ZSO G1: Detectie en diagnose van cariës.
Achtergrond
Diagnostiek van cariës is een belangrijke, maar complexe taak van de mondzorgverlener
(tandarts en mondhygiënist). Over de theoretische achtergronden van diagnostiek leert u
meer in het blok “Integrale zorg 1: diagnostiek, behandelplanning en preventie” welke in
het 2e jaar zal worden gegeven. In het blok "Röntgenologie" komt het daarmee
corresponderende röntgenbeeld aan de orde. Hier maakt u een eerste globale
kennismaking met het diagnostisch proces, en wordt er meer specifiek ingegaan op de
visuele kenmerken van cariëslaesies die gebruikt kunnen worden voor de basis van
cariësdiagnostiek: de detectie en beoordeling van cariëslaesies.
1. Waarom is het zo belangrijk om laesiesactiviteit te beoordelen? Welke visueeltactiele
criteria worden gebruikt om dit te beoordelen?
Het is belangrijk om deze laesiesactiviteit te beoordelen zodat ze worden opgespoord in
een vroegtijdig stadium. Het is belangrijk om te bepalen of een laesie al of niet actief is.
Zodat je niet onnodig een restauratieve behandeling hoeft toe te passen, bij een
inactieve laesie (tenzij het om esthestische of functionele redenen gaat).
2. In het boek van Meyer-Lueckel en in het boek van Van Strijp wordt een onderscheid
gemaakt in het klinisch detecteren van occlusale-, approximale-, bucco-linguale-, wortel-
en secundaire cariës laesies. Wat zijn de belangrijkste klinische symptomen/methoden
, bij de diverse laesies voor het bepalen de aan- of afwezigheid van een laesie?
3. Visuele inspectie is gebaseerd op de interactie van licht met (carieuze) gebitselementen.
Leg uit hoe dit werkt?
Met sterk licht de approximale vlakken belichten, hierdoor kun je soms de cariëslaesie
wat duidelijker zien.
Inspec
tie met doorvallend licht (transilluminatie) kan effectief zijn. Door een kleine, sterke
lichtbron linguaal of vestibulair tegen een element te houden, wordt het binnenin
gelegen tandweefsel verlicht. Cariëslaesies kunnen zich dan aftekenen als een donkere
zone, die breder kan zijn dan de verkleuring die met opvallend licht wordt waargenomen.
Hoewel gebruik in combinatie met visuele inspectie betere resultaten oplevert dan
visuele waarnemingen alleen. Daarbij is het doorvallende licht vooral van betekenis voor
diepere dentinelaesies
4. U heeft kennis genomen van het ICDAS systeem (hoofdstuk 5 boek Meyer-Lueckel pagina
77) en weet hoe dit systeem werkt en kan worden toegepast.
5. Bekijk de afbeeldingen uit hoofdstuk 3 van het boek van Fejerskov&Nyvad&Kidd
nogmaals. Lees ter ondersteuning de bijbehorende tekst van dit hoofdstuk. U ziet
voorbeelden van cariëslaesies, in inactieve en actieve staat, op verschillende plaatsen
van oppervlakken van gebitselementen. Deel de voorbeelden van de cariëslaesies in naar
het ICDAS systeem.
Achtergrond
Diagnostiek van cariës is een belangrijke, maar complexe taak van de mondzorgverlener
(tandarts en mondhygiënist). Over de theoretische achtergronden van diagnostiek leert u
meer in het blok “Integrale zorg 1: diagnostiek, behandelplanning en preventie” welke in
het 2e jaar zal worden gegeven. In het blok "Röntgenologie" komt het daarmee
corresponderende röntgenbeeld aan de orde. Hier maakt u een eerste globale
kennismaking met het diagnostisch proces, en wordt er meer specifiek ingegaan op de
visuele kenmerken van cariëslaesies die gebruikt kunnen worden voor de basis van
cariësdiagnostiek: de detectie en beoordeling van cariëslaesies.
1. Waarom is het zo belangrijk om laesiesactiviteit te beoordelen? Welke visueeltactiele
criteria worden gebruikt om dit te beoordelen?
Het is belangrijk om deze laesiesactiviteit te beoordelen zodat ze worden opgespoord in
een vroegtijdig stadium. Het is belangrijk om te bepalen of een laesie al of niet actief is.
Zodat je niet onnodig een restauratieve behandeling hoeft toe te passen, bij een
inactieve laesie (tenzij het om esthestische of functionele redenen gaat).
2. In het boek van Meyer-Lueckel en in het boek van Van Strijp wordt een onderscheid
gemaakt in het klinisch detecteren van occlusale-, approximale-, bucco-linguale-, wortel-
en secundaire cariës laesies. Wat zijn de belangrijkste klinische symptomen/methoden
, bij de diverse laesies voor het bepalen de aan- of afwezigheid van een laesie?
3. Visuele inspectie is gebaseerd op de interactie van licht met (carieuze) gebitselementen.
Leg uit hoe dit werkt?
Met sterk licht de approximale vlakken belichten, hierdoor kun je soms de cariëslaesie
wat duidelijker zien.
Inspec
tie met doorvallend licht (transilluminatie) kan effectief zijn. Door een kleine, sterke
lichtbron linguaal of vestibulair tegen een element te houden, wordt het binnenin
gelegen tandweefsel verlicht. Cariëslaesies kunnen zich dan aftekenen als een donkere
zone, die breder kan zijn dan de verkleuring die met opvallend licht wordt waargenomen.
Hoewel gebruik in combinatie met visuele inspectie betere resultaten oplevert dan
visuele waarnemingen alleen. Daarbij is het doorvallende licht vooral van betekenis voor
diepere dentinelaesies
4. U heeft kennis genomen van het ICDAS systeem (hoofdstuk 5 boek Meyer-Lueckel pagina
77) en weet hoe dit systeem werkt en kan worden toegepast.
5. Bekijk de afbeeldingen uit hoofdstuk 3 van het boek van Fejerskov&Nyvad&Kidd
nogmaals. Lees ter ondersteuning de bijbehorende tekst van dit hoofdstuk. U ziet
voorbeelden van cariëslaesies, in inactieve en actieve staat, op verschillende plaatsen
van oppervlakken van gebitselementen. Deel de voorbeelden van de cariëslaesies in naar
het ICDAS systeem.
