Week 1
Hoofdstuk 1: A new approach to instruction
1.1: Complex learning
Als je ontwerpt met de ten steps, ontwerp je voor een complexe leersituatie, het gaat dus (altijd)
over complex leren.
Complex leren:
● Integreren van kennis, vaardigheden en attitude
● Coördineren van samenstellende vaardigheden (constituent skills)
● Creëren van een hoge transfer
Iets is complex leren als het proces leidt tot het worden van een effectieve professional.
1.2: Holistic design approach
Het vier componenten instructiemodel (4cid model) is een voorbeeld van een holistische
ontwerpbenadering
Holistic design: Een complexe vaardigheid wordt benaderd vanuit de hele taak. In contrast met een
Atomistic approach, waarbij een taak in losse delen wordt benaderd.
Risico op 3 problemen bij atomistic approach:
● Compartmentalisatie: Integreren van kennis, vaardigheden en attitude gebeurt niet
● Fragmentatie: Deelvaardigheden worden los van elkaar aangeleerd, ipv als geheel. . Dit
moet je ook niet hebben, je moet alles in één keer oefenen 🡪 coördinatie. coördinatie.
● Transfer paradox:
● Efficiënt leren lijdt tot een lage transfer
● Inefficiënt leren lijdt tot een hoge transfer
Holistische ontwerpbenadering houdt deze 3 problemen tegen.
Holistische ontwerpbenadering is noodzakelijk voor complex leren
3 ontwerpprincipes:
● hele taak
● variatie
● natuurgetrouwheid (fidelity)
1.3: Four components and Ten Steps
Table 1.1.
Blauwprint componenten van het 4CID Tien stappen tot complex leren
model
Dit gaat over het ontwerpen van instructie
Dit gaat over het instructieontwerpmodel
Learning tasks 1. design learning tasks
2. design performance assessments
3. sequence learning tasks
Supportive information 4. design supportive information
5. analyze cognitive strategies
6. analyze mental models
, Procedural information 7. design procedural information
8. analyze cognitive rules
9. analyse prerequisite information
Part-task practice 10. design part-task practice
Hoofdstuk 2 deel 1: Four blueprint components
2.1: Training blueprints
Elke leeromgeving voor complex leren kan beschreven worden met 4 blauwdrukcomponenten.
De volgende componenten zijn altijd aanwezig in je blauwdruk:
● Leertaken: Realistische, authentieke leertaken die lijken op de beroepstaak zelf.
● Ondersteunende informatie: De theorie die hoort bij het uitvoeren van de leertaken. Welke
informatie heb je nodig om een leertaak te begrijpen?
● Procedurele informatie: Hoe moet je iets doen? Denk aan een
stappenplan/gebruiksaanwijzing.
● Deeltaakoefeningen: Inoefenen/automatiseren van bepaalde deelvaardigheden. Niet altijd
aanwezig, maar wel aangeven waarom niet.
2.2: Avoiding compartmentalization
Voorkomen compartimentalisatie (integratie versterken)
● Leertaken: Kennis, vaardigheden en attitude komen hier naar boven omdat er vanuit de hele
taak gewerkt wordt. Zijn realistisch en authentiek
· Inductive learning: Nieuwe kennis vergaren door concrete ervaringen. Werken
vanuit de hele taak stimuleert dit.
● Variability of practice: Variatie van leertaken op aspecten waarin ze in het echte leven ook
variëren. 🡪 coördinatie. Levert een hogere transfer op.
2.3: Avoiding fragmentation
Voorkomen fragmentatie door holistisch te benaderen
● Taakklassen: Groepen leertaken indelen van simpel naar complex.
● Support and guidance: Verschillende niveaus van ondersteuning per leertaak (van veel naar
geen support).
2.4: Dealing with the Transfer Paradox
Omgaan met de Transfer Paradox
● Non-recurrente vaardigheden: Ander gebruik van dezelfde kennis in een nieuwe situatie.
Hiervoor heb je algemene cognitieve schema’s nodig. 🡪 coördinatie. Schemaconstructie van kennis,
vaardigheden en attitude in de werkelijkheid.
Ondersteunende informatie: geeft zowel domein-specifieke info als generieke info om de
bestaande kennis op een andere manier te kunnen toepassen (out of the box denken)
Hoge transfer noodzakelijk want men moet de kennis in nieuwe situaties kunnen toepassen.
Dit is dus een inefficiënte manier omdat hoge transfer vereist is
● Inefficient
● Recurrente vaardigheden: Dezelfde kennis op dezelfde manier gebruiken in nieuwe
probleemsituaties. Hiervoor kun je volstaan met domein-specifieke cognitieve schema’s. 🡪 coördinatie.
Meer gericht op automatisering. Door deeltaakoefening vindt het leerproces schema-
automatisering plaats.
Procedurele informatie: how-to informatie hoe je een handeling verricht.
, Lage transfer voldoende men gaat het automatiseren.
Dit is dus een efficiënte manier omdat lage transfer voldoende is.
● Efficiënt
● Strenghtening: cognitieve regels worden sterker bij iedere keer dat ze succesvol
toegepast worden.
2.5: Individualized instruction
Dynamische kenmerken
3 taakkenmerken om individuele instructie mogelijk te maken:
1. Moeilijkheidsgraad
2. Ondersteuningsniveau
3. Context van de leertaak
Dit systeem werkt adaptief! De stof is op maat gemaakt voor lerenden.
● Er wordt gewerkt met leerlingkenmerken maar ook met taakkenmerken.
Zie figuur 2.3 blz. 27
Wie is er verantwoordelijk?
● Zie tabel 2.1 op blz. 29
, Second order scaffolding
● Van leraargestuurd naar leerlinggestuurd.
● Toepassen wanneer je leerdoel zelfsturend leren is.
● Built-in-Task Support (shared control) en guidance nemen af.
First order scaffolding
● Gericht op domeinspecifieke vaardigheden
2.6: Media for the Four Components
Zie tabel 2.2 op blz. 33
Hoofdstuk 1: A new approach to instruction
1.1: Complex learning
Als je ontwerpt met de ten steps, ontwerp je voor een complexe leersituatie, het gaat dus (altijd)
over complex leren.
Complex leren:
● Integreren van kennis, vaardigheden en attitude
● Coördineren van samenstellende vaardigheden (constituent skills)
● Creëren van een hoge transfer
Iets is complex leren als het proces leidt tot het worden van een effectieve professional.
1.2: Holistic design approach
Het vier componenten instructiemodel (4cid model) is een voorbeeld van een holistische
ontwerpbenadering
Holistic design: Een complexe vaardigheid wordt benaderd vanuit de hele taak. In contrast met een
Atomistic approach, waarbij een taak in losse delen wordt benaderd.
Risico op 3 problemen bij atomistic approach:
● Compartmentalisatie: Integreren van kennis, vaardigheden en attitude gebeurt niet
● Fragmentatie: Deelvaardigheden worden los van elkaar aangeleerd, ipv als geheel. . Dit
moet je ook niet hebben, je moet alles in één keer oefenen 🡪 coördinatie. coördinatie.
● Transfer paradox:
● Efficiënt leren lijdt tot een lage transfer
● Inefficiënt leren lijdt tot een hoge transfer
Holistische ontwerpbenadering houdt deze 3 problemen tegen.
Holistische ontwerpbenadering is noodzakelijk voor complex leren
3 ontwerpprincipes:
● hele taak
● variatie
● natuurgetrouwheid (fidelity)
1.3: Four components and Ten Steps
Table 1.1.
Blauwprint componenten van het 4CID Tien stappen tot complex leren
model
Dit gaat over het ontwerpen van instructie
Dit gaat over het instructieontwerpmodel
Learning tasks 1. design learning tasks
2. design performance assessments
3. sequence learning tasks
Supportive information 4. design supportive information
5. analyze cognitive strategies
6. analyze mental models
, Procedural information 7. design procedural information
8. analyze cognitive rules
9. analyse prerequisite information
Part-task practice 10. design part-task practice
Hoofdstuk 2 deel 1: Four blueprint components
2.1: Training blueprints
Elke leeromgeving voor complex leren kan beschreven worden met 4 blauwdrukcomponenten.
De volgende componenten zijn altijd aanwezig in je blauwdruk:
● Leertaken: Realistische, authentieke leertaken die lijken op de beroepstaak zelf.
● Ondersteunende informatie: De theorie die hoort bij het uitvoeren van de leertaken. Welke
informatie heb je nodig om een leertaak te begrijpen?
● Procedurele informatie: Hoe moet je iets doen? Denk aan een
stappenplan/gebruiksaanwijzing.
● Deeltaakoefeningen: Inoefenen/automatiseren van bepaalde deelvaardigheden. Niet altijd
aanwezig, maar wel aangeven waarom niet.
2.2: Avoiding compartmentalization
Voorkomen compartimentalisatie (integratie versterken)
● Leertaken: Kennis, vaardigheden en attitude komen hier naar boven omdat er vanuit de hele
taak gewerkt wordt. Zijn realistisch en authentiek
· Inductive learning: Nieuwe kennis vergaren door concrete ervaringen. Werken
vanuit de hele taak stimuleert dit.
● Variability of practice: Variatie van leertaken op aspecten waarin ze in het echte leven ook
variëren. 🡪 coördinatie. Levert een hogere transfer op.
2.3: Avoiding fragmentation
Voorkomen fragmentatie door holistisch te benaderen
● Taakklassen: Groepen leertaken indelen van simpel naar complex.
● Support and guidance: Verschillende niveaus van ondersteuning per leertaak (van veel naar
geen support).
2.4: Dealing with the Transfer Paradox
Omgaan met de Transfer Paradox
● Non-recurrente vaardigheden: Ander gebruik van dezelfde kennis in een nieuwe situatie.
Hiervoor heb je algemene cognitieve schema’s nodig. 🡪 coördinatie. Schemaconstructie van kennis,
vaardigheden en attitude in de werkelijkheid.
Ondersteunende informatie: geeft zowel domein-specifieke info als generieke info om de
bestaande kennis op een andere manier te kunnen toepassen (out of the box denken)
Hoge transfer noodzakelijk want men moet de kennis in nieuwe situaties kunnen toepassen.
Dit is dus een inefficiënte manier omdat hoge transfer vereist is
● Inefficient
● Recurrente vaardigheden: Dezelfde kennis op dezelfde manier gebruiken in nieuwe
probleemsituaties. Hiervoor kun je volstaan met domein-specifieke cognitieve schema’s. 🡪 coördinatie.
Meer gericht op automatisering. Door deeltaakoefening vindt het leerproces schema-
automatisering plaats.
Procedurele informatie: how-to informatie hoe je een handeling verricht.
, Lage transfer voldoende men gaat het automatiseren.
Dit is dus een efficiënte manier omdat lage transfer voldoende is.
● Efficiënt
● Strenghtening: cognitieve regels worden sterker bij iedere keer dat ze succesvol
toegepast worden.
2.5: Individualized instruction
Dynamische kenmerken
3 taakkenmerken om individuele instructie mogelijk te maken:
1. Moeilijkheidsgraad
2. Ondersteuningsniveau
3. Context van de leertaak
Dit systeem werkt adaptief! De stof is op maat gemaakt voor lerenden.
● Er wordt gewerkt met leerlingkenmerken maar ook met taakkenmerken.
Zie figuur 2.3 blz. 27
Wie is er verantwoordelijk?
● Zie tabel 2.1 op blz. 29
, Second order scaffolding
● Van leraargestuurd naar leerlinggestuurd.
● Toepassen wanneer je leerdoel zelfsturend leren is.
● Built-in-Task Support (shared control) en guidance nemen af.
First order scaffolding
● Gericht op domeinspecifieke vaardigheden
2.6: Media for the Four Components
Zie tabel 2.2 op blz. 33
