Samenvatting Forensische Orthopedagogiek & Recht week 4

College 4 (27-09)

Hoofdstuk 12 (Bruning)
De Jeugdwet (18 februari 2014) regelt de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor preventee
ondersteuninge hulp en zorg aan jeugdigen en ouders bij opgroei- en opvoedingsproblemene
psychische problemen en stoornissen (vervangt de Wjz: Wet op jeugdzorg). Tot stand gekomen door
een aantal tekortkomingen in Wjz:
 Financiële prikkels werkten dure gespecialiseerde zorg in de hand;
 Samenwerking rond kinderen en gezinnen schoot te kort;
 Afwijkend gedrag werd onnodig gemedicaliseerd;
 De voorgaande tekortkomingen hadden een kosten opdrijvend efect.

Notte Jeugdzorg Dichterbij: staan oorzaken van problemen in de jeugdzorg in. 1eef bijgedragen
aan de herziening en ontwikkeling van Jeugdwet.

De Wjz heef niet gebracht wat werd beoogde namelijk: samenhang en samenwerking in de
jeugdzorg evenals een laagdrempelige toegang.
 Wetsvoorstel Jeugdwet: belangrijke verbeteringen werden beoogd door een stelselherziening
van de jeugdzorg waarmee gemeenten verantwoordelijk worden voor alle vormen van hulp aan
kind en gezin.
 Zowel uit IVRK als uit het EVRM vloeien vereisten voort voor het nieuwe stelsel van jeugdhulp.
 De wetgever geef aan dat in de Jeugdwet het recht op zorg weliswaar vervalte maar dat de
gemeente de verplichtng krijgt om waar nodig voor de jeugdige of zijn ouders een individuele
voorziening te trefen.

12.2 De voorloper van de jeugdwet: de wet op de jeugdzorg
In de Wet op de jeugdzorg waren de uitgangspunten voor een adequate jeugdzorg neergelegde
namelijk dat de jeugdzorg zo min mogelijk ingrijpende zo dicht mogelijk bij huise zo kort mogelijk en
zo veel mogelijk toegesneden op de jeugdige dient te zijn. Tot gedwongen jeugdzorg mocht alleen
worden overgegaan als vrijwillige jeugdzorg niet hielp. Bovendien moest het ingrijpen op zo’n wijze
plaatsvinden dat er geen wanverhouding zou ontstaan tussen de problemen van de cliënt en de
jeugdzorg die werd gegeven. De jeugdzorg moest zo goed mogelijk aansluiten bij de leefomgeving
van de jeugdige en voldoen aan de eis dat zij voor de jeugdige het meest aangewezen kon worden
geacht.

Bureau Jeugdzorg en de zorgaanbieder hadden tot taak toezicht uit te oefenen op de wijze waarop
de individuele beroepskracht uitvoering gaf aan deze uitgangspunten. Op een juiste wijze toegepaste
moesten ze leiden tot grotere aandacht voor prevente en tot een voorkeur voor ambulante
(jeugd)zorg boven (semi)residentële zorg en voor pleegzorg boven een residentële plaatsing bij een
zorgaanbieder.

1et onderdeel jeugdbescherming van Bureau Jeugdzorg was verantwoordelijk voor:
 1et uitvoeren van maatregelen van kinderbescherming die door de kinderrechter werden
opgelegd. Nidos voerde kinderbeschermingsmaatregelen uit voor minderjarige vreemdelingen.
 Beoordelen of en zo ja welke taak de cliënt nodig had
 1ulp en steun te bieden in het kader van jeugdreclassering

,  Fungeerde als Advies- en Meldpunt Kindermishandeling; bij dit onderdeel van bureau jeugdzorg
kon advies worden gevraagd bij een vermoeden van kindermishandeling en kon een dergelijk
vermoeden worden gemeld.
 1et vaststellen van de zorg waarop een cliënt aangewezen wase de zogenoemde
indicatestelling.

De cliënt had slechts ‘recht op jeugdzorg’ wanneer Bureau Jeugdzorg een indicatebesluit had
genomen waaruit deze aanspraak bleek.

Met de Wjz werd beoogd een samenhang en samenwerking in de jeugdzorg en laagdrempelige
toegang te bewerkstelligen. Deze beoogde doelen werden echter niet bereikt. Om die reden werd in
de zomer van 2013 het wetsvoorstel Jeugdwet aan de Tweede Kamer aangebodene waarmee
belangrijke verbeteringen werden beoogd door een stelselherziening van de jeugdzorg en door de
verantwoordelijkheid voor alle vormen van hulp aan het kind en het gezin bij de gemeenten te
leggen.

12.3 Doelstelling jeugdwet
De invoering van de Jeugdwet heef het jeugdstelsel grondig gewijzigd. De wetgever beoogde
hiermee het jeugdstelsel te vereenvoudigen en het efciënter en efectever te makene met als
uiteindelijk doel het versterken van de eigen kracht van de jongere en van het zorgend en
probleemoplossend vermogen van diens gezin en sociale omgeving.
 Decentralisate van alle jeugdhulp naar gemeenten: schept de bestuurlijke en fnanciële
randvoorwaarden. Prevente en integrale hulp  de hulp en ondersteuning kunnen
laagdrempelig en vroegtjdig worden ingezete waardoor specialistsche eng gedwongen zorg kan
worden verminderd.

Gemeenten: zijn verantwoordelijk geworden voor een positef opvoedings- en opgroeiklimaate
prevente en vroeg signaleringe maar ook voor de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en
jeugdreclassering.
 Provinciale jeugdhulp
 Gesloten jeugdhulp
 Jeugd-ggz
 Zorg voor jeugdigen met een verstandelijke beperking
 Begeleiding en persoonlijke verzorging van jeugdigen met problemen
 Ggz in het kader van jeugdstrafrecht
 Uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelingen
 Jeugdreclassering

De gemeenten zijn sinds 1 januari 2015 verantwoordelijk voor voorzieningen op het terrein van de
Algemene Wet Bijzondere ziektekosten (AWBZ) en de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)

De wet van passend onderwijs: deze wet heef maatwerk voor leerlingen en een betere
samenwerking tussen het regulier en speciaal onderwijs tot uitgangspunt.

Jeugd-ggz: richt zich op jeugdigen met psychische klachten of stoornissen.