Samenvatting Kennistoets Blok 1C, Zorg en Samenleving, fysiotherapie

Leerdoelen uitgewerkt:
1, Pathologie bij kinderen en adolescenten:
Meest voorkomende orthopedische aandoeningen bij kinderen en
adolescenten:

- Hielklachten  Morbus Sever  veelvoorkomende aandoening bij
kinderen tussen de 7 en 12 jaar oud  ontstaat door tractieapofysitis
(aandoening waarbij er ontsteking optreedt op de plaats waar een pees
of ligament zich aan het bot hecht) van de calcaneus  drukpijn onder
de hiel na het sporten  onderzoek  squeeze test, hakken lopen,
hakstand ter diagnosestelling  behandeling = belastings-reductie
vaak tot aan 50%, gelzolen of hakverhoging en het onder de loep
nemen van de kwaliteit van bewegen soms is er een motorisch
probleem onderliggend  rekoefeningen gastrocnemius  klachten
gaan vaak na 3 maanden weg.
- Knieklachten:
o Osgood-Schlatter  groei gerelateerde aandoening  ontstaat door
intensieve belasting tijdens sport  disbalans belasting –
belastbaarheid  pijn aan de tuberositas tibeae  vaak bij hockey,
voetbal en tennis  explosieve bewegingen.
o Sinding – Larsen – Johansson  groei gerelateerde aandoening 
ontstaat door intensieve belasting  pijn onder de patella.
o Patellofemoraal pijnsyndroom  meest voorkomend bij meiden 
adductie van de knie bij squat en lunge  pijn bij langdurig zitten,
traplopen of fietsen (voornamelijk bult op).
o Jumpers knee  volwassen aandoening  pijn aan de onderzijde van
de patella bij intensieve belasting  pijn is gerelateerd aan rennen
en springen.
- Rugklachten:
o Scoliose  afwijking in de wervelkolom die kan worden
onderscheiden in de wervelkolom in structurele en functionele
scoliose  structurele/functionele = bij vooroverbuigen niet te
corrigeren  behandeling afhankelijk van de mate van de afwijking
en de grootte van de cobbse hoek (meer dan 45-50 graden kan
operatief behandeld worden).
o Morbus Scheuermann  groeistoornis  leidt tot een hyperkyfose
 komt voor bij kinderen tussen de 13 en 17 jaar oud 
oefentherapie bij milde vorm  brace bij kind in de groei 
chirurgische ingreep is de laatste optie en bij ergere gevallen

Meest voorkomende leefstijl gebonden beweegproblemen bij kinderen en
adolescenten:

,- Te weinig bewegen  kinderen bewegen vaak te weinig wat bijdraagt
aan een inactieve leefstijl en gezondheidsproblemen zoals overgewicht.
- Geen actieve leefstijl  belangrijk voor de fysieke fitheid.

,2, Centraal zenuwstelsel en ontwikkeling:
Globale bouw en de werking van het centraal zenuwstelsel en herkennen
van de ontwikkeling tijdens de zwangerschap, bij kinderen en
adolescenten:

- Zwangerschap  Differentiatie  6 – 10 weken  in deze periode
beginnen de cellen zich te specialiseren in specifieke celtypes  spier,
bot, huid of zenuwcellen  zenuwstelsel ontwikkelt zich uit de neurale
buis, die de blauwdruk legt voor de hersenen en het ruggenmerg 
neurale buis = een structuur die zich tijdens de vroege ontwikkeling
vormt uit een platte laag cellen in de embryo. Het is de voorlopige vorm
van het centrale zenuwstelsel  hoe verder de buis zich ontwikkelt hoe
verder het zenuwstelsel zich op deelt in delen zoals de hersenen, het
ruggenmerg en de zenuwen.
- Groei  10 – 40 weken  zenuwstelsel groei verder en begint te
verfijnen  omvat het aanleggen van verbindingen tussen zenuwcellen
en de ontwikkeling van de hersenen en het ruggenmerg.
- Volledige ontwikkeling van het zenuwstelsel  zenuwstelsel is op
basisniveau aangelegd tijdens de zwangerschap  verdere
ontwikkeling tot ongeveer 2 jaar  gaat door tot het 23ste levensjaar 
moment waarop de hersenen volwassen zijn en de motorische en
cognitieve functies zijn geoptimaliseerd.
- Segmenten en uitlopers:
o Somieten  zijn segmenten van het embryo die zich ontwikkelen in
de vroege stadia van de ontwikkeling  vormen de basis voor de
ontwikkeling van de huid (dermatoom), spieren (myotoom) en
bindweefsel (sclerotoom).
o Uitlopers van zenuwcellen (axonen)  zijn lange uitlopers van
zenuwcellen die verantwoordelijk zijn voor het doorgeven van
signalen tussen de zenuwcellen  groeien en verbinden de
verschillende delen van het zenuwstelsel met elkaar, waardoor het
zenuwstelsel functionele netwerken vormt.

Functionele anatomie van de hersenen:

- Grijze stof  deel van de hersenen dat de cellichamen van de
zenuwcellen bevat  de hersenschors = cortex cerebri  buitenste
gedeelte van de hersenen  functies zoals het bewustzijn, waarneming
en motorische controle.
- Witte stof  verbindingen tussen zenuwcellen (axonen) die
communicatie mogelijk maken tussen de verschillende hersengebieden
en andere delen van het lichaam  overbrengen van informatie in het
zenuwstelsel.

, - Hersenbalk  structuur die de linker en rechterhersenhelft verbindt 
belangrijk voor de gecoördineerde werking van beide hersenhelften.




Functies hersengebieden:

- Frontale kwab  motorische functies, planning en hogere cognitieve
functies zoals beslissingen nemen en doelen stellen.
- Partiële kwab  betrokken bij sensorische functies zoals het
waarnemen van tast, pijn, temperatuur en lichaamspositie.
- Occipitale kwab  speelt een cruciale rol in het verwerken van visuele
informatie.
- Temporaal kwab  betrokken bij het gehoor en geheugenprocessen.

Tussenhersenen, kleine hersenen en hersenstam:

- Tussenhersenen  bevat de hypothalamus en hypofyse  hormonale
regulatie, lichaamstemperatuur, honger en dorst.
- Kleine hersenen  cerebellum  verantwoordelijk voor het coördineren
van bewegingen, het handhaven van evenwicht en het uitvoeren van
ritmische motoriek.
- Hersenstam  beheert vitale functies zoals de ademhaling, hartslag en
bloeddruk  bevat het formatio reticularis  betrokken bij
waakzaamheid en slaap.

Bouw en werking van het centrale zenuwstelsel uitgelegd aan de hand van
verschillende modellen:

- Lokalisatie van functies  in dit model wordt aangenomen dat
bepaalde hersengebieden verantwoordelijk zijn voor specifieke functies,
zoals motorische controle, geheugen en zintuigelijke verwerking.
- Reflexmodel  in dit model wordt het zenuwstelsel gezien als een
systeem dat direct reageert op stimuli. Bijvoorbeeld via een
myotatische reflex waarbij een spier automatisch samentrekt.