Samenvatting babytijd

De babytijd

,Ontwikkelingspsychologie De babytijd


Hoofdstuk 5
Babytijd: de fysieke ontwikkeling

5.1.1 Groei en ontwikkeling, fysieke groei: de snelle schreden van de
babytijd.
De eerste twee jaar groeit een mens razendsnel. 4 principes van groei:
deze vormen een verklaring voor de patronen aan de hand waarvan onze
groei zich voltrekt:
- Cefalocaudale principe: (van hoofd tot staart) hieruit volgt dat we
onze visuele vermogens (hoofd) veel eerder ontwikkelen dat ons
vermogen om te lopen. Gebeurd ook al in de baarmoeder.  Het
principe dat groei een patroon vormt dat begint met het hoofd en de
bovenste lichaamsdelen en zich vervolgens uitstrekt naar de rest
van het lichaam.
- Proximodistale principe: (dichtbij en ver weg) geeft aan dat de
romp eerder groeit dan de armen en de benen. Nadat de armen zijn
gegroeid, kunnen de vingers groeien. Daarom kunnen baby’s eerst
alleen de armen bewegen.  Het principe dat de ontwikkeling zich
vanuit het centrum van ons lichaam naar buiten toe voltrekt.
- Principe van hiërarchische integratie: het principe dat
eenvoudige vaardigheden zich doorgaans afzonderlijk en
onafhankelijk van elkaar ontwikkelen, en later geïntegreerd worden
in complexere vaardigheden.  Iets in de hand grijpen kan een baby
pas als die heeft geleerd hoe die de bewegingen van de vingers
moet beheersen en integreren.
- Principe van de onafhankelijkheid van systemen: dat geeft aan
dat verschillende lichaamssystemen een verschillend groeitempo
kennen. Patronen van groei van de lichaamsomvang, het
zenuwstelsel en de seksuele rijpheid strek uiteen.

5.1.2 Het zenuwstelsel en de hersenen: de fundamenten van onze
ontwikkeling.
Het zenuwstelsel bestaat uit de hersenen en de zenuwen die zich door het
hele lichaam heen bevinden.
Neuronen  zijn de basiscellen van het zenuwstelsel. Neuronen hebben
een cellichaam dat een nucleus of celkern bevat. Neuronen hebben 1
vermogen wat hen onderscheidt van andere cellen: ze kunnen met andere
communiceren. Daarvoor hebben ze aan 1 uiteinde een cluster van
vertakkingen die dendrieten heten  dendrieten ontvangen
boodschappen van andere cellen.
Neurotransmitter  neuronen raken elkaar niet echt. Ze communiceren
met andere neuronen door middel van chemische boodschappers,
neurotransmitters, die tussen kleine spleten tussen neuronen reizen. Die
spleten worden synapsen genoemd.

Na de geboorte blijft de omvang van de neuronen toenemen. Ze krijgen
steeds meer dendrieten en hun axonen worden bedekt met myeline, een
vettige substantie die, net als de isolatie om een elektriciteitsdraad,
bescherming biedt en de overdracht van zenuwsignalen versnelt.

, Ontwikkelingspsychologie De babytijd


Neuron De basis cel van het zenuwstelsel
Neurotransmitter Stof die het mogelijk maakt dat neuronen
met elkaar kunnen communiceren
Synaps De spleet tussen neuronen
Myeline Een vettige substantie die de neuronen
beschermt en de overdracht van
zenuwsignalen versnelt.
Hersenschors De bovenste laag van de hersenen
Als een kind 2 jaar is, hebben de hersenen meer dan 3 kwart van het
gewicht en de omvang van volwassen hersenen bereikt.

Tijdens het groeien zijn de neuronen van een baby ook in beweging: ze
groeperen zich naar functie. Sommige neuronen verplaatsen zich naar de
hersenschors  de bovenste laag van de hersenen.
Subcorticale niveaus  zijn verantwoordelijk voor basale activiteiten als
ademhaling en hartslag. Worden tijdens de geboorte het meest
ontwikkeld.

Shakenbabysyndroom:
Dit syndroom kan zich voordoen
als een baby hardhandig door
elkaar wordt geschud door een
verzorgster. Het schudden kan een
beschadiging van de hersenen,
bloedvaten en zenuwen veroorzaken.




Omgevingsinvloeden op de ontwikkeling van de hersenen:
De ontwikkeling van de hersenen, zijn ook zeer gevoelig voor
omgevingsinvloeden. Plasticiteit  de mate waarin zich ontwikkelende
structuren of gedragspatronen te veranderen zijn als gevolg van
ervaringen. Tijdens de eerste levensjaren is de plasticiteit het grootst.
(Plasticiteit van de hersenen: wanneer je heel jong iets meemaakt, je een