SAMENVATTING E-MODULE ‘DE LIJKSCHOUW BESCHOUWD’
De dood mag – wettelijk gezien – door iedereen worden geconstateerd. Het afgeven van een
schriftelijke verklaring dat een persoon is overleden, is uitsluitend een taak voor een arts.
Uitgangspunt is dat de
behandelend arts een lijkschouw
verricht. Hierbij geldt dat Een natuurlijk overlijden is ieder overlijden
waarnemend artsen (bijvoorbeeld uitsluitend als gevolg van een (spontane) ziekte,
in huisartsenposten) als inclusief een complicatie van een lege artis
behandelend arts optreden. uitgevoerde medische behandeling.
Een niet-natuurlijk overlijden is een overlijden
Een lijkschouw door een als direct of indirect gevolg van een ongeval,
behandelend arts heeft als doel te geweld of een andere van buiten komende
oorzaak, een misdrijf of zelfmoord.
beoordelen of er sprake is van een
natuurlijk overlijden. Indien je niet
overtuigd bent van een natuurlijk
overlijden of op enig moment twijfelt aan de aard van het overlijden, moet je de schouw stoppen en
de forensisch arts inschakelen.
Om de dood vast te stellen, luister je naar hart en longen, test je de pupilreacties en controleer je de
vervormbaarheid van de pupil. Een overledene heeft (meestal wijde) lichtstijve pupillen die al snel na
de dood vervormbaar zijn.
De lijkschouw bestaat uit een top-teenonderzoek, bestudering van de medische voorgeschiedenis en
de omstandigheden waaronder de dood is ingetreden. Je let hierbij op discongruenties. Bij de
feitelijke schouw gaat het om:
Algemene indruk: voelen temperatuur buik, lijkstijfheid beoordelen (proberen de
kaak, armen en benen te buigen), beoordelen van lijkvlekken (komen ze overeen met
houding lichaam en zijn ze wegdrukbaar of niet)
Inspectie hoofd-hals gebied (verwondingen, petechiën slijmvliezen ogen of mond,
vreemde voorwerpen mondholte, striemen of insnoeringen hals)
Palpatie/bekloppen schedel (evt. schedelbreuk)
Ribbreuken (borst in 2 richtingen comprimeren)
Draai het lichaam om, zodat ook de achterkant bekeken kan worden
Inspectie en palpatie van armen en benen (snij- of steekwonden, breuken, prikgaten
van injecties)
De dood mag – wettelijk gezien – door iedereen worden geconstateerd. Het afgeven van een
schriftelijke verklaring dat een persoon is overleden, is uitsluitend een taak voor een arts.
Uitgangspunt is dat de
behandelend arts een lijkschouw
verricht. Hierbij geldt dat Een natuurlijk overlijden is ieder overlijden
waarnemend artsen (bijvoorbeeld uitsluitend als gevolg van een (spontane) ziekte,
in huisartsenposten) als inclusief een complicatie van een lege artis
behandelend arts optreden. uitgevoerde medische behandeling.
Een niet-natuurlijk overlijden is een overlijden
Een lijkschouw door een als direct of indirect gevolg van een ongeval,
behandelend arts heeft als doel te geweld of een andere van buiten komende
oorzaak, een misdrijf of zelfmoord.
beoordelen of er sprake is van een
natuurlijk overlijden. Indien je niet
overtuigd bent van een natuurlijk
overlijden of op enig moment twijfelt aan de aard van het overlijden, moet je de schouw stoppen en
de forensisch arts inschakelen.
Om de dood vast te stellen, luister je naar hart en longen, test je de pupilreacties en controleer je de
vervormbaarheid van de pupil. Een overledene heeft (meestal wijde) lichtstijve pupillen die al snel na
de dood vervormbaar zijn.
De lijkschouw bestaat uit een top-teenonderzoek, bestudering van de medische voorgeschiedenis en
de omstandigheden waaronder de dood is ingetreden. Je let hierbij op discongruenties. Bij de
feitelijke schouw gaat het om:
Algemene indruk: voelen temperatuur buik, lijkstijfheid beoordelen (proberen de
kaak, armen en benen te buigen), beoordelen van lijkvlekken (komen ze overeen met
houding lichaam en zijn ze wegdrukbaar of niet)
Inspectie hoofd-hals gebied (verwondingen, petechiën slijmvliezen ogen of mond,
vreemde voorwerpen mondholte, striemen of insnoeringen hals)
Palpatie/bekloppen schedel (evt. schedelbreuk)
Ribbreuken (borst in 2 richtingen comprimeren)
Draai het lichaam om, zodat ook de achterkant bekeken kan worden
Inspectie en palpatie van armen en benen (snij- of steekwonden, breuken, prikgaten
van injecties)
