Terrorisme: Beeld en werkelijkheid – College 5
Conceptualisering van terrorisme: conventioneel versus kritisch
Agenda
Definitie – hebben we wel een definitie nodig?
- Hoofdstuk 5 Jackson
- Alex Schmid (2004)
Orthodox versus Critical Terrorism Studies
- Casus: Links terrorisme – Franse banlieues
De Definitie kwestie
Waarom is een definitie ingewikkeld?
H5 van boek: redenen waarom het ingewikkeld is om tot duidelijke definitie te komen
1. Negatieve connotatie – sluit eigen acties uit van terrorisme label we kijken
vooral naar niet-statelijke actoren en niet naar handelen van de staat zelf staat
zal zichzelf nooit als terrorist bestempelen.
2. Overmatig gebruik van label ‘terrorisme’ breed scala van daden bestempelen
als terrorisme wordt onduidelijk waar we het nou daadwerkelijk over hebben
(sommigen noemen onthoofdingen terrorisme en sommigen noemen de acties
van greenpeace ook (eco)terrorisme).
3. Inherent subjectief – vrijheidsstrijders of terroristen? Volgens sommigen zijn het
wel terroristen en volgens sommigen niet
4. Betekenis verandert en is afhankelijk van tijd en context
Voorbeeld van Nelson Mandela die tot 2008 in Amerika op de terroristenlijst stond
Laat tijds- en context-gebondenheid zien
Hebben we een definitie nodig?
Ja
- Academisch: als we geen definitie hebben; hoe kunnen we dan terrorisme
verklaren, begrijpen of voorspellen
- Beleidsmatig: hoe kunnen we terrorisme oplossen als we niet weten wat het is?
- Politiek: bewust gebruik maken en benadrukken van bepaalde definitie van
terrorisme voor politiek gewin
Hebben we een definitie nodig?
Nee, onmogelijk om tot een universele en objectieve definitie te komen
- Vaste definitie is aantrekkelijk voor academici en beleidsmakers, maar gericht op
korte termijn en ‘problem-solving’ van ‘existentiële dreiging’ (gedefinieerd door
staatselites)
, Hebben we een definitie nodig?
Nee, twee alternatieven:
1. Label ‘terrorisme’ helemaal uitbannen – en gebruik maken van meer ‘neutrale’
term politiek geweld
2. Van definitie naar beschrijving
- Definities: afgebakend, veronderstelt objectiviteit, de ‘waarheid’
- Beschrijvingen: interpretaties, erkennen complexiteit, subjectieve karakter,
hoe label gerelateerd is aan dominante machtsstructuren.
Hebben we een definitie nodig?
Geen objectieve/universele definitie, wel gedeelde karakteristieken van terroristisch
geweld aan het begin van de 21e eeuw
- politiek gemotiveerd
- vorm van politieke communicatie (propaganda of the deed) (daden gericht op
mensen dei ze potentieel kunnen rekruteren)
- instrumenteel geweld: middel, niet het doel
dus niet een eenduidige definitie maar meer algemene kenmerken van terrorisme.
The oxygen of publicity
Vorm van politieke communicatie quote van Margaret Tatcher:
Margret Tatcher in 1985:
“We must try to find ways to starve the terrorist and the hijacker of the oxygen of publicity
on which they depend. In our societies we do not believe in constraining the media, still less
in censorship. But ought we not to ask the media to agree among themselves a voluntary
code of conduct, a code under which they would not say or show anything which could assist
the terrorists’ morale or their cause while the hijack lasted?”
(Jackson et al, 2011: 118)
The oxygen of publicity
De media zouden terughoudender moeten zijn in het tonen van beelden van
terroristische aanslagen
Door met onze mobiele telefoons beelden te verspreiden van de aanslagen dragen we
zelf bij aan de zuurstof voor terroristen
Conceptualisering van terrorisme: conventioneel versus kritisch
Agenda
Definitie – hebben we wel een definitie nodig?
- Hoofdstuk 5 Jackson
- Alex Schmid (2004)
Orthodox versus Critical Terrorism Studies
- Casus: Links terrorisme – Franse banlieues
De Definitie kwestie
Waarom is een definitie ingewikkeld?
H5 van boek: redenen waarom het ingewikkeld is om tot duidelijke definitie te komen
1. Negatieve connotatie – sluit eigen acties uit van terrorisme label we kijken
vooral naar niet-statelijke actoren en niet naar handelen van de staat zelf staat
zal zichzelf nooit als terrorist bestempelen.
2. Overmatig gebruik van label ‘terrorisme’ breed scala van daden bestempelen
als terrorisme wordt onduidelijk waar we het nou daadwerkelijk over hebben
(sommigen noemen onthoofdingen terrorisme en sommigen noemen de acties
van greenpeace ook (eco)terrorisme).
3. Inherent subjectief – vrijheidsstrijders of terroristen? Volgens sommigen zijn het
wel terroristen en volgens sommigen niet
4. Betekenis verandert en is afhankelijk van tijd en context
Voorbeeld van Nelson Mandela die tot 2008 in Amerika op de terroristenlijst stond
Laat tijds- en context-gebondenheid zien
Hebben we een definitie nodig?
Ja
- Academisch: als we geen definitie hebben; hoe kunnen we dan terrorisme
verklaren, begrijpen of voorspellen
- Beleidsmatig: hoe kunnen we terrorisme oplossen als we niet weten wat het is?
- Politiek: bewust gebruik maken en benadrukken van bepaalde definitie van
terrorisme voor politiek gewin
Hebben we een definitie nodig?
Nee, onmogelijk om tot een universele en objectieve definitie te komen
- Vaste definitie is aantrekkelijk voor academici en beleidsmakers, maar gericht op
korte termijn en ‘problem-solving’ van ‘existentiële dreiging’ (gedefinieerd door
staatselites)
, Hebben we een definitie nodig?
Nee, twee alternatieven:
1. Label ‘terrorisme’ helemaal uitbannen – en gebruik maken van meer ‘neutrale’
term politiek geweld
2. Van definitie naar beschrijving
- Definities: afgebakend, veronderstelt objectiviteit, de ‘waarheid’
- Beschrijvingen: interpretaties, erkennen complexiteit, subjectieve karakter,
hoe label gerelateerd is aan dominante machtsstructuren.
Hebben we een definitie nodig?
Geen objectieve/universele definitie, wel gedeelde karakteristieken van terroristisch
geweld aan het begin van de 21e eeuw
- politiek gemotiveerd
- vorm van politieke communicatie (propaganda of the deed) (daden gericht op
mensen dei ze potentieel kunnen rekruteren)
- instrumenteel geweld: middel, niet het doel
dus niet een eenduidige definitie maar meer algemene kenmerken van terrorisme.
The oxygen of publicity
Vorm van politieke communicatie quote van Margaret Tatcher:
Margret Tatcher in 1985:
“We must try to find ways to starve the terrorist and the hijacker of the oxygen of publicity
on which they depend. In our societies we do not believe in constraining the media, still less
in censorship. But ought we not to ask the media to agree among themselves a voluntary
code of conduct, a code under which they would not say or show anything which could assist
the terrorists’ morale or their cause while the hijack lasted?”
(Jackson et al, 2011: 118)
The oxygen of publicity
De media zouden terughoudender moeten zijn in het tonen van beelden van
terroristische aanslagen
Door met onze mobiele telefoons beelden te verspreiden van de aanslagen dragen we
zelf bij aan de zuurstof voor terroristen
