Pleidooi PL3
Tijdens deze stage heb ik een groei doorgemaakt. Ik ben erachter gekomen dat ik werken in
het ziekenhuis super leuk vind en houdt van de afwisseling en de uitdaging die ik steeds
opnieuw krijg. Ik heb me tijdens deze stage op de afdeling cardiologie actief ingezet om
mezelf te ontwikkelen in alle CanMEDS-rollen, wat mijn leerproces heeft bevorderd. Toen ik
een half jaar geleden op de afdeling begon vond ik dit erg spannend en had ik het gevoel dat
ik erg weinig kennis had. Dit kwam doordat ik nog nooit eerder stage had gelopen in een
ziekenhuis en geen ervaring had met verpleegtechnische handelingen. In de eerste weken
van mijn stage besloot ik meteen te beginnen met het aftekenen van ziektebeelden. Hierdoor
kreeg ik een veel beter beeld van de afdeling en kon ik verbanden leggen tussen de theorie
en de praktijk. Dit gaf me het vertrouwen om mijn kennis stap voor stap uit te breiden.
Daarnaast heb ik me veel beziggehouden met klinisch redeneren over casussen, wat me
hielp om meer diepgang te creëren en beter inzicht te krijgen in de complexiteit van
verschillende ziektebeelden. Elke dienst stelden we een leerdoel op dat we die dag wilden
behalen. Deze doelen varieerden van praktische vaardigheden tot theoretische kennis. De
tips en feedback die ik hierbij kreeg, kon ik in mijn volgende dienst gebruiken als nieuw
leerdoel. Dit proces van doelen stellen, feedback ontvangen en nieuwe doelen bepalen, hielp
me om continu vooruitgang te boeken. Tijdens mijn PL2 stage vond ik het moeilijk om
dagelijks leerdoelen op te stellen en steeds meer diepgang te creëren, hierin ben ik tijdens
deze stage erg gegroeid. Verder heb ik veel geleerd van de interactie met collega's en
medestudenten. Door actief te luisteren en vragen te stellen, kon ik meer diepgang creëren
in mijn leerproces. Ook leerde ik veel van de multidisciplinaire samenwerking binnen het
team. Dit alles heeft bijgedragen aan mijn ontwikkeling als toekomstig verpleegkundige.
In het begin van mijn stage heb ik me intensief beziggehouden met klinisch redeneren over
een casus met als ziektebeeld decompensatie cordis (bewijsstuk 1), een van de
gedragscritera van zorgverlener omvat het stuk klinisch redeneren. Het ziektebeeld
decompensatie cordis brengt veel complexe aspecten met zich mee. Ik heb deze casus
uitgewerkt met behulp van Marc Bakker. Voor mijn volgende stage wil ik het klinisch
redeneren blijven toepassen, omdat ik hier veel van leer en mijn kennis vergroot. Bovendien
vind ik het erg leuk om te doen. In dit bewijsstuk is terug te lezen dat ik uitgebreide
verbanden leg tussen ziektebeelden en zelfstandig verpleegkundige diagnoses op stel met
toepasselijke interventies. Daarnaast heb ik een stuk geschreven over mijn eigen leerproces,
waarin ik aangeef dat ik aanzienlijk ben gegroeid in het leggen van verbanden rondom dit
ziektebeeld, evenals de oorzaken en gevolgen. Ik kijk verder dan de ziekte zelf, wat mijn
inzicht in de algehele zorg voor patiënten heeft verbeterd.
Tevens heb ik mezelf tijdens deze stage ook gericht op mijn persoonlijke leerdoel: meer
zekerheid krijgen in mijn leerproces. Dit doel houdt in dat ik het soms moeilijk vind om aan te
geven wanneer ik iets wil leren of voor het eerst zelf wil proberen, omdat ik nog onzeker ben
over mijn bekwaamheid. Ik wil graag meer vertrouwen krijgen in mijn capaciteiten en hier
actief aan werken. Het is niet dat ik iets niet wil doen, maar ik vind het moeilijk om genoeg
vertrouwen te hebben in mijn kunnen. Om deze onzekerheid te overwinnen, heb ik veel
meegekeken bij verpleegtechnische handelingen. Door deze handelingen meerdere keren te
observeren, kreeg ik meer vertrouwen in mijn eigen vaardigheden. Zo heb ik bijvoorbeeld
een reflectie geschreven over mijn eerste keer zelfstandig een infuus prikken, waarbij ik de
koppeling heb gemaakt naar mijn persoonlijke leerdoel en de verbanden daartussen
(bewijsstuk 2). Deze reflectie toont aan hoe ik stap voor stap meer zekerheid heb gekregen.
Door actief betrokken te zijn en steeds weer nieuwe handelingen te observeren, kon ik mijn
vaardigheden verbeteren en mijn zelfvertrouwen vergroten. Reflecterend op dit persoonlijke
leerdoel, kan ik zeggen dat ik hier actief aan heb gewerkt en mezelf op dit vlak heb
verbeterd.
Tijdens deze stage heb ik een groei doorgemaakt. Ik ben erachter gekomen dat ik werken in
het ziekenhuis super leuk vind en houdt van de afwisseling en de uitdaging die ik steeds
opnieuw krijg. Ik heb me tijdens deze stage op de afdeling cardiologie actief ingezet om
mezelf te ontwikkelen in alle CanMEDS-rollen, wat mijn leerproces heeft bevorderd. Toen ik
een half jaar geleden op de afdeling begon vond ik dit erg spannend en had ik het gevoel dat
ik erg weinig kennis had. Dit kwam doordat ik nog nooit eerder stage had gelopen in een
ziekenhuis en geen ervaring had met verpleegtechnische handelingen. In de eerste weken
van mijn stage besloot ik meteen te beginnen met het aftekenen van ziektebeelden. Hierdoor
kreeg ik een veel beter beeld van de afdeling en kon ik verbanden leggen tussen de theorie
en de praktijk. Dit gaf me het vertrouwen om mijn kennis stap voor stap uit te breiden.
Daarnaast heb ik me veel beziggehouden met klinisch redeneren over casussen, wat me
hielp om meer diepgang te creëren en beter inzicht te krijgen in de complexiteit van
verschillende ziektebeelden. Elke dienst stelden we een leerdoel op dat we die dag wilden
behalen. Deze doelen varieerden van praktische vaardigheden tot theoretische kennis. De
tips en feedback die ik hierbij kreeg, kon ik in mijn volgende dienst gebruiken als nieuw
leerdoel. Dit proces van doelen stellen, feedback ontvangen en nieuwe doelen bepalen, hielp
me om continu vooruitgang te boeken. Tijdens mijn PL2 stage vond ik het moeilijk om
dagelijks leerdoelen op te stellen en steeds meer diepgang te creëren, hierin ben ik tijdens
deze stage erg gegroeid. Verder heb ik veel geleerd van de interactie met collega's en
medestudenten. Door actief te luisteren en vragen te stellen, kon ik meer diepgang creëren
in mijn leerproces. Ook leerde ik veel van de multidisciplinaire samenwerking binnen het
team. Dit alles heeft bijgedragen aan mijn ontwikkeling als toekomstig verpleegkundige.
In het begin van mijn stage heb ik me intensief beziggehouden met klinisch redeneren over
een casus met als ziektebeeld decompensatie cordis (bewijsstuk 1), een van de
gedragscritera van zorgverlener omvat het stuk klinisch redeneren. Het ziektebeeld
decompensatie cordis brengt veel complexe aspecten met zich mee. Ik heb deze casus
uitgewerkt met behulp van Marc Bakker. Voor mijn volgende stage wil ik het klinisch
redeneren blijven toepassen, omdat ik hier veel van leer en mijn kennis vergroot. Bovendien
vind ik het erg leuk om te doen. In dit bewijsstuk is terug te lezen dat ik uitgebreide
verbanden leg tussen ziektebeelden en zelfstandig verpleegkundige diagnoses op stel met
toepasselijke interventies. Daarnaast heb ik een stuk geschreven over mijn eigen leerproces,
waarin ik aangeef dat ik aanzienlijk ben gegroeid in het leggen van verbanden rondom dit
ziektebeeld, evenals de oorzaken en gevolgen. Ik kijk verder dan de ziekte zelf, wat mijn
inzicht in de algehele zorg voor patiënten heeft verbeterd.
Tevens heb ik mezelf tijdens deze stage ook gericht op mijn persoonlijke leerdoel: meer
zekerheid krijgen in mijn leerproces. Dit doel houdt in dat ik het soms moeilijk vind om aan te
geven wanneer ik iets wil leren of voor het eerst zelf wil proberen, omdat ik nog onzeker ben
over mijn bekwaamheid. Ik wil graag meer vertrouwen krijgen in mijn capaciteiten en hier
actief aan werken. Het is niet dat ik iets niet wil doen, maar ik vind het moeilijk om genoeg
vertrouwen te hebben in mijn kunnen. Om deze onzekerheid te overwinnen, heb ik veel
meegekeken bij verpleegtechnische handelingen. Door deze handelingen meerdere keren te
observeren, kreeg ik meer vertrouwen in mijn eigen vaardigheden. Zo heb ik bijvoorbeeld
een reflectie geschreven over mijn eerste keer zelfstandig een infuus prikken, waarbij ik de
koppeling heb gemaakt naar mijn persoonlijke leerdoel en de verbanden daartussen
(bewijsstuk 2). Deze reflectie toont aan hoe ik stap voor stap meer zekerheid heb gekregen.
Door actief betrokken te zijn en steeds weer nieuwe handelingen te observeren, kon ik mijn
vaardigheden verbeteren en mijn zelfvertrouwen vergroten. Reflecterend op dit persoonlijke
leerdoel, kan ik zeggen dat ik hier actief aan heb gewerkt en mezelf op dit vlak heb
verbeterd.
