2.18 magistraalcollege uitwerking splinttherapie

2.18 stoornissen in ontwikkeling en groei: onderdeel D: Magistraal college splinttherapie
 Permanent en semipermanente luxatie:
o Knappen = discusluxatie met reductie
o Permanent: discus blijft ervoor liggen en schiet niet meer terug = closed lock, in begin beperkte mondopening en na een jaar
oefenen kan de beweging weer normaal uitgevoerd worden.
 Kraakbeen kaakbot beweegt over kraakbeen van tuberculum articulare  dit kraakbeen wordt gevoed vanuit bot en
heeft voldoende smerende werking ( het kraakbeen heeft een beetje overcapaciteit, zodat de andere weefsels, als
het kraakbeen weg is, de functie over kunnen nemen).
o Semipermanent: soms ervoor blijven schieten van de discus en soms niet  soms minder goed open doen een soms krak en
hij schiet terug.
o Discusluxatie eerst erg pijnlijk  want steriele ontsteking in gewricht, kapsel zwelt op en geeft pijn.
 Door aanzuigende werking stoffen in en uit gewricht  slechte stoffen worden afgevoerd een goede spulletjes
kunnen aangevoerd worden.
 Bij acute discusluxatie: arthrosynthese uitvoeren  druk eraf, maar discus er nog weel voor maar goed blijven
bewegen.
 Retrodiscale weefsel (weefsel achter discus) kan kapot gaan, maar is minder doorbloed door slijtage of kan kapot gaan door
immobiliteit.
o Retrodiscaal zorgt voor smering maar loopt niet vast.
Splinttherapie
 Probleem doordat belasting > belastbaarheid (adaptieve vermogen; compensatie).
 Rol occlusie: veel over gepubliceerd, maar goede duidelijke rol in relatie tot TMD is niet bekend.
o Tandartsen denken dat occlusie een belangrijke rol heeft, maar wetenschappelijk onderzoek zegt dat dit niet zo is.
 Volgens James Costen: syndroom van oor en sinusbijholteklachten relateert hij aan verstoorde klacht aan kaakgewricht.
 Glossodynia is vaak een neurologische aandoening  anatomisch niet goed relateren.
 Relatie met TMD
 Tinnitus: oorsuizen
 Relatie met TMD
o Diverse oorklachten zoals: sinus-achtige klachten zoals hoofdpijn, oorpijn, duizeligheid en branderig gevoel in keel en tong.
o Beet was per definitie slecht dus zijn onderzoek klopt eigenlijk niet.
 Door verschillende tanden en kiezen wordt kaakgewricht uit lood gehaald  grotere belasting ontstaat.
 Door occlusale patronen (belasting, kauwkracht) ontstaan de klachten (scheef staan van het occlusale vlak).
o Tegenwoordig weten we dat dit onzin is.
o Men dacht dat er slechte occlusale factoren waren:
 Klasse II, III kaakrelaties (disto, mesio relatie) en molaarocclusies  zou volgens kun een reden kunnen voor het
ontstaan van kaakgewrichtspijnen.
 Attritie
 Ontbreken dorsale steunzone: geen kiezen  OK buigt door doordat je alleen nog maar kracht op je tanden kunt
zetten.
 Balanscontacten: contact aan passieve zijde
 Bij VP moeten balans contacten gemaakt worden  links en rechts tijdens kauwen moet je functie hebben.
o Men dacht dat er ook goede occlusale factoren zijn
 Klasse I kaakrelatie en molaarocclusie
 Cuspidaatgeleiding
 CR = MO
 MO: grootste aantal occlusale contacten tussen BK en OK
 CR: meest dorsale positie van kaakgewricht als de kaak (in ongedwongen staat)
 De longcentric is de beweging die gemaakt wordt, wanneer er van de CR naar de MO gegaan wordt.
o MO en CR zijn dus punten en longcentric is een beweging.
 Bij 90% is dit niet gelijk.
 Bij goede occlusale begrippen vallen deze samen  anders behandeltherapie nodig.
 Freedom centre: extra ruimte ervan CR naar meerdere posities geleiden  patiënten vinden dit fijn zodat
ze kunnen bewegen naar verschillende kanten.
 Detectiegrens kauwstelsel: 14 micron kunnen je kiezen onderscheiden, 100 micron is een haar.
 Volledige zijdelingse delen: dorsale steunzolen moeten aanwezig zijn.
 Is dit niet aanwezig  kronen en bruggen nodig  gave gebitten wegslijpen en zorgen dat het zo op elkaar
past volgens de regels.
 70-er jaren occlusionisten
o Behandeling:
 Occlusale veranderingen
 In buitengewone gevallen: prothetisch herstel
 Orthodontie
 Bewijs dat het verwijderen van de interferentie of het stabiliseren van de kaakrelatie zin heeft.
o Vb. inslijpen
 Degene (de groep die je aandacht geeft) die je aandacht geeft heeft beter resultaat dan niet helpen = Hawthorne
effect.
 Bij iets positiefs geven zorgt dit altijd voor voordelen bij deze groep.
 Occlusale aanpassingen
o Palatinale of buccale vlakken bij placebo en occlusale vlakken bij de echte groepen.
 Boortje dat niet slijpt bij placebo.
 Boortje dat slijpt bij echte groep.