Tolerantie in B-cellen
Gedurende B-cel ontwikkeling is het belangrijk dat er geen zelf-reactieve B-cellen worden ontwikkeld.
Deze kunnen namelijk schade aanrichten aan het lichaam. Deze mechanismen van tolerantie bestaan
uit twee gedeelte; centrale tolerantie en perifere tolerantie. De centrale tolerantie vindt plaats in het
beenmerg en de thymus waar lymfocyten maturen. De perifere tolerantie vindt plaats in de perifere
weefsels. Een B-cel welke in de periferie een lichaamseigen antigeen herkent heeft twee mogelijke
opties namelijk; anergie en deletion of het ontstaan van inhibitory receptoren. Anergie treedt op bij
zelf-reactieve B-cellen welke herhaaldelijke stimulatie door zelf-antigenen ondervinden. Deze cellen
worden geëlimineerd (deletion) via de mitochondrial pathway. Sommige zelf-reactieve B-cellen
kunnen inhibitory receptoren ontwikkelen en vormen een threshold voor B-cel activatie (waardoor
self-tolerance wordt hersteld).
Figuur 1. Centrale tolerantie B-cellen. Figuur 2. Perifere tolerantie B-cellen.
Tolerantie in T-cellen
Ook in T-cel ontwikkeling zijn verschillende tolerantie mechanismen aanwezig. Gedurende de centrale
tolerantie in de thymus kunnen zelf-reactieve doodgaan door deletion (ook wel negatieve selectie
genoemd). Daarnaast kunnen ook regulatoire T cellen worden ontwikkeld. Deze cellen spelen een
belangrijke rol in het behoud van zelf-tolerantie. Gedurende perifere tolerantie kunnen zelf-reactieve
T-cellen in anergie gaan; onderdrukking ondervinden door Tregs; of doodgaan door apoptose.
Figuur 3. Mechanismen van perifere tolerantie T-cellen.