Samenvatting Kinderen begeleiden: De beginsituatie

De beginsituatie:
1 Kindgericht onderwijs:
 Kindgerichte visie = behoeften v/h kind staan centraal + inspelen o/d noden v/h kind
 Aandacht schenken aan:
 Wat de kinderen van je klas echt kan boeien
 Wat de kinderen van je klas nodig hebben om verder te gaan in hun
ontwikkeling
 Start met het rekening houden met de beginsituatie v/d kinderen
 Belangrijk om voldoende tijd nemen om de gegevens v/d beginsituatie te analyseren
 Rekening houden met wat de kinderen al kennen en kunnen, met wat hen motiveert
en stimuleert --> daarop verder gaan
 Rekening houden met wat DIT kind en DEZE klasgroep nodig heeft --> ontwikkeling
v/h kind maximaal ondersteunen



2 Kinderen kennen:
 De kleuterperiode = een aparte fase in de ontwikkeling
 Kleuters hebben hun eigen kenmerken en een eigen ontwikkelingswijze



2.1 Emotionele beleving:
 Jonge kinderen beleven emoties heel intens
 Een knuffelbeest kan voor kinderen houvast en veiligheid bieden
 Kleuters zijn niet zakelijk:
 De manier waarop ze hun werkelijkheid beleven is altijd emotioneel gekleurd
 Bv: als een tante de gewoonte geeft om af en toe aardappelen te laten
aanbranden --> de geur van aangebrande aardappelen zal op latere leeftijd
een aangename herinnering hebben --> terwijl het eigenlijk een onaangename
geur is
 Kleuters beleven hun werkelijkheid als een totaliteit, waarbij hoofd en hart niet
gescheiden zijn --> een kleuter die zich veilig voelt bij jou, zal school en de activiteiten
op school als aangenaam ervaren




1

, 2.2 Intuïtief:
 Kleuters hebben een sterke intuïtie --> voelen situaties en mensen aan o/e manier die
je op latere leeftijd kwijtgeraakt
 Ze hebben niet altijd woorden voor gevoelens, maar dat is niet nodig --> kleuters
gaan elkaar kunnen troostten als een klasgenoot iets ergs heeft meegemaakt
 Leerkrachten denken dat ze hun gevoelens voor kleuters kunnen verbergen
 Stel dat je een bepaalde kleuter niet mag --> geen probleem toch?
- Kleuters gaan dit intuïtief aanvoelen --> letten minder op verbale
signalen, maar meer op non-verbale signalen
 Het is belangrijk dat je je best doet om van elk kind te houden
 Als je dat bij een bepaald kind niet lukt, doe je een tekort en zou het kind niet
bij jou tot zijn recht komen




2.3 Egocentrisme:
 Jonge kinderen zijn egocentrisch
 Hun egocentrisme is niet hetzelfde als egoïsme of gebrek aan gericht zijn op anderen
 Het egocentrisme van jonge kinderen is een cognitieve kwestie --> ze kunnen zich
niet verplaatsen in het perspectief van de ander
 Belemmert hen niet anderen (intuïtief) goed aan te voelen: het betreft uitsluitend
cognitief egocentrisme
 De leerkracht zal de kinderen helpen om zaken vanuit het perspectief v/d ander te
leren zien --> dat zal steeds beter lukken, naarmate de cognitieve ontwikkeling
vordert



2.4 Hang naar gewoontes en routines:
 Jonge kinderen zijn gewoontedieren
 Vaste gewoontes en routines geven hun zekerheid
 De wereld wordt inzichtelijker en grijpbaar als je kunt terugvallen op regelmaat
 Kleuters die weten dat je na de kring altijd mag spelen of werken, kunnen van tevoren
plannen maken over hoe ze die tijd willen invullen
 Een vast dagprogramma met telkens terugkerende routines is voor de kleuters dan
ook prettig
 Gewoontelessen:
 = tegemoet komen aan de behoefte van jonge kinderen te willen weten hoe
het hoort
 Bv: waar met je dingen leggen tijdens het opruimen




2.5 Concentratievermogen:
 ‘Jonge kinderen kunnen zich niet lang concentreren = een misverstand
 De meeste jonge kinderen kunnen zich uitstekend concentreren, maar lukt niet om
langer dan 20 minuten stil te zitten in de kring




2