Samenvatting 3.14 H6 Contemporary orthodontics

3.14 SMZ 2 Contemporary orthodontics – H6: Orthodontic diagnosis: the problem-oriented approach

Klinisch evaluatie
 2 doelen van orthodontische klinische evaluatie:
1. evalueren + documenteren van orale gezondheid, kaakfunctie, faciale proporties, en lach karakteristieken
2. beslissen welke diagnostische onderzoeken nodig zijn

Orale gezondheid
 Gezondheid van orale harde + zachte weefsel oordelen voor potentiële orthodontische patiënten.
 Richtlijn: ziekten + pathologie onder controle voordat orthodontische behandeling wordt gestart
o Medische problemen, dentale cariës of pulpa-pathologie en periodontale aandoeningen.
 Tel aantal tanden.
 Periodontale evaluatie:
o 2 belangrijke punten:
 indicatie van actieve periodotnale aandoeningen
 potentie of aanwezige mucogingivale problemen (pocket meten, bloeding?)
o Zorg dat periodontitis indien aanwezig is, behandeld wordt.

Kaak en occlusale functie
 Heeft pt normale coördinatie en bewegingen?
o Niet?  neuromusculaire ziekten?  dan heeft orthodontie geen nut.
 4 aspecten van orale functie hebben evaluatie nodig:
o kauwen
o spraak
o mogelijke slaapapneu door mandibulaire deficiëntie
o aanwezigheid of afwezigheid van TMJ-problemen
 Malocclusie kan zorgen voor:
o Problemen met kauwen (niet
slikken)
 In hoeverre = lastig
te meten.
o Spraakproblemen (tabel 6-1)
 Combi van
spraaktherapie +
orthodontie kan
helpen.
o Slaapapneu
 Multidisciplinaire behandeling; niet alleen orthodontie.
 Orale behandeling alleen effectief bij milde vormen.
 Kaakfunctie
o = meer dan alleen TMJ functie.
o Een voorbeeld: box 6-1.
o Richtlijn:
 als de mandibula normaal beweegt  is de functie niet ernstig
verminderd.
 Als de beweging is verslechterd  vaak indicatie van functionele
problemen.
o Dus indicator is: maximale mogelijke opening van de kaak.
o Palpatie van kauwspieren + TMJ (routinematig uitvoeren)
 Signaleren van TMJ-problemen, geluiden of verminderde opening.
o Omdat het gewricht nog niet geheel is ontwikkeld bij kinderen  lastig om
positieve centrale relatie positie te vinden zoals te vinden bij volwassenen.
o Let op onderstaande punten:
 Kijk of mandibula naar lateraal / anterior beweegt bij sluiten van kaak van kind.
 Faciale symmetrie bij kind
 Te zien als: unilaterale kruisbeet en vaak een bilaterale vernauwing van maxillaire boog met een shift
naar de unilaterale kruisbeet positie.
 Klasse II kaak relatie  beweegt de mandibula voorwaarts in een ‘Sunday bite’  zo lijkt de occlusie beter dan
dat het is.
 Klasse III relatie  soms door voorwaartse shift om te ontsnappen van incisieve interferenties (wat eigenlijk een
end-to-end relatie was).
 = een pseudo-Klasse III malocclusie
o Andere occlusale interferenties zijn minder belangrijk voor functie van mandibula.

,Faciale en dentale verschijning
 Een systematische examinatie van faciale en dentale verschijning kan mbv volgende 3 stappen:
o Faciale proporties in alle 3 de vlakken (macro-esthetiek)
 Bv. asymmetrie, excessieve / deficiënte gezichtshoogte, mandibulaire of maxillaire deficiënte / overmaat etc.
o Dentitie in relatie tot het gezicht (mini-esthetiek)
 Blootstelling van de tanden in rust, tijdens spraak en bij lachen.
 Excesseive gignivale blootstelling, inadequate anterior tand blootstelling, slechte gingivale hoogtes, excessieve of
deficiënte buccale corridors.
o De tanden in relatie tot elkaar (micro-esthetiek)
 Tandproporties hoogte-breedte, gingivale vorm en contour, connector en ambrassures, zwart triangel ruimtes en
tandvorm.

Faciale proporties: macro-esthetiek
 Eerste stap: goed bekijken van het gezicht van de patiënt.
 Beoordeling van ontwikkelingsleeftijd
o De hoeveelheid fysieke ontwikkeling is belangrijker dan chronologische leeftijd in beoordeling hoeveel groei er nog gaat
plaatsvinden.
o Relatie tussen seksuele maturatie en faciale groei is samengevat in tabel 6-2.
 Evaluatie van faciale esthetiek vs. faciale proporties
o Belangrijk omdat psychosociale moeilijkheden gerelateerd aan faciale en dentale verschijning en QOL vaak een reden is
voor orthodontische behandeling.
o Verstoorde + asymmetrische faciale kenmerken  spelen rol in faciale esthetische problemen.
o Detecteer disproporties.
 Frontale examinatie
o 1e stap in analyseren van faciale
proporties: frontale zicht van
gezicht bekijken.
o Laagstaande oren
 Hypertelorisme
 Microvorm van een
craniofaciale
anomalie.
o Bilateriale symmetrie
o Proporties van breedte van
ogen/neus/mond (6-8).
o Asymmetrie is te zien op foto’s
van het gezicht van 2
rechterdelen en 2 linkerdelen (6-
9).
o Faciale anthropometrische
metingen: tabel 6-3.




o Bij vragen over faciale proporties: beter om metingen klinische te doen omdat zachte weefsel proporties, die te zien zijn in
klinische situatie de faciale verschijning bepalen.

,  Beter dan cephalometrische radiografie.
o De proportionele relatie van faciale hoogte-breedte (faciale index)  algehele faciale type + basis proporties van het
gezicht.
 Normaalwaarden gegeven in tabel 6-4.
o Verschillen in faciale types en lichaamstypes moeten meegenomen worden in evaluatie van faciale proporties en variaties
tov het gemiddelde kan in strijd zijn met goede faciale esthetiek.
o Vermijd behandelingen die veranderingen aanbrengen in de ratio’s in de verkeerde richting; bv. elastieken tussen de bogen
die de mandibula naar beneden bewegen bij een pt waarvan het gezicht al te lang is ivm de breedte.
o En kijken naar; verticale faciale driedeling (da Vinci and Durer) (6-11):
 Zij concludeerde dat afstanden van: haarlijn – basis van de neus, basis van neus – onderkant neus, onderkant
neus – kin: hetzelfde zouden moeten zijn.
o Beoordeling positie van de lippen en tanden gerelateerd aan de 3 verticale delen van het gezicht
 Dan is bv. overmatige blootstelling van de maxillaire gingiva te zien (6-12).
o Etnische achtergrond kan invloed hebben op of faciale verschijnselen een probleem zijn voor een individu; voor de een is
dit wel en voor de ander niet.
o Dentale karakteristieken die aanbod moeten komen bij de faciale examinatie zijn weergegeven in box 6-2.
 Ga al deze punten systematisch af, anders zal het niet opvallen.
 Precieze metingen zijn echter niet nodig, maar afwijkingen van het normale moet meegenomen worden bij he
topstellen van de probleemlijst




 Profiel analyse