H16 Personeelsbeleid
16.1 Arbeidsovereenkomst
Er zijn 2 soorten arbeidsovereenkomsten. De individuele en de collectieve
arbeidsovereenkomst. Een individuele arbeidsovereenkomst vindt plaats
tussen een werknemer (individu) en de werkgever (het bedrijf). In een
overeenkomst staan o.a. het aantal werkuren, de werktijden, de vakantiedagen,
reiskostenvergoeding, proeftijd, vast/tijdelijk contract, soort werkzaamheid en
het loon. De individuele arbeidsovereenkomst moet voldoen aan de regels van
het cao van de bedrijfstak (alle ondernemingen met dezelfde soort
werkzaamheden). Als deze geen cao heeft, dan moet het voldoen aan de wet. Er
is sprake van een arbeidsovereenkomst als er een gezagsverhouding is, er loon
wordt betaalt en als er arbeidsverplichting is. Het kan mondeling en op papier
afgesloten worden.
Een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) is een overeenkomst tussen
werknemersorganisatie (FNV en CNV), ofwel vakbonden, en
werkgeversorganisaties (VNO-NCW en MKB-NL). Ze kunnen per bedrijfstak of
grote onderneming afgesloten worden. Erin staat welke bedrijven en wat voor
soort werk er onder vallen. Hierin staat daarnaast ook alle regels die gelden voor
de werknemers, ook al zijn zij niet lid van een vakbond. Deze regels zijn vaak
gunstiger dan de wettelijke regelingen. Dit mag tevens ook wettelijk niet lager
zijn. Een cao heeft gemiddeld een looptijd van 1-2 jaar, met max. 5 jaar. Om een
cao algemeen verbindend te kunnen verklaren zodat de hele bedrijfstak
eronder valt, moeten partijen dit aan het ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid vragen. Een werkgever is verplicht een cao af te sluiten als de
onderneming betrokken is met de cao, de onderneming lid is van een
werkgeversorganisatie verbonden met de cao of als de cao algemeen bindend is
verklaard.
Bij arbeidsovereenkomsten worden primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden
onderscheden. Primaire arbeidsvoorwaarden gaan over beloningen voor het
verrichte werk zoals loon, vakantiegeld of toeslag. Secundaire
arbeidsvoorwaarden hebben betrekking op onderwerpen als werktijden,
reiskostenvergoeding, werkkleding of vakantiedagen. Ook kan je
arbeidsovereenkomsten op duur onderscheiden. Over bepaalde tijd wordt een
contract opgesteld die tijdelijk is, er is een einddatum opgenomen. Bij eentje
over onbepaalde tijd is dit juist niet het geval; er is een vast dienstverband. In
geval van de volgende situaties kan een bepaalde tijd contract naar een
onbepaalde tijd contract veranderen. Als er 3 tijdelijke contracten binnen 6
maanden zijn verlengt, wordt de 4e automatisch een vast contract. Als een
werknemer bij het 2e of later contract langer dan 36 maanden (1,5 jaar) voor de
zelfde werkgever werkt. En na 3 tijdelijke contracten binnen 2 jaar.
Bij individuele arbeidsovereenkomsten moeten deze voorwaarden gelden of
gunstiger zijn. In een cao mag dit ook ongunstiger, mits dit gemeld wordt aan de
werknemer.
Naast bepaalde en onbepaalde termijnen zijn er ook nog andere contracten.
1. Oproepcontract: De werkgever kan oproep doen op de werknemer, maar die
16.1 Arbeidsovereenkomst
Er zijn 2 soorten arbeidsovereenkomsten. De individuele en de collectieve
arbeidsovereenkomst. Een individuele arbeidsovereenkomst vindt plaats
tussen een werknemer (individu) en de werkgever (het bedrijf). In een
overeenkomst staan o.a. het aantal werkuren, de werktijden, de vakantiedagen,
reiskostenvergoeding, proeftijd, vast/tijdelijk contract, soort werkzaamheid en
het loon. De individuele arbeidsovereenkomst moet voldoen aan de regels van
het cao van de bedrijfstak (alle ondernemingen met dezelfde soort
werkzaamheden). Als deze geen cao heeft, dan moet het voldoen aan de wet. Er
is sprake van een arbeidsovereenkomst als er een gezagsverhouding is, er loon
wordt betaalt en als er arbeidsverplichting is. Het kan mondeling en op papier
afgesloten worden.
Een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) is een overeenkomst tussen
werknemersorganisatie (FNV en CNV), ofwel vakbonden, en
werkgeversorganisaties (VNO-NCW en MKB-NL). Ze kunnen per bedrijfstak of
grote onderneming afgesloten worden. Erin staat welke bedrijven en wat voor
soort werk er onder vallen. Hierin staat daarnaast ook alle regels die gelden voor
de werknemers, ook al zijn zij niet lid van een vakbond. Deze regels zijn vaak
gunstiger dan de wettelijke regelingen. Dit mag tevens ook wettelijk niet lager
zijn. Een cao heeft gemiddeld een looptijd van 1-2 jaar, met max. 5 jaar. Om een
cao algemeen verbindend te kunnen verklaren zodat de hele bedrijfstak
eronder valt, moeten partijen dit aan het ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid vragen. Een werkgever is verplicht een cao af te sluiten als de
onderneming betrokken is met de cao, de onderneming lid is van een
werkgeversorganisatie verbonden met de cao of als de cao algemeen bindend is
verklaard.
Bij arbeidsovereenkomsten worden primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden
onderscheden. Primaire arbeidsvoorwaarden gaan over beloningen voor het
verrichte werk zoals loon, vakantiegeld of toeslag. Secundaire
arbeidsvoorwaarden hebben betrekking op onderwerpen als werktijden,
reiskostenvergoeding, werkkleding of vakantiedagen. Ook kan je
arbeidsovereenkomsten op duur onderscheiden. Over bepaalde tijd wordt een
contract opgesteld die tijdelijk is, er is een einddatum opgenomen. Bij eentje
over onbepaalde tijd is dit juist niet het geval; er is een vast dienstverband. In
geval van de volgende situaties kan een bepaalde tijd contract naar een
onbepaalde tijd contract veranderen. Als er 3 tijdelijke contracten binnen 6
maanden zijn verlengt, wordt de 4e automatisch een vast contract. Als een
werknemer bij het 2e of later contract langer dan 36 maanden (1,5 jaar) voor de
zelfde werkgever werkt. En na 3 tijdelijke contracten binnen 2 jaar.
Bij individuele arbeidsovereenkomsten moeten deze voorwaarden gelden of
gunstiger zijn. In een cao mag dit ook ongunstiger, mits dit gemeld wordt aan de
werknemer.
Naast bepaalde en onbepaalde termijnen zijn er ook nog andere contracten.
1. Oproepcontract: De werkgever kan oproep doen op de werknemer, maar die
