IP hst 13 – therapieën voor psychische stoornissen
CENTRALE VRAAG: WAT IS DE BESTE BEHANDELING VOOR DEREKS DEPRESSIE:
PSYCHOTHERAPIE, GEBRUIK VAN GENEESMIDDELEN OF EEN COMBINATIE VAN
BEIDE? MEER ALGEMEEN GESTELD IS DE VRAAG: HOE KIEZEN WE UIT ALLE
BESCHIKBARE THERAPIEËN VOOR PSYCHISCHE STOORNISSEN?
Therapie: algemene term voor een behandelproces; in de psychologie en psychiatrie
verwijst de term naar een grote verscheidenheid aan psychologische en biomedische
technieken.
KERNVRAAG 13.1: WAT IS THERAPIE?
Kernconcept 13.1: er bestaan talloze vormen van therapie voor psychische
stoornissen, maar het gemeenschappelijke element is een therapeutische relatie die
is gericht op het verbeteren van iemands geestelijke, gedragsmatige en/of sociale
functioneren.
Therapeutische alliantie: de relatie tussen therapeut en cliënt, waarbij beide partijen
samenwerken om de cliënt te helpen het hoofd te bieden aan psychologische of
gedragsmatige problemen.
Vormt de essentie van de therapie. Het blijkt de meest bepalende factor te zijn als het
gaat om de effectiviteit.
Als klinisch psychologen zich beter bewust worden van sekseverschillen en van de
etnische diversiteit van hun patiënten, heeft dat een positief effect op de behandeling:
onderzoek heeft uitgewezen dat de effectiefste therapeuten degenen zijn die contact
kunnen maken met mensen in de context van hun eigen cultuur, ervaring en
moedertaal.
Therapeutisch proces:
1. Identificeren van het probleem
2. Identificeren van oorzaken van het probleem en/of de omstandigheden die het
probleem in stand houden
3. Keuze voor een bepaald soort behandeling en de behandeling zelf
TABEL 13.1 STAAT HIER NIET IN!
Hoe we omgaan met psychische stoornissen is afhankelijk van de wijze waarop we over
psychische stoornissen denken.
Vroeger werd er gedacht dat psychische stoornissen het week van de duivel en demonen
was. In de meeste inrichtingen werden de inwoners in het gunstigste geval alleen lichamelijk
verzorgd.
Tegenwoordige therapieën zijn gebaseerd op psychologische en biologische theorieën over
de geest en het gedrag.
Psychologische therapieën: therapieën die zijn gebaseerd op psychologische principes (in
plaats van op het medische model); vaak psychotherapie genoemd.
Is gericht op het veranderen van verstorende gedachten, gevoelens en gedrag met
behulp van psychologische technieken
Biomedische therapie: behandeling waarbij het accent ligt op het veranderen van
de hersenen, vooral door het toepassen van geneesmiddelen, psychochirurgie of
elektroshocktherapie.
Individualistisch westen: psychische stoornissen worden veroorzaakt door een ziekteproces,
genetische fouten, verstoorde hersenprocessen, een ongezonde omgeving of stressoren.
, Azië: psychische stoornissen worden veroorzaakt door een verstoring van de verbinding
tussen het individu en de groep.
Afrika: psychische stoornissen worden veroorzaakt doordat een individu vervreemd is
geraakt van de natuur en de gemeenschap, inclusief de gemeenschap van voorouderlijke
geesten.
KERNVRAAG 13.2: HOE BEHANDELEN PSYCHOLOGEN PSYCHISCHE STOORNISSEN?
Kernconcept 13.2: de behandelmethoden die psychologen toepassen, zijn onder te
brengen in twee belangrijke categorieën: inzichtgevende therapie (gericht op het
ontwikkelen van begrip van het probleem) en gedragstherapie (gericht op het
veranderen van gedrag door conditionering.
Inzichtgevende therapie: psychotherapie waarbij de therapeut de patiënt helpt om de
oorzaken van zijn problemen te begrijpen (inzicht te verwerven).
Deze methoden gaan ervan uit dat patiënten behoefte hebben om de verstoorde
gedachten, emoties en gevoelens die hun psychische problemen veroorzaken, beter
te begrijpen en dat inzicht in de oorzaak van de problemen de sleutel is tot de
oplossing ervan.
Psychoanalyse: een benadering van de psychologie die is gebaseerd op de
veronderstellingen van Freud, die de nadruk legt op onbewuste processen. De term
verwijst zowel naar Freuds psychoanalystische theorie als naar zijn
psychoanalystische behandelingsmethode.
o Het belangrijkste doel hierbij is om de inhoud van het onbewuste naar het
bewustzijn te brengen.
o Vrije associatie: een patiënt ontspant zich en spreekt over alles wat er in hem
opkomt, terwijl de therapeut luistert, en daarbij altijd op zijn hoede was voor
versluierde verwijzingen naar onbewuste behoeften en conflicten.
CENTRALE VRAAG: WAT IS DE BESTE BEHANDELING VOOR DEREKS DEPRESSIE:
PSYCHOTHERAPIE, GEBRUIK VAN GENEESMIDDELEN OF EEN COMBINATIE VAN
BEIDE? MEER ALGEMEEN GESTELD IS DE VRAAG: HOE KIEZEN WE UIT ALLE
BESCHIKBARE THERAPIEËN VOOR PSYCHISCHE STOORNISSEN?
Therapie: algemene term voor een behandelproces; in de psychologie en psychiatrie
verwijst de term naar een grote verscheidenheid aan psychologische en biomedische
technieken.
KERNVRAAG 13.1: WAT IS THERAPIE?
Kernconcept 13.1: er bestaan talloze vormen van therapie voor psychische
stoornissen, maar het gemeenschappelijke element is een therapeutische relatie die
is gericht op het verbeteren van iemands geestelijke, gedragsmatige en/of sociale
functioneren.
Therapeutische alliantie: de relatie tussen therapeut en cliënt, waarbij beide partijen
samenwerken om de cliënt te helpen het hoofd te bieden aan psychologische of
gedragsmatige problemen.
Vormt de essentie van de therapie. Het blijkt de meest bepalende factor te zijn als het
gaat om de effectiviteit.
Als klinisch psychologen zich beter bewust worden van sekseverschillen en van de
etnische diversiteit van hun patiënten, heeft dat een positief effect op de behandeling:
onderzoek heeft uitgewezen dat de effectiefste therapeuten degenen zijn die contact
kunnen maken met mensen in de context van hun eigen cultuur, ervaring en
moedertaal.
Therapeutisch proces:
1. Identificeren van het probleem
2. Identificeren van oorzaken van het probleem en/of de omstandigheden die het
probleem in stand houden
3. Keuze voor een bepaald soort behandeling en de behandeling zelf
TABEL 13.1 STAAT HIER NIET IN!
Hoe we omgaan met psychische stoornissen is afhankelijk van de wijze waarop we over
psychische stoornissen denken.
Vroeger werd er gedacht dat psychische stoornissen het week van de duivel en demonen
was. In de meeste inrichtingen werden de inwoners in het gunstigste geval alleen lichamelijk
verzorgd.
Tegenwoordige therapieën zijn gebaseerd op psychologische en biologische theorieën over
de geest en het gedrag.
Psychologische therapieën: therapieën die zijn gebaseerd op psychologische principes (in
plaats van op het medische model); vaak psychotherapie genoemd.
Is gericht op het veranderen van verstorende gedachten, gevoelens en gedrag met
behulp van psychologische technieken
Biomedische therapie: behandeling waarbij het accent ligt op het veranderen van
de hersenen, vooral door het toepassen van geneesmiddelen, psychochirurgie of
elektroshocktherapie.
Individualistisch westen: psychische stoornissen worden veroorzaakt door een ziekteproces,
genetische fouten, verstoorde hersenprocessen, een ongezonde omgeving of stressoren.
, Azië: psychische stoornissen worden veroorzaakt door een verstoring van de verbinding
tussen het individu en de groep.
Afrika: psychische stoornissen worden veroorzaakt doordat een individu vervreemd is
geraakt van de natuur en de gemeenschap, inclusief de gemeenschap van voorouderlijke
geesten.
KERNVRAAG 13.2: HOE BEHANDELEN PSYCHOLOGEN PSYCHISCHE STOORNISSEN?
Kernconcept 13.2: de behandelmethoden die psychologen toepassen, zijn onder te
brengen in twee belangrijke categorieën: inzichtgevende therapie (gericht op het
ontwikkelen van begrip van het probleem) en gedragstherapie (gericht op het
veranderen van gedrag door conditionering.
Inzichtgevende therapie: psychotherapie waarbij de therapeut de patiënt helpt om de
oorzaken van zijn problemen te begrijpen (inzicht te verwerven).
Deze methoden gaan ervan uit dat patiënten behoefte hebben om de verstoorde
gedachten, emoties en gevoelens die hun psychische problemen veroorzaken, beter
te begrijpen en dat inzicht in de oorzaak van de problemen de sleutel is tot de
oplossing ervan.
Psychoanalyse: een benadering van de psychologie die is gebaseerd op de
veronderstellingen van Freud, die de nadruk legt op onbewuste processen. De term
verwijst zowel naar Freuds psychoanalystische theorie als naar zijn
psychoanalystische behandelingsmethode.
o Het belangrijkste doel hierbij is om de inhoud van het onbewuste naar het
bewustzijn te brengen.
o Vrije associatie: een patiënt ontspant zich en spreekt over alles wat er in hem
opkomt, terwijl de therapeut luistert, en daarbij altijd op zijn hoede was voor
versluierde verwijzingen naar onbewuste behoeften en conflicten.
