PP’S KBS 7
Van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij
- Van curatieve zorg naar preventieve zorg
- Van professionele zorg naar mantelzorg
- Van intramurale zorg naar extramurale zorg (zoveel mogelijk thuis waar de cliënt woont)
De financiële prikkel is ook van belang aangezien de vergrijzing steeds groter wordt.
Gevolgen voor verpleging (door de particpatiemaatschappij)
- Belang preventie groter (door de groei van het aantal mensen met chronische ziekten en co-mobiliteit
en gezond leven staat voorop)
- Sociaal culturele ontwikkelingen (steeds mondigere patiënten met andere eisen aan kwaliteit en
beschikbaarheid van zorg)
- Ondersteuning zelfmanagement (wat kunnen mensen nog wel? En niet kijken wat kunnen ze niet
meer. De eigenregie wordt steeds belangrijker.)
- Veranderingen in zorgaanbod en werkproces (taakverschuivingen, technologie, samenwerkingen in de
buurt)
- Herontdekte wijkverpleegkundige (de speelfunctie tussen de bv de huisarts zorg en de verzorging op
het gebied van preventie. De wijkverpleegkundige neemt een steeds belangrijkere plek in)
Hervorming langdurige zorg
Per 1 januari 2015 ingevoerd ipv AWBZ (algemene wet bijzondere ziektekosten)
,Wijkverpleging
In de nieuwe Zvw (= zorgverzekeringswet) aanspraak 2015
‘zorg zoals verpleegkundigen die plegen te bieden, waarbij die zorg verband houdt met de behoefte aan
geneeskundige zorg of een hoog risico daarop’
Taken wijkverpleegkundige
- Verrichten verpleegkundige en verzorgende handelingen
- Indiceren (heeft een grotere rol gekregen)
- Coaching
- Casemanagement
Indiceren van zorg
Volgens Bachelor of Nursing 2020
“Het vaststellen, beschrijven en organiseren van aard, duur, omvang en doel van de benodigde
(verpleegkundige) zorg, in samenspraak met de zorgvrager op basis van gediagnosticeerde of potentiële, nader
te onderzoeken en te diagnosticeren patiëntproblemen”.
of
“Bepalen wat de cliënt nodig heeft, gezien zijn individuele situatie.” (V&VN)
Indiceren gebeurt altijd op basis van het klinisch redeneren.
Normenkader V&VN
1. Indiceren en organiseren van zorg vindt plaats op basis van professionele autonomie. Professionele
autonomie garandeert cliëntgerichtheid en een onafhankelijk besluit .
2. Indiceren en organiseren van zorg wordt gedaan door een bachelor of master opgeleide
verpleegkundige. Van deze professionals mag verwacht worden dat zij beschikken over de
noodzakelijke competenties.
3. Indiceren en organiseren van zorg is gericht op het versterken van eigen regie en zelfredzaamheid van
cliënten en het cliëntsysteem. Verpleegkundigen sluiten hiermee aan op de maatschappelijke
noodzaak de zorg verantwoord uit te voeren.
4. Besluitvorming rond indiceren en organiseren van zorg vindt plaats op basis van het verpleegkundig
proces. De methode die verpleegkundigen daarbij hanteren is het klinisch redeneren. Dit proces
bestaat uit vraagverheldering, diagnose, planning van resultaten en interventies, organisatie, uitvoer
en evaluatie van zorg.
5. De verslaglegging voldoet aan de V&VN richtlijn voor verslaglegging. Sinds 2011 bestaat een richtlijn
voor verpleegkundige verslaglegging waarin het doel en de onderdelen van de verslaglegging worden
besproken.
, 6. De verpleegkundige overdracht voldoet aan de V&VN standaard voor overdracht van zorg. De
standaard bestaat uit informatie over maximaal 27 items in combinatie met de keuze voor een
“warme overdracht” als dat noodzakelijk is.
Zorgtoewijzing
Bepalen wie de zorg uitvoert.
Model van Rosendal (vooral gebuikt in de extramurale zorg)
1 Vertrouwen opbouwen
2 Anamnese
3 Oorzaken en gevolgen ordenen
4 Mogelijke diagnoses voorleggen aan cliënt
5 Toetsen zelfredzaamheid
6 Diagnose vaststellen en voorleggen
7 Resultaat bepalen
8 Interventies bepalen
9 Toewijzen en /of doorverwijzen
10 Zorgplan starten
11 Monitoren en evalueren
De stappen 1,3,4,5 en 9 zijn extra toegevoegd aan het verpleegkundig proces.
Hulpmiddelen
Beslissingsondersteunende hulpmiddelen voor het in kaart brengen en evalueren van de zorgvraag - en
behoefte van de cliënt(systeem) als onderdeel van het verpleegkundig proces.
Hierbij moet je denken aan lichamelijke functies, zelfmanagement, zelfredzaamheid en de mantelzorg.
Uitkomsten van deze hulpmiddelen en meetinstrumenten neem je mee in het verpleegkundig proces
in de keuzes van je diagnoses, interventies en zorgtoewijzing.
, Hulpmiddelen voor lichamelijke functies
Meten en vaststellen van:
• (in)continentie (Prava)
• Pijn (pijn-anamnese/score, Repos)
• Risciosignalering (checklist risicosignalering of de risicoscan ouderenzorg)
• Vallen (valrisico)
• Voeding en vocht (snaq 65)
• Wondzorg (ALTIS)
Zelfmanagement
Zelfmanagement gaat niet alleen over goed kunnen omgaan met de ziekte en de gevolgen daarvan, maar
vooral ook over een goed leven hebben mét de ziekte. Hoe kan de chronische ziekte ingepast worden in het
dagelijkse leven van iemand. De patiënt speelt daarbij een actieve rol; de zorgverlener ondersteunt de patiënt
daarbij.
Generiek model zelfmanagement
Kern van het model is de interactie tussen de mens met een chronische aandoening en zijn zorgverlener.
In de binnenste ring staat oa de cliënt (de cliënt staat centraal) die in partnerschap, communicatie, vertrouwen
& respect samenwerkt met de zorgverlener. Beide hebben een aantal vaardigheden, die staan in die ring
daaromheen. Die ring daaromheen staan de aandachtsgebieden van zelfmanagement. En tot slot daaromheen
de omgevingsfactoren/ randvoorwaarden.
Van verzorgingsstaat naar participatiemaatschappij
- Van curatieve zorg naar preventieve zorg
- Van professionele zorg naar mantelzorg
- Van intramurale zorg naar extramurale zorg (zoveel mogelijk thuis waar de cliënt woont)
De financiële prikkel is ook van belang aangezien de vergrijzing steeds groter wordt.
Gevolgen voor verpleging (door de particpatiemaatschappij)
- Belang preventie groter (door de groei van het aantal mensen met chronische ziekten en co-mobiliteit
en gezond leven staat voorop)
- Sociaal culturele ontwikkelingen (steeds mondigere patiënten met andere eisen aan kwaliteit en
beschikbaarheid van zorg)
- Ondersteuning zelfmanagement (wat kunnen mensen nog wel? En niet kijken wat kunnen ze niet
meer. De eigenregie wordt steeds belangrijker.)
- Veranderingen in zorgaanbod en werkproces (taakverschuivingen, technologie, samenwerkingen in de
buurt)
- Herontdekte wijkverpleegkundige (de speelfunctie tussen de bv de huisarts zorg en de verzorging op
het gebied van preventie. De wijkverpleegkundige neemt een steeds belangrijkere plek in)
Hervorming langdurige zorg
Per 1 januari 2015 ingevoerd ipv AWBZ (algemene wet bijzondere ziektekosten)
,Wijkverpleging
In de nieuwe Zvw (= zorgverzekeringswet) aanspraak 2015
‘zorg zoals verpleegkundigen die plegen te bieden, waarbij die zorg verband houdt met de behoefte aan
geneeskundige zorg of een hoog risico daarop’
Taken wijkverpleegkundige
- Verrichten verpleegkundige en verzorgende handelingen
- Indiceren (heeft een grotere rol gekregen)
- Coaching
- Casemanagement
Indiceren van zorg
Volgens Bachelor of Nursing 2020
“Het vaststellen, beschrijven en organiseren van aard, duur, omvang en doel van de benodigde
(verpleegkundige) zorg, in samenspraak met de zorgvrager op basis van gediagnosticeerde of potentiële, nader
te onderzoeken en te diagnosticeren patiëntproblemen”.
of
“Bepalen wat de cliënt nodig heeft, gezien zijn individuele situatie.” (V&VN)
Indiceren gebeurt altijd op basis van het klinisch redeneren.
Normenkader V&VN
1. Indiceren en organiseren van zorg vindt plaats op basis van professionele autonomie. Professionele
autonomie garandeert cliëntgerichtheid en een onafhankelijk besluit .
2. Indiceren en organiseren van zorg wordt gedaan door een bachelor of master opgeleide
verpleegkundige. Van deze professionals mag verwacht worden dat zij beschikken over de
noodzakelijke competenties.
3. Indiceren en organiseren van zorg is gericht op het versterken van eigen regie en zelfredzaamheid van
cliënten en het cliëntsysteem. Verpleegkundigen sluiten hiermee aan op de maatschappelijke
noodzaak de zorg verantwoord uit te voeren.
4. Besluitvorming rond indiceren en organiseren van zorg vindt plaats op basis van het verpleegkundig
proces. De methode die verpleegkundigen daarbij hanteren is het klinisch redeneren. Dit proces
bestaat uit vraagverheldering, diagnose, planning van resultaten en interventies, organisatie, uitvoer
en evaluatie van zorg.
5. De verslaglegging voldoet aan de V&VN richtlijn voor verslaglegging. Sinds 2011 bestaat een richtlijn
voor verpleegkundige verslaglegging waarin het doel en de onderdelen van de verslaglegging worden
besproken.
, 6. De verpleegkundige overdracht voldoet aan de V&VN standaard voor overdracht van zorg. De
standaard bestaat uit informatie over maximaal 27 items in combinatie met de keuze voor een
“warme overdracht” als dat noodzakelijk is.
Zorgtoewijzing
Bepalen wie de zorg uitvoert.
Model van Rosendal (vooral gebuikt in de extramurale zorg)
1 Vertrouwen opbouwen
2 Anamnese
3 Oorzaken en gevolgen ordenen
4 Mogelijke diagnoses voorleggen aan cliënt
5 Toetsen zelfredzaamheid
6 Diagnose vaststellen en voorleggen
7 Resultaat bepalen
8 Interventies bepalen
9 Toewijzen en /of doorverwijzen
10 Zorgplan starten
11 Monitoren en evalueren
De stappen 1,3,4,5 en 9 zijn extra toegevoegd aan het verpleegkundig proces.
Hulpmiddelen
Beslissingsondersteunende hulpmiddelen voor het in kaart brengen en evalueren van de zorgvraag - en
behoefte van de cliënt(systeem) als onderdeel van het verpleegkundig proces.
Hierbij moet je denken aan lichamelijke functies, zelfmanagement, zelfredzaamheid en de mantelzorg.
Uitkomsten van deze hulpmiddelen en meetinstrumenten neem je mee in het verpleegkundig proces
in de keuzes van je diagnoses, interventies en zorgtoewijzing.
, Hulpmiddelen voor lichamelijke functies
Meten en vaststellen van:
• (in)continentie (Prava)
• Pijn (pijn-anamnese/score, Repos)
• Risciosignalering (checklist risicosignalering of de risicoscan ouderenzorg)
• Vallen (valrisico)
• Voeding en vocht (snaq 65)
• Wondzorg (ALTIS)
Zelfmanagement
Zelfmanagement gaat niet alleen over goed kunnen omgaan met de ziekte en de gevolgen daarvan, maar
vooral ook over een goed leven hebben mét de ziekte. Hoe kan de chronische ziekte ingepast worden in het
dagelijkse leven van iemand. De patiënt speelt daarbij een actieve rol; de zorgverlener ondersteunt de patiënt
daarbij.
Generiek model zelfmanagement
Kern van het model is de interactie tussen de mens met een chronische aandoening en zijn zorgverlener.
In de binnenste ring staat oa de cliënt (de cliënt staat centraal) die in partnerschap, communicatie, vertrouwen
& respect samenwerkt met de zorgverlener. Beide hebben een aantal vaardigheden, die staan in die ring
daaromheen. Die ring daaromheen staan de aandachtsgebieden van zelfmanagement. En tot slot daaromheen
de omgevingsfactoren/ randvoorwaarden.
