3.5 Basic Human Needs
Week 1 - Eating
Literatuur 1 - Eating disorders in adolescent and young adult males: prevalence,
diagnosis, and treatment strategies (Limbers et al. 2018)
Males have largely been underrepresented in the eating disorder (ED) peer-reviewed literature. The current
review paper examines prevalence rates, ED symptom presentation, and assessment and treatment strategies
relevant to adolescent and young adult males. Adolescent and young adult males often report a greater desire
to be bigger and more muscular compared to their female counterparts. Due to concerns that contemporary ED
assessment tools are over reliant on items that evaluate stereotypically feminine indicators of ED pathology,
male-specific ED measures, such as the Eating Disorder Assessment for Men, have been developed. Further
validation work is necessary to establish the psychometric properties of these male-specific measures,
particularly in adolescent male populations. Attention to a heightened prevalence of comorbid substance abuse
disorders and the role that competitive sports play in perpetuating ED pathology are two factors that have been
identified as important in the treatment of adolescent and young adult males with EDs
Eating disorders
Eating disorders (EDs): aandoeningen met ernstige verstoringen in eetgedrag, vaak gepaard met ongepaste
methoden voor gewichtsbeheersing
● Tot deze groep behoren anorexia nervosa, boulimia nervosa, binge eating disorder en andere
gespecificeerde/ongespecificeerde eetstoornissen
● Mannen zijn tot nu toe ondervertegenwoordigd in wetenschappelijk onderzoek naar ED
Prevalence
● VS: 5,5% van de mannelijke adolescenten en jongvolwassenen vertoonde een verhoogd risico op
eetstoornissen
● Canada: 1,1% van de adolescenten had een subklinische eetstoornis, wat leidde tot aanzienlijke
psychosociale problemen
● In Nederland werd bij 1,2% van de jongvolwassen mannen een eetstoornis vastgesteld, vergelijkbaar
met 1,2% in Australië en 2,2% in Canada
● De prevalentie van boulimia nervosa nam significant toe tussen 14 en 20 jaar bij Australische jongens
De werkelijke cijfers worden waarschijnlijk onderschat door sociale stigma’s, waardoor mannen symptomen
vaak minimaliseren of ontkennen
Male ED symptom presentation
Adolescentie en jongvolwassenheid zijn piekperiodes voor de ontwikkeling van eetstoornissen
● Tot 30% van de jongens in Australië en de VS ervaart ontevredenheid over hun lichaam en gebruikt
ongezonde methoden voor gewichtsbeheersing
● Jongens die behandeling zoeken, vooral bij eetbuistoornissen, tonen meestal minder zorgen over
gewicht en lichaamsvorm dan meisjes
● Waar meisjes vaak slanker willen zijn, richten jongens zich meer op het vergroten van spiermassa
Muscle dysmorphic disorder, opgenomen in de DSM-5 als een vorm van body dysmorphic disorder, beschrijft
de obsessie met het idee niet gespierd genoeg te zijn
● Leidt vaak tot diëten, krachttraining en gebruik van steroïden
● Er wordt voorgesteld muscle dysmorphic disordere als een type eetstoornis te classificeren, omdat
jongens met eetstoornissen vaak dezelfde zorgen delen
1
,Andere geslachtsverschillen zijn ook gemeld
● Jongens met boulimische symptomen gebruiken minder vaak diëten, laxatieven en braken
● Jongens eten minder vaak als reactie op negatieve emoties en ervaren minder controleverlies bij
eetbuien
● Seksualiteit speelt ook een rol: homoseksuele en biseksuele jongens vertonen vaker
eetstoornisproblematiek
● Onderzoek naar overmatige lichaamsbeweging geeft gemengde resultaten: sommige studies tonen
aan dat jongens vaker overmatig sporten, andere niet
Assessment
De Eating Disorder Examination (EDE) wordt beschouwd als de gouden standaard voor het beoordelen van
eetstoornissen
● Dit semigestructureerde diagnostische interview meet via vier subschalen (dietary restraint, eating
concern, shape concern, weight concern) de frequentie en intensiteit van eetstoornissymptomen
○ Er bestaan aangepaste versies voor kinderen, adolescenten en hun ouders
● Zelfrapportagevragenlijsten, zoals de Eating Disorder Examination Questionnaire en de Eating
Disorder Diagnostic Scale, worden ook gebruikt, maar leveren mogelijk minder betrouwbare gegevens
op dan interviews, omdat termen minder goed uitgelegd worden
Een belangrijk kritiekpunt op deze meetinstrumenten is dat ze voornamelijk zijn ontwikkeld voor vrouwen en
daardoor te veel focussen op typisch vrouwelijke symptomen van eetstoornissen
● Onderzoek toont aan dat jongens met anorexia nervosa lager scoren op algemene EDE-scores en met
name op de subschalen voor lichaamsvorm- en gewichtszorgen
● Jongens geven minder vaak aan een platte buik te willen, zich ongemakkelijk te voelen bij eten in
gezelschap, in het geheim te eten, of gewicht te willen verliezen
→ Dit wijst op de noodzaak voor voorzichtigheid bij het gebruik van huidige meetinstrumenten bij jongens en
jongvolwassen mannen
Om deze beperkingen aan te pakken, is de Eating Disorder Assessment for Men (EDAM) ontwikkeld, een
50-item vragenlijst die zich richt op man-specifieke symptomen, verdeeld over vijf domeinen (food issues,
weight concerns, exercise issues, body image/appearance concerns, disordered eating habits)
● De EDAM voorspelde eetstoornissen accuraat bij 82,1% van de volwassen mannen in een eerste
validatiestudie en liet betrouwbare resultaten zien
→ Meer onderzoek is nodig naar de betrouwbaarheid van de EDAM en andere man-specifieke
meetinstrumenten, vooral bij adolescenten
Treatment strategies
● Adolescenten: gezinsgerichte gedragstherapie is momenteel de enige goed gevestigde behandeling
● Jongvolwassenen: cognitieve gedragstherapie en interpersoonlijke psychotherapie zijn de meest
effectieve behandelingen
○ Voorlopig onderzoek suggereert dat gezinstherapie ook veelbelovend kan zijn voor
jongvolwassenen, hoewel uitvalpercentages hoog kunnen zijn
Jongvolwassen mannen zoeken minder vaak en later hulp voor eetstoornissen dan vrouwen, vooral mannen uit
etnische minderheden of lagere sociaaleconomische milieus
● Komt deels door het idee dat eetstoornissen vooral vrouwen treffen, en doordat symptomen bij
mannen (zoals overmatig sporten en eetbuien) minder snel herkend worden
● Ook ervaren mannen vaak meer schaamte en stigma rond hun eetproblemen
2
,Hoewel mannen vergelijkbare of zelfs betere behandelresultaten hebben dan vrouwen, spelen
interpersoonlijke relaties een grote rol in hun behandelervaring
● Vertrouwen en comfort met de therapeut zijn cruciaal
● Mannen waarderen een samenwerkende behandelstijl en therapeuten die deskundig, zorgzaam en
betrouwbaar overkomen
● Sommigen geven de voorkeur aan mannengroepen om gevoelens van isolatie te verminderen, hoewel
deze groepen soms competitief kunnen aanvoelen en ongezond gedrag kunnen versterken
Onderzoek naar comorbiditeit bij mannen levert gemengde resultaten op: sommige studies wijzen op hogere
comorbiditeitspercentages bij mannen vergeleken met vrouwen, terwijl andere onderzoeken dit verschil niet
bevestigen
● Middelenmisbruik komt vaak voor bij mannen met eetstoornissen en kan de behandeling bemoeilijken
● Het is nog onduidelijk of beide problemen gelijktijdig of apart behandeld moeten worden
● Voor mannelijke atleten kan deelname aan competities de behandeling belemmeren, vooral in sporten
waar een slank lichaam of gewichtsklassen centraal staan
● Preventiestrategieën om terugval en externe druk te vermijden zijn daarom essentieel
Specifieke interventies, zoals het PRIDE Body Project voor homoseksuele jongvolwassen mannen, richten zich
op het verminderen van lichaamsontevredenheid en eetstoornissymptomen
● Dit programma, dat zich richt op het kritisch bekijken van het schoonheidsideaal binnen de
homogemeenschap, heeft positieve resultaten opgeleverd
● Verdere studies zijn nodig om het effect van dergelijke man-specifieke interventies te bevestigen
Conclusion
Mannen zijn grotendeels ondervertegenwoordigd in wetenschappelijk onderzoek naar eetstoornissen
● De symptoompresentatie verschilt tussen mannelijke en vrouwelijke adolescenten en jongvolwassenen
met eetstoornissen
○ Mannen, vooral degenen met een andere eetstoornis dan anorexia nervosa, tonen vaker de
wens om groter en gespierder te zijn en hebben minder zorgen over lichaamsvorm, gewicht
en dunheid dan vrouwen
● Bestaande meetinstrumenten, zoals de EDE, zijn bekritiseerd omdat ze te veel focussen op typisch
vrouwelijke symptomen
● Daarom zijn man-specifieke meetinstrumenten, zoals de EDAM, ontwikkeld, hoewel verdere validatie
nodig is, vooral bij adolescenten
Jongvolwassen mannen zoeken minder snel en later hulp voor eetstoornissen
● Onderzoek richt zich op factoren die de behandelresultaten bij mannen kunnen verbeteren, zoals de
hoge prevalentie van middelenmisbruik en de invloed van competitieve sporten op het in stand
houden van eetstoornissen
● Verder onderzoek is nodig om te bepalen of man-specifieke interventies, zoals het PRIDE Body
Project, betere resultaten opleveren voor mannen met of risico op eetstoornissen
3
, Literatuur 2 - Eating Disorders in Children and Adolescents: State of the Art Review
(Campbell, 2014)
Despite being common and having significant health risks, eating disorders (EDs) remain underdiagnosed by
pediatric professionals. Many adolescents go untreated, fail to recover, or only achieve partial recovery. ED rates
are rising among younger children, boys, minority groups, and those with a history of obesity. Both full and
sub-threshold EDs cause medical complications affecting all organ systems. While no single cause has been
identified, neurobiological and genetic factors are becoming recognized as important contributors. Recent
treatment approaches emphasize that EDs are neither caused by families nor chosen by patients. EDs often
present differently in children, and healthcare providers should be vigilant, using the updated DSM-5 criteria, as
early intervention improves outcomes. Outpatient, family-based treatment focusing on weight restoration,
reducing blame, and empowering caregivers has proven especially effective. Cognitive-behavioral therapy,
individual therapy, and more intensive care may also be suitable, while pharmacotherapy can be beneficial in
specific cases. Full weight restoration is crucial, requiring high-calorie diets that support growth and
development; simply maintaining weight is usually inappropriate for children. A full recovery involves physical,
nutritional, behavioral, and psychological health, and with proper care, pediatric EDs have a good prognosis.
Prevention efforts should collaborate with families and consider the unintended effects of anti-obesity
initiatives. Primary care providers play a vital role in successful treatment outcomes
Introductie
Ondanks hun hoge prevalentie, morbiditeit, mortaliteit en beschikbare behandelopties, blijven eating disorders
(ED) ondergediagnosticeerd door kinderartsen
● Veel adolescenten blijven onbehandeld, herstellen niet volledig of slechts gedeeltelijk
● Dit artikel biedt een update over de huidige literatuur rond eetstoornissen bij kinderen en adolescenten,
waaronder anorexia nervosa (AN), boulimia nervosa (BN) en andere eetstoornissen
Epidemiology
Eating disorders (ED) bij kinderen komen vaker voor dan type 2 diabetes en de epidemiologie verandert, met
hogere cijfers bij jongere kinderen, jongens en minderheidsgroepen
● De levenslange prevalentie van anorexia nervosa (AN) ligt tussen 0,5% en 2%, met een piek in de
leeftijd van 13 tot 18 jaar. AN heeft een sterftecijfer van minstens 5-6%, het hoogste van alle
psychiatrische aandoeningen
● Boulimia nervosa (BN) heeft een hogere prevalentie van 0,9% tot 3%, met een piekleeftijd van 16-17
jaar. Hoewel het sterftecijfer bij BN rond de 2% ligt, is het risico op suïcidaliteit en suïcidepogingen
veel hoger
Voorheen werden de meeste adolescenten gediagnosticeerd met eating disorders not otherwise specified
(EDNOS), met een geschatte prevalentie van 4,8%
● De medische complicaties bij EDNOS zijn vergelijkbaar met die van volledige stoornissen
● Hoewel de meeste diagnoses bij vrouwen voorkomen, vormen mannen ongeveer 10% van de
gevallen, met sommige studies die tot 25% melden
○ Jongere patiënten met ED zijn vaker jongens, met een vrouw-tot-man ratio van 6:1,
vergeleken met 10:1 bij volwassenen
Dieetgedrag is een risicofactor voor ED en komt veel voor: ongeveer 50% van de meisjes en 25% van de
jongens rapporteerden het afgelopen jaar dieetgedrag
● Daarnaast vertoonde 30% van de meisjes en 15% van de jongens eetstoornissen die medische
evaluatie vereisten, en 9% van de meisjes en 4% van de jongens meldde dagelijks zelfopgewekt
braken
4
Week 1 - Eating
Literatuur 1 - Eating disorders in adolescent and young adult males: prevalence,
diagnosis, and treatment strategies (Limbers et al. 2018)
Males have largely been underrepresented in the eating disorder (ED) peer-reviewed literature. The current
review paper examines prevalence rates, ED symptom presentation, and assessment and treatment strategies
relevant to adolescent and young adult males. Adolescent and young adult males often report a greater desire
to be bigger and more muscular compared to their female counterparts. Due to concerns that contemporary ED
assessment tools are over reliant on items that evaluate stereotypically feminine indicators of ED pathology,
male-specific ED measures, such as the Eating Disorder Assessment for Men, have been developed. Further
validation work is necessary to establish the psychometric properties of these male-specific measures,
particularly in adolescent male populations. Attention to a heightened prevalence of comorbid substance abuse
disorders and the role that competitive sports play in perpetuating ED pathology are two factors that have been
identified as important in the treatment of adolescent and young adult males with EDs
Eating disorders
Eating disorders (EDs): aandoeningen met ernstige verstoringen in eetgedrag, vaak gepaard met ongepaste
methoden voor gewichtsbeheersing
● Tot deze groep behoren anorexia nervosa, boulimia nervosa, binge eating disorder en andere
gespecificeerde/ongespecificeerde eetstoornissen
● Mannen zijn tot nu toe ondervertegenwoordigd in wetenschappelijk onderzoek naar ED
Prevalence
● VS: 5,5% van de mannelijke adolescenten en jongvolwassenen vertoonde een verhoogd risico op
eetstoornissen
● Canada: 1,1% van de adolescenten had een subklinische eetstoornis, wat leidde tot aanzienlijke
psychosociale problemen
● In Nederland werd bij 1,2% van de jongvolwassen mannen een eetstoornis vastgesteld, vergelijkbaar
met 1,2% in Australië en 2,2% in Canada
● De prevalentie van boulimia nervosa nam significant toe tussen 14 en 20 jaar bij Australische jongens
De werkelijke cijfers worden waarschijnlijk onderschat door sociale stigma’s, waardoor mannen symptomen
vaak minimaliseren of ontkennen
Male ED symptom presentation
Adolescentie en jongvolwassenheid zijn piekperiodes voor de ontwikkeling van eetstoornissen
● Tot 30% van de jongens in Australië en de VS ervaart ontevredenheid over hun lichaam en gebruikt
ongezonde methoden voor gewichtsbeheersing
● Jongens die behandeling zoeken, vooral bij eetbuistoornissen, tonen meestal minder zorgen over
gewicht en lichaamsvorm dan meisjes
● Waar meisjes vaak slanker willen zijn, richten jongens zich meer op het vergroten van spiermassa
Muscle dysmorphic disorder, opgenomen in de DSM-5 als een vorm van body dysmorphic disorder, beschrijft
de obsessie met het idee niet gespierd genoeg te zijn
● Leidt vaak tot diëten, krachttraining en gebruik van steroïden
● Er wordt voorgesteld muscle dysmorphic disordere als een type eetstoornis te classificeren, omdat
jongens met eetstoornissen vaak dezelfde zorgen delen
1
,Andere geslachtsverschillen zijn ook gemeld
● Jongens met boulimische symptomen gebruiken minder vaak diëten, laxatieven en braken
● Jongens eten minder vaak als reactie op negatieve emoties en ervaren minder controleverlies bij
eetbuien
● Seksualiteit speelt ook een rol: homoseksuele en biseksuele jongens vertonen vaker
eetstoornisproblematiek
● Onderzoek naar overmatige lichaamsbeweging geeft gemengde resultaten: sommige studies tonen
aan dat jongens vaker overmatig sporten, andere niet
Assessment
De Eating Disorder Examination (EDE) wordt beschouwd als de gouden standaard voor het beoordelen van
eetstoornissen
● Dit semigestructureerde diagnostische interview meet via vier subschalen (dietary restraint, eating
concern, shape concern, weight concern) de frequentie en intensiteit van eetstoornissymptomen
○ Er bestaan aangepaste versies voor kinderen, adolescenten en hun ouders
● Zelfrapportagevragenlijsten, zoals de Eating Disorder Examination Questionnaire en de Eating
Disorder Diagnostic Scale, worden ook gebruikt, maar leveren mogelijk minder betrouwbare gegevens
op dan interviews, omdat termen minder goed uitgelegd worden
Een belangrijk kritiekpunt op deze meetinstrumenten is dat ze voornamelijk zijn ontwikkeld voor vrouwen en
daardoor te veel focussen op typisch vrouwelijke symptomen van eetstoornissen
● Onderzoek toont aan dat jongens met anorexia nervosa lager scoren op algemene EDE-scores en met
name op de subschalen voor lichaamsvorm- en gewichtszorgen
● Jongens geven minder vaak aan een platte buik te willen, zich ongemakkelijk te voelen bij eten in
gezelschap, in het geheim te eten, of gewicht te willen verliezen
→ Dit wijst op de noodzaak voor voorzichtigheid bij het gebruik van huidige meetinstrumenten bij jongens en
jongvolwassen mannen
Om deze beperkingen aan te pakken, is de Eating Disorder Assessment for Men (EDAM) ontwikkeld, een
50-item vragenlijst die zich richt op man-specifieke symptomen, verdeeld over vijf domeinen (food issues,
weight concerns, exercise issues, body image/appearance concerns, disordered eating habits)
● De EDAM voorspelde eetstoornissen accuraat bij 82,1% van de volwassen mannen in een eerste
validatiestudie en liet betrouwbare resultaten zien
→ Meer onderzoek is nodig naar de betrouwbaarheid van de EDAM en andere man-specifieke
meetinstrumenten, vooral bij adolescenten
Treatment strategies
● Adolescenten: gezinsgerichte gedragstherapie is momenteel de enige goed gevestigde behandeling
● Jongvolwassenen: cognitieve gedragstherapie en interpersoonlijke psychotherapie zijn de meest
effectieve behandelingen
○ Voorlopig onderzoek suggereert dat gezinstherapie ook veelbelovend kan zijn voor
jongvolwassenen, hoewel uitvalpercentages hoog kunnen zijn
Jongvolwassen mannen zoeken minder vaak en later hulp voor eetstoornissen dan vrouwen, vooral mannen uit
etnische minderheden of lagere sociaaleconomische milieus
● Komt deels door het idee dat eetstoornissen vooral vrouwen treffen, en doordat symptomen bij
mannen (zoals overmatig sporten en eetbuien) minder snel herkend worden
● Ook ervaren mannen vaak meer schaamte en stigma rond hun eetproblemen
2
,Hoewel mannen vergelijkbare of zelfs betere behandelresultaten hebben dan vrouwen, spelen
interpersoonlijke relaties een grote rol in hun behandelervaring
● Vertrouwen en comfort met de therapeut zijn cruciaal
● Mannen waarderen een samenwerkende behandelstijl en therapeuten die deskundig, zorgzaam en
betrouwbaar overkomen
● Sommigen geven de voorkeur aan mannengroepen om gevoelens van isolatie te verminderen, hoewel
deze groepen soms competitief kunnen aanvoelen en ongezond gedrag kunnen versterken
Onderzoek naar comorbiditeit bij mannen levert gemengde resultaten op: sommige studies wijzen op hogere
comorbiditeitspercentages bij mannen vergeleken met vrouwen, terwijl andere onderzoeken dit verschil niet
bevestigen
● Middelenmisbruik komt vaak voor bij mannen met eetstoornissen en kan de behandeling bemoeilijken
● Het is nog onduidelijk of beide problemen gelijktijdig of apart behandeld moeten worden
● Voor mannelijke atleten kan deelname aan competities de behandeling belemmeren, vooral in sporten
waar een slank lichaam of gewichtsklassen centraal staan
● Preventiestrategieën om terugval en externe druk te vermijden zijn daarom essentieel
Specifieke interventies, zoals het PRIDE Body Project voor homoseksuele jongvolwassen mannen, richten zich
op het verminderen van lichaamsontevredenheid en eetstoornissymptomen
● Dit programma, dat zich richt op het kritisch bekijken van het schoonheidsideaal binnen de
homogemeenschap, heeft positieve resultaten opgeleverd
● Verdere studies zijn nodig om het effect van dergelijke man-specifieke interventies te bevestigen
Conclusion
Mannen zijn grotendeels ondervertegenwoordigd in wetenschappelijk onderzoek naar eetstoornissen
● De symptoompresentatie verschilt tussen mannelijke en vrouwelijke adolescenten en jongvolwassenen
met eetstoornissen
○ Mannen, vooral degenen met een andere eetstoornis dan anorexia nervosa, tonen vaker de
wens om groter en gespierder te zijn en hebben minder zorgen over lichaamsvorm, gewicht
en dunheid dan vrouwen
● Bestaande meetinstrumenten, zoals de EDE, zijn bekritiseerd omdat ze te veel focussen op typisch
vrouwelijke symptomen
● Daarom zijn man-specifieke meetinstrumenten, zoals de EDAM, ontwikkeld, hoewel verdere validatie
nodig is, vooral bij adolescenten
Jongvolwassen mannen zoeken minder snel en later hulp voor eetstoornissen
● Onderzoek richt zich op factoren die de behandelresultaten bij mannen kunnen verbeteren, zoals de
hoge prevalentie van middelenmisbruik en de invloed van competitieve sporten op het in stand
houden van eetstoornissen
● Verder onderzoek is nodig om te bepalen of man-specifieke interventies, zoals het PRIDE Body
Project, betere resultaten opleveren voor mannen met of risico op eetstoornissen
3
, Literatuur 2 - Eating Disorders in Children and Adolescents: State of the Art Review
(Campbell, 2014)
Despite being common and having significant health risks, eating disorders (EDs) remain underdiagnosed by
pediatric professionals. Many adolescents go untreated, fail to recover, or only achieve partial recovery. ED rates
are rising among younger children, boys, minority groups, and those with a history of obesity. Both full and
sub-threshold EDs cause medical complications affecting all organ systems. While no single cause has been
identified, neurobiological and genetic factors are becoming recognized as important contributors. Recent
treatment approaches emphasize that EDs are neither caused by families nor chosen by patients. EDs often
present differently in children, and healthcare providers should be vigilant, using the updated DSM-5 criteria, as
early intervention improves outcomes. Outpatient, family-based treatment focusing on weight restoration,
reducing blame, and empowering caregivers has proven especially effective. Cognitive-behavioral therapy,
individual therapy, and more intensive care may also be suitable, while pharmacotherapy can be beneficial in
specific cases. Full weight restoration is crucial, requiring high-calorie diets that support growth and
development; simply maintaining weight is usually inappropriate for children. A full recovery involves physical,
nutritional, behavioral, and psychological health, and with proper care, pediatric EDs have a good prognosis.
Prevention efforts should collaborate with families and consider the unintended effects of anti-obesity
initiatives. Primary care providers play a vital role in successful treatment outcomes
Introductie
Ondanks hun hoge prevalentie, morbiditeit, mortaliteit en beschikbare behandelopties, blijven eating disorders
(ED) ondergediagnosticeerd door kinderartsen
● Veel adolescenten blijven onbehandeld, herstellen niet volledig of slechts gedeeltelijk
● Dit artikel biedt een update over de huidige literatuur rond eetstoornissen bij kinderen en adolescenten,
waaronder anorexia nervosa (AN), boulimia nervosa (BN) en andere eetstoornissen
Epidemiology
Eating disorders (ED) bij kinderen komen vaker voor dan type 2 diabetes en de epidemiologie verandert, met
hogere cijfers bij jongere kinderen, jongens en minderheidsgroepen
● De levenslange prevalentie van anorexia nervosa (AN) ligt tussen 0,5% en 2%, met een piek in de
leeftijd van 13 tot 18 jaar. AN heeft een sterftecijfer van minstens 5-6%, het hoogste van alle
psychiatrische aandoeningen
● Boulimia nervosa (BN) heeft een hogere prevalentie van 0,9% tot 3%, met een piekleeftijd van 16-17
jaar. Hoewel het sterftecijfer bij BN rond de 2% ligt, is het risico op suïcidaliteit en suïcidepogingen
veel hoger
Voorheen werden de meeste adolescenten gediagnosticeerd met eating disorders not otherwise specified
(EDNOS), met een geschatte prevalentie van 4,8%
● De medische complicaties bij EDNOS zijn vergelijkbaar met die van volledige stoornissen
● Hoewel de meeste diagnoses bij vrouwen voorkomen, vormen mannen ongeveer 10% van de
gevallen, met sommige studies die tot 25% melden
○ Jongere patiënten met ED zijn vaker jongens, met een vrouw-tot-man ratio van 6:1,
vergeleken met 10:1 bij volwassenen
Dieetgedrag is een risicofactor voor ED en komt veel voor: ongeveer 50% van de meisjes en 25% van de
jongens rapporteerden het afgelopen jaar dieetgedrag
● Daarnaast vertoonde 30% van de meisjes en 15% van de jongens eetstoornissen die medische
evaluatie vereisten, en 9% van de meisjes en 4% van de jongens meldde dagelijks zelfopgewekt
braken
4
