Middeleeuwen hoorcollege 7
Arabische veroveringen
Terughalend op vorige college
Justinianus en de Nika-oproer van 532
Aanloop --. Samengaan van bauwen en groenen (supporters van wagenrennen)
verzetten zich tegen doodvonnis van enkele leden, ze waren facties bij het
wagenrennen hooligans maar ook politiek partijen gesteund door machtige
aristocratische families. Politieke context Justinianus onderhandelt vrede met de
Perzen, heeft hoge belastingen ingevoerd, legitimiteit keizer wordt betwist, gevolg is
dat de groepen overwon en de achterliggende aristocratische ook en nu ruimte en
gelegenheid had om die latere veroveringen in het westen te realiseren.
Arabische veroveringen
Weinig bronnen net als van Mohammed, veel bronnen pas 2 eeuwen later
geschreven, de veroveringen werden vaak gezien als een breuk met het verleden op
basis van de islamitische bronnen, ze zagen de gebeurtenis als een plotselinge
gebeurtenis aangestuurd door God, er kwam een profeet en daarna de veroveringen
zo’n breuk met het verleden moest wel het werk van God zijn. Meer recent is hier wel
kritiek op gekomen met name na de werken van Peter Brown, Peter Brown zegt dat
de islam onderdeel was van de late oudheid, zelfs de belangrijkste erfgenaam van de
oudheid , dit was een schok in de historiografische weergave van de islam, we zien
het altijd als een opkomst in de middeleeuwen in een gebied waar de oudheid niet
geweest is, Peter Brown stelt juist dat de islam past in de oudheid en diversiteit in de
oudheid, een messianistische beweging (verwachtten een einddag).
De opvolgers van Mohammed en het ontstaan van een wereldrijk
De eerste opvolgers noemen we de rechtgeleide kaliefen, die werden later zo
genoemd nadat de Umayyaden dynastie hen overneemt, kaliefen werden in deze
dynastie van vader op zoon gegeven. De periode van 632 tot de ondergang van e
Umayyaden in 750 is de periode van de grote veroveringen. De opvolgers waren
kaliefen: Abu Bakr Umar Uthman Ali. Ze gebruikten Mohammed zijn
veroveringstechnieken, aanvallen van Karavanen. Zie op kaart de enorme expansie,
Mohammed het donkergroene gebied en met Abu Bakr al het hele Arabische
schiereiland. De Beduinen stam kwam in opstand na Mohammed zij wilde niet langer
de belasting betalen die ze moesten betalen sinds Mohammed, Abu Bakr krijgt hier
moeilijk mee en is vooral bezig om alle opstandelingen in het Arabisch schiereiland
neer te slaan, Na Abu Bakr begint de expansie naar het oosten, we hebben wel
bronnen maar vooral een stoer jongensboek allemaal stoere verhalen over helden
die aan expansie deden maar geen duidelijke opvolging van gebeurtenissen daarbij
schetsen de niet islamitische bronnen een heel ander verhaal net als over
Mohammed, zij stelden dat er een stel naakte barbaren de boel kwamen veroveren
m, hoe kon het dat zij het hele Midden-Oosten konden veroveren. De niet-
islamitische bronnen zien de expansie van de moslims als een straf van God het was
een plaag, God had hun geholpen omdat de christenen moesten zondigen. Na de
, dood van Abu Bakr neemt kalief Umar het over en hij wordt altijd beschreven als de
grote veroveraar, in zijn kalifaat van 10 jaar verovert hij Irak en Perzië (voormalig
Sassaniden), Syrië en Palestina (Byzantijnen) en Egypte en Noord-Afrika. Umar
verovert in 637 al Jeruzalem en in 640 werd de verovering van Palestina en Syrië
werd voltooid onder Umar met de slag bij Qadisyya in 636 en de slag bij Yarmuk in
636 tegen de Sassaniden en de Byzantijnen die ze beide verslaan. In 639 begint de
verovering van Egypte en wordt voltooid in 642. Onder Uthman valt in 651 het
Sassanidische perzenrijk, en in 652 begint de verovering van Khorasan, van 705 tot
744 nog verovering van Transoxanië (ten noorden van huidig Afghanistan) en in 712
Pakistan , na 700 veroveringen steeds langzamer omdat eerst waren alles
woestijnen makkelijk te veroveren en in Pakistan kregen ze bergen en in Afghanistan
waren er bergen en geen centraal gezag elk dal had een andere heerser, je moest
elke keer alles heersers verslaan en als je een had verslagen kwam de andere weer
op, zelfde probleem in Afrika met de berbers dit probleem hadden ze niet bij perzen
en Byzantijnen als ze die versloegen hadden ze het hele gebeid in handen maar niet
bij deze landen met meerdere leider en anarchie. In het westen veroveren ze nog
Carthago in 6969 en dan het Iberisch schiereiland vanaf 711 die eindigt in 732 met
de slag bij Poitiers en Karel Martel.
Oorzaken van de enorme expansie
Verspreiding van macht van de islam, maar niet noodzakelijkerwijs godsdienst zelf,
controle en uitbreiding van handelroutes, ze probeerden de handelroutes onder
controle te krijgen vergelijkbaar met wat er in medina was gebeurt met de aanval op
de handelsroutes van de Mekkanen. Ze voelden zich verenigd om de macht van de
religie te verspreidden niet zozeer de religie zelf, dus bekeringen vonden niet veel
gedwongen plaats maar wel de invloed en de macht van de islam werd sterk
uitgebreid.
Oorzaken succes veroveringstochten niet een reden te vinden maar een
multicausale verklaring, samenloop van omstandigheden, legers van de
tegenstanders waren verzwakt de Byzantijnen en Sassaniden hadden elkaar uitgeput
constante oorlog verzwakte de legers van beide rijken, verzwakking Perzische rijk
vanwege dynastieke problemen, dynastieke crisis en veel interne strijd in het rijk,
geen loyaliteit tegenover heersers in delen van Byzantijnse rijk vanwege religieuze
onvrede door Monofysieten, er waren veel interne conflicten over het christendom,
Orthodox vs. Monofysieten, de Monofysieten lieten zelfs de Arabieren binnen omdat
die hen wel toestonden , relatief goede aanvoerlijnen en waren gewend aan vechten
en opereren in de woestijn en sterke staatsideologie dit was vrij snel allerlei tradities
en praktijken overnemen en mensen continuïteit en vrijheid gunnen , het was
aantrekkelijk om onder Arabieren te wonen, bestuurlijk en religieus vrijheden.
Arabische veroveringen
Terughalend op vorige college
Justinianus en de Nika-oproer van 532
Aanloop --. Samengaan van bauwen en groenen (supporters van wagenrennen)
verzetten zich tegen doodvonnis van enkele leden, ze waren facties bij het
wagenrennen hooligans maar ook politiek partijen gesteund door machtige
aristocratische families. Politieke context Justinianus onderhandelt vrede met de
Perzen, heeft hoge belastingen ingevoerd, legitimiteit keizer wordt betwist, gevolg is
dat de groepen overwon en de achterliggende aristocratische ook en nu ruimte en
gelegenheid had om die latere veroveringen in het westen te realiseren.
Arabische veroveringen
Weinig bronnen net als van Mohammed, veel bronnen pas 2 eeuwen later
geschreven, de veroveringen werden vaak gezien als een breuk met het verleden op
basis van de islamitische bronnen, ze zagen de gebeurtenis als een plotselinge
gebeurtenis aangestuurd door God, er kwam een profeet en daarna de veroveringen
zo’n breuk met het verleden moest wel het werk van God zijn. Meer recent is hier wel
kritiek op gekomen met name na de werken van Peter Brown, Peter Brown zegt dat
de islam onderdeel was van de late oudheid, zelfs de belangrijkste erfgenaam van de
oudheid , dit was een schok in de historiografische weergave van de islam, we zien
het altijd als een opkomst in de middeleeuwen in een gebied waar de oudheid niet
geweest is, Peter Brown stelt juist dat de islam past in de oudheid en diversiteit in de
oudheid, een messianistische beweging (verwachtten een einddag).
De opvolgers van Mohammed en het ontstaan van een wereldrijk
De eerste opvolgers noemen we de rechtgeleide kaliefen, die werden later zo
genoemd nadat de Umayyaden dynastie hen overneemt, kaliefen werden in deze
dynastie van vader op zoon gegeven. De periode van 632 tot de ondergang van e
Umayyaden in 750 is de periode van de grote veroveringen. De opvolgers waren
kaliefen: Abu Bakr Umar Uthman Ali. Ze gebruikten Mohammed zijn
veroveringstechnieken, aanvallen van Karavanen. Zie op kaart de enorme expansie,
Mohammed het donkergroene gebied en met Abu Bakr al het hele Arabische
schiereiland. De Beduinen stam kwam in opstand na Mohammed zij wilde niet langer
de belasting betalen die ze moesten betalen sinds Mohammed, Abu Bakr krijgt hier
moeilijk mee en is vooral bezig om alle opstandelingen in het Arabisch schiereiland
neer te slaan, Na Abu Bakr begint de expansie naar het oosten, we hebben wel
bronnen maar vooral een stoer jongensboek allemaal stoere verhalen over helden
die aan expansie deden maar geen duidelijke opvolging van gebeurtenissen daarbij
schetsen de niet islamitische bronnen een heel ander verhaal net als over
Mohammed, zij stelden dat er een stel naakte barbaren de boel kwamen veroveren
m, hoe kon het dat zij het hele Midden-Oosten konden veroveren. De niet-
islamitische bronnen zien de expansie van de moslims als een straf van God het was
een plaag, God had hun geholpen omdat de christenen moesten zondigen. Na de
, dood van Abu Bakr neemt kalief Umar het over en hij wordt altijd beschreven als de
grote veroveraar, in zijn kalifaat van 10 jaar verovert hij Irak en Perzië (voormalig
Sassaniden), Syrië en Palestina (Byzantijnen) en Egypte en Noord-Afrika. Umar
verovert in 637 al Jeruzalem en in 640 werd de verovering van Palestina en Syrië
werd voltooid onder Umar met de slag bij Qadisyya in 636 en de slag bij Yarmuk in
636 tegen de Sassaniden en de Byzantijnen die ze beide verslaan. In 639 begint de
verovering van Egypte en wordt voltooid in 642. Onder Uthman valt in 651 het
Sassanidische perzenrijk, en in 652 begint de verovering van Khorasan, van 705 tot
744 nog verovering van Transoxanië (ten noorden van huidig Afghanistan) en in 712
Pakistan , na 700 veroveringen steeds langzamer omdat eerst waren alles
woestijnen makkelijk te veroveren en in Pakistan kregen ze bergen en in Afghanistan
waren er bergen en geen centraal gezag elk dal had een andere heerser, je moest
elke keer alles heersers verslaan en als je een had verslagen kwam de andere weer
op, zelfde probleem in Afrika met de berbers dit probleem hadden ze niet bij perzen
en Byzantijnen als ze die versloegen hadden ze het hele gebeid in handen maar niet
bij deze landen met meerdere leider en anarchie. In het westen veroveren ze nog
Carthago in 6969 en dan het Iberisch schiereiland vanaf 711 die eindigt in 732 met
de slag bij Poitiers en Karel Martel.
Oorzaken van de enorme expansie
Verspreiding van macht van de islam, maar niet noodzakelijkerwijs godsdienst zelf,
controle en uitbreiding van handelroutes, ze probeerden de handelroutes onder
controle te krijgen vergelijkbaar met wat er in medina was gebeurt met de aanval op
de handelsroutes van de Mekkanen. Ze voelden zich verenigd om de macht van de
religie te verspreidden niet zozeer de religie zelf, dus bekeringen vonden niet veel
gedwongen plaats maar wel de invloed en de macht van de islam werd sterk
uitgebreid.
Oorzaken succes veroveringstochten niet een reden te vinden maar een
multicausale verklaring, samenloop van omstandigheden, legers van de
tegenstanders waren verzwakt de Byzantijnen en Sassaniden hadden elkaar uitgeput
constante oorlog verzwakte de legers van beide rijken, verzwakking Perzische rijk
vanwege dynastieke problemen, dynastieke crisis en veel interne strijd in het rijk,
geen loyaliteit tegenover heersers in delen van Byzantijnse rijk vanwege religieuze
onvrede door Monofysieten, er waren veel interne conflicten over het christendom,
Orthodox vs. Monofysieten, de Monofysieten lieten zelfs de Arabieren binnen omdat
die hen wel toestonden , relatief goede aanvoerlijnen en waren gewend aan vechten
en opereren in de woestijn en sterke staatsideologie dit was vrij snel allerlei tradities
en praktijken overnemen en mensen continuïteit en vrijheid gunnen , het was
aantrekkelijk om onder Arabieren te wonen, bestuurlijk en religieus vrijheden.
