SV Probleem 8 – Problem solving and creativity
Je gebruikt probleemoplossing wanneer je een bepaald doel wil bereiken, maar de oplossing niet voor de hand
liggend is omdat belangrijke informatie mist en obstakels je pad blokkeren.
Problem space theory
Problem space is een universum van alle mogelijke acties die gebruikt kunnen worden om een probleem om te
lossen. Hierbij wordt rekening gehouden met eventuele beperkingen die voor kunnen komen bij het oplossen
van het probleem.
Elk probleem heeft 3 componenten:
1) The initial state beschrijft een situatie aan het begin van het probleem.
2) The goal state wordt bereikt wanneer je een probleem oplost
3) The obstacles beschrijft de beperkingen dat het moeilijk maakt om verder te gaan vanaf de initial en goal
state.
Soorten problemen
Well-structured problems
Deze problemen hebben een duidelijke weg naar de oplossing.
Mensen kunnen 3 soorten errors maken wanneer ze een well-structured probleem oplossen:
1) Inadvertently moving backward – terugkeren naar een staat die verder van het einddoel ligt
2) Making illegal moves – ze maken een move die niet mag volgens de termen van het probleem
3) Not realizing the nature of the next legal move – ze weten niet wat ze verder moeten doen
Ill-structured problems
Deze problemen hebben geen duidelijk en gelijk beschikbare oplossing.
Deze problemen zijn insight problemen omdat het een onderscheidend en soms plotseling begrip is van een
strategie die helpt bij het oplossen van een probleem.
Situated cognition: Het belang van context
Volgens de situated-cognition approach is ons vermogen om een probleem op te lossen verband houdt met de
specifieke context waarin we hebben geleerd dat probleem op te lossen.
Deze benadering zegt ook dat een abstracte intelligentietest vaak niet onthult hoe bekwaam een persoon zou
zijn in het oplossen van problemen in echte situaties.
De traditionele cognitieve benadering benadrukt de processen die plaatsvinden in het hoofd van de persoon.
De gesitueerde-cognitieve benadering zegt dat de traditionele cognitieve benadering te simpel is.
De gesitueerde-cognitieve benadering is consistent met het idee dat psychologen ecological validity moeten
benadrukken als ze de cognitieve processen nauwkeurig willen begrijpen.
Een studie heeft ecologische validiteit wanneer de omstandigheden waarin het onderzoek wordt
uitgevoerd vergelijkbaar zijn met de natuurlijk omgeving waarin de resultaten worden toegepast.
Embodied cognition is hetzelfde als situated cognition, alleen hier gaat het om een probleem oplossen in
verband met ons eigen lichaam.
The problem-solving cycle
, 1) Problem identification Hebben we een probleem?
2) Problem definition and representation Wat is precies het probleem?
3) Strategy formulation Hoe kunnen we het probleem oplossen?
Deze strategie kan analysis bevatten: het complexe probleem breken in bruikbaardere elementen. Ook kan
het complementary process of synthesis bevatten: verschillende elementen samenvoegen tot iets
bruikbaars.
Een ander paar complementaire strategieën zijn divergent en convergent denken. Bij divergent thinking
proberen we een diverse verzameling van mogelijke alternatieve oplossingen voor een probleem te
genereren. Wanneer je een aantal mogelijkheden hebt overwegen, gebruik je convergent thinking om
meerdere mogelijkheden te beperken tot 1 beste antwoord.
4) Organization of information Hoe passen verschillende stukjes informatie in een
probleem samen?
5) Recourse allocation Hoe veel tijd, moeite, geld etc., moeten we in dit probleem
steken?
6) Monitoring Ben ik op de goede weg om het probleem op te lossen?
7) Evaluation Heb ik het probleem correct opgelost?
Probleemoplossende strategieën
Een algoritme is een methode dat altijd een oplossing creëert voor een probleem, ondanks dat het proces soms
inefficiënt is.
Een voorbeeld van een algoritme is een methode genaamd exhaustive search. Hierbij probeer je alle mogelijke
antwoorden uit door een specifiek systeem te gebruiken.
Algoritme zijn vaak inefficiënt en onderontwikkeld. Meer geavanceerde methoden verminderen de
mogelijkheden die onderzocht moeten worden om een oplossing te vinden.
In probleemoplossing is een heuristic een strategie waarbij je sommige alternatieven negeert en sommige
alternatieven onderzoekt die waarschijnlijk een oplossing kunnen creëren.
The Analogy Approach
Bij deze benadering gebruik je bij het oplossen van een probleem een oplossing van een eerder, soortgelijk
probleem.
De structuur van de analogy approach
Een challenge voor mensen die deze strategie gebruiken is om het echte probleem te bepalen de abstracte
puzzel onder alle details.
Om een probleem te begrijpen moeten we de irrelevante informatie negeren om de kern van het probleem te
bereiken. Problem isomorphs is een set problemen die dezelfde onderliggende structuren en oplossingen
hebben, maar verschillende specifieke details.
Een barrière bij het gebruik van de analogy approach is dat mensen de neiging hebben zich te concentreren op
de oppervlakkige delen van het probleem, dan op de abstracte onderliggende betekenis.
We besteden meer aandacht aan de surface features, specifieke objecten en termen gebruikt in een
vraag, en leggen niet de nadruk op de structural features, de onderliggende kern die ze moeten
begrijpen om het probleem correct op te lossen.
Uit veel onderzoeken blijkt dat veel mensen falen om een analogie te zien tussen een probleem dat ze opgelost
hebben en een nieuw problem isomorph die vergelijkbare structurele kenmerken heeft.
Factoren die de geschikte manier van gebruik van analogieën stimuleert
Je gebruikt probleemoplossing wanneer je een bepaald doel wil bereiken, maar de oplossing niet voor de hand
liggend is omdat belangrijke informatie mist en obstakels je pad blokkeren.
Problem space theory
Problem space is een universum van alle mogelijke acties die gebruikt kunnen worden om een probleem om te
lossen. Hierbij wordt rekening gehouden met eventuele beperkingen die voor kunnen komen bij het oplossen
van het probleem.
Elk probleem heeft 3 componenten:
1) The initial state beschrijft een situatie aan het begin van het probleem.
2) The goal state wordt bereikt wanneer je een probleem oplost
3) The obstacles beschrijft de beperkingen dat het moeilijk maakt om verder te gaan vanaf de initial en goal
state.
Soorten problemen
Well-structured problems
Deze problemen hebben een duidelijke weg naar de oplossing.
Mensen kunnen 3 soorten errors maken wanneer ze een well-structured probleem oplossen:
1) Inadvertently moving backward – terugkeren naar een staat die verder van het einddoel ligt
2) Making illegal moves – ze maken een move die niet mag volgens de termen van het probleem
3) Not realizing the nature of the next legal move – ze weten niet wat ze verder moeten doen
Ill-structured problems
Deze problemen hebben geen duidelijk en gelijk beschikbare oplossing.
Deze problemen zijn insight problemen omdat het een onderscheidend en soms plotseling begrip is van een
strategie die helpt bij het oplossen van een probleem.
Situated cognition: Het belang van context
Volgens de situated-cognition approach is ons vermogen om een probleem op te lossen verband houdt met de
specifieke context waarin we hebben geleerd dat probleem op te lossen.
Deze benadering zegt ook dat een abstracte intelligentietest vaak niet onthult hoe bekwaam een persoon zou
zijn in het oplossen van problemen in echte situaties.
De traditionele cognitieve benadering benadrukt de processen die plaatsvinden in het hoofd van de persoon.
De gesitueerde-cognitieve benadering zegt dat de traditionele cognitieve benadering te simpel is.
De gesitueerde-cognitieve benadering is consistent met het idee dat psychologen ecological validity moeten
benadrukken als ze de cognitieve processen nauwkeurig willen begrijpen.
Een studie heeft ecologische validiteit wanneer de omstandigheden waarin het onderzoek wordt
uitgevoerd vergelijkbaar zijn met de natuurlijk omgeving waarin de resultaten worden toegepast.
Embodied cognition is hetzelfde als situated cognition, alleen hier gaat het om een probleem oplossen in
verband met ons eigen lichaam.
The problem-solving cycle
, 1) Problem identification Hebben we een probleem?
2) Problem definition and representation Wat is precies het probleem?
3) Strategy formulation Hoe kunnen we het probleem oplossen?
Deze strategie kan analysis bevatten: het complexe probleem breken in bruikbaardere elementen. Ook kan
het complementary process of synthesis bevatten: verschillende elementen samenvoegen tot iets
bruikbaars.
Een ander paar complementaire strategieën zijn divergent en convergent denken. Bij divergent thinking
proberen we een diverse verzameling van mogelijke alternatieve oplossingen voor een probleem te
genereren. Wanneer je een aantal mogelijkheden hebt overwegen, gebruik je convergent thinking om
meerdere mogelijkheden te beperken tot 1 beste antwoord.
4) Organization of information Hoe passen verschillende stukjes informatie in een
probleem samen?
5) Recourse allocation Hoe veel tijd, moeite, geld etc., moeten we in dit probleem
steken?
6) Monitoring Ben ik op de goede weg om het probleem op te lossen?
7) Evaluation Heb ik het probleem correct opgelost?
Probleemoplossende strategieën
Een algoritme is een methode dat altijd een oplossing creëert voor een probleem, ondanks dat het proces soms
inefficiënt is.
Een voorbeeld van een algoritme is een methode genaamd exhaustive search. Hierbij probeer je alle mogelijke
antwoorden uit door een specifiek systeem te gebruiken.
Algoritme zijn vaak inefficiënt en onderontwikkeld. Meer geavanceerde methoden verminderen de
mogelijkheden die onderzocht moeten worden om een oplossing te vinden.
In probleemoplossing is een heuristic een strategie waarbij je sommige alternatieven negeert en sommige
alternatieven onderzoekt die waarschijnlijk een oplossing kunnen creëren.
The Analogy Approach
Bij deze benadering gebruik je bij het oplossen van een probleem een oplossing van een eerder, soortgelijk
probleem.
De structuur van de analogy approach
Een challenge voor mensen die deze strategie gebruiken is om het echte probleem te bepalen de abstracte
puzzel onder alle details.
Om een probleem te begrijpen moeten we de irrelevante informatie negeren om de kern van het probleem te
bereiken. Problem isomorphs is een set problemen die dezelfde onderliggende structuren en oplossingen
hebben, maar verschillende specifieke details.
Een barrière bij het gebruik van de analogy approach is dat mensen de neiging hebben zich te concentreren op
de oppervlakkige delen van het probleem, dan op de abstracte onderliggende betekenis.
We besteden meer aandacht aan de surface features, specifieke objecten en termen gebruikt in een
vraag, en leggen niet de nadruk op de structural features, de onderliggende kern die ze moeten
begrijpen om het probleem correct op te lossen.
Uit veel onderzoeken blijkt dat veel mensen falen om een analogie te zien tussen een probleem dat ze opgelost
hebben en een nieuw problem isomorph die vergelijkbare structurele kenmerken heeft.
Factoren die de geschikte manier van gebruik van analogieën stimuleert
