SAMENVATTING BEHANDELING
Sanne Renkema
,Hoorcollege 1
Doelen van orthopedagoog:
Aan de hand van het toepassen van kennis en kunde over procedures en methodieken het
gewenste te realiseren (normatieve gezichtspunt).
Het kind helpen bij de maatschappelijke integratie.
Afwijkend: het moeilijk opvoedbare kind, een kind met leerproblemen of een fysiek of mentaal
beperkt kind.
Indicatie: de aanleiding voor advies door middel van empirische punten en wetenschappelijk
onderzoek.
Fasen in het hulpverleningsproces:
Regulatieve cyclus:
Modelmatige reconstructie voor een wijze van probleemoplossing
o Effect evalueren
Het stapsgewijze bereiken van doelen en oplossen van een probleem
Doel = verandering
Bestaat uit beslissingsmomenten
Handelingsgericht
Toetst aan de hand van de empirische cyclus
Onderzoekt of de gewenste verandering heeft opgetreden
2
,Vier manieren voor toelichting van de cyclussen:
1. Beperkte horizon van voorspellingen die de diagnosticus maakt
2. Procesmatige karakter van de diagnostiek binnen een hulpverleningsproces
3. Complexiteit van het hulpverleningsproces
4. De rol van waarden en normen in het hulpverleningsproces
Fasen regulatieve cyclus:
Probleemherkenning:
Wat is de hulpvraag?
Wat zijn de rechten en plichten van de betrokkenen, inclusief de hulpverlener en zijn
organisatie?
Wat is hier mogelijk aan de hand? Welke hypothesen kunnen geformuleerd worden over de
aarde van de problemen?
Wat is de ernst van de problematiek?
Zijn er redenen tot zorg over de veiligheid van één of meerdere gezinsleden?
Wie gaat hiermee verder en op welke wijze?
Probleemdefiniëring:
Afronden van gericht onderzoek
Integreren van de uitslagen tot een samenhangende probleemdefinitie
Interventie doelen vaststellen
o Concreet en behandelbaar
o Bijdragen aan de zelfredzaamheid
Bedenken en afwegen van behandelingsmogelijkheden:
Doel = weloverwogen keuze maken voor een interventie en om in deze cyclus ruimte te
verschaffen om allerlei praktische en beleidsmatige overwegingen te expliciteren
Bedenken van verschillende handelingsmogelijkheden
o Hoe kan de hulpvrager ervaren greep te hebben op zijn leven?
Vergroten van autonomie
o Hoe kan de hulpvrager steun en erkenning ervaren?
3
, Bevorderen van binding
o Hoe kan de hulpvrager succes ervaren?
Ontwikkeling van een gevoel van competentie
Bedachte mogelijkheden worden tegen elkaar afgewogen
o Ernst van het probleem en de zwaarte van de interventie zijn in balans
o Hulp moet zo dicht bij de natuurlijke situatie geboden worden
o Potentiële bronnen in de eigen situatie van de hulpvrager worden benut
o De aanpak sluit aan bij het ontwikkelingsniveau van het kind en bij de
opvoedingscompetenties van de opvoeder
o De aanpak is een logische en begrijpelijke reactie op de vraag van de hulpvrager
o Aanpak sluit aan op normen en waarden van de hulpvrager
o Interventie kan goed uitgevoerd worden
Maken van een plan:
Doel formuleren aan de hand van de W’s: wie, wat, wanneer, waar en wanneer.
Afspreken wat de duur van de interventie en de wijze van de monitoring is, wie de
coördinatie heeft, hoe de onderlinge communicatie zal gaan en hoe de ondersteuning van de
behandelaars zal worden uitgevoerd.
Eisen voor monitoring:
o Zij moeten logisch voortvloeien uit de doelstellingen van de interventie
o Zij moeten betrekking hebben op de centrale elementen van de problematiek
o Zij moeten voor de hulpvrager herkenbaar zijn als indicatoren voor de mate waarin
zijn hulpvraag beantwoord is
Het behandelplan moet passen bij het niveau van de hulpvrager
Monitoring: bepalen welke concrete en observeerbare criteria gehanteerd zullen worden om het
verloop van de interventie te controleren.
Plan uitvoeren:
Aan de hand van de afspraken in het plan bewaakt de hulpverlener de juiste uitvoering van
de interventie en de effecten ervan
Evaluatie:
In welke mate is het gewenste resultaat behaald?
Routine outcome monitoring
o Via vaste procedures vindt een voor en nameting van iedere behandeling plaats
Sluit de evaluatie goed aan bij de levenssituatie, waarden en normen van de ouders?
o = ecologische validiteit
4
Sanne Renkema
,Hoorcollege 1
Doelen van orthopedagoog:
Aan de hand van het toepassen van kennis en kunde over procedures en methodieken het
gewenste te realiseren (normatieve gezichtspunt).
Het kind helpen bij de maatschappelijke integratie.
Afwijkend: het moeilijk opvoedbare kind, een kind met leerproblemen of een fysiek of mentaal
beperkt kind.
Indicatie: de aanleiding voor advies door middel van empirische punten en wetenschappelijk
onderzoek.
Fasen in het hulpverleningsproces:
Regulatieve cyclus:
Modelmatige reconstructie voor een wijze van probleemoplossing
o Effect evalueren
Het stapsgewijze bereiken van doelen en oplossen van een probleem
Doel = verandering
Bestaat uit beslissingsmomenten
Handelingsgericht
Toetst aan de hand van de empirische cyclus
Onderzoekt of de gewenste verandering heeft opgetreden
2
,Vier manieren voor toelichting van de cyclussen:
1. Beperkte horizon van voorspellingen die de diagnosticus maakt
2. Procesmatige karakter van de diagnostiek binnen een hulpverleningsproces
3. Complexiteit van het hulpverleningsproces
4. De rol van waarden en normen in het hulpverleningsproces
Fasen regulatieve cyclus:
Probleemherkenning:
Wat is de hulpvraag?
Wat zijn de rechten en plichten van de betrokkenen, inclusief de hulpverlener en zijn
organisatie?
Wat is hier mogelijk aan de hand? Welke hypothesen kunnen geformuleerd worden over de
aarde van de problemen?
Wat is de ernst van de problematiek?
Zijn er redenen tot zorg over de veiligheid van één of meerdere gezinsleden?
Wie gaat hiermee verder en op welke wijze?
Probleemdefiniëring:
Afronden van gericht onderzoek
Integreren van de uitslagen tot een samenhangende probleemdefinitie
Interventie doelen vaststellen
o Concreet en behandelbaar
o Bijdragen aan de zelfredzaamheid
Bedenken en afwegen van behandelingsmogelijkheden:
Doel = weloverwogen keuze maken voor een interventie en om in deze cyclus ruimte te
verschaffen om allerlei praktische en beleidsmatige overwegingen te expliciteren
Bedenken van verschillende handelingsmogelijkheden
o Hoe kan de hulpvrager ervaren greep te hebben op zijn leven?
Vergroten van autonomie
o Hoe kan de hulpvrager steun en erkenning ervaren?
3
, Bevorderen van binding
o Hoe kan de hulpvrager succes ervaren?
Ontwikkeling van een gevoel van competentie
Bedachte mogelijkheden worden tegen elkaar afgewogen
o Ernst van het probleem en de zwaarte van de interventie zijn in balans
o Hulp moet zo dicht bij de natuurlijke situatie geboden worden
o Potentiële bronnen in de eigen situatie van de hulpvrager worden benut
o De aanpak sluit aan bij het ontwikkelingsniveau van het kind en bij de
opvoedingscompetenties van de opvoeder
o De aanpak is een logische en begrijpelijke reactie op de vraag van de hulpvrager
o Aanpak sluit aan op normen en waarden van de hulpvrager
o Interventie kan goed uitgevoerd worden
Maken van een plan:
Doel formuleren aan de hand van de W’s: wie, wat, wanneer, waar en wanneer.
Afspreken wat de duur van de interventie en de wijze van de monitoring is, wie de
coördinatie heeft, hoe de onderlinge communicatie zal gaan en hoe de ondersteuning van de
behandelaars zal worden uitgevoerd.
Eisen voor monitoring:
o Zij moeten logisch voortvloeien uit de doelstellingen van de interventie
o Zij moeten betrekking hebben op de centrale elementen van de problematiek
o Zij moeten voor de hulpvrager herkenbaar zijn als indicatoren voor de mate waarin
zijn hulpvraag beantwoord is
Het behandelplan moet passen bij het niveau van de hulpvrager
Monitoring: bepalen welke concrete en observeerbare criteria gehanteerd zullen worden om het
verloop van de interventie te controleren.
Plan uitvoeren:
Aan de hand van de afspraken in het plan bewaakt de hulpverlener de juiste uitvoering van
de interventie en de effecten ervan
Evaluatie:
In welke mate is het gewenste resultaat behaald?
Routine outcome monitoring
o Via vaste procedures vindt een voor en nameting van iedere behandeling plaats
Sluit de evaluatie goed aan bij de levenssituatie, waarden en normen van de ouders?
o = ecologische validiteit
4
