Klinisch rederneren
Ziekte van Parkinson
Liesbeth Jansen is 86 jaar en heeft de ziekte van Parkinson. Mevrouw zit in de middenfase van de
aandoening en wordt daardoor gedwongen om voltijd in het verpleeghuis te wonen. Twee jaar geleden
heeft mevrouw haar man verloren. Die overleden is aan de gevolgen van een hartaanval. Daarnaast
heeft ze twee zoons, die haar vaak komen opzoeken.
Door de ziekte van Parkinson kan mevrouw slecht lopen, waardoor ze vaak valt. Ze heeft hulp nodig om
naar het toilet te gaan en zit in een rolstoel. Mevrouw kan ook moeilijk praten, soms vallen er woorden
weg uit een zin. Ze ziet heel slecht, hiervoor is ze geopereerd aan haar rechteroog.
Haar belastbaarheid zowel fysiek als mentaal is laag. De lage fysieke belastbaarheid komt door de ziekte
van Parkinson. De lage mentale belastbaarheid is het gevolg van het verlies van haar man. Mevrouw
heeft het hier heel moeilijk mee. Naast het verlies van haar man, lijdt mevrouw erg onder de ziekte. Ze
zegt zelf saaier te zijn geworden door de ziekte. Dit komt doordat mevrouw de activiteiten(borduren) die
ze vroeger deed, niet meer kan. In het verpleeghuis wordt naar haar idee weinig aandacht besteed aan
vermaak. Dat vindt mevrouw heel jammer, omdat ze weinig te doen heeft.
De behandelingen met de fysiotherapeut ervaart mevrouw als plezierig. De oefeningen (dit zijn op dit
moment loopoefeningen achter een rollator) vindt mevrouw leuk om te doen. Ze wil graag zelf weer
kunnen lopen. Mw is onzeker en angstig over haar toekomstbeeld en vraagt zich af of dit wel haalbaar is.
Naast de fysiotherapeut is mevrouw ook onder behandeling bij een logopedist. Verder zou mevrouw
graag zien dat er meer gezorgd wordt voor vermaak.
- Wij zien de volgende (verpleeg)problemen vanuit de casus:
Slechte mobiliteit, lage mentale belastbaarheid (ivm overlijden man), weinig (sociale)
activiteiten, verminderde regie over zichzelf, verminderde spraak, slechtziend.
- Wij hebben vanuit de verschillende (verpleeg)problemen in de casus gekozen voor het
verpleegprobleem; slechte mobiliteit. Dit hebben wij gekozen, omdat dit een van de grootste
belemmeringen kan zijn bij de ziekte van Parkinson.
PES-methode:
P(robleem): Mw heeft een slechte mobiliteit
E (oorzaak): Ziekte van Parkinson
S (ymptomen): Vaak vallen, onzekerheid, angstig, lage fysieke belastbaarheid.
Door de ziekte van Parkinson heeft mw een slechte mobiliteit waardoor ze vaak valt, onzeker en angstig
is en een lage fysieke belastbaarheid heeft.
Verpleegprobleem: slechte mobiliteit opzoeken in de NANDA
DOEL: Mw. kan binnen 4 weken binnenshuis zonder angst onder begeleiding mobiliseren m.b.v. een rollator.
Het doel is onderbouwd door het ‘Zakboek Verpleegkundigen Diagnosen’. We hebben gezocht op ‘Mobiliteit’.
Onder een verminderde mobiliteit wordt verstaan: ‘Een beperking in de bewegingsmogelijkheden van het
lichaam of één of meer ledenmaten’. Dit is i.v.m. de Parkinson die mw. heeft het geval. Daarnaast hebben we
gekeken naar de beschreven verschijnselen: ‘verminderd in staat om te bewegen’ en ‘beperkingen in actieve
bewegingsmogelijkheden’. Daarbij heeft ze verminderde kracht en uithoudingsvermogen ten gevolgen van een
ziekte van het zenuwstelstel (Parkinson)
In het boek van Carpenito staan indicatoren beschreven voor de gewenste resultaten. De belangrijkste die op
mw. van toepassing zijn: ‘Laat zien te kunnen omgaan met de aangepaste hulpmiddelen (rollator) die de
mobiliteit vergroten’, ‘neemt veiligheidsmaatregelen om de kans op letsel zo klein mogelijk te maken’ en ‘past
maatregelen toe om de mobiliteit te vergroten’.
Interventies:
Onze interventies zijn erop gericht om de regie van mw zoveel mogelijk te laten behouden en mee te gaan in
de wensen en behoeften van mw. Mw zou namelijk graag zelf weer kunnen lopen. Bij parkinsonpatiënten met
cognitieve problemen, beperkte communicatie- of gezondheidsvaardigheden, zal de verpleegkundige meer
intensieve ondersteuning moeten bieden. Eveneens dient de verpleegkundige rekening te houden met het
initiatiefverlies dat bij parkinsonpatiënten kan voorkomen, waardoor zij wel willen maar dit in de praktijk niet
Ziekte van Parkinson
Liesbeth Jansen is 86 jaar en heeft de ziekte van Parkinson. Mevrouw zit in de middenfase van de
aandoening en wordt daardoor gedwongen om voltijd in het verpleeghuis te wonen. Twee jaar geleden
heeft mevrouw haar man verloren. Die overleden is aan de gevolgen van een hartaanval. Daarnaast
heeft ze twee zoons, die haar vaak komen opzoeken.
Door de ziekte van Parkinson kan mevrouw slecht lopen, waardoor ze vaak valt. Ze heeft hulp nodig om
naar het toilet te gaan en zit in een rolstoel. Mevrouw kan ook moeilijk praten, soms vallen er woorden
weg uit een zin. Ze ziet heel slecht, hiervoor is ze geopereerd aan haar rechteroog.
Haar belastbaarheid zowel fysiek als mentaal is laag. De lage fysieke belastbaarheid komt door de ziekte
van Parkinson. De lage mentale belastbaarheid is het gevolg van het verlies van haar man. Mevrouw
heeft het hier heel moeilijk mee. Naast het verlies van haar man, lijdt mevrouw erg onder de ziekte. Ze
zegt zelf saaier te zijn geworden door de ziekte. Dit komt doordat mevrouw de activiteiten(borduren) die
ze vroeger deed, niet meer kan. In het verpleeghuis wordt naar haar idee weinig aandacht besteed aan
vermaak. Dat vindt mevrouw heel jammer, omdat ze weinig te doen heeft.
De behandelingen met de fysiotherapeut ervaart mevrouw als plezierig. De oefeningen (dit zijn op dit
moment loopoefeningen achter een rollator) vindt mevrouw leuk om te doen. Ze wil graag zelf weer
kunnen lopen. Mw is onzeker en angstig over haar toekomstbeeld en vraagt zich af of dit wel haalbaar is.
Naast de fysiotherapeut is mevrouw ook onder behandeling bij een logopedist. Verder zou mevrouw
graag zien dat er meer gezorgd wordt voor vermaak.
- Wij zien de volgende (verpleeg)problemen vanuit de casus:
Slechte mobiliteit, lage mentale belastbaarheid (ivm overlijden man), weinig (sociale)
activiteiten, verminderde regie over zichzelf, verminderde spraak, slechtziend.
- Wij hebben vanuit de verschillende (verpleeg)problemen in de casus gekozen voor het
verpleegprobleem; slechte mobiliteit. Dit hebben wij gekozen, omdat dit een van de grootste
belemmeringen kan zijn bij de ziekte van Parkinson.
PES-methode:
P(robleem): Mw heeft een slechte mobiliteit
E (oorzaak): Ziekte van Parkinson
S (ymptomen): Vaak vallen, onzekerheid, angstig, lage fysieke belastbaarheid.
Door de ziekte van Parkinson heeft mw een slechte mobiliteit waardoor ze vaak valt, onzeker en angstig
is en een lage fysieke belastbaarheid heeft.
Verpleegprobleem: slechte mobiliteit opzoeken in de NANDA
DOEL: Mw. kan binnen 4 weken binnenshuis zonder angst onder begeleiding mobiliseren m.b.v. een rollator.
Het doel is onderbouwd door het ‘Zakboek Verpleegkundigen Diagnosen’. We hebben gezocht op ‘Mobiliteit’.
Onder een verminderde mobiliteit wordt verstaan: ‘Een beperking in de bewegingsmogelijkheden van het
lichaam of één of meer ledenmaten’. Dit is i.v.m. de Parkinson die mw. heeft het geval. Daarnaast hebben we
gekeken naar de beschreven verschijnselen: ‘verminderd in staat om te bewegen’ en ‘beperkingen in actieve
bewegingsmogelijkheden’. Daarbij heeft ze verminderde kracht en uithoudingsvermogen ten gevolgen van een
ziekte van het zenuwstelstel (Parkinson)
In het boek van Carpenito staan indicatoren beschreven voor de gewenste resultaten. De belangrijkste die op
mw. van toepassing zijn: ‘Laat zien te kunnen omgaan met de aangepaste hulpmiddelen (rollator) die de
mobiliteit vergroten’, ‘neemt veiligheidsmaatregelen om de kans op letsel zo klein mogelijk te maken’ en ‘past
maatregelen toe om de mobiliteit te vergroten’.
Interventies:
Onze interventies zijn erop gericht om de regie van mw zoveel mogelijk te laten behouden en mee te gaan in
de wensen en behoeften van mw. Mw zou namelijk graag zelf weer kunnen lopen. Bij parkinsonpatiënten met
cognitieve problemen, beperkte communicatie- of gezondheidsvaardigheden, zal de verpleegkundige meer
intensieve ondersteuning moeten bieden. Eveneens dient de verpleegkundige rekening te houden met het
initiatiefverlies dat bij parkinsonpatiënten kan voorkomen, waardoor zij wel willen maar dit in de praktijk niet
