Opdrachten college 5
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Volgens Moffitt (1993) verlopen criminele carrières volgens één van de volgende
twee paden. Een klein deel van de daders begint vroeg met het vertonen van crimineel
gedrag en pleegt het hele leven door delicten (life-course persistent offenders). Een groot
deel van de daders start met het plegen van delicten tijdens de vroege puberteit en staakt
de criminele carrière rond het moment waarop zij volwassen worden (adolescent-
limited offenders). Passen de bevindingen van Eggleston en Laub (2002) binnen deze duale
taxonomie van criminele carrières zoals die door Moffitt wordt voorgesteld?
Er zijn twee groepen die gedurende de volwassenheid criminaliteit plegen. Dit zijn de laat
beginnende daders (late/adult onset offenders) en de aanhoudende daders (persistent
offenders). Naar persistent offenders is veel onderzoek verricht. Deze groep pleegt immers
ook al criminaliteit in de kindertijd en adolescentie.
Er is echter weinig onderzoek verricht naar late onset offenders. Dit terwijl er wel
degelijk aanleiding voor dergelijk onderzoek is. Verschillende cijfers tonen aan dat een groot
deel van de criminaliteit gepleegd wordt door volwassenen die hier pas gedurende de
volwassenheid mee begonnen zijn. Een opmerking bij deze cijfers is dat een vertekend beeld
kan ontstaat omdat het om officiële gegevens gaat. Het is goed mogelijk dat mensen pas
voor de eerste keer “gepakt” worden tijdens de volwassenheid maar wel degelijk al in de
adolescentie criminaliteit pleegde.
De bevindingen van Eggleston en Laub passen niet binnen de duale taxonomie zoals
die door Moffitt wordt voorgesteld. Eggleston en Laub zien adolescent-limited offenders als
een normatieve groep. Zij stellen daarom voor te focussen op de twee groepen die atypische
aanvangsmomenten kennen, te weten: vroege kindertijd en volwassenheid.
Als we kijken naar risicofactoren voor late onset offenders zien we dat er geen
onderscheid is tussen deze groep, en life-course persistent offenders. De enige interactie die
als statistisch significant naar voren kwam, is de hoeveelheid tijd die iemand sinds de
middelbare school in dienst was. Terwijl werkgelegenheid geen effect had op de volwassen
life-course persistent offenders, verhoogde het hebben van een baan de kans op
criminaliteit gepleegd door volwassenen voor late onset offenders.
Vraag 2:
Wat is volgens Sapouna (2015) de grootste zwakte van eerder empirisch onderzoek naar
volwassen starters in de criminaliteit? Wat doet Sapouna in haar studie om deze zwakte te
vermijden?
Eerder empirisch onderzoek naar volwassen starters in de criminaliteit is voornamelijk, zo
niet uitsluitend, gebaseerd op strafregisters. Deze registers worden gebruikt om onderscheid
te maken tussen volwassen starters (late onset offenders). Een nadeel van deze registers is
dat ze misleidend kunnen zijn, omdat ze geen overtredingen bevatten die niet door de
autoriteiten werden ontdekt.
Sapouna heeft tot doel om een bijdrage te leveren aan het huidige debat door
gebruik te maken van gegevens uit een recente enquête over zelfrapportage. Eerdere
auteurs hebben opgeroepen tot meer onderzoek naar adult-onset met behulp van zelf
gerapporteerde gegevens.
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Volgens Moffitt (1993) verlopen criminele carrières volgens één van de volgende
twee paden. Een klein deel van de daders begint vroeg met het vertonen van crimineel
gedrag en pleegt het hele leven door delicten (life-course persistent offenders). Een groot
deel van de daders start met het plegen van delicten tijdens de vroege puberteit en staakt
de criminele carrière rond het moment waarop zij volwassen worden (adolescent-
limited offenders). Passen de bevindingen van Eggleston en Laub (2002) binnen deze duale
taxonomie van criminele carrières zoals die door Moffitt wordt voorgesteld?
Er zijn twee groepen die gedurende de volwassenheid criminaliteit plegen. Dit zijn de laat
beginnende daders (late/adult onset offenders) en de aanhoudende daders (persistent
offenders). Naar persistent offenders is veel onderzoek verricht. Deze groep pleegt immers
ook al criminaliteit in de kindertijd en adolescentie.
Er is echter weinig onderzoek verricht naar late onset offenders. Dit terwijl er wel
degelijk aanleiding voor dergelijk onderzoek is. Verschillende cijfers tonen aan dat een groot
deel van de criminaliteit gepleegd wordt door volwassenen die hier pas gedurende de
volwassenheid mee begonnen zijn. Een opmerking bij deze cijfers is dat een vertekend beeld
kan ontstaat omdat het om officiële gegevens gaat. Het is goed mogelijk dat mensen pas
voor de eerste keer “gepakt” worden tijdens de volwassenheid maar wel degelijk al in de
adolescentie criminaliteit pleegde.
De bevindingen van Eggleston en Laub passen niet binnen de duale taxonomie zoals
die door Moffitt wordt voorgesteld. Eggleston en Laub zien adolescent-limited offenders als
een normatieve groep. Zij stellen daarom voor te focussen op de twee groepen die atypische
aanvangsmomenten kennen, te weten: vroege kindertijd en volwassenheid.
Als we kijken naar risicofactoren voor late onset offenders zien we dat er geen
onderscheid is tussen deze groep, en life-course persistent offenders. De enige interactie die
als statistisch significant naar voren kwam, is de hoeveelheid tijd die iemand sinds de
middelbare school in dienst was. Terwijl werkgelegenheid geen effect had op de volwassen
life-course persistent offenders, verhoogde het hebben van een baan de kans op
criminaliteit gepleegd door volwassenen voor late onset offenders.
Vraag 2:
Wat is volgens Sapouna (2015) de grootste zwakte van eerder empirisch onderzoek naar
volwassen starters in de criminaliteit? Wat doet Sapouna in haar studie om deze zwakte te
vermijden?
Eerder empirisch onderzoek naar volwassen starters in de criminaliteit is voornamelijk, zo
niet uitsluitend, gebaseerd op strafregisters. Deze registers worden gebruikt om onderscheid
te maken tussen volwassen starters (late onset offenders). Een nadeel van deze registers is
dat ze misleidend kunnen zijn, omdat ze geen overtredingen bevatten die niet door de
autoriteiten werden ontdekt.
Sapouna heeft tot doel om een bijdrage te leveren aan het huidige debat door
gebruik te maken van gegevens uit een recente enquête over zelfrapportage. Eerdere
auteurs hebben opgeroepen tot meer onderzoek naar adult-onset met behulp van zelf
gerapporteerde gegevens.
