Paper Casus Dino opdracht Ontwikkelings- en levensloopcriminologie

Ontwikkelings- en levensloopcriminologie. Casus Dino. Woorden: 2000

INLEIDING
Dino is verdachte van poging doodslag dan wel zware mishandeling. Volgens de reconstruc=e die de
Officier van Jus==e heeA gemaakt, heeA Dino zijn slachtoffer meermaals gestoken, waardoor het
slachtoffer enkele weken zal moeten genezen. Meerdere getuigen hebben het incident waargenomen.
Dino heeA ter terechtziHng bekend dat hij messen bij zich had die dag, maar vertelt dat hij zich niet
meer kan herinneren dat hij daarmee heeA gestoken. Hij is psychologisch en psychiatrisch onderzocht
door het Forensisch Consor=um Adolescenten.
Uit het Pro Jus==a rapport blijkt dat de 16-jarige Dino aan verschillende stoornissen lijdt en dat
er sprake is van een gebrekkige ontwikkeling. Daarnaast is sprake van andere problemen, waardoor de
kans op recidive toeneemt. Daarbij komt dat Dino al eerder met jus==e in aanraking is gekomen naar
aanleiding van vernielingen en vechtpar=jen. Bij zijn vader is sprake van verslavingsproblema=ek en
zijn gezin is niet stabiel. Deze feiten kunnen wellicht een verklaring bieden voor het delinquente gedrag
van Dino. Er zijn verschillende theorieën ontwikkeld die het (starten of stoppen met) plegen van
delicten trachten te verklaren. Deze theorieën kunnen helpen bij het aanbieden van gepaste hulp voor
daders (Byrne en Hummer, 2016). Naar aanleiding van deze casus staat de volgende onderzoeksvraag
centraal: In hoeverre is de dual taxonomy theory van Moffi] van toepassing op de casus van Dino?
Om in kaart te brengen in hoeverre de theorie van toepassing is op de casus, worden onder
andere de risico- en beschermende factoren in kaart gebracht. Risicofactoren zijn factoren die
samenhangen met een verhoogd risico op delinquent gedrag, terwijl beschermende factoren juist
beschermen tegen criminaliteit. Wanneer er veel beschermende factoren zijn, zal er een verminderd
risico zijn op delinquent gedrag. Andersom betekent dit dat er een verhoogd risico is op delinquent
gedrag wanneer er veel risicofactoren zijn (Loeber en Burke, 2011).
In deze paper zal allereerst worden ingegaan op de beschermende- en risicofactoren in de
casus van Dino. Hierna zal de dual taxonomy theory uitgelegd en daarna ook toegepast worden op de
casus. Ook wordt nagegaan welke informa=e gemist wordt voor een goede theore=sche verklaring. Er
wordt afgesloten met een conclusie, waarin een samenvaHng van de bevindingen wordt gegeven en
een antwoord wordt geformuleerd op de gestelde vraag.

, BRONFENBRENNER’S ECOLOGISCHE SYSTEEMTHEORIE

Zoals uitgelegd in de inleiding bestaan er zogenaamde risico- en beschermende factoren. In de casus
van Dino zijn aanzienlijk meer risicofactoren dan beschermende factoren te herkennen. Deze factoren
hebben invloed op delinquen=e. De risicofactoren worden benaderd aan de hand van de
Bronfenbrenner’s ecologische systeemtheorie. Het model dat hij presenteert, laat zien wat de invloed
is van verschillende factoren uit de omgeving op de ontwikkeling van mensen. Er worden vier niveaus
onderscheiden. Ten eerste is dit het individu, de persoon zelf. Na het individu komt het microniveau,
dat bestaat uit personen die direct te maken hebben met de persoon. Het derde niveau is het
mesoniveau, dat de rela=e tussen personen uit het microsysteem omvat. Het vierde niveau is het
macroniveau. Dit niveau omvat de invloed van de cultuur op de ontwikkeling van een persoon. Binnen
deze verschillende niveaus worden dynamische en sta=sche risicofactoren gedifferen=eerd.
Dynamische risicofactoren kunnen veranderd worden, sta=sche risicofactoren staan daarentegen vast
(Bronfenbrenner en Morris, 2007).