met de normen, waarden en suggestes in dit boek. Het is
belangrijk om kritsch te blijven kijken, want een goede student leest, refecteert kritsch, stelt vragen
en probeert zelfs nieuwe ideeën te formuleren als een oude theorie te beperkt is.
Het is belangrijk om naast betrokkenheid en solidariteit (medeleven) ook geduld en afstand te
bewaren om de professionele taken goed uit te voeren. Vooral de balans vinden is belangrijk.
Uitzoeken wie de cliënt is, maar ook goed kijken naar de omgeving. Waar kan er hulp geboden
worden? Je moet niet zo maar overgaan naar conclusies, maar goed kijken naar alle aspecten van de
situatee begrijpen van de situate van de cliënt, het promoten van de competentes van de cliënt en
helpen om manieren te vinden om het leven van de cliënt aangenamer te verbeteren. Het gaat om
de balans vinden tussen betrokkenheid bij serieuze problemen en de professionele
verantwoordelijkheid om steun en solidariteit te bieden. Soms gaat het om een keuze maken tussen
het veilig volgen van een protocol of een oplossing die meer gericht is op de persoonlijke hulpvraag
van de cliënt. Ten slote moet er ook een balans gevonden worden tussen hulp die fnancieel
verzekerd wordt of hulp die niet fnancieel verzekerd wordt maar de cliënt wel nodig heef.
Concluderend, is het een weg van balanceren tussene het uitvoerbare, het haalbare, het gewenste,
het beschikbare en het geaccepteerde en de beste hulp die de cliënt nodig heef.
Prefeeeienal ef educalatien (prof-ed) = aan de universiteit getrainde professionals die zorgen voor het
onderwijs, leren, de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen en adolescenten (en andere
mensen die eventueel deze hulp nodig hebben na de adolescente).
Het ontwikkelen van professionele competentes is een verantwoordelijkheid die het hele leven
duurt. Het is belangrijk dat trainingen zorgen voor een sterke basis, van waaruit de professionals
contnu kunnen doorbouwen.
Er is onderzoek gedaan onder 200 tweedejaars Educaton and Child studenten. Zij moesten een
enquête invullen over de relate tussen hun ervaringen met de universiteit en hun studie en de
verwachtngen die ze hebben over hun professionele carrières in de toekomst. Hieruit bleeke
- De meeste studenten zijn van mening dat hun vrije tjd en studentenleven nu belangrijker is
dan hun professionele carrière in de toekomst en hun studie.
- De meeste studenten voorzien dat ze prof-ed worden in een onderwijsachtge setng of in
kleine klinieken.
- Een kwart van de studenten gaf aan dat het universitaire programma te veel aandacht
besteedt aan de validiteit van diagnostsche instrumenten. Zij stellen dat de instrumenten die
zij in hun carrière zullen gaan gebruiken, heel anders zijn dan de huidige praktjken en
instrumenten.
- 1/3e van de studenten is van mening dat de wetenschappelijke oriëntate en sterke focus op
onderzoek zorgt voor kennis en vaardigheden die onbelangrijk zijn in hun toekomstge baan.
Deze resultaten kunnen vanuit twee kanten bekeken worden. Ten eerste kan gesteld worden
dat de studenten niet zo goed zijn als de universiteit, dat ze hierdoor een vertekend beeld
hebben. Ten tweede kan gesteld worden dat de studenten niet goed getraind/voorbereid
worden, in dit geval moet het curriculum aangepast worden.
Bijna alle studenten gaven aan het leuk te vinden om met kinderen te werken. Veel studenten
hadden ook al ervaring met bijbaantjes of op vrijwillige basis met kinderen omgaan. Natuurlijk heef
het beroep van prof-ed hier ook mee te maken. Maar het is ook gericht op meer indirecte relates
met kinderen. Prof-eds werken bij organisates en organiseren bijvoorbeeld trainingen voor andere
,professionals. Ook geven ze diagnostsche processen structuur, administrateve processen,
samenwerken, goed luisteren, verslag doen van en anderen overtuigen. Dit zijn toch wel andere
competentes dan die nodig zijn voor directe interactes met kinderen.
Een prof-ed heef de kans om de ontwikkeling en gezondheid van cliënten te verbeteren. Health
(gezondheid) wordt als een standaard gebruikt.
Heal羵h = een staat van totaal fysiek, mentaal en sociaal welbevinden, en de afwezigheid van ziekte en
zwakte. Prof-eds houden zich vooral bezig met het verbeteren van de gezondheid en ontwikkeling en
condites die dit kunnen beïnvloeden.
Voor prof-eds is het belangrijk om de kracht van tradites in te zienn er zijn veel culturen die nog veel
historische tradites hebben. Prof-eds kunnen sommige tradites accepteren en soms gebruiken als
dit geen schade aan het kind levert. Het is belangrijk dat prof-eds deze tradites accepteren, zodat de
ouders moderne vormen accepteren. Als de prof-ed oude tradites aaeurt, kan het ervoor zorgen dat
de ouders behandelingen aaeuren. Het is dus belangrijk om een beetje te schipperen.
Tradite en consensus
Naast het belang van tradites en religies is consensus een belangrijke bron voor het bewijs van de
defnite van health. Er is een belangrijk verschil tussen tradite en consensus.
Traditie = regels die in het verleden golden.
Ceneeneue = regels of afspraken die meer recent zijn, in het heden gelden, waarbij de actuele
betrokkenheid en discussies van personen en groepen van invloed zijn.
Cultureel-historische benadering van educateve uitdagingen
In dit stuk wordt er vooral gekeken naar cultuur-historische benaderingen met personen zoals
Vygotsky, Luria en Leont’ev. Vygotsky stelt dat uitdagingen altjd benaderd en gedefnieerd moeten
worden vanuit het perspectef dat de omgeving geen handvaten biedt aan beperkte personen. Als jij
een stoornis hebt, dan past de omgeving zich hier niet op aan. Deze benadering vindt dus dat er
handvaten moeten worden gegeven om de omgeving aan te passen. Er kan gezegd worden dat het
laf is om de omgeving de schuld te geven, maar dat is niet de insteek van deze benadering. Het gaat
om cliënten die moeite hebben met begrijpen, onder andere van hun eigen beperkingen en de
gevolgen hiervan. Zij kunnen dus nergens verantwoordelijk voor zijn. Vygotsky stelt dat het belangrijk
is dat deze cliënten ondersteuning krijgen en hulpmiddelen ontwikkelen. Prof-eds hebben hier een
belangrijke taake analyseren van welk type hulp er nodig is, of deze hulp beschikbaar is en hoe de
hulp het meest efciënt is. Prof-eds gebruiken geen standaard hulpmiddelen, maar ontwikkelen dit
per cliënt. Prof-eds maken meestal gebruik van interpersoonlijke relates en niet-invasieve (niet
fysieke) hulpmiddelen om gezondheid en ontwikkeling van cliënten te verbeteren.
Iatrogenetsche eeecten
Natuurlijk gaat niet alles goed van wat een prof-ed doet. Soms kan het zelfs schadelijk zijn voor een
cliënt en dus negatef voor de gezondheid en ontwikkeling. Zulke negateve gevolgen van
pedagogisch en klinisch handelen worden ia羵regenetiecalhe efecal羵en genoemd. Deze eeecten lijken op
te treden wanneer een prof-ed bewust of onbewust een bijdrage levert aan het problematsche
functoneren van de cliënt. In zulke situates heef de prof-ed de cliënt niet genoeg beschermd tegen
negateve gevolgenn vaak een gebrek aan zorg, warmte, veiligheid, zekerheid en een stmulerende
setng. Hierbij kunnen er twee belangrijke vragen gesteld wordene
1. Wat is de oorzaak van deze situates, processen en negateve gevolgen?
2. Wat er kan er gedaan worden om dit te vermijden?
We kunnen onderscheid maken tussen verschillende soorten iatrogenetsche eeectene
- Reacaltieve sa羵hegene efecal羵ene negateve eeecten als gevolg van reactes door anderen op
behandeling, diagnose of label. Een cliënt komt vaak met een probleem bij een prof-ed, dit is
, de input voor het diagnostsche proces. Vaak komt er uit dit proces een ‘label’ zoals ADHD of
autsme. Deze labels geven namelijk sturing aan het proces en aan de behandeling, maar dit
is niet altjd positef. Het kan leiden tot gevoelens van afwijzing en negateve gevolgen. Een
label kan ook zorgen tot speciaal onderwijs, andere aandacht of setng voor het kind. Dit
zorgt voor een groter risico op pesten en afwijzing door leefijdsgenoten. Ook zorgt een label
ervoor dat het kind meer opvalt, waardoor de ouders het kind kunnen verstoppen voor de
omgeving door schaamte. Deze eeecten worden reacteve pathogene eeecten genoemd.
- Facalili羵atieve sa羵hegene efecal羵ene negateve eeecten die optreden als gevolg van invalide of
ineeecteve diagnoses en behandelingen. Als een diagnose niet klopt, leidt dit tot een niet
passende intervente. Deze eeecten worden nog erger als de diagnostek los staat van de
behandelingen en als een op zichzelf staand iets wordt gezien. Ook als diagnostek bedoeld is
als geruststelling kunnen de eeecten erger worden. Het is belangrijk dat prof-eds waken voor
de gezondheid van cliënten. Maar dit is moeilijk als diagnostek en behandeling los van elkaar
worden gezien. De behandeling is juist bedoeld om te ontdekken of de diagnose specifeker
of aangepast moet worden. Daarnaast is de behandeling ook om te waken voor negateve
eeecten.
- Beemettingeefecal羵ene interpersoonlijke overdracht van individuele eigenschappen. Deze
eigenschappen kunnen positef of negatef zijn, maar in dit geval gaat het vooral om
overdracht van negateve eigenschappen. Besmetngseeecten treden vooral op wanneer
kinderen of volwassenen met internaliserende of externaliserende problematek bij elkaar
worden gebracht voor behandeling (voor een paar maanden). Op de korte termijn lijkt dit
positef, maar op de lange termijn is het negatef omdat de peers elkaar versterken in de
negateve eeecten. Met behulp van onderzoek is dit naar voren gekomen.
- Beserkingen van leermegelijkhedene dit vindt plaats wanneer kinderen worden weg
gehouden van actviteiten die belangrijk zijn voor ontwikkeling en welbevinden.
Bijvoorbeelde kinderen met ernstge leerproblemen ziten op zogeheten cluster 3 of 4
scholen. Het is de bedoeling dat voor elk afzonderlijk kind een ontwikkelingsperspectef
wordt geformuleerd op basis van alle beschikbare informate. Dit ontwikkelingsperspectef
bepaalt het type en niveau van onderwijs. We maken onderscheid tussen 3 groepen
studentene
o Studenten die een gepland, geanalyseerd en goed geformuleerd perspectef hebben
en ook een plan om dit perspectef te bereiken.
o Studenten die geen geformuleerd ontwikkelingsperspectef en geen plan hebben.
Deze groep wordt benaderd als studenten die een beschermde omgeving en simpele
actviteiten nodig hebben. Er wordt gesteld dat deze studenten weinig
ontwikkelingsmogelijkheden hebben.
o Studenten die een geformuleerd perspectef en plan hebben, maar het uitvoeren van
dit plan gebeurt niet, ze wachten op een intervente.
In de tweede en derde groep zijn de leermogelijkheden beperkt. Bij de tweede groep wordt
aangenomen dat de studenten niet veel kunnen leren. Bij de derde groep zijn er goede
intentes, door het opgestelde plan. Maar het plan wordt ongeldig gemaakt door
onduidelijke communicate tussen professionals, dit kost tjd en daardoor wordt er niks in
gang gezet.
Kenmerken van het werkveld
De iatrogenetsche eeecten zijn de eerste groep factoren die van invloed zijn. Andere factoren die
meespelen zijn de kenmerken van het werkveld.
Allereerst kan er sprake zijn van falende klinische zorg. Er zijn professionals en klinieken die niet
genoeg verantwoordelijkheid nemen en niet genoeg betrokken zijn.
Heefde羵uk 1C In羵reducaltie
Het gaat in dit boek niet alleen over de clinicus, de cliënt of de ouders van de cliënten. Maar ook over
jou als student (lezer), een aankomende srefeeeienal ef educalatien (prof-ed). de auteurs van het
boek proberen jou als student voor te bereiden om een goede prof-ed te worden en om je eigen
hoop en competentes te confronteren met de normen, waarden en suggestes in dit boek. Het is
belangrijk om kritsch te blijven kijken, want een goede student leest, refecteert kritsch, stelt vragen
en probeert zelfs nieuwe ideeën te formuleren als een oude theorie te beperkt is.
Het is belangrijk om naast betrokkenheid en solidariteit (medeleven) ook geduld en afstand te
bewaren om de professionele taken goed uit te voeren. Vooral de balans vinden is belangrijk.
Uitzoeken wie de cliënt is, maar ook goed kijken naar de omgeving. Waar kan er hulp geboden
worden? Je moet niet zo maar overgaan naar conclusies, maar goed kijken naar alle aspecten van de
situatee begrijpen van de situate van de cliënt, het promoten van de competentes van de cliënt en
helpen om manieren te vinden om het leven van de cliënt aangenamer te verbeteren. Het gaat om
de balans vinden tussen betrokkenheid bij serieuze problemen en de professionele
verantwoordelijkheid om steun en solidariteit te bieden. Soms gaat het om een keuze maken tussen
het veilig volgen van een protocol of een oplossing die meer gericht is op de persoonlijke hulpvraag
van de cliënt. Ten slote moet er ook een balans gevonden worden tussen hulp die fnancieel
verzekerd wordt of hulp die niet fnancieel verzekerd wordt maar de cliënt wel nodig heef.
Concluderend, is het een weg van balanceren tussene het uitvoerbare, het haalbare, het gewenste,
het beschikbare en het geaccepteerde en de beste hulp die de cliënt nodig heef.
Prefeeeienal ef educalatien (prof-ed) = aan de universiteit getrainde professionals die zorgen voor het
onderwijs, leren, de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen en adolescenten (en andere
mensen die eventueel deze hulp nodig hebben na de adolescente).
Het ontwikkelen van professionele competentes is een verantwoordelijkheid die het hele leven
duurt. Het is belangrijk dat trainingen zorgen voor een sterke basis, van waaruit de professionals
contnu kunnen doorbouwen.
Er is onderzoek gedaan onder 200 tweedejaars Educaton and Child studenten. Zij moesten een
enquête invullen over de relate tussen hun ervaringen met de universiteit en hun studie en de
verwachtngen die ze hebben over hun professionele carrières in de toekomst. Hieruit bleeke
- De meeste studenten zijn van mening dat hun vrije tjd en studentenleven nu belangrijker is
dan hun professionele carrière in de toekomst en hun studie.
- De meeste studenten voorzien dat ze prof-ed worden in een onderwijsachtge setng of in
kleine klinieken.
- Een kwart van de studenten gaf aan dat het universitaire programma te veel aandacht
besteedt aan de validiteit van diagnostsche instrumenten. Zij stellen dat de instrumenten die
zij in hun carrière zullen gaan gebruiken, heel anders zijn dan de huidige praktjken en
instrumenten.
- 1/3e van de studenten is van mening dat de wetenschappelijke oriëntate en sterke focus op
onderzoek zorgt voor kennis en vaardigheden die onbelangrijk zijn in hun toekomstge baan.
Deze resultaten kunnen vanuit twee kanten bekeken worden. Ten eerste kan gesteld worden
dat de studenten niet zo goed zijn als de universiteit, dat ze hierdoor een vertekend beeld
hebben. Ten tweede kan gesteld worden dat de studenten niet goed getraind/voorbereid
worden, in dit geval moet het curriculum aangepast worden.
Bijna alle studenten gaven aan het leuk te vinden om met kinderen te werken. Veel studenten
hadden ook al ervaring met bijbaantjes of op vrijwillige basis met kinderen omgaan. Natuurlijk heef
het beroep van prof-ed hier ook mee te maken. Maar het is ook gericht op meer indirecte relates
met kinderen. Prof-eds werken bij organisates en organiseren bijvoorbeeld trainingen voor andere
,professionals. Ook geven ze diagnostsche processen structuur, administrateve processen,
samenwerken, goed luisteren, verslag doen van en anderen overtuigen. Dit zijn toch wel andere
competentes dan die nodig zijn voor directe interactes met kinderen.
Een prof-ed heef de kans om de ontwikkeling en gezondheid van cliënten te verbeteren. Health
(gezondheid) wordt als een standaard gebruikt.
Heal羵h = een staat van totaal fysiek, mentaal en sociaal welbevinden, en de afwezigheid van ziekte en
zwakte. Prof-eds houden zich vooral bezig met het verbeteren van de gezondheid en ontwikkeling en
condites die dit kunnen beïnvloeden.
Voor prof-eds is het belangrijk om de kracht van tradites in te zienn er zijn veel culturen die nog veel
historische tradites hebben. Prof-eds kunnen sommige tradites accepteren en soms gebruiken als
dit geen schade aan het kind levert. Het is belangrijk dat prof-eds deze tradites accepteren, zodat de
ouders moderne vormen accepteren. Als de prof-ed oude tradites aaeurt, kan het ervoor zorgen dat
de ouders behandelingen aaeuren. Het is dus belangrijk om een beetje te schipperen.
Tradite en consensus
Naast het belang van tradites en religies is consensus een belangrijke bron voor het bewijs van de
defnite van health. Er is een belangrijk verschil tussen tradite en consensus.
Traditie = regels die in het verleden golden.
Ceneeneue = regels of afspraken die meer recent zijn, in het heden gelden, waarbij de actuele
betrokkenheid en discussies van personen en groepen van invloed zijn.
Cultureel-historische benadering van educateve uitdagingen
In dit stuk wordt er vooral gekeken naar cultuur-historische benaderingen met personen zoals
Vygotsky, Luria en Leont’ev. Vygotsky stelt dat uitdagingen altjd benaderd en gedefnieerd moeten
worden vanuit het perspectef dat de omgeving geen handvaten biedt aan beperkte personen. Als jij
een stoornis hebt, dan past de omgeving zich hier niet op aan. Deze benadering vindt dus dat er
handvaten moeten worden gegeven om de omgeving aan te passen. Er kan gezegd worden dat het
laf is om de omgeving de schuld te geven, maar dat is niet de insteek van deze benadering. Het gaat
om cliënten die moeite hebben met begrijpen, onder andere van hun eigen beperkingen en de
gevolgen hiervan. Zij kunnen dus nergens verantwoordelijk voor zijn. Vygotsky stelt dat het belangrijk
is dat deze cliënten ondersteuning krijgen en hulpmiddelen ontwikkelen. Prof-eds hebben hier een
belangrijke taake analyseren van welk type hulp er nodig is, of deze hulp beschikbaar is en hoe de
hulp het meest efciënt is. Prof-eds gebruiken geen standaard hulpmiddelen, maar ontwikkelen dit
per cliënt. Prof-eds maken meestal gebruik van interpersoonlijke relates en niet-invasieve (niet
fysieke) hulpmiddelen om gezondheid en ontwikkeling van cliënten te verbeteren.
Iatrogenetsche eeecten
Natuurlijk gaat niet alles goed van wat een prof-ed doet. Soms kan het zelfs schadelijk zijn voor een
cliënt en dus negatef voor de gezondheid en ontwikkeling. Zulke negateve gevolgen van
pedagogisch en klinisch handelen worden ia羵regenetiecalhe efecal羵en genoemd. Deze eeecten lijken op
te treden wanneer een prof-ed bewust of onbewust een bijdrage levert aan het problematsche
functoneren van de cliënt. In zulke situates heef de prof-ed de cliënt niet genoeg beschermd tegen
negateve gevolgenn vaak een gebrek aan zorg, warmte, veiligheid, zekerheid en een stmulerende
setng. Hierbij kunnen er twee belangrijke vragen gesteld wordene
1. Wat is de oorzaak van deze situates, processen en negateve gevolgen?
2. Wat er kan er gedaan worden om dit te vermijden?
We kunnen onderscheid maken tussen verschillende soorten iatrogenetsche eeectene
- Reacaltieve sa羵hegene efecal羵ene negateve eeecten als gevolg van reactes door anderen op
behandeling, diagnose of label. Een cliënt komt vaak met een probleem bij een prof-ed, dit is
, de input voor het diagnostsche proces. Vaak komt er uit dit proces een ‘label’ zoals ADHD of
autsme. Deze labels geven namelijk sturing aan het proces en aan de behandeling, maar dit
is niet altjd positef. Het kan leiden tot gevoelens van afwijzing en negateve gevolgen. Een
label kan ook zorgen tot speciaal onderwijs, andere aandacht of setng voor het kind. Dit
zorgt voor een groter risico op pesten en afwijzing door leefijdsgenoten. Ook zorgt een label
ervoor dat het kind meer opvalt, waardoor de ouders het kind kunnen verstoppen voor de
omgeving door schaamte. Deze eeecten worden reacteve pathogene eeecten genoemd.
- Facalili羵atieve sa羵hegene efecal羵ene negateve eeecten die optreden als gevolg van invalide of
ineeecteve diagnoses en behandelingen. Als een diagnose niet klopt, leidt dit tot een niet
passende intervente. Deze eeecten worden nog erger als de diagnostek los staat van de
behandelingen en als een op zichzelf staand iets wordt gezien. Ook als diagnostek bedoeld is
als geruststelling kunnen de eeecten erger worden. Het is belangrijk dat prof-eds waken voor
de gezondheid van cliënten. Maar dit is moeilijk als diagnostek en behandeling los van elkaar
worden gezien. De behandeling is juist bedoeld om te ontdekken of de diagnose specifeker
of aangepast moet worden. Daarnaast is de behandeling ook om te waken voor negateve
eeecten.
- Beemettingeefecal羵ene interpersoonlijke overdracht van individuele eigenschappen. Deze
eigenschappen kunnen positef of negatef zijn, maar in dit geval gaat het vooral om
overdracht van negateve eigenschappen. Besmetngseeecten treden vooral op wanneer
kinderen of volwassenen met internaliserende of externaliserende problematek bij elkaar
worden gebracht voor behandeling (voor een paar maanden). Op de korte termijn lijkt dit
positef, maar op de lange termijn is het negatef omdat de peers elkaar versterken in de
negateve eeecten. Met behulp van onderzoek is dit naar voren gekomen.
- Beserkingen van leermegelijkhedene dit vindt plaats wanneer kinderen worden weg
gehouden van actviteiten die belangrijk zijn voor ontwikkeling en welbevinden.
Bijvoorbeelde kinderen met ernstge leerproblemen ziten op zogeheten cluster 3 of 4
scholen. Het is de bedoeling dat voor elk afzonderlijk kind een ontwikkelingsperspectef
wordt geformuleerd op basis van alle beschikbare informate. Dit ontwikkelingsperspectef
bepaalt het type en niveau van onderwijs. We maken onderscheid tussen 3 groepen
studentene
o Studenten die een gepland, geanalyseerd en goed geformuleerd perspectef hebben
en ook een plan om dit perspectef te bereiken.
o Studenten die geen geformuleerd ontwikkelingsperspectef en geen plan hebben.
Deze groep wordt benaderd als studenten die een beschermde omgeving en simpele
actviteiten nodig hebben. Er wordt gesteld dat deze studenten weinig
ontwikkelingsmogelijkheden hebben.
o Studenten die een geformuleerd perspectef en plan hebben, maar het uitvoeren van
dit plan gebeurt niet, ze wachten op een intervente.
In de tweede en derde groep zijn de leermogelijkheden beperkt. Bij de tweede groep wordt
aangenomen dat de studenten niet veel kunnen leren. Bij de derde groep zijn er goede
intentes, door het opgestelde plan. Maar het plan wordt ongeldig gemaakt door
onduidelijke communicate tussen professionals, dit kost tjd en daardoor wordt er niks in
gang gezet.
Kenmerken van het werkveld
De iatrogenetsche eeecten zijn de eerste groep factoren die van invloed zijn. Andere factoren die
meespelen zijn de kenmerken van het werkveld.
Allereerst kan er sprake zijn van falende klinische zorg. Er zijn professionals en klinieken die niet
genoeg verantwoordelijkheid nemen en niet genoeg betrokken zijn.
