De werking van alvleessap en
gal
Jelle Berger en Thomas de Maa
Bonhoeffer College Bruggertstraat
6vwo
07/10/2019
, Onderzoeksvraag:
Welke invloed hebben gal en alvleessap bij de vertering?
Theorie:
De spijsvertering start al op het moment als je voedsel in je mond hebt en je begint te kauwen.
Het voedsel komt dan via het verteringsstelsel door vele organen in je lichaam en op elke plek
wordt er dan telkens weer iets anders mee gedaan. Tot het voedsel zover is afgebroken dat de
voedingsstoffen kunnen worden opgenomen in het bloed via de darmen.
Gal en alvleessap spelen vooral een belangrijke rol bij het afbreken van vethoudend voedsel.
Gal wordt geproduceerd in de lever en gaat daarna naar de galblaas waar het tijdelijk opgeslagen
wordt. Deze geeft het gal weer af via de galbuis als er vethoudend voedsel de wand van de
twaalfvingerige darm passeert. Het alvleessap wordt geproduceerd in de lever.
Deze twee sappen worden aangezet tot productie als er een kleine hoeveelheid voedsel vanuit de
maag via het maagportier in de twaalfvingerige darm terechtkomt. Het maagportier opent en sluit
op basis van de pH in de twaalfvingerige darm. Als er een kleine hoeveelheid voedsel in de
twaalfvingerige darm komt gaat de pH daar omlaag omdat het voedsel nog zuur is door al het
maagsap. Als de pH in de twaalfvingerige darm laag wordt sluit de kringspier van het het
maagportier waardoor er niks anders doorheen kan. De zure voedselbrij stimuleert ook bepaalde
cellen in de darmwand tot secretie van de hormonen secretine en cholecystokinine. Secretine zet
de lever aan om gal te produceren en de alvleesklier om natriumwaterstofcarbonaat te
produceren. Dit is een basische stof die er dan voor zorgt dat de pH van de zure voedselbrij weer
neutraliseert. Cholecystokinine zorgt ervoor dat de galblaas gal afgeeft en zet de alvleesklier aan
tot secretie van enzymen. Als het maagportier daarna weer open is gegaan gaan gal en
alvleessap hun werk doen. In het gal zitten galzouten wat ervoor zorgt dat vetten emulgeren, ze
zorgen dat grote vetdruppels kleiner worden. Ook bevat het galkleurstoffen wat afbraakproducten
van dode rode bloedcellen zijn.
Het alvleessap bevat enzymen als peptidasen, amylase en lipase. Deze enzymen kunnen het
voedsel nog verder afbreken tot uiteindelijk vetzuren, monoglyceride en glycerol
Hypothese:
We gaan ervan uit dat gal een kleine rol speelt bij de vertering en dat alvleessap het grote deel van
de vertering voor zijn rekening neemt. Zo verwachten we ook dat we aan de buizen 2 en 4 met
alvleessap meer natriumhydroxide moeten toevoegen om het zelfde resultaat te krijgen als bij de
buizen zonder alvleessap. In de buizen met alvleessap is meer vet omgezet tot monoglyceride
glycerol en voornamelijk vetzuren. Daardoor zijn de buizen met alvleessap zuurder, er zullen
hierdoor meer druppels natriumhydroxide nodig zijn om de blijvende roze kleur te behouden.
Methode:
Benodigdheden:
-Reageerbuizen
-Pipetteerballon
-Pipet
-Gal
-Alvleessap
- Het vet is olijfolie
-Gedestilleerd water
-Fenolftaleïne
-Natriumhydroxide
-Waterbad
gal
Jelle Berger en Thomas de Maa
Bonhoeffer College Bruggertstraat
6vwo
07/10/2019
, Onderzoeksvraag:
Welke invloed hebben gal en alvleessap bij de vertering?
Theorie:
De spijsvertering start al op het moment als je voedsel in je mond hebt en je begint te kauwen.
Het voedsel komt dan via het verteringsstelsel door vele organen in je lichaam en op elke plek
wordt er dan telkens weer iets anders mee gedaan. Tot het voedsel zover is afgebroken dat de
voedingsstoffen kunnen worden opgenomen in het bloed via de darmen.
Gal en alvleessap spelen vooral een belangrijke rol bij het afbreken van vethoudend voedsel.
Gal wordt geproduceerd in de lever en gaat daarna naar de galblaas waar het tijdelijk opgeslagen
wordt. Deze geeft het gal weer af via de galbuis als er vethoudend voedsel de wand van de
twaalfvingerige darm passeert. Het alvleessap wordt geproduceerd in de lever.
Deze twee sappen worden aangezet tot productie als er een kleine hoeveelheid voedsel vanuit de
maag via het maagportier in de twaalfvingerige darm terechtkomt. Het maagportier opent en sluit
op basis van de pH in de twaalfvingerige darm. Als er een kleine hoeveelheid voedsel in de
twaalfvingerige darm komt gaat de pH daar omlaag omdat het voedsel nog zuur is door al het
maagsap. Als de pH in de twaalfvingerige darm laag wordt sluit de kringspier van het het
maagportier waardoor er niks anders doorheen kan. De zure voedselbrij stimuleert ook bepaalde
cellen in de darmwand tot secretie van de hormonen secretine en cholecystokinine. Secretine zet
de lever aan om gal te produceren en de alvleesklier om natriumwaterstofcarbonaat te
produceren. Dit is een basische stof die er dan voor zorgt dat de pH van de zure voedselbrij weer
neutraliseert. Cholecystokinine zorgt ervoor dat de galblaas gal afgeeft en zet de alvleesklier aan
tot secretie van enzymen. Als het maagportier daarna weer open is gegaan gaan gal en
alvleessap hun werk doen. In het gal zitten galzouten wat ervoor zorgt dat vetten emulgeren, ze
zorgen dat grote vetdruppels kleiner worden. Ook bevat het galkleurstoffen wat afbraakproducten
van dode rode bloedcellen zijn.
Het alvleessap bevat enzymen als peptidasen, amylase en lipase. Deze enzymen kunnen het
voedsel nog verder afbreken tot uiteindelijk vetzuren, monoglyceride en glycerol
Hypothese:
We gaan ervan uit dat gal een kleine rol speelt bij de vertering en dat alvleessap het grote deel van
de vertering voor zijn rekening neemt. Zo verwachten we ook dat we aan de buizen 2 en 4 met
alvleessap meer natriumhydroxide moeten toevoegen om het zelfde resultaat te krijgen als bij de
buizen zonder alvleessap. In de buizen met alvleessap is meer vet omgezet tot monoglyceride
glycerol en voornamelijk vetzuren. Daardoor zijn de buizen met alvleessap zuurder, er zullen
hierdoor meer druppels natriumhydroxide nodig zijn om de blijvende roze kleur te behouden.
Methode:
Benodigdheden:
-Reageerbuizen
-Pipetteerballon
-Pipet
-Gal
-Alvleessap
- Het vet is olijfolie
-Gedestilleerd water
-Fenolftaleïne
-Natriumhydroxide
-Waterbad
