Hoorcollege 1: Omzetbelasting
We krijgen geen overdrachtsbelasting. Alleen een heel klein beetje, alleen art. 15 lid 1 sub a
WBR. Voor de rest is het allemaal btw. De docent praat af en toe over de praktijk maar hij
wil ons laten zien hoe het in de praktijk gebeurt.
H1 tot H4 is leuk van het boek maar daar krijg je geen tentamenvragen over! Het boek is
lastig want het is overgenomen van een ander auteur. Er zijn dingen tussen geplakt. De
auteurs, als die ontwikkelingen leiden tot onduidelijkheid, ga je die onduidelijkheid
beschrijven en dus zie je in het boek dat er ideeën worden geventileerd. Het is niet zo
makkelijk als toen we ermee begonnen. Het is soms een moeilijk boek om te lezen. In de WG
maken we een vertaalslag naar de casusposities. De praktijkvoorbeelden in het werkboek
zijn simpel maar de praktijk is weerbarstiger, het is kleiner gemaakt. We krijgen een
jurisprudentiebundel. En mocht je een scriptie gaan schrijven moet je wel de bundel van
€100 aanschaffen.
Er zit een logica in dit vak. Hetgeen wat de docent moet vertellen hang allemaal met elkaar
samen. Af en toe springt hij van de hak naar de tak. Maar er zit een opbouw in.
Het tentamen, er is geen tussentijdse toets, er is maar 1 tentamen. Het duurt 3 uur en oude
tentamens worden geplaats op canvas. Maar let op, er zit wat verschil in. Dus er zitten
wijzigingen in. Daar houdt het boek nog geen rekening mee. Dus let op de tussentijdse
wijzingen. Dus antwoorden kunnen fout/achterhaalt zijn. Dus ga die antwoorden niet uit je
hoofd leren. Het is een open boek tentamen, waarom is dat zo? Het is onzin dat je dit uit je
hoofd moet leren. Maar je moet het boek wel lezen en begrijpen maar in de praktijk: wat
voor nut heeft het? Je moet wel meteen weten waar je het moet kunnen vinden. Je gaat de
praktijk in en niemand verwacht dat je het antwoord meteen paraat hebt. De docent vindt
het belangrijker dat je alles goed leest en de verbinding kan leggen in de praktijk. En dat er
twijfelgevallen zijn. Die grijze gebieden, daar moeten wij ons in gaan verdiepen. Dat is de
praktijk.
Wat mag je meenemen? Alles, behalve telecommunicatie. Het tentamen is niet moeilijker
geworden, het is juist makkelijker. Er zijn 4 casusposities van 5 vragen.
1
, We hebben de OB, daar zit een klein beetje parlementaire geschiedenis aangeknoopt. Het
stelt niets voor, het parlement heeft niets te zeggen. Het ministerie van financiën is
oppermachtig in NL. hoe kan dat? Politici kunnen goed praten over de uitgave. Dus 365
dagen van het jaar hebben ze het over uitgave. Maar over de inkomsten, die daar tegenover
moeten staan worden bijna niet over gepraat. Er zitten ook geen fiscalisten in de tweede
kamer. Er is een keer in het jaar, zoals Prinsjesdag, het belastingplan vertegenwoordigd. Dan
hoeven we de rest van het jaar ons niet te bemoeien met belastingen. Die belastingen kun je
uitgeven, komen die binnen heb je meer uit te geven. Het enige wat ze doen is kijken naar
koopkrachtplaatjes. Wat is dat? Die worden doorberekend, het heeft niets te maken met de
huidige regering. Het is om het volk zoet te houden. Niemand wordt er beter van maar het
wordt wel beloofd. De docent gelooft niets van die koopkrachtplaatjes. Hij denkt dat er
inflatie komt.
De begroting vinden we belangrijk. Maar moet de jaarrekening worden opgesteld wordt er
geen rekening mee gehouden.
We hebben een belastingplan en als het tegen zit hebben we een schipholbrand → er brak
een brand uit omdat iemand zijn cel in de fik stak. Er waren een paar mensen overleden en
dat moest behandeld worden in de politiek. En op dezelfde dag stond het belastingplan en
de politie zei kunnen we dat schriftelijk doen. Dus de schipholbrand is doorgegaan ten koste
van het belastingplan.
Dan het uitvoeringsbesluit, die is achter de OB. Dat is als je het verder moet uitwerken. Dat
delegeren we. En we hebben BUA dat is een koninklijk besluit en een uitvoeringbeschikking.
En dan hebben we het gehad. Aan de wet hebben we ons te houden. We moeten alles
volgen, doe je dat niet krijg je een navorderingsaanslag en een boete. Iedereen wordt geacht
de wet te kennen tenzij je een pleitbaar standpunt hebt. Maar is de belastingdienst het niet
met je eens zeggen ze: dat is geen pleitbaar standpunt. Standaard is het 25% en soms
verminderen ze naar 10%. Daar heb je rechters voor nodig voor je pleitbaar standpunt.
We zien een semi-NL-regelgeving. We hebben het dan over besluiten. De staatssecretaris
van financiën nemen allerlei besluiten. Maar die zijn geen besluiten van de wetgever. Dat is
de staatssecretaris die zegt tegen belastinginspecteurs: dit beleid ga ik voeren. Als er staat:
Jan is zwart en Piet is Wit en meneer is Oranje. Hoe moet je dat interpreteren? Wat is
oranje? Dan geeft hij uitleg aan de regelgeving die gegeven is dat is een visie. Met die visie
kan je het ook niet eens zijn dat is biet verboden dat is ook geen wetgeving. HET IS MAAR
EEN BESLUITJE, EEN VISIE/BELEIDSREGEL. Die zegt het niet tegen ons. Als wij er aan voldoen
2
We krijgen geen overdrachtsbelasting. Alleen een heel klein beetje, alleen art. 15 lid 1 sub a
WBR. Voor de rest is het allemaal btw. De docent praat af en toe over de praktijk maar hij
wil ons laten zien hoe het in de praktijk gebeurt.
H1 tot H4 is leuk van het boek maar daar krijg je geen tentamenvragen over! Het boek is
lastig want het is overgenomen van een ander auteur. Er zijn dingen tussen geplakt. De
auteurs, als die ontwikkelingen leiden tot onduidelijkheid, ga je die onduidelijkheid
beschrijven en dus zie je in het boek dat er ideeën worden geventileerd. Het is niet zo
makkelijk als toen we ermee begonnen. Het is soms een moeilijk boek om te lezen. In de WG
maken we een vertaalslag naar de casusposities. De praktijkvoorbeelden in het werkboek
zijn simpel maar de praktijk is weerbarstiger, het is kleiner gemaakt. We krijgen een
jurisprudentiebundel. En mocht je een scriptie gaan schrijven moet je wel de bundel van
€100 aanschaffen.
Er zit een logica in dit vak. Hetgeen wat de docent moet vertellen hang allemaal met elkaar
samen. Af en toe springt hij van de hak naar de tak. Maar er zit een opbouw in.
Het tentamen, er is geen tussentijdse toets, er is maar 1 tentamen. Het duurt 3 uur en oude
tentamens worden geplaats op canvas. Maar let op, er zit wat verschil in. Dus er zitten
wijzigingen in. Daar houdt het boek nog geen rekening mee. Dus let op de tussentijdse
wijzingen. Dus antwoorden kunnen fout/achterhaalt zijn. Dus ga die antwoorden niet uit je
hoofd leren. Het is een open boek tentamen, waarom is dat zo? Het is onzin dat je dit uit je
hoofd moet leren. Maar je moet het boek wel lezen en begrijpen maar in de praktijk: wat
voor nut heeft het? Je moet wel meteen weten waar je het moet kunnen vinden. Je gaat de
praktijk in en niemand verwacht dat je het antwoord meteen paraat hebt. De docent vindt
het belangrijker dat je alles goed leest en de verbinding kan leggen in de praktijk. En dat er
twijfelgevallen zijn. Die grijze gebieden, daar moeten wij ons in gaan verdiepen. Dat is de
praktijk.
Wat mag je meenemen? Alles, behalve telecommunicatie. Het tentamen is niet moeilijker
geworden, het is juist makkelijker. Er zijn 4 casusposities van 5 vragen.
1
, We hebben de OB, daar zit een klein beetje parlementaire geschiedenis aangeknoopt. Het
stelt niets voor, het parlement heeft niets te zeggen. Het ministerie van financiën is
oppermachtig in NL. hoe kan dat? Politici kunnen goed praten over de uitgave. Dus 365
dagen van het jaar hebben ze het over uitgave. Maar over de inkomsten, die daar tegenover
moeten staan worden bijna niet over gepraat. Er zitten ook geen fiscalisten in de tweede
kamer. Er is een keer in het jaar, zoals Prinsjesdag, het belastingplan vertegenwoordigd. Dan
hoeven we de rest van het jaar ons niet te bemoeien met belastingen. Die belastingen kun je
uitgeven, komen die binnen heb je meer uit te geven. Het enige wat ze doen is kijken naar
koopkrachtplaatjes. Wat is dat? Die worden doorberekend, het heeft niets te maken met de
huidige regering. Het is om het volk zoet te houden. Niemand wordt er beter van maar het
wordt wel beloofd. De docent gelooft niets van die koopkrachtplaatjes. Hij denkt dat er
inflatie komt.
De begroting vinden we belangrijk. Maar moet de jaarrekening worden opgesteld wordt er
geen rekening mee gehouden.
We hebben een belastingplan en als het tegen zit hebben we een schipholbrand → er brak
een brand uit omdat iemand zijn cel in de fik stak. Er waren een paar mensen overleden en
dat moest behandeld worden in de politiek. En op dezelfde dag stond het belastingplan en
de politie zei kunnen we dat schriftelijk doen. Dus de schipholbrand is doorgegaan ten koste
van het belastingplan.
Dan het uitvoeringsbesluit, die is achter de OB. Dat is als je het verder moet uitwerken. Dat
delegeren we. En we hebben BUA dat is een koninklijk besluit en een uitvoeringbeschikking.
En dan hebben we het gehad. Aan de wet hebben we ons te houden. We moeten alles
volgen, doe je dat niet krijg je een navorderingsaanslag en een boete. Iedereen wordt geacht
de wet te kennen tenzij je een pleitbaar standpunt hebt. Maar is de belastingdienst het niet
met je eens zeggen ze: dat is geen pleitbaar standpunt. Standaard is het 25% en soms
verminderen ze naar 10%. Daar heb je rechters voor nodig voor je pleitbaar standpunt.
We zien een semi-NL-regelgeving. We hebben het dan over besluiten. De staatssecretaris
van financiën nemen allerlei besluiten. Maar die zijn geen besluiten van de wetgever. Dat is
de staatssecretaris die zegt tegen belastinginspecteurs: dit beleid ga ik voeren. Als er staat:
Jan is zwart en Piet is Wit en meneer is Oranje. Hoe moet je dat interpreteren? Wat is
oranje? Dan geeft hij uitleg aan de regelgeving die gegeven is dat is een visie. Met die visie
kan je het ook niet eens zijn dat is biet verboden dat is ook geen wetgeving. HET IS MAAR
EEN BESLUITJE, EEN VISIE/BELEIDSREGEL. Die zegt het niet tegen ons. Als wij er aan voldoen
2
