Samenvatting Inleiding Recht - Deeltoets

Samenvatting Rechten
1.1 Mens en recht
Belangtegenstelling is veelal de basis van al dan niet omvangrijke juridische problemen.
Eigenrichtng = in een geschil je gelijk halen door eel geweld te gebruiken.

1.2 Organisatie rechterlikee macht
In Nederland eijn er lagere rechters en hogere rechters.
- Ze hebben een eigen terrein waarop eij rechtspreken.
- Ze eijn lid van de eitende magistratuur  dit heet eo omdat ee blijven eiten als ee aan het woord
eijn.
- Hoe de rechterlijke macht is georganiseerd, is te leeen in de Grondwet en de Wet op de
rechterlijke organisate Wet RO)




Een juridisch probleem wordt eerst door een lagere rechter in een van de el rechtbanken bekeken
en beoordeeld.
- De rechtbank is het eerste gerecht.
- De rechtbank kent:
1) Meervoudige kamers met drie rechtsprekende rechters.
2) Enkelvoudige kamers met één rechtsprekende rechter.

Als één van de partjen het niet eens is met de uitspraak vonnis) kan hij eijn eaak aan een hogere
rechter voorleggen.  Hij gaat dan in hoger beroep bij een van de vier gerechtshoven.
- Rechters bij een gerechtsho noemen we raadsheren.

Als één van de partjen het niet eens is met de uitspraak arrest), dan is het mogelijk om onder
bepaalde voorwaarden het geschil voor te leggen aan het hoogste rechtscollege in NL  Hoge Raad.
= in cassate gaan.
- De Hoge Raad spreekt met 5 raadsheren.
- De uitspraak heet heteel de als bij het Gerechtsho = arrest.

1.3 Sancties op het niet-naleven van rechtsegels
Het recht stelt eich ten doel de samenleving rechtvaardig, vreedeaam en efcicnt te ordenen.
- Daartoe stelt het recht veelal een sancte op het niet-naleven van een rechtsregel.
- Een sancte is een middel om te strafen als er een overtreding plaats vindt.

Last onder dwangsom  Een geldboete voor iedere dag dan een overtreder eijn overtreding niet
ongedaan maakt.  Door het college van burgemeester en wethouders.
- Als de aangesproken partj het niet eens is met het besluit van het college van burgemeester en
wethouders, kan hij eijn grieven aan een rechter voorleggen.

,2.1 Onderscheid privaatrecht – publieerecht
Privaatrecht  Burgerlijk recht
- Het gedeelte dat eich beeighoudt met de rechtsverhouding tussen personen onderling.
- Onder personen moet je niet alleen de natuurlijke persoon verstaan, maar ook de rechtspersoon.
- Natuurlijk persoon  mens
- Rechtspersoon  organisatevorm die voor veel handelingen net als de natuurlijke persoon aan
het rechtsverkeer kan deelnemen.

Publiekrecht
- Heef betrekking op de rechtsverhouding tussen overheid en burgers.
- Bestaat uit: staatrecht, bestuursrecht, stra recht en recht van EU.

1) Bestuursrecht
 De overheid heef onder andere de taak om weten op verschillende gebieden van het
bestuursrecht uit te voeren.
 Bij uitvoering van deee weten nemen bestuursorganen besluiten.
 Bij het nemen van bestuursrechtelijke besluiten moeten bepaalde regels in acht worden
genomen.

2) Stra recht
 Als een persoon verdacht wordt een strafaar eit te hebben gepleegd, krijgt hij te
maken met het stra recht.
 In het stra recht is de eaak tussen de verdachte en de samenleving.
 De samenleving = Openbaar Ministerie  Ofcier van justte.

2.2 Onderscheid materieel recht – formeel recht
Zowel in het privaatrecht als in het publieksrecht kunnen we onderscheid maken tussen materieel en
ormeel recht.

Materieel recht  bevat regels die rechten verlenen en verplichtngen opleggen tussen burgers
onderling en tussen burgers en de overheid.
- Regels waarmee iedereen dagelijks mee te maken hebben.

Formeel recht procesrecht)
- Het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering Rv) geef regels voor de manier waarop regels van
het matericle privaatrecht gehandhaa d kunnen worden.
- Formele regels geven aan welke rechter bevoegd is en o een notaricle akte voor het bewijs
gebruikt mag worden.

Het Wetboek van Stra vordering geef regels voor de wijee waarop de regels van het matericle
stra recht gehandhaa d kunnen worden.
- Het betref regels die aangeven hoe de overheid de verplichtngen uit het Wetboek van
Stra recht kan a dwingen.

3.1 Obkectief en subkectief recht
Objecte recht regels) Bestaat voor een belangrijk deel uit geschreven en ongeschreven regels
normen).
- Andere woorden = Posite recht en geldend recht

Subjecte recht bevoegdheidpplicht)  Het objecteve recht verleen subjecteve rechten.
De dragers van subjecteve rechten  Rechtssubjecten.

, Kun je verdelen in twee groepen:
1) Natuurlijke personen mensen)
2) Rechtspersonen
- Rechtssubjecten kunnen rechten uitoe enen, deee bevaten vaak stofelijke voorwerpen, maar
kunnen ook dieren eijn.
- Deee stofelijke voorwerpen worden aangeduid met  Rechtsobject.

3.2 (Semi) dwingend en aanvullend recht
Dwingend recht  Voorschrifen waar burgers niet van mogen a wijken.
- Het dwingt onvoorwaardelijk.
- Het woord ‘nietgg geef aan dat de regel dwingend is voorgeschreven.

In het Burgerlijk Wetboek eijn heel veel regels van het aanvullend recht te vinden.
- Deee eijn gemaakt voor het geval dat partjen niet eel een regeling trefen.

Semidwingend recht eorgt ervoor dat het toegestaan is om van de wetelijke regel a te wijken, maar
wel binnen bepaalde, door de wet gestelde greneen.

4.1 Wet
Het begrip ‘wetg kent twee betekenissen:
1) Wet in ormele ein
2) Wet in matericle ein

Onder wet in ormele ein verstaan we een geeamenlijk besluit van de regering en de Staten-Generaal.
- Een voorbeeld is het Burgerlijk Wetboek
Naast de wetgever regering en Staten-Generaal samen) hebben ook andere overheidsorganen de
bevoegdheid rechtsregels vast te stellen.
1) De regering  Algemene maatregelen van bestuur AMvB)
2) Provinciale Staten  Provinciewet
3) Gemeenteraad  Gemeentewet

Een wet in matericle ein bevat alle regels normen) van een tot regelgeving bevoegd
overheidsorgaan, die de burgers binden.

Er eijn drie typen weten:
- Weten in ormele ein die tevens weten eijn in matericle ein
- Weten in ormele ein die niet tevens weten eijn in matericle ein
- Weten in matericle ein die niet weten in ormele ein eijn

De rangorde binnen de weten in matericle ein:
1) Grondwet
2) Weten in ormele ein
3) Algemene maatregelen van bestuur
4) Ministericle verordeningen
5) Gemeentelijke verordeningen

Als er twee verordeningen strijdig eijn in deeel de rang  de jongste regeling geldt als hoger.