TENTAMENSTOF BOEK “LEREN SAMENWERKEN TUSSEN ORGANISATIES”
1.1 /m 1.4
om te kunnen samenwerken, moeten partijen in staat zijn om een deel van hun autonomie of
resultaatverwachting op te geven in het vertrouwen dat ze er meer voor terug krijgen.
Spraakverwarring tussen deelnemende partijen is een van de grote problemen bij het omgaan
met samenwerkingsvraagstukken. Niet inhoudelijk verschil van inzicht, maar juist de verwarring
die ontstaat door verschillen in taal en verschillen in verwachting en perceptie is vaak het
probleem.
visie op samenwerking:
“een samenwerking is kansrijk als mensen en organisaties zich met elkaar weten te verbinden in
een betekenisgevend proces dat recht doet aan de belangen en gericht is op een betekenisvolle
ambitie. Het is de grote opgave om daarvoor de juiste condities te scheppen”.
Samen kun je dingen bereiken die voor individuele organisatie ondenkbaar zijn. En in
maatschappelijk opzicht kan geen enkele organisatie iets alleen oplossen. Uiteindelijk sta je
samen ook sterker tegen de bedreigingen van buiten.
Samenwerkingsvraagstukken zijn bij veel organisaties de bestuurlijke agenda gaan bepalen.
Samenwerken is dus nodig maar niet vanzelfsprekend.
5 cruciale invalshoeken zijn : ambitie, belangen, relatie en groepsdynamica, organisatie en
samenwerkingsproces.
Hoofdstuk 2.1 t/m 2.3 en 2.4.1 en 2.5
in een goede samenwerking werken organisaties en mensen samen in een betekenisgevend
proces dat recht doet aan de belangen en gericht is op een betekenisvolle ambitie.
samenwerking is niet eenvoudig, omdat er altijd sprake is van dualiteiten, paradoxen en
spanningen. Verder dien je ook vanuit verschillende perspectieven te kijken.
Samenwerking gaat in essentie om het aangaan van verbindingen: verbindingen tussen mensen,
gemeenschappen, met de wereld. Het gaat niet meer om fragmenteren – nog meer alles eruit
halen wat erin zit – maar juist om vraagstukken in samenhang te bezien en te behandelen vanuit
die verbinding.
Frans de Waal, geeft aan dat samenwerking zit in onze natuur. Volgens hem gaat het in het
dierenrijk niet alleen om conflict en competitie, maar juist om dat andere vermogen bv.
harmonie. Samenwerken en vermogen tot verbinden zijn dus nodig om te overleven.
Samenwerken doe je niet altijd zomaar, het moet wel iets opleveren. Wat samenwerken
oplevert verschilt per samenwerkingsverband en per partij. Om continuïteit te kunnen
waarborgen, is het ook nodig dat je je als organisatie blijft ontwikkelen en blijft leren. Je kunt
1.1 /m 1.4
om te kunnen samenwerken, moeten partijen in staat zijn om een deel van hun autonomie of
resultaatverwachting op te geven in het vertrouwen dat ze er meer voor terug krijgen.
Spraakverwarring tussen deelnemende partijen is een van de grote problemen bij het omgaan
met samenwerkingsvraagstukken. Niet inhoudelijk verschil van inzicht, maar juist de verwarring
die ontstaat door verschillen in taal en verschillen in verwachting en perceptie is vaak het
probleem.
visie op samenwerking:
“een samenwerking is kansrijk als mensen en organisaties zich met elkaar weten te verbinden in
een betekenisgevend proces dat recht doet aan de belangen en gericht is op een betekenisvolle
ambitie. Het is de grote opgave om daarvoor de juiste condities te scheppen”.
Samen kun je dingen bereiken die voor individuele organisatie ondenkbaar zijn. En in
maatschappelijk opzicht kan geen enkele organisatie iets alleen oplossen. Uiteindelijk sta je
samen ook sterker tegen de bedreigingen van buiten.
Samenwerkingsvraagstukken zijn bij veel organisaties de bestuurlijke agenda gaan bepalen.
Samenwerken is dus nodig maar niet vanzelfsprekend.
5 cruciale invalshoeken zijn : ambitie, belangen, relatie en groepsdynamica, organisatie en
samenwerkingsproces.
Hoofdstuk 2.1 t/m 2.3 en 2.4.1 en 2.5
in een goede samenwerking werken organisaties en mensen samen in een betekenisgevend
proces dat recht doet aan de belangen en gericht is op een betekenisvolle ambitie.
samenwerking is niet eenvoudig, omdat er altijd sprake is van dualiteiten, paradoxen en
spanningen. Verder dien je ook vanuit verschillende perspectieven te kijken.
Samenwerking gaat in essentie om het aangaan van verbindingen: verbindingen tussen mensen,
gemeenschappen, met de wereld. Het gaat niet meer om fragmenteren – nog meer alles eruit
halen wat erin zit – maar juist om vraagstukken in samenhang te bezien en te behandelen vanuit
die verbinding.
Frans de Waal, geeft aan dat samenwerking zit in onze natuur. Volgens hem gaat het in het
dierenrijk niet alleen om conflict en competitie, maar juist om dat andere vermogen bv.
harmonie. Samenwerken en vermogen tot verbinden zijn dus nodig om te overleven.
Samenwerken doe je niet altijd zomaar, het moet wel iets opleveren. Wat samenwerken
oplevert verschilt per samenwerkingsverband en per partij. Om continuïteit te kunnen
waarborgen, is het ook nodig dat je je als organisatie blijft ontwikkelen en blijft leren. Je kunt
