L:
Inleiding:
Een schrijver over wiens leven weinig bekend is maar die geweldige werken schreef. Voor onze tijd
misschien wat apart; waarzeggende bomen, dolfijnen als watermonsters en een kerstverhaal met
aparte details die wij niet kennen. Wie was die Jacob van Maerlant nou?
Werken en verhalen:
Zoals gezegd is er niet heel veel bekend over Jacob van Maerlant. Wel is er bekend dat hij sinds 1259
koster en schoolmeester was in het Zeeuws-Hollandse dorpje Voorne. In dit dorp schreef hij ook
meerdere werken, zoals op de afbeelding is te zien. Van Maerlant was gecharmeerd door de Griekse
koning Alexander de Grote. Hij wilde het Latijnse boek, de Alexandreis, waarin de grote daden van
Alexander schitterend werden beschreven, vertalen naar het Diets, de Middelnederlandse taal.
Dit werd uiteindelijk Jacob zijn eerste werk genaamd Alexanders geesten (zie afbeelding en vertellen
over de 4 werken waar we over gaan vertellen), wat vertaald kan worden als 'Alexanders grote
daden.' Deze werd vermoedelijk geschreven voor de jonge zoon van de overleden Willem II, omdat
die net als Alexander zijn vader op jonge leeftijd verloor. Dit verhaal kan je indelen in de
ridderromans door de idealisering en verslaggeving van de veldslagen.
J:
Er staan wat opvallende dingen in Alexanders Geesten, het bekendste en opvallendste verhaal is dat
over de waarzeggende bomen. In de tijd van de Alexandreis, de bron van Van Maerlant zijn verhaal,
werd er veel waarde gehecht aan uitspraken van orakels, zoals de bomen. Er was een boom van de
maan en een boom van de zon. (zie afbeelding) Die voorspelt dat Alexander de heerschappij zal
krijgen, maar ook dat hij binnen negen maanden zal sterven. Ook ging het over de hoofsheid. Zo was
hij verbaasd dat de Indiërs geen beddengoed en tafellinnen gebruikten, wat vertelt dat ze dat in de
tijd van Van Maerlant wel gewoon vonden.
Verder schreef hij ook der naturen bloeme was een encyclopedie over ongeveer alles wat er in de
natuur is. Het boek was op de volgende manier ingedeeld: (zie afbeelding). Voor ons zijn sommige
dingen misschien wat vreemd. Zo werden de dolfijnen en de nijlpaarden ingedeeld bij zeemonsters
en kon je de vleermuizen bij vogels vinden.
Voor de naturen bloeme gebruikte hij het Latijnse boek Liber de natura rerum als bron en in
tegenstelling tot andere werken was dit ook bijna zijn enige bron die hij hiervoor gebruikte.
Hij vertaalde deze tekst naar het Middelnederlands en voegde dingen toe, zoals extra beschrijvingen
en waarnemingen. Maar hij kortte het verhaal vooral erg in en gebruikte makkelijkere taal om de
tekst toegankelijker te maken voor het publiek.
Het volgende werk waar we wat over gaan vertellen is De Tweede Martijn. Van Maerlant heeft vier
verschillende werken geschreven waarin een dialoog of discussie tussen Jacob en Martijn
plaatsvindt. Deze werken behoren tot de kortere werken en worden strofische gedichten genoemd.
Kenmerkend aan deze gedichten was dat ze werden opgedeeld is strofen van 13 verzen. Dit was
opgebouwd uit 4 terzinen en 1 slotvers met dezelfde rijm als het voorgaande vers. Verder gebruikte
Van Maerlant maar twee verschillende rijmklanken per strofe. Deze vorm was geïnspireerd op
Inleiding:
Een schrijver over wiens leven weinig bekend is maar die geweldige werken schreef. Voor onze tijd
misschien wat apart; waarzeggende bomen, dolfijnen als watermonsters en een kerstverhaal met
aparte details die wij niet kennen. Wie was die Jacob van Maerlant nou?
Werken en verhalen:
Zoals gezegd is er niet heel veel bekend over Jacob van Maerlant. Wel is er bekend dat hij sinds 1259
koster en schoolmeester was in het Zeeuws-Hollandse dorpje Voorne. In dit dorp schreef hij ook
meerdere werken, zoals op de afbeelding is te zien. Van Maerlant was gecharmeerd door de Griekse
koning Alexander de Grote. Hij wilde het Latijnse boek, de Alexandreis, waarin de grote daden van
Alexander schitterend werden beschreven, vertalen naar het Diets, de Middelnederlandse taal.
Dit werd uiteindelijk Jacob zijn eerste werk genaamd Alexanders geesten (zie afbeelding en vertellen
over de 4 werken waar we over gaan vertellen), wat vertaald kan worden als 'Alexanders grote
daden.' Deze werd vermoedelijk geschreven voor de jonge zoon van de overleden Willem II, omdat
die net als Alexander zijn vader op jonge leeftijd verloor. Dit verhaal kan je indelen in de
ridderromans door de idealisering en verslaggeving van de veldslagen.
J:
Er staan wat opvallende dingen in Alexanders Geesten, het bekendste en opvallendste verhaal is dat
over de waarzeggende bomen. In de tijd van de Alexandreis, de bron van Van Maerlant zijn verhaal,
werd er veel waarde gehecht aan uitspraken van orakels, zoals de bomen. Er was een boom van de
maan en een boom van de zon. (zie afbeelding) Die voorspelt dat Alexander de heerschappij zal
krijgen, maar ook dat hij binnen negen maanden zal sterven. Ook ging het over de hoofsheid. Zo was
hij verbaasd dat de Indiërs geen beddengoed en tafellinnen gebruikten, wat vertelt dat ze dat in de
tijd van Van Maerlant wel gewoon vonden.
Verder schreef hij ook der naturen bloeme was een encyclopedie over ongeveer alles wat er in de
natuur is. Het boek was op de volgende manier ingedeeld: (zie afbeelding). Voor ons zijn sommige
dingen misschien wat vreemd. Zo werden de dolfijnen en de nijlpaarden ingedeeld bij zeemonsters
en kon je de vleermuizen bij vogels vinden.
Voor de naturen bloeme gebruikte hij het Latijnse boek Liber de natura rerum als bron en in
tegenstelling tot andere werken was dit ook bijna zijn enige bron die hij hiervoor gebruikte.
Hij vertaalde deze tekst naar het Middelnederlands en voegde dingen toe, zoals extra beschrijvingen
en waarnemingen. Maar hij kortte het verhaal vooral erg in en gebruikte makkelijkere taal om de
tekst toegankelijker te maken voor het publiek.
Het volgende werk waar we wat over gaan vertellen is De Tweede Martijn. Van Maerlant heeft vier
verschillende werken geschreven waarin een dialoog of discussie tussen Jacob en Martijn
plaatsvindt. Deze werken behoren tot de kortere werken en worden strofische gedichten genoemd.
Kenmerkend aan deze gedichten was dat ze werden opgedeeld is strofen van 13 verzen. Dit was
opgebouwd uit 4 terzinen en 1 slotvers met dezelfde rijm als het voorgaande vers. Verder gebruikte
Van Maerlant maar twee verschillende rijmklanken per strofe. Deze vorm was geïnspireerd op
