Integrale
Veiligheidskunde
_________________________________
Samenvatting Hoofdstuk 1:
‘Integrale Veiligheidskunde’
Introductie IVK
, Hoofdstuk 1 – Integrale veiligheid
1.2 ‘Veiligheid’ door de eeuwen heen
In de historische kern kwam ‘veiligheid’ ongeveer neer op een ‘duurzame rust op basis
van trouw, liefde en vriendelijkheid waarbij een onbezorgd en vrij leven met bescherming
van lijk en bezit werd gegarandeerd door een ook zelf begrensde overheid’.
Veiligheid betekent kortweg ‘dat mensen effectief beschermd zijn tegen de aantasting
van hun lichamelijke en geestelijke integriteit’.
1.3 Een recente geschiedenis van onveiligheid
We delen incidenten en crises op in vijf categorieën, (I) rampen en crises in Nederland;
(II) rampen en crises in het buitenland; (III) terrorisme; (IV) openbare-ordeverstoringen;
(V) opmerkelijke strafzaken.
1. Onder ramp verstaan we ‘een zwaar ongeval of andere gebeurtenis waarbij het
leven en de gezondheid van vele personen, het milieu of grote materiële
belangen in ernstige mate zijn geschaad of worden bedreigd waarbij een
gecoördineerde inzet van diensten of organisaties van verschillende disciplines
vereist is om de dreiging weg te nemen of de schadelijke gevolgen te beperken’.
2. Onder crisis verstaan we ‘een ernstige bedreiging van basisstructuren of van
fundamentele waarden en normen van een sociaal systeem, welke bij geringe
beslissingstijd en bij hoge mate van tijdsdruk loopt tot het nemen van kritieke
beslissingen.
3. Met terrorisme wordt bedoeld ‘het plegen van aanslagen, of dreigen daarmee
met als doel angst en onrust te genereren om zo politieke doelen te behalen’.
4. Openbare-ordeverstoringen hebben betrekking op verstoring van het reguliere
verloop van het leven in een lokale gemeenschap. Het is echter formeel aan de
burgemeester om te beoordelen of de openbare orde wordt verstoord en of er
moet worden opgetreden.
5. Met strafzaken met sterke publieke verontwaardiging bedoelen we
strafzaken die al dan niet in combinatie met een hoge mate van media-aandacht
tot sterke maatschappelijke verontwaardiging hebben geleid.
1.4 Veiligheid: feiten, beleving of allebei?
Objectieve veiligheid: De mate van veiligheid vastgesteld in basis van feitelijke
waargenomen (on)veilige situaties, zoals woningbranden of inbraken. Bij objectieve
veiligheid gaat het dus om aantallen en omvang.
Subjectieve veiligheid: De mate waarin mensen zich veilig voelen. Dit is ook te maken,
maar het is moeilijker in kaart te brengen, omdat iedereen veiligheid op zijn of haar
manier beleeft.
Objectieve en subjectieve veiligheid kunnen zich los van elkaar ontwikkelen en beide om
een eigen benadering vragen, maar moeten wel in samenhang benaderd worden.
Veiligheid draait dus zowel om feiten als beleving.
1.5 Onveiligheid: intentioneel of niet?
Fysieke veiligheid: Betreft de mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd
voelen tegen persoonlijk leed door ongevallen en onheil zonder menselijke intentie.
Sociale veiligheid: Is de mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd
voelen tegen persoonlijk leed door misdrijven, overtredingen en overlast die meestal
intentioneel door anderen worden begaan.
Veiligheidskunde
_________________________________
Samenvatting Hoofdstuk 1:
‘Integrale Veiligheidskunde’
Introductie IVK
, Hoofdstuk 1 – Integrale veiligheid
1.2 ‘Veiligheid’ door de eeuwen heen
In de historische kern kwam ‘veiligheid’ ongeveer neer op een ‘duurzame rust op basis
van trouw, liefde en vriendelijkheid waarbij een onbezorgd en vrij leven met bescherming
van lijk en bezit werd gegarandeerd door een ook zelf begrensde overheid’.
Veiligheid betekent kortweg ‘dat mensen effectief beschermd zijn tegen de aantasting
van hun lichamelijke en geestelijke integriteit’.
1.3 Een recente geschiedenis van onveiligheid
We delen incidenten en crises op in vijf categorieën, (I) rampen en crises in Nederland;
(II) rampen en crises in het buitenland; (III) terrorisme; (IV) openbare-ordeverstoringen;
(V) opmerkelijke strafzaken.
1. Onder ramp verstaan we ‘een zwaar ongeval of andere gebeurtenis waarbij het
leven en de gezondheid van vele personen, het milieu of grote materiële
belangen in ernstige mate zijn geschaad of worden bedreigd waarbij een
gecoördineerde inzet van diensten of organisaties van verschillende disciplines
vereist is om de dreiging weg te nemen of de schadelijke gevolgen te beperken’.
2. Onder crisis verstaan we ‘een ernstige bedreiging van basisstructuren of van
fundamentele waarden en normen van een sociaal systeem, welke bij geringe
beslissingstijd en bij hoge mate van tijdsdruk loopt tot het nemen van kritieke
beslissingen.
3. Met terrorisme wordt bedoeld ‘het plegen van aanslagen, of dreigen daarmee
met als doel angst en onrust te genereren om zo politieke doelen te behalen’.
4. Openbare-ordeverstoringen hebben betrekking op verstoring van het reguliere
verloop van het leven in een lokale gemeenschap. Het is echter formeel aan de
burgemeester om te beoordelen of de openbare orde wordt verstoord en of er
moet worden opgetreden.
5. Met strafzaken met sterke publieke verontwaardiging bedoelen we
strafzaken die al dan niet in combinatie met een hoge mate van media-aandacht
tot sterke maatschappelijke verontwaardiging hebben geleid.
1.4 Veiligheid: feiten, beleving of allebei?
Objectieve veiligheid: De mate van veiligheid vastgesteld in basis van feitelijke
waargenomen (on)veilige situaties, zoals woningbranden of inbraken. Bij objectieve
veiligheid gaat het dus om aantallen en omvang.
Subjectieve veiligheid: De mate waarin mensen zich veilig voelen. Dit is ook te maken,
maar het is moeilijker in kaart te brengen, omdat iedereen veiligheid op zijn of haar
manier beleeft.
Objectieve en subjectieve veiligheid kunnen zich los van elkaar ontwikkelen en beide om
een eigen benadering vragen, maar moeten wel in samenhang benaderd worden.
Veiligheid draait dus zowel om feiten als beleving.
1.5 Onveiligheid: intentioneel of niet?
Fysieke veiligheid: Betreft de mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd
voelen tegen persoonlijk leed door ongevallen en onheil zonder menselijke intentie.
Sociale veiligheid: Is de mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd
voelen tegen persoonlijk leed door misdrijven, overtredingen en overlast die meestal
intentioneel door anderen worden begaan.
