Week 4 – Prejudiciële procedure en staatsaansprakelijkheid
ARRESTEN
o Artikel 267 pararraaf 3 WW U beepaalt dat nationale rechterlijke instanties (waarvan de beeslissinren niet vatbeaar
zijn voor horer beeroep) verplicht zijn om met vraren over de reldirheid van het Unierecht zich tot het Hof te
wenden, indien zij een beeslissinr op dit punt noodzakelijk achten.
o Deze plicht beestaat niet wanneer de opreworpen vraar inhoudelijk relijk is aan een vraar die reeds in een relijk
reval voorwerp van een prejudiciële vraar is reweest of waarover al vast rechtspraak van het Hof beestaat (acte
Cilfit (283/81) éclairé).
o CILFIT: Ook wanner de juiste toepassinr van het Unierecht zo evident is, dat redelijkerwijze reen ruimte voor
twijfel kan beestaan (acte clair). Dit moet niet overhaast worden aanrenomen, omdat de oplossinr ook evident
moet zijn voor de rechters van andere lidstaten en het Hof zelf.
o Het is niet zo dat partijen in een procedure voor de nationale rechter een prejudiciële vraar kunnen indienen. Wel
kunnen zij het nationale rerecht aanmoediren.
o Is horizontale werking van richtlijnen morelijk?
o Mevr. Faccini Dori wilde reberuik maken van een richtlijn teren een andere particulier. De richtlijn was in Italië niet
omrezet, terwijl de omzetnrstermijn al was verstreken. en richtlijn heef reen horizontale werkinr en kan dus
Faccini Dori (C-91/92) niet worden inreroepen teren een andere particulier. Omdat een richtlijn niet contra lerem reïnterpreteerd mar
worden, mocht ook de Italiaanse wet niet richtlijnconform worden reïnterpreteerd.
o en niet tijdir omrezete richtlijn kan niet teren een particulier worden inreroepen.
o Waar een richtlijn niet/onvolledir reïmplementeerd is, en reen rechtstreekse werkinr heef, kan dit schadelijke
revolren hebebeen voor de rechten van particulieren. Om hun rechtsbeescherminr te beieden heef het Hof daarom
beesloten dat in zo’n reval de overheid aansprakelijk kan zijn voor schade als revolr van niet/onvoldoende
implementatie.
o Het Hof heef de aansprakelijkheid van lidstaten waarbeij zij verplicht zijn tot en beetalen van een schadeverroedinr
Francovich (C-6/90 en 9/90) voor het eerst reïntroduceerd als rechtsbeerinsel in dit arrest. Dit is rerrond op het beerinsel dat schade die
particulieren lijden als revolr van schendinren van het Unierecht, onder beepaalde voorwaarden verroed moeten
worden (art. 3 40 WW U).
o De voorwaarden voor aansprakelijkheid van lidstaten zijn sinds dit arrest ontwikkeld. Hiermee is een verbeand
relerd met de rerels die relden beetrefende niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie. BERGADERM
P Bergaderm (C-352/98) o Wolrens het Hof moeten de voorwaarden voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie in principe niet
verschillen van die welke relde voor de aansprakelijkheid van de lidstaten inrevolre van schendinr van het
, Week 4 – Prejudiciële procedure en staatsaansprakelijkheid
Unierecht.
o Schendinren van het Unierecht die aan een nationale rechterlijke instantie (waarvan de beeslissinren volrens het
nationale recht niet vatbeaar zijn voor horer beeroep) kunnen worden toererekend, kunnen rrondslar zijn voor
aansprakelijkheid van een lidstaat.
o Wolrens Köbeler is het arrest van het ‘Werwaltunrsrerichtshof’ in strijd met rechtstreeks toepasselijke beepalinren
van Unierecht. Hij leed schade doordat de rechter uropees recht niet correct had toerepast en het vrije verkeer
van personen had reschonden. Rechter is onderdeel lidstaat Oostenrijk.
o Bij de rerinrste twijfel moet een nationale rechter een prejudiciële vraar stellen aan het Hof. Dit had de rechter
Köbler (C-224/01) aanvankelijk wel redaan, echter (!) op 24 juni 1998 trok het ‘Werwaltunrsrerichtshof’ zijn prejudiciële verzoek in
toen het HvJ een recent arrest toestuurde met de vraar of dit ook een antwoord vormde op de vraar van de
Oostenrijkse rechter. De Oostenrijkse rechter interpreteerde die recente zaak helaas verkeerd en concludeerde
ten onrechte dat reen sprake was van schendinr van het vrije verkeer van personen. De Oostenrijkse rechter
verwierp Köbelers beeroep.
o Wolrens het HvJ had het ‘Werwaltunrsrerichtshof’ wel het Unierecht reschonden, maar er was reen reden om
deze schendinr als een kennelijke en dus voldoende rekwalifceerde schendinr te beeschouwen.
o Wraar: 13 , 15, 16, 17
o De Nederlandse staat heef onrechtmatir rehandeld door artikel 7 van de Richtlijn niet beinnen de daarvoor
beepaalde termijn te implementeren. Staatsaansprakelijkheid voor onjuist implementeren Arbeeidstijdenrichtlijnn
Gerechtshof Den Haag, 28 werkreversdeel pensioenpremie vakantieloon. Werknemer stelt Nederlandse staat aansprakelijk voor het onjuist
januari 2014 implementeren van de uropese Arbeeidstijdenrichtlijn. Daardoor zou zij tijdens haar dienstverbeand met H. B.W.
ten onrechte vakantiedaren zijn misrelopen. Het Hof Den Haar raat daarin mee. Bij de beerekeninr van de te
verroeden schade beetrekt het hof het werkreversdeel van de pensioenpremie.
ARRESTEN
o Artikel 267 pararraaf 3 WW U beepaalt dat nationale rechterlijke instanties (waarvan de beeslissinren niet vatbeaar
zijn voor horer beeroep) verplicht zijn om met vraren over de reldirheid van het Unierecht zich tot het Hof te
wenden, indien zij een beeslissinr op dit punt noodzakelijk achten.
o Deze plicht beestaat niet wanneer de opreworpen vraar inhoudelijk relijk is aan een vraar die reeds in een relijk
reval voorwerp van een prejudiciële vraar is reweest of waarover al vast rechtspraak van het Hof beestaat (acte
Cilfit (283/81) éclairé).
o CILFIT: Ook wanner de juiste toepassinr van het Unierecht zo evident is, dat redelijkerwijze reen ruimte voor
twijfel kan beestaan (acte clair). Dit moet niet overhaast worden aanrenomen, omdat de oplossinr ook evident
moet zijn voor de rechters van andere lidstaten en het Hof zelf.
o Het is niet zo dat partijen in een procedure voor de nationale rechter een prejudiciële vraar kunnen indienen. Wel
kunnen zij het nationale rerecht aanmoediren.
o Is horizontale werking van richtlijnen morelijk?
o Mevr. Faccini Dori wilde reberuik maken van een richtlijn teren een andere particulier. De richtlijn was in Italië niet
omrezet, terwijl de omzetnrstermijn al was verstreken. en richtlijn heef reen horizontale werkinr en kan dus
Faccini Dori (C-91/92) niet worden inreroepen teren een andere particulier. Omdat een richtlijn niet contra lerem reïnterpreteerd mar
worden, mocht ook de Italiaanse wet niet richtlijnconform worden reïnterpreteerd.
o en niet tijdir omrezete richtlijn kan niet teren een particulier worden inreroepen.
o Waar een richtlijn niet/onvolledir reïmplementeerd is, en reen rechtstreekse werkinr heef, kan dit schadelijke
revolren hebebeen voor de rechten van particulieren. Om hun rechtsbeescherminr te beieden heef het Hof daarom
beesloten dat in zo’n reval de overheid aansprakelijk kan zijn voor schade als revolr van niet/onvoldoende
implementatie.
o Het Hof heef de aansprakelijkheid van lidstaten waarbeij zij verplicht zijn tot en beetalen van een schadeverroedinr
Francovich (C-6/90 en 9/90) voor het eerst reïntroduceerd als rechtsbeerinsel in dit arrest. Dit is rerrond op het beerinsel dat schade die
particulieren lijden als revolr van schendinren van het Unierecht, onder beepaalde voorwaarden verroed moeten
worden (art. 3 40 WW U).
o De voorwaarden voor aansprakelijkheid van lidstaten zijn sinds dit arrest ontwikkeld. Hiermee is een verbeand
relerd met de rerels die relden beetrefende niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie. BERGADERM
P Bergaderm (C-352/98) o Wolrens het Hof moeten de voorwaarden voor de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie in principe niet
verschillen van die welke relde voor de aansprakelijkheid van de lidstaten inrevolre van schendinr van het
, Week 4 – Prejudiciële procedure en staatsaansprakelijkheid
Unierecht.
o Schendinren van het Unierecht die aan een nationale rechterlijke instantie (waarvan de beeslissinren volrens het
nationale recht niet vatbeaar zijn voor horer beeroep) kunnen worden toererekend, kunnen rrondslar zijn voor
aansprakelijkheid van een lidstaat.
o Wolrens Köbeler is het arrest van het ‘Werwaltunrsrerichtshof’ in strijd met rechtstreeks toepasselijke beepalinren
van Unierecht. Hij leed schade doordat de rechter uropees recht niet correct had toerepast en het vrije verkeer
van personen had reschonden. Rechter is onderdeel lidstaat Oostenrijk.
o Bij de rerinrste twijfel moet een nationale rechter een prejudiciële vraar stellen aan het Hof. Dit had de rechter
Köbler (C-224/01) aanvankelijk wel redaan, echter (!) op 24 juni 1998 trok het ‘Werwaltunrsrerichtshof’ zijn prejudiciële verzoek in
toen het HvJ een recent arrest toestuurde met de vraar of dit ook een antwoord vormde op de vraar van de
Oostenrijkse rechter. De Oostenrijkse rechter interpreteerde die recente zaak helaas verkeerd en concludeerde
ten onrechte dat reen sprake was van schendinr van het vrije verkeer van personen. De Oostenrijkse rechter
verwierp Köbelers beeroep.
o Wolrens het HvJ had het ‘Werwaltunrsrerichtshof’ wel het Unierecht reschonden, maar er was reen reden om
deze schendinr als een kennelijke en dus voldoende rekwalifceerde schendinr te beeschouwen.
o Wraar: 13 , 15, 16, 17
o De Nederlandse staat heef onrechtmatir rehandeld door artikel 7 van de Richtlijn niet beinnen de daarvoor
beepaalde termijn te implementeren. Staatsaansprakelijkheid voor onjuist implementeren Arbeeidstijdenrichtlijnn
Gerechtshof Den Haag, 28 werkreversdeel pensioenpremie vakantieloon. Werknemer stelt Nederlandse staat aansprakelijk voor het onjuist
januari 2014 implementeren van de uropese Arbeeidstijdenrichtlijn. Daardoor zou zij tijdens haar dienstverbeand met H. B.W.
ten onrechte vakantiedaren zijn misrelopen. Het Hof Den Haar raat daarin mee. Bij de beerekeninr van de te
verroeden schade beetrekt het hof het werkreversdeel van de pensioenpremie.
