Gespreksvaardigheden voor de hulpverlening (Sonja Ehlers,
Alfred Volkers)
Samenvatng van de hoofdstukken1 , ǃ, 3, 4 en 6
,Inhoudsopgave
Hoofdstuk 1 Visie op het voeren van gesprek................................................................................................3
Hoofdstuk ǃ1 Gespreksvoering middels het H-model....................................................................................
Hoofdstuk 31 Verhelderen met het H-model................................................................................................. 5
Hoofdstuk 41 Basisvaardigheden bij verhelderen.......................................................................................... 6
Hoofdstuk 61 Basisvaardigheden bij het nuanceren...................................................................................... 8
2
, Hoofdstuk 1 Visie op het voeren van gesprek
. Samenwerken
Tegenwoordig staat de samenwerking met cliënten centraal in de hulpverlening. De cliënt is
niet meer het object van hulpverlening, maar een subject waarop steeds wordt afgestemd.
Daarnaast kan de hulpverlener zijn of haar inbreng gebruiken om de cliënt te stmuleren om
tot eigen oplossingen te komen. Onder samenwerken verstaan we dat hulpverlener en cliënt
handelen vanuit hun eigen deskundigheid en verantwoordelijkheid.
Hulpverlener1
- Is deskundig in het hanteren van methodiek en in het analyseren van
probleemsituatess
- Hij is verantwoordelijks
- Leidt de cliënt van zijn probleem naar doelen en competentes en ondersteunt in het
zoeken naar een nieuwe kijken op de problematsche situates
- Hij kan ook zijn visie en ideeën inbrengen als middel om de cliënt verder te helpen in
zijn zoektocht naar passende oplossingens
- De hulpverlener moet de cliënt niet vertellen wat hij moet doen! Hij moet middelen
beschikbaar hebben om vanuit zijn eigen analyse een passend aanbod te doen aan de
cliënt, en deze te stmuleren bij het vinden van oplossingens
Cliënt1
- Is verantwoordelijk voor de door hem ingebrachte problematsche situates
- Is deskundig in eigen problematek en beschikt over een potenteel aan eigen
oplossingens
- Weet waarbij hij geholpen wil worden, en hoe hij geholpen wil wordens
Sprake van empowerment: het sterker, mondiger en zelfewuster maken van problemen.
.ǃ Het diagnose-receptmodel
Een simplistsch idee van hulpverlening houdt in dat een deskundige begeleider tegenover
een ondeskundige cliënt wordt geplaatst om hem duidelijk te maken wat hij moet doen. Een
hulpverlener die zo werkt, gebruikt het diagnose-receptmodel.
Kenmerken1
- De cliënt stelt een hulpvraags
- De hulpverlener stelt informateve vragens
- De hulpverlener denkt, maar de cliënt heef geen inzicht in het denkproces van de
hulpverleners
- De hulpverlener maakt een eigen interpretate van de hulpvraag en van de situate
van de cliënt en komt tot een diagnoses
- De hulpverlener verzint een oplossings
3
Alfred Volkers)
Samenvatng van de hoofdstukken1 , ǃ, 3, 4 en 6
,Inhoudsopgave
Hoofdstuk 1 Visie op het voeren van gesprek................................................................................................3
Hoofdstuk ǃ1 Gespreksvoering middels het H-model....................................................................................
Hoofdstuk 31 Verhelderen met het H-model................................................................................................. 5
Hoofdstuk 41 Basisvaardigheden bij verhelderen.......................................................................................... 6
Hoofdstuk 61 Basisvaardigheden bij het nuanceren...................................................................................... 8
2
, Hoofdstuk 1 Visie op het voeren van gesprek
. Samenwerken
Tegenwoordig staat de samenwerking met cliënten centraal in de hulpverlening. De cliënt is
niet meer het object van hulpverlening, maar een subject waarop steeds wordt afgestemd.
Daarnaast kan de hulpverlener zijn of haar inbreng gebruiken om de cliënt te stmuleren om
tot eigen oplossingen te komen. Onder samenwerken verstaan we dat hulpverlener en cliënt
handelen vanuit hun eigen deskundigheid en verantwoordelijkheid.
Hulpverlener1
- Is deskundig in het hanteren van methodiek en in het analyseren van
probleemsituatess
- Hij is verantwoordelijks
- Leidt de cliënt van zijn probleem naar doelen en competentes en ondersteunt in het
zoeken naar een nieuwe kijken op de problematsche situates
- Hij kan ook zijn visie en ideeën inbrengen als middel om de cliënt verder te helpen in
zijn zoektocht naar passende oplossingens
- De hulpverlener moet de cliënt niet vertellen wat hij moet doen! Hij moet middelen
beschikbaar hebben om vanuit zijn eigen analyse een passend aanbod te doen aan de
cliënt, en deze te stmuleren bij het vinden van oplossingens
Cliënt1
- Is verantwoordelijk voor de door hem ingebrachte problematsche situates
- Is deskundig in eigen problematek en beschikt over een potenteel aan eigen
oplossingens
- Weet waarbij hij geholpen wil worden, en hoe hij geholpen wil wordens
Sprake van empowerment: het sterker, mondiger en zelfewuster maken van problemen.
.ǃ Het diagnose-receptmodel
Een simplistsch idee van hulpverlening houdt in dat een deskundige begeleider tegenover
een ondeskundige cliënt wordt geplaatst om hem duidelijk te maken wat hij moet doen. Een
hulpverlener die zo werkt, gebruikt het diagnose-receptmodel.
Kenmerken1
- De cliënt stelt een hulpvraags
- De hulpverlener stelt informateve vragens
- De hulpverlener denkt, maar de cliënt heef geen inzicht in het denkproces van de
hulpverleners
- De hulpverlener maakt een eigen interpretate van de hulpvraag en van de situate
van de cliënt en komt tot een diagnoses
- De hulpverlener verzint een oplossings
3
