SMZ deeltoets 2: Cyclus 3.18-3.20 Onderdeel 1: onderzoek, behandelplan en de rol van de algemeen practicus - boek prothetiek en orale
implantologie, Meijer
Hoofdstuk 1: onderzoek, behandelplan en de rol van algemeen practicus (blz. 1-9)
Verloren element om functionele/esthetische redenen vervangen.
Door uitneembare of vaste prothetische constructies, steunend op buurelementen of mucosa van de p.a., op beide of op
implantaten.
Dit laatste kan met volledig implantaatgedragen constructies (solitaire kroon op implantaat) of gecombineerde implantaat-
mucosaal gedragen constructies (overkappingsprothese op twee implantaten).
2. verschillende rolverdelingen beschrijven van behandelaars binnen de orale implantologie.
1.2 Onderzoek en behandelplan
Besluiten worden genomen in verschillende fases:
o Eerste algemene onderzoeksfase (klachten, wensen, voorgeschiedenis en algemeen onderzoek, globale voorlichting,
voorlopig behandelplan)
o Tweede specifieke onderzoeksfase (specifiek onderzoek naar mogelijkheid van constructie, specifieke voorlichting.
o Derde fase van overeenstemming tussen patiënt en behandelaar en ‘informed consent’.
o Het eerste onderzoek dient iedere algemeen practicus te kunnen verrichten, maar hoeft de prothetiek niet zelf uit te
voeren of te implanteren. Ten alle tijde houdt algemeen practicus de regie.
1. de verschillende stappen van onderzoek beschrijven tijdens een eerste en een tweede onderzoeksfase.
1.2.1 Eerste algemene onderzoeksfase
Anamnese
o Aard en duur van klachten.
o Indien reeds verloren elementen vragen naar oorzaak.
o Overige klachten en elementen checken.
o Wensen uitvragen (fig. 1.1)
o Psychologische klachten kunnen een rol spelen (acceptatie problematiek bij
edentaten, verwachtingen hoog).
Algemene gezondheid
o Implantaten hebben weinig contra-indicaties, maar rekening houden met gevolgen
van behandelstrategie voor de patiënt.
o Medische contra-indicaties:
1. Aangeboren of verworven afwijkingen hart of grote vaten
2. Stollingsstoornissen
3. Verminderde weerstand tegen infecties
4. Radiotherapeutische behandeling HH-gebied.
o Gezondheidsrisico’s:
Gezonde patiënt (categorie 1)
Lichte systemische afwijkingen (categorie 2)
Activiteitenbelemmerende afwijkingen (categorie 3)
Levensbeperkende afwijkingen (categorie 4)
o Bij ASA-categorie 3 en 4 wordt meestal niet geïmplanteerd.
o Roken leidt ook tot hoger verlies van implantaten (vooral i.c.m. lokale bot augumentaties), hier wordt ook naar gevraagd.
Extra-oraal onderzoek
o Verticale dimensie (beethoogte), spraak en mate van
ondersteuning van weke delen (fig. 1.2).
o Lachlijn bij partieel edentaten beoordelen.
o Esthetische aspecten
o Functioneren kaakgewricht
o Afwijkingen huid en lymfeklieren
Intra-oraal onderzoek
o Bij edentaten:
Conditie orale mucosa:
Verdikkingen en irritaties kan door hyperemie met drukplekken als gevolg van:
o Prothese-irritatie
o Irritatiehyperplasieën
o Orale candidose
o ‘Flabby ridge’.
Een atrofische dunne mucosa verminderd de belasting dragende capaciteit van de prothesebasis.
Chronische pijn vooral bij belasting van prothese.
Contour p.a. beoordelen door stevig palperen en stadium van resorptie, scherpe botrichels, ondersnijdingen en
ligging foramen mentale bepalen. (fig. 1.3 en 1.4).
Voor beoordeling botvolume aanvullend röntgenonderzoek.
implantologie, Meijer
Hoofdstuk 1: onderzoek, behandelplan en de rol van algemeen practicus (blz. 1-9)
Verloren element om functionele/esthetische redenen vervangen.
Door uitneembare of vaste prothetische constructies, steunend op buurelementen of mucosa van de p.a., op beide of op
implantaten.
Dit laatste kan met volledig implantaatgedragen constructies (solitaire kroon op implantaat) of gecombineerde implantaat-
mucosaal gedragen constructies (overkappingsprothese op twee implantaten).
2. verschillende rolverdelingen beschrijven van behandelaars binnen de orale implantologie.
1.2 Onderzoek en behandelplan
Besluiten worden genomen in verschillende fases:
o Eerste algemene onderzoeksfase (klachten, wensen, voorgeschiedenis en algemeen onderzoek, globale voorlichting,
voorlopig behandelplan)
o Tweede specifieke onderzoeksfase (specifiek onderzoek naar mogelijkheid van constructie, specifieke voorlichting.
o Derde fase van overeenstemming tussen patiënt en behandelaar en ‘informed consent’.
o Het eerste onderzoek dient iedere algemeen practicus te kunnen verrichten, maar hoeft de prothetiek niet zelf uit te
voeren of te implanteren. Ten alle tijde houdt algemeen practicus de regie.
1. de verschillende stappen van onderzoek beschrijven tijdens een eerste en een tweede onderzoeksfase.
1.2.1 Eerste algemene onderzoeksfase
Anamnese
o Aard en duur van klachten.
o Indien reeds verloren elementen vragen naar oorzaak.
o Overige klachten en elementen checken.
o Wensen uitvragen (fig. 1.1)
o Psychologische klachten kunnen een rol spelen (acceptatie problematiek bij
edentaten, verwachtingen hoog).
Algemene gezondheid
o Implantaten hebben weinig contra-indicaties, maar rekening houden met gevolgen
van behandelstrategie voor de patiënt.
o Medische contra-indicaties:
1. Aangeboren of verworven afwijkingen hart of grote vaten
2. Stollingsstoornissen
3. Verminderde weerstand tegen infecties
4. Radiotherapeutische behandeling HH-gebied.
o Gezondheidsrisico’s:
Gezonde patiënt (categorie 1)
Lichte systemische afwijkingen (categorie 2)
Activiteitenbelemmerende afwijkingen (categorie 3)
Levensbeperkende afwijkingen (categorie 4)
o Bij ASA-categorie 3 en 4 wordt meestal niet geïmplanteerd.
o Roken leidt ook tot hoger verlies van implantaten (vooral i.c.m. lokale bot augumentaties), hier wordt ook naar gevraagd.
Extra-oraal onderzoek
o Verticale dimensie (beethoogte), spraak en mate van
ondersteuning van weke delen (fig. 1.2).
o Lachlijn bij partieel edentaten beoordelen.
o Esthetische aspecten
o Functioneren kaakgewricht
o Afwijkingen huid en lymfeklieren
Intra-oraal onderzoek
o Bij edentaten:
Conditie orale mucosa:
Verdikkingen en irritaties kan door hyperemie met drukplekken als gevolg van:
o Prothese-irritatie
o Irritatiehyperplasieën
o Orale candidose
o ‘Flabby ridge’.
Een atrofische dunne mucosa verminderd de belasting dragende capaciteit van de prothesebasis.
Chronische pijn vooral bij belasting van prothese.
Contour p.a. beoordelen door stevig palperen en stadium van resorptie, scherpe botrichels, ondersnijdingen en
ligging foramen mentale bepalen. (fig. 1.3 en 1.4).
Voor beoordeling botvolume aanvullend röntgenonderzoek.
