Samenvatting literatuur week 5
Nationaal en internationaal:
Zie hoorcollege +
- Artikel Tillema & Kramer over de verstekprocedure en
- Artikel Kramer over ervaringen met Europese civiele procedures in Nederland:
Verstekprocedure in vorderingszaken dient in Nederland als incassoprocedure. Hier is niets
mis mee, deze procedure voldoet namelijk. De doorlooptijd is snel en de rechtsbescherming
van de gedaagde is gewaarborgd. Deze heeft bijvoorbeeld twee keer de gelegenheid om zijn
verweer kenbaar te maken: bij het verschijnen en bij het verzet. De Europese
Betalingsbevelprocedure hoeft niet nationaal gemaakt te worden zodat deze in Nederland
toegepast kan worden. Van de Betalingsbevelprocedure in grensoverschrijdende zaken
waarbij één van de partijen uit Nederland komt wordt in de praktijk weinig gebruik van
gemaakt. Daarnaast is de doorlooptijd veel langer, en is er minder rechtsbescherming
mogelijk, omdat het een ex parte procedure is, waarbij in beginsel geen verzet mogelijk is.
De verweerder kan eenmaal zijn verweer naar voren brengen, maar er wordt slechts
heroverwogen in uitzonderlijke gevallen. Ook is dit een soort stempelprocedure geworden,
waarbij het verzoek tot betaling niet inhoudelijk wordt getoetst, maar slechts de formaliteiten
worden afgelopen. Ook de betekening en tenuitvoerlegging van het uiteindelijke bevel is een
langdurig proces. Alleen de Europese Small claims procedure lijkt populariteit te winnen in
luchtvaartzaken. Dit zijn typische grensoverschrijdende gevallen die consumenten vaak
overlaten aan instanties zoals EU-claim, die in een dergelijke procedure small claims kunnen
doen.
Conclusie: Aan een eenvormige betalingsbevelprocedure zoals de procedures die Europa
kent heeft de Nederlandse praktijk op dit moment geen behoefte. De eigen
incassoprocedure, de vorderingszaak waarbij verstek wordt verleend, is voldoende.
Artikel Kramer: Naar een effectieve grensoverschrijdende betekening van stukken: De
Nieuwe Betekeningsverordening:
Het Haags Betekeningsverdrag en de oude Betekeningsverordening waren onderwerp van
kritiek. De Nieuwe Betekeningsverordening beoogd aan de pijnpunten daarvan een einde te
maken en de grensoverschrijdende betekening van stukken eenvoudiger en sneller te laten
verlopen.
Een vooruitgang is met name de directe contacten tussen de lokale autoriteiten (elke lidstaat
moet een centrale instantie instellen die informatie geeft over de verzendende en
ontvangende instanties), de mogelijkheid van rechtstreekse betekening, de mogelijkheid van
betekening per post en de introductie van standaardformulieren.
Daarnaast is artikel 11 een vooruitgang omdat dit zorgt voor minder hoge en meer
transparante kosten van de betekening. In sommige landen waren deze kosten erg hoog en
was niet duidelijk waarom dat was. Met artikel 11 moeten de kosten voor betekenen via een
deurwaarder (die hoger zijn dan betekenen via gerechten) vooraf bepaald zijn en een vast
bedrag inhouden. Deze vaste bedragen moeten worden vastgesteld in achtneming van de
beginselen van evenredigheid en non-discriminatie. De aanvrager kan zo van tevoren zien
wat de betekening gaat kosten.
De dubbele termijn van artikel 9 werd als gecompliceerd ervaren, maar deze is wel in stand
gehouden, omdat veel lidstaten waarde hechten aan de datum van betekening.
Andere wijzigingen:
Nationaal en internationaal:
Zie hoorcollege +
- Artikel Tillema & Kramer over de verstekprocedure en
- Artikel Kramer over ervaringen met Europese civiele procedures in Nederland:
Verstekprocedure in vorderingszaken dient in Nederland als incassoprocedure. Hier is niets
mis mee, deze procedure voldoet namelijk. De doorlooptijd is snel en de rechtsbescherming
van de gedaagde is gewaarborgd. Deze heeft bijvoorbeeld twee keer de gelegenheid om zijn
verweer kenbaar te maken: bij het verschijnen en bij het verzet. De Europese
Betalingsbevelprocedure hoeft niet nationaal gemaakt te worden zodat deze in Nederland
toegepast kan worden. Van de Betalingsbevelprocedure in grensoverschrijdende zaken
waarbij één van de partijen uit Nederland komt wordt in de praktijk weinig gebruik van
gemaakt. Daarnaast is de doorlooptijd veel langer, en is er minder rechtsbescherming
mogelijk, omdat het een ex parte procedure is, waarbij in beginsel geen verzet mogelijk is.
De verweerder kan eenmaal zijn verweer naar voren brengen, maar er wordt slechts
heroverwogen in uitzonderlijke gevallen. Ook is dit een soort stempelprocedure geworden,
waarbij het verzoek tot betaling niet inhoudelijk wordt getoetst, maar slechts de formaliteiten
worden afgelopen. Ook de betekening en tenuitvoerlegging van het uiteindelijke bevel is een
langdurig proces. Alleen de Europese Small claims procedure lijkt populariteit te winnen in
luchtvaartzaken. Dit zijn typische grensoverschrijdende gevallen die consumenten vaak
overlaten aan instanties zoals EU-claim, die in een dergelijke procedure small claims kunnen
doen.
Conclusie: Aan een eenvormige betalingsbevelprocedure zoals de procedures die Europa
kent heeft de Nederlandse praktijk op dit moment geen behoefte. De eigen
incassoprocedure, de vorderingszaak waarbij verstek wordt verleend, is voldoende.
Artikel Kramer: Naar een effectieve grensoverschrijdende betekening van stukken: De
Nieuwe Betekeningsverordening:
Het Haags Betekeningsverdrag en de oude Betekeningsverordening waren onderwerp van
kritiek. De Nieuwe Betekeningsverordening beoogd aan de pijnpunten daarvan een einde te
maken en de grensoverschrijdende betekening van stukken eenvoudiger en sneller te laten
verlopen.
Een vooruitgang is met name de directe contacten tussen de lokale autoriteiten (elke lidstaat
moet een centrale instantie instellen die informatie geeft over de verzendende en
ontvangende instanties), de mogelijkheid van rechtstreekse betekening, de mogelijkheid van
betekening per post en de introductie van standaardformulieren.
Daarnaast is artikel 11 een vooruitgang omdat dit zorgt voor minder hoge en meer
transparante kosten van de betekening. In sommige landen waren deze kosten erg hoog en
was niet duidelijk waarom dat was. Met artikel 11 moeten de kosten voor betekenen via een
deurwaarder (die hoger zijn dan betekenen via gerechten) vooraf bepaald zijn en een vast
bedrag inhouden. Deze vaste bedragen moeten worden vastgesteld in achtneming van de
beginselen van evenredigheid en non-discriminatie. De aanvrager kan zo van tevoren zien
wat de betekening gaat kosten.
De dubbele termijn van artikel 9 werd als gecompliceerd ervaren, maar deze is wel in stand
gehouden, omdat veel lidstaten waarde hechten aan de datum van betekening.
Andere wijzigingen:
