c. Reumatische ziekten D2
Reumatische ziekten manifesteren zich in het bindweefsel, zoals bot, kraakbeen, ligamenten
en synoviale kapsels. Bindweefselmatrix kan bestaan uit proteoglycanen, collageen, elastine,
fibronectine en hyalonzuur. Proteoglycanen binden aan een keten hyalonzuur en zo ontstaat
er een proteoglycaanaggregaat. In de bindweefselmatrix is er sprake van continue afbraak en
synthese van eiwitten.
- Fibreuze gewrichten; benige uiteinde worden verbonden door fibreus weefsel (suturen).
- Kraakbeengewrichten; voornamelijk verbinding van kraakbeen en ligamenten (vertebrae).
- Synoviale gewrichten; bewegelijke gewrichten met holte gevuld met synoviale vloeistof.
Synoviale gewrichten hebben hyalien kraakbeen, wat voornamelijk bestaat uit chondrocyten
en type-II collageen met proteoglycaanaggregaat, die trekken water aan. Kapsels, ligamenten
en pezen bestaan voornamelijk uit type-I collageen. Het synoviale membraam is goed
doorbloed en zorgt voor het interne milieu van de gewrichtsholte, verder produceert het
synoviale vloeistof. Tussen je 35ste en je 50ste bereik je je piek in botmassa van compact bot,
trabeculaire piek botmassa wordt eerder bereikt.
Artrose
Meest voorkomende gewrichtsaandoening en het ziektebeeld wordt gekenmerkt door
progressief verlies van kraakbeen. Vaak neemt het watergehalte toe, verlies van de integriteit
van collageenvezels en een tekort aan proteoglycanen. Dit zorgt ervoor dat er kloven komen
in het kraakbeen, die zich gaan uitbreiden en uiteindelijk tot verlies van kraakbeen kan leiden.
Het betrokken bot krijgt meer metabole activiteit en de botdichtheid neemt hierbij toe, er
ontstaat randwoekering (osteofyten) en er treden synoviale zwellingen op (hydrops). Artrose
veroorzaakt voornamelijk pijn. Kan met pijnmedicatie worden opgelost of een intracapsulaire
injectie met corticosteroïden, ook kan er een nieuw gewricht worden geplaatst (kunstheup).
Reumatoïde artritis
Chronische ontstekingen van de gewrichten, komt bij 0,5-1% voor. RA patiënten hebben een
verhoogd gehalte van auto-antilichamen tegen IgG (reumafactor), waardoor er een
ontsteking van het synoviale membraam ontstaat. Dat leidt tot de vorming van
granulatieweefsel wat schade aan de omliggende weefsels veroorzaakt. Parodontitis speelt
een rol in de pathogenese van RA. RA presenteert zich door zwellingen en stijfheid van de
gewrichten en zwellingen van peesscheden en slijmbeurzen. Verder kunnen er neurologische
complicaties, zoals krachtverlies en sensibiliteitsverlies optreden en kan er een verhoogde
kans zijn op bacteriële artritis.
RA patiënten hebben vaak anemie en een verhoogde bloedbezinking snelheid. Bij RA moeten
de ontstekingen in een zo vroeg mogelijk stadium worden onderdrukt met medicijnen en
kunnen er medicijnen worden voorgeschreven die het immuunsysteem onderdrukken. Ook
worden er veel behandelingen met corticosteroïden gedaan en worden er therapieën
gebruikt die specifiek gericht zijn op het bestrijden van de ontstekingscascade, zoals TNF-α.
RA patiënten hebben ook vaak het syndroom van Sjögren, xerostomie en
speekselklierzwellingen.
Reumatische ziekten manifesteren zich in het bindweefsel, zoals bot, kraakbeen, ligamenten
en synoviale kapsels. Bindweefselmatrix kan bestaan uit proteoglycanen, collageen, elastine,
fibronectine en hyalonzuur. Proteoglycanen binden aan een keten hyalonzuur en zo ontstaat
er een proteoglycaanaggregaat. In de bindweefselmatrix is er sprake van continue afbraak en
synthese van eiwitten.
- Fibreuze gewrichten; benige uiteinde worden verbonden door fibreus weefsel (suturen).
- Kraakbeengewrichten; voornamelijk verbinding van kraakbeen en ligamenten (vertebrae).
- Synoviale gewrichten; bewegelijke gewrichten met holte gevuld met synoviale vloeistof.
Synoviale gewrichten hebben hyalien kraakbeen, wat voornamelijk bestaat uit chondrocyten
en type-II collageen met proteoglycaanaggregaat, die trekken water aan. Kapsels, ligamenten
en pezen bestaan voornamelijk uit type-I collageen. Het synoviale membraam is goed
doorbloed en zorgt voor het interne milieu van de gewrichtsholte, verder produceert het
synoviale vloeistof. Tussen je 35ste en je 50ste bereik je je piek in botmassa van compact bot,
trabeculaire piek botmassa wordt eerder bereikt.
Artrose
Meest voorkomende gewrichtsaandoening en het ziektebeeld wordt gekenmerkt door
progressief verlies van kraakbeen. Vaak neemt het watergehalte toe, verlies van de integriteit
van collageenvezels en een tekort aan proteoglycanen. Dit zorgt ervoor dat er kloven komen
in het kraakbeen, die zich gaan uitbreiden en uiteindelijk tot verlies van kraakbeen kan leiden.
Het betrokken bot krijgt meer metabole activiteit en de botdichtheid neemt hierbij toe, er
ontstaat randwoekering (osteofyten) en er treden synoviale zwellingen op (hydrops). Artrose
veroorzaakt voornamelijk pijn. Kan met pijnmedicatie worden opgelost of een intracapsulaire
injectie met corticosteroïden, ook kan er een nieuw gewricht worden geplaatst (kunstheup).
Reumatoïde artritis
Chronische ontstekingen van de gewrichten, komt bij 0,5-1% voor. RA patiënten hebben een
verhoogd gehalte van auto-antilichamen tegen IgG (reumafactor), waardoor er een
ontsteking van het synoviale membraam ontstaat. Dat leidt tot de vorming van
granulatieweefsel wat schade aan de omliggende weefsels veroorzaakt. Parodontitis speelt
een rol in de pathogenese van RA. RA presenteert zich door zwellingen en stijfheid van de
gewrichten en zwellingen van peesscheden en slijmbeurzen. Verder kunnen er neurologische
complicaties, zoals krachtverlies en sensibiliteitsverlies optreden en kan er een verhoogde
kans zijn op bacteriële artritis.
RA patiënten hebben vaak anemie en een verhoogde bloedbezinking snelheid. Bij RA moeten
de ontstekingen in een zo vroeg mogelijk stadium worden onderdrukt met medicijnen en
kunnen er medicijnen worden voorgeschreven die het immuunsysteem onderdrukken. Ook
worden er veel behandelingen met corticosteroïden gedaan en worden er therapieën
gebruikt die specifiek gericht zijn op het bestrijden van de ontstekingscascade, zoals TNF-α.
RA patiënten hebben ook vaak het syndroom van Sjögren, xerostomie en
speekselklierzwellingen.
