Samenvatting Sturmey
Hoofdstuk 1
Rationale en belang van case formulation
Clinicus moet beslissen welke behandeling beste is voor bepaalde cliënt. Oplossing is om diagnose
behandeling te laten bepalen. Maar model heeft beperkingen:
1. Er wordt niet gekeken naar diagnose-treatment interactie niet duidelijk of behandeling ook werkt
voor andere diagnose, of dat er een behandeling is die beter werkt voor de diagnose
2. Respons op behandeling is heel gevarieerd. RCT’s geven gemiddelde cliënt aan en die bestaat niet,
dus onduidelijk of specifieke cliënt positief of negatief zal reageren op behandeling
3. Clinici werken vaak met cliënten die standaardbehandeling al hebben gehad en waarbij deze niet
werkte.
4. Veel cliënten doen aan criteria voor meerdere diagnosen
5. Of diagnose meest effectieve behandeling voorspelt, hangt af van de betrouwbaarheid en validiteit
van de diagnose
6. Sommige criteria voldoen niet aan criteria van diagnose
7. Sommige therapeuten geloven dat ze zelf eigen behandeling kunnen vormgeven voor iedere
individuele cliënt.
Door deze beperkingen zou case formulation een betere manier zijn om behandeling te selecteren.
Definitie case formulation:
Eigenschappen die alle case formulations hebben:
1. Formulering van belangrijke eigenschappen van case net genoeg detail om behandeling op te
baseren
2. Case formulations moeten alle informatie over de case integreren tot een gerelateerd idee of ideeën.
behandeling moet voortvloeien uit deze ideeën.
3. Case formulation is alleen gebaseerd op wat clinicus tot dan toe weet, kan aangepast worden tijdens
verder onderzoek.
4. Case formulation moet leiden tot behandeling, moeten individueel ontwikkelde behandelingen
voorspellen die meer effectief zijn dan bijvoorbeeld dbc’s.
Er zijn verschillende benaderingen (behavioral, cognitief, psychodynamisch, psychiatrisch en
eclectisch) die leiden tot verschillen in case formulations: 1. Aard van gedrag dat verandert moet
worden, 2. Welke onafhankelijke variabelen belangrijk zijn, 3. Rol van geschiedenis, 4. Hoe case
formulation gebruikt moet worden met client, 5. Rol van diagnose en 6. Hoe voorschrijvend case
formulations zijn.
Stroming Relevante variabelen Oorzaak gedrag Geschiedenis
Behavioral Observeerbaar gedrag en Omgeving controleert Huidige omgeving
prive gedrag (gevoelens, publiek en privé gedrag. controleert gedrag
gedachten) door
Geconditioneerde en leergeschiedenis van
(Zelfrapportage en andere ongeconditioneerde client. Huidige
informatie is verdacht, stimuli. omgeving
want kan inaccuraat zijn) belangrijker, want
Operant gedrag: kan veranderen.
deprivatie en verzadiging,
antecedenten,
omstandigheden
Stroming Assessment Prototypische Therapeutische
Hoofdstuk 1
Rationale en belang van case formulation
Clinicus moet beslissen welke behandeling beste is voor bepaalde cliënt. Oplossing is om diagnose
behandeling te laten bepalen. Maar model heeft beperkingen:
1. Er wordt niet gekeken naar diagnose-treatment interactie niet duidelijk of behandeling ook werkt
voor andere diagnose, of dat er een behandeling is die beter werkt voor de diagnose
2. Respons op behandeling is heel gevarieerd. RCT’s geven gemiddelde cliënt aan en die bestaat niet,
dus onduidelijk of specifieke cliënt positief of negatief zal reageren op behandeling
3. Clinici werken vaak met cliënten die standaardbehandeling al hebben gehad en waarbij deze niet
werkte.
4. Veel cliënten doen aan criteria voor meerdere diagnosen
5. Of diagnose meest effectieve behandeling voorspelt, hangt af van de betrouwbaarheid en validiteit
van de diagnose
6. Sommige criteria voldoen niet aan criteria van diagnose
7. Sommige therapeuten geloven dat ze zelf eigen behandeling kunnen vormgeven voor iedere
individuele cliënt.
Door deze beperkingen zou case formulation een betere manier zijn om behandeling te selecteren.
Definitie case formulation:
Eigenschappen die alle case formulations hebben:
1. Formulering van belangrijke eigenschappen van case net genoeg detail om behandeling op te
baseren
2. Case formulations moeten alle informatie over de case integreren tot een gerelateerd idee of ideeën.
behandeling moet voortvloeien uit deze ideeën.
3. Case formulation is alleen gebaseerd op wat clinicus tot dan toe weet, kan aangepast worden tijdens
verder onderzoek.
4. Case formulation moet leiden tot behandeling, moeten individueel ontwikkelde behandelingen
voorspellen die meer effectief zijn dan bijvoorbeeld dbc’s.
Er zijn verschillende benaderingen (behavioral, cognitief, psychodynamisch, psychiatrisch en
eclectisch) die leiden tot verschillen in case formulations: 1. Aard van gedrag dat verandert moet
worden, 2. Welke onafhankelijke variabelen belangrijk zijn, 3. Rol van geschiedenis, 4. Hoe case
formulation gebruikt moet worden met client, 5. Rol van diagnose en 6. Hoe voorschrijvend case
formulations zijn.
Stroming Relevante variabelen Oorzaak gedrag Geschiedenis
Behavioral Observeerbaar gedrag en Omgeving controleert Huidige omgeving
prive gedrag (gevoelens, publiek en privé gedrag. controleert gedrag
gedachten) door
Geconditioneerde en leergeschiedenis van
(Zelfrapportage en andere ongeconditioneerde client. Huidige
informatie is verdacht, stimuli. omgeving
want kan inaccuraat zijn) belangrijker, want
Operant gedrag: kan veranderen.
deprivatie en verzadiging,
antecedenten,
omstandigheden
Stroming Assessment Prototypische Therapeutische
