5. Systemische complicaties
Overgevoeligheidsreacties
Wanneer het immuunsysteem efficiënt werkt is er een evenwicht tussen het individu en de
omringende wereld (het komt in actie wanneer het nodig is).
Wanneer het afweersysteem te kort schiet immuundeficiëntie (het komt niet in actie
wanneer het wel in actie zou moeten komen). Hierbij wordt het evenwicht verstoord ten
gunste van microbiële buitenwereld, met herhaalde infecties als gevolg (onder andere in het
geval van aids).
Het immuunsysteem komt in actie wanneer dit niet nodig is, het afweersysteem schiet dan
zijn doel voorbij overgevoeligheidsreacties. Dit kan door:
Allergieën: afweerreactie tegen niet-microbiële, onschadelijke stoffen met nadelige
gevolgen voor individu.
Auto-immuunziekten: afweerreactie tegen bestanddelen van eigenlichaam
Er zijn vier typen overgevoeligheidsreacties op basis van het mechanisme.
Type I
Type II
Type III
Type IV
, 1. Type-I-overgevoeligheidsreacties
Type-I-overgevoeligheidsreacties spelen een belangrijke rol bij allergische reacties.
Allergische reacties: genetische aanleg (predispositie) + contact allergeen.
Allergeen: niet-microbiële stof die allergische immuunrespons opwerkt in gevoelige
individuen (als je hier niet mee in contact bent geweest zal je nooit de allergie
ontwikkelen).
Centrale rol: IgE-klasse antilichamen
Bij het eerste contact:
Productie IgE-antilichamen bij blootstelling aan allergeen.
IgE-antilichamen binden met Fc-gedeelte (‘staart’) aan de
receptoren op de basofiele granulocyten in het bloed en
mestcellen in het weefsel.
Bij herhaalde blootstelling:
Allergeen bindt aan IgE-moleculen op het oppervlak van
basofiele granulocyt en mestcellen activatie basofiele
granulocyt en mestcellen uitscheiding stoffen die zich
verbinden in granula (korrels die zich bevinden in de cel).
Histamine en verwante stoffen worden
uitgescheiden bloedvatverwijding, verhoogde
vaatwandpermeabiliteit en contractie van gladspierweefsel
(vernauwing luchtwegen (kan leiden tot astma-aanval)).
Chemotactische stoffen worden uitgescheiden aantrekken
eosinofiele granulocyten: activatie draagt bij aan weefselschade die
ontstaat door de allergische reactie.
Belangrijkste doel van eosinofiele is om micro-organismen onschadelijk te maken, hiervoor
produceren ze verschillende typen producten. Wanneer er te veel van deze producten
worden uitgescheiden, kunnen deze producten het gezonde weefsel aantasten.
Overgevoeligheidsreacties
Wanneer het immuunsysteem efficiënt werkt is er een evenwicht tussen het individu en de
omringende wereld (het komt in actie wanneer het nodig is).
Wanneer het afweersysteem te kort schiet immuundeficiëntie (het komt niet in actie
wanneer het wel in actie zou moeten komen). Hierbij wordt het evenwicht verstoord ten
gunste van microbiële buitenwereld, met herhaalde infecties als gevolg (onder andere in het
geval van aids).
Het immuunsysteem komt in actie wanneer dit niet nodig is, het afweersysteem schiet dan
zijn doel voorbij overgevoeligheidsreacties. Dit kan door:
Allergieën: afweerreactie tegen niet-microbiële, onschadelijke stoffen met nadelige
gevolgen voor individu.
Auto-immuunziekten: afweerreactie tegen bestanddelen van eigenlichaam
Er zijn vier typen overgevoeligheidsreacties op basis van het mechanisme.
Type I
Type II
Type III
Type IV
, 1. Type-I-overgevoeligheidsreacties
Type-I-overgevoeligheidsreacties spelen een belangrijke rol bij allergische reacties.
Allergische reacties: genetische aanleg (predispositie) + contact allergeen.
Allergeen: niet-microbiële stof die allergische immuunrespons opwerkt in gevoelige
individuen (als je hier niet mee in contact bent geweest zal je nooit de allergie
ontwikkelen).
Centrale rol: IgE-klasse antilichamen
Bij het eerste contact:
Productie IgE-antilichamen bij blootstelling aan allergeen.
IgE-antilichamen binden met Fc-gedeelte (‘staart’) aan de
receptoren op de basofiele granulocyten in het bloed en
mestcellen in het weefsel.
Bij herhaalde blootstelling:
Allergeen bindt aan IgE-moleculen op het oppervlak van
basofiele granulocyt en mestcellen activatie basofiele
granulocyt en mestcellen uitscheiding stoffen die zich
verbinden in granula (korrels die zich bevinden in de cel).
Histamine en verwante stoffen worden
uitgescheiden bloedvatverwijding, verhoogde
vaatwandpermeabiliteit en contractie van gladspierweefsel
(vernauwing luchtwegen (kan leiden tot astma-aanval)).
Chemotactische stoffen worden uitgescheiden aantrekken
eosinofiele granulocyten: activatie draagt bij aan weefselschade die
ontstaat door de allergische reactie.
Belangrijkste doel van eosinofiele is om micro-organismen onschadelijk te maken, hiervoor
produceren ze verschillende typen producten. Wanneer er te veel van deze producten
worden uitgescheiden, kunnen deze producten het gezonde weefsel aantasten.
