Samenvatting- hoofdstuk 25 – De fysiologie – De functie van het zenuwstelsel
Boek: Neurologie voor verpleegkundige
Blz.: 314 – 328
Globaal gezien kunnen aan het zenuwstelsel drie functies worden onderscheiden:
1. Het doorgeven van de informatie over situaties binnen en buiten het lichaam.
2. Het integreren van die informatie.
3. Het geven van opdrachten voor een reactie van de spieren en klieren.
25.1 – De functionele eenheid
Het neuron bestaat uit een cellichaam, waarin o.a. de bouwstenen voor de
neurotransmitters worden gevormd.
Axonen geleiden van de zenuwcel af. vaak erg lang (tot circa 1 mtr), veel dikker
dan de dendrieten en onvertakt (behalve aan het uiteinde)
Dendrieten (meestal) er naartoe.
25.1.1 – Prikkelgeleiding
Zoals iedere cel, is het neuron omgeven door een celmembraan.
Membraanpotentiaal = spanningsverschil, elektrische spanningsverschil tussen de
omgeving en het binnenste van de zenuwcel.
Door veranderingen in de membraanpotentiaal ontstaat een zogenaamde
actiepotentiaal en die wordt als een zenuwimpuls langs een zenuwvezels voorgeleidt.
De snelheid van de zenuwimpuls is afhankelijk van de doorsnede van het axon en
vooral of het axon omwikkeld is door een myelineschede.
De snelste geleidende zenuwen zijn (gemyeliniseerde) motorische axonen, die naar
de skeletspieren gaan, met een geleidingssnelheid van tussen de 70-120 m/s).
Bij de langzaamste, niet gemyeliniseerde zenuwvezels snelheid 1á 2 m/s.
25.1.2 – De synaps
De verbinding tussen twee zenuwcellen wordt gevormd door de synaps, waar
informatieoverdracht plaatsvindt.
De synaptische spleet: houden de celmembranen van iedere neuron gescheiden.
De presynaptische zenuwvezel (van het axon dat de zenuwimpuls aanvoert) verdikt
zich aan het uiteinde en in deze verdikking liggen onder andere een aantal blaasjes.
- Deze blaasjes (presynaptische vesicels) zijn gevuld met een neurotransmitterstof.
- Als de zenuwimpuls bij de synap arriveert, wordt de inhoud van deze blaasjes in de
synaptische spleet uitgestort. pas daarna kan de zenuwimpuls worden
overgedragen naar de postsynaptische zenuwcel.
- Exciterende synapsen = prikkeloverdracht vindt plaats.
- Inhiberende synapsen = prikkeloverdracht vind NIET plaats (remmende werking)
25.1.3 – Neurotransmissie
Aanmaak of synthese van de neurotransmitter
Een synapt kan alleen functioneren als er voldoende neurotransmittter wordt
aangemaakt.
1. Bouwstenen (precursors) en enzymen zijn hiervoor nodig.
Het aanmaakproces (synthese) vindt plaats in het verdikte uiteinde van de zenuw.
Iedere synaps heeft zijn eigen bijbehorende neurotransmitter = acetylcholine,
adrenaline, noradrenaline, dopamine, gamma-aminoboterzuur en serotonine.
Afgifte van de neurotransmitter
Boek: Neurologie voor verpleegkundige
Blz.: 314 – 328
Globaal gezien kunnen aan het zenuwstelsel drie functies worden onderscheiden:
1. Het doorgeven van de informatie over situaties binnen en buiten het lichaam.
2. Het integreren van die informatie.
3. Het geven van opdrachten voor een reactie van de spieren en klieren.
25.1 – De functionele eenheid
Het neuron bestaat uit een cellichaam, waarin o.a. de bouwstenen voor de
neurotransmitters worden gevormd.
Axonen geleiden van de zenuwcel af. vaak erg lang (tot circa 1 mtr), veel dikker
dan de dendrieten en onvertakt (behalve aan het uiteinde)
Dendrieten (meestal) er naartoe.
25.1.1 – Prikkelgeleiding
Zoals iedere cel, is het neuron omgeven door een celmembraan.
Membraanpotentiaal = spanningsverschil, elektrische spanningsverschil tussen de
omgeving en het binnenste van de zenuwcel.
Door veranderingen in de membraanpotentiaal ontstaat een zogenaamde
actiepotentiaal en die wordt als een zenuwimpuls langs een zenuwvezels voorgeleidt.
De snelheid van de zenuwimpuls is afhankelijk van de doorsnede van het axon en
vooral of het axon omwikkeld is door een myelineschede.
De snelste geleidende zenuwen zijn (gemyeliniseerde) motorische axonen, die naar
de skeletspieren gaan, met een geleidingssnelheid van tussen de 70-120 m/s).
Bij de langzaamste, niet gemyeliniseerde zenuwvezels snelheid 1á 2 m/s.
25.1.2 – De synaps
De verbinding tussen twee zenuwcellen wordt gevormd door de synaps, waar
informatieoverdracht plaatsvindt.
De synaptische spleet: houden de celmembranen van iedere neuron gescheiden.
De presynaptische zenuwvezel (van het axon dat de zenuwimpuls aanvoert) verdikt
zich aan het uiteinde en in deze verdikking liggen onder andere een aantal blaasjes.
- Deze blaasjes (presynaptische vesicels) zijn gevuld met een neurotransmitterstof.
- Als de zenuwimpuls bij de synap arriveert, wordt de inhoud van deze blaasjes in de
synaptische spleet uitgestort. pas daarna kan de zenuwimpuls worden
overgedragen naar de postsynaptische zenuwcel.
- Exciterende synapsen = prikkeloverdracht vindt plaats.
- Inhiberende synapsen = prikkeloverdracht vind NIET plaats (remmende werking)
25.1.3 – Neurotransmissie
Aanmaak of synthese van de neurotransmitter
Een synapt kan alleen functioneren als er voldoende neurotransmittter wordt
aangemaakt.
1. Bouwstenen (precursors) en enzymen zijn hiervoor nodig.
Het aanmaakproces (synthese) vindt plaats in het verdikte uiteinde van de zenuw.
Iedere synaps heeft zijn eigen bijbehorende neurotransmitter = acetylcholine,
adrenaline, noradrenaline, dopamine, gamma-aminoboterzuur en serotonine.
Afgifte van de neurotransmitter
