Week 1.
Bestuursrecht: Heeft betrekking op relaties tussen de overheid
(bestuursorganen) en burgers (belanghebbenden). Het geeft regels voor de
verhouding tussen bestuursorganen en burgers, in het bijzonder voor de situatie
waarin het bestuur handelt op basis van publiekrechtelijke bevoegdheden. Het
wordt sterk beïnvloed door Europese regelgeving.
3 functies van bestuursrecht:
- Instrumentele functie: het bestuursrecht geeft de overheid de
bevoegdheden of instrumenten om het algemeen belang te behartigen en
zijn publieke taak te vervullen.
- Waarborgfunctie: Het bestuursrecht geeft burgers bescherming tegen de
overheid en haar besluiten. De burger krijgt middelen om het beleid van
het bestuursrecht te beïnvloeden en zich daartegen teweer te stellen. Zo
geeft het bestuursrecht inspraakmogelijkheden en regelt het wie tegen
welke overheidsbesluiten mag opkomen bij de bestuursrechter.
- Normerende functie: Bestuursrecht geeft regels waaraan het bestuur
zich bij de uitoefening van bevoegdheden moet houden.
Specialiteitsbeginsel: Op grond van dit beginsel gelden er beperkingen voor de
belangen die een bestuursorgaan bij zijn afweging mag betrekken.
Officiële bronnen van bestuursrecht:
- Wetgeving.
- Jurisprudentie.
- Literatuur.
Staatsblad: Wetten en belangrijke uitvoeringsbesluiten worden geplaatst in het
staatsblad.
Staatscourant: Ministeriele regelingen worden hier gepubliceerd.
Soorten handelingen:
- Feitelijke handeling: Geen beoogd rechtsgevolg. Je hebt niet de intentie
om rechten en plichten bij andere op te roepen.
- Publiekrechtelijke rechtshandeling: Wel een beoogd rechtsgevolg.
Kunnen natuurlijke personen niet nemen. Het verlenen van een
vergunning. Vind in het publiekrecht plaats.
- Privaatrechtelijke rechtshandeling: Wel een beoogd rechtsgevolg.
Kunnen natuurlijke personen nemen. Bijvoorbeeld het sluiten van een
overeenkomst. Vind in het privaatrecht plaats.
Awb: Algemene wet bestuursrecht. De wet waarin het algemeen bestuursrecht is
in verzameld, wet in formele zin.
Tranches: De Awb kan worden gekwalificeerd als ‘aanbouwwet’; de Awb komt
niet als 1 geheel tot stand, maar in delen die tranches genoemd worden.
Hierdoor ontstaat de ruimte om aan de hand van de rechtsontwikkeling steeds
nieuwe onderwerpen in de wet te regelen.
, Doelstellingen van de Awb:
- Het bevorderen van eenheid binnen de bestuursrechtelijke wetgeving.
- Het systematiseren en vereenvoudigen van de bestuursrechtelijke
wetgeving.
- Het codificeren/ vastleggen in een wetboek van ontwikkelingen die zich in
de bestuursrechtelijke jurisprudentie hebben afgetekend.
- Het treffen van voorzieningen ten aanzien van onderwerpen die zich naar
hun aard niet voor regeling in een bijzondere wet lenen.
Structuur Awb: Gelaagde structuur. De hoofdstukken zijn opgebouwd van
algemeen naar bijzonder.
Soorten recht:
- Dwingend recht: Regels die zonder uitzondering voor het gehele
bestuursrecht gelden. De meeste regels in de Awb zijn dwingend van aard.
Je mag en kan er niet van afwijken. Lagere regelgevers kunnen geen regels
maken die van de Awb afwijken. De formele wetgever zou wel mogen
afwijken. Alleen wanneer noodzakelijk is, in bijzondere wetten wordt
afgeweken van algemene wetten.
- Regelend recht: Awb bevat de ‘hoofdregel’, daar mag je van afwijken. Bij
bijzondere gevallen moet van deze regels in bepaalde gevallen kunnen
worden afgeweken, ook door lagere regelgevers.
- Aanvullend recht: Dit zijn regels die in werking treden als er in de lagere
wetgeving op dat gebied niets is geregeld. Wenselijk is een restbepaling.
- Facultatief recht: Ook wel optioneel recht. Dit recht geld niet, tenzij een
regelgever of bestuursorgaan bepaald dat het wel moet worden gevolgd.
Als er toepassing staat zou dat een teken kunnen zijn van dit recht.
Algemeen bestuursrecht: Algemene regels voor alle terreinen van het
bestuursrecht.
Bijzonder bestuursrecht: Bestuursrechtelijke regels voor specifieke
rechtsgebieden. Bijzondere regelgeving waarin de meer inhoudelijke regels zijn
vastgelegd. De rechten en plichten van de overheid en de burgers in concrete /
duidelijke gevallen geregeld.
Als iets niet is geregeld in het bijzonder bestuursrecht dan geld altijd het
algemene bestuursrecht.
Bestuursrecht: Heeft betrekking op relaties tussen de overheid
(bestuursorganen) en burgers (belanghebbenden). Het geeft regels voor de
verhouding tussen bestuursorganen en burgers, in het bijzonder voor de situatie
waarin het bestuur handelt op basis van publiekrechtelijke bevoegdheden. Het
wordt sterk beïnvloed door Europese regelgeving.
3 functies van bestuursrecht:
- Instrumentele functie: het bestuursrecht geeft de overheid de
bevoegdheden of instrumenten om het algemeen belang te behartigen en
zijn publieke taak te vervullen.
- Waarborgfunctie: Het bestuursrecht geeft burgers bescherming tegen de
overheid en haar besluiten. De burger krijgt middelen om het beleid van
het bestuursrecht te beïnvloeden en zich daartegen teweer te stellen. Zo
geeft het bestuursrecht inspraakmogelijkheden en regelt het wie tegen
welke overheidsbesluiten mag opkomen bij de bestuursrechter.
- Normerende functie: Bestuursrecht geeft regels waaraan het bestuur
zich bij de uitoefening van bevoegdheden moet houden.
Specialiteitsbeginsel: Op grond van dit beginsel gelden er beperkingen voor de
belangen die een bestuursorgaan bij zijn afweging mag betrekken.
Officiële bronnen van bestuursrecht:
- Wetgeving.
- Jurisprudentie.
- Literatuur.
Staatsblad: Wetten en belangrijke uitvoeringsbesluiten worden geplaatst in het
staatsblad.
Staatscourant: Ministeriele regelingen worden hier gepubliceerd.
Soorten handelingen:
- Feitelijke handeling: Geen beoogd rechtsgevolg. Je hebt niet de intentie
om rechten en plichten bij andere op te roepen.
- Publiekrechtelijke rechtshandeling: Wel een beoogd rechtsgevolg.
Kunnen natuurlijke personen niet nemen. Het verlenen van een
vergunning. Vind in het publiekrecht plaats.
- Privaatrechtelijke rechtshandeling: Wel een beoogd rechtsgevolg.
Kunnen natuurlijke personen nemen. Bijvoorbeeld het sluiten van een
overeenkomst. Vind in het privaatrecht plaats.
Awb: Algemene wet bestuursrecht. De wet waarin het algemeen bestuursrecht is
in verzameld, wet in formele zin.
Tranches: De Awb kan worden gekwalificeerd als ‘aanbouwwet’; de Awb komt
niet als 1 geheel tot stand, maar in delen die tranches genoemd worden.
Hierdoor ontstaat de ruimte om aan de hand van de rechtsontwikkeling steeds
nieuwe onderwerpen in de wet te regelen.
, Doelstellingen van de Awb:
- Het bevorderen van eenheid binnen de bestuursrechtelijke wetgeving.
- Het systematiseren en vereenvoudigen van de bestuursrechtelijke
wetgeving.
- Het codificeren/ vastleggen in een wetboek van ontwikkelingen die zich in
de bestuursrechtelijke jurisprudentie hebben afgetekend.
- Het treffen van voorzieningen ten aanzien van onderwerpen die zich naar
hun aard niet voor regeling in een bijzondere wet lenen.
Structuur Awb: Gelaagde structuur. De hoofdstukken zijn opgebouwd van
algemeen naar bijzonder.
Soorten recht:
- Dwingend recht: Regels die zonder uitzondering voor het gehele
bestuursrecht gelden. De meeste regels in de Awb zijn dwingend van aard.
Je mag en kan er niet van afwijken. Lagere regelgevers kunnen geen regels
maken die van de Awb afwijken. De formele wetgever zou wel mogen
afwijken. Alleen wanneer noodzakelijk is, in bijzondere wetten wordt
afgeweken van algemene wetten.
- Regelend recht: Awb bevat de ‘hoofdregel’, daar mag je van afwijken. Bij
bijzondere gevallen moet van deze regels in bepaalde gevallen kunnen
worden afgeweken, ook door lagere regelgevers.
- Aanvullend recht: Dit zijn regels die in werking treden als er in de lagere
wetgeving op dat gebied niets is geregeld. Wenselijk is een restbepaling.
- Facultatief recht: Ook wel optioneel recht. Dit recht geld niet, tenzij een
regelgever of bestuursorgaan bepaald dat het wel moet worden gevolgd.
Als er toepassing staat zou dat een teken kunnen zijn van dit recht.
Algemeen bestuursrecht: Algemene regels voor alle terreinen van het
bestuursrecht.
Bijzonder bestuursrecht: Bestuursrechtelijke regels voor specifieke
rechtsgebieden. Bijzondere regelgeving waarin de meer inhoudelijke regels zijn
vastgelegd. De rechten en plichten van de overheid en de burgers in concrete /
duidelijke gevallen geregeld.
Als iets niet is geregeld in het bijzonder bestuursrecht dan geld altijd het
algemene bestuursrecht.
