Aanmerkelijke kans
De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald
gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij
betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder
deze is verricht.
1. De omstandigheden van het geval: aard van de gedraging, omstandigheden
waaronder deze is verricht. Niet kijken naar (de aard van) het gevolg.
2. Een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten: de in de
gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid.
Aanvaardingsvereiste: indien verklaringen van verdachte en/of eventuele
getuigenverklaringen geen inzicht geven omtrent hetgeen ten tijde van de gedraging in
de verdachte is omgegaan, hangt de vraag of er sprake is van bewuste schuld dan wel
voorwaardelijk opzet af van de feitelijke omstandigheden van het geval. Daarbij zijn de
aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht, van belang.
Onvoldoende rechtshouden te Winssen
In zijn algemeenheid valt niet aan te geven of één verkeersovertreding voldoende kan
zijn voor de bewezenverklaring van schuld in de zin van art. 6 WVW 1994. Daarvoor zijn
verschillende factoren van belang, zoals de aard en de concrete ernst van die
overtreding en de omstandigheden waaronder die is begaan.
Stappenplan waarmee schuld in het verkeer kan worden aangetoond (r.o. 3.6)
1. Uiterlijk waarneembare rijgedrag van de verdachte met inbegrip van de
omstandigheden zoals die zich objectief voordeden.
2. Mogelijke uitzonderlijke omstandigheden die maken dat op het voorlopig oordeel
moet worden teruggekomen.
Geervliet
HR herhaalt min of meer de rechtsregel uit het Winssen-arrest (r.o. 3.3), gaat iets meer
in op vraag of de onvoorzichtigheid aanmerkelijk is of niet.
Roekeloosheid in het verkeer
In acht nemen als je roekeloosheid probeert vast te stellen:
1. Definitie van roekeloosheid valt niet altijd samen met hetgeen wij normaliter onder
roekeloos verstaan in het normale spraakgebruik.
2. Uit vastgestelde feiten en omstandigheden moet worden kunnen afgeleid dat door
de buitengewoon onvoorzichtige gedraging van verdachte een zeer ernstig gevaar in
het leven is geroepen en dat hij zich daarvan bewust was, althans had moeten zijn.
3. Doorgaans kan niet worden volstaan met de vaststelling dat de verdachte zich
schuldig heeft gemaakt aan een of meer van de in art. 175 lid 3 genoemde, tot
strafverhoging leidende gedragingen.
Boze buurman
De vraag of ook dan een feit als geboden door noodzakelijke verdediging van eigen of
eens anders lijf, eerbaarheid of goed kan worden aangemerkt, indien verdachte een voor
hem bestaande gelegenheid om zich door verwijdering aan de aanval te onttrekken,
onbenut heeft gelaten is niet vatbaar voor beantwoording in algemene zin. Bij de
beslissing daaromtrent komt mede betekenis toe aan de waardering van de feitelijke
omstandigheden van het geval.
Zaak-Tolbert
‘De vaststelling door het Hof dat de verdachte de vrijheid niet had om zijn wil te bepalen
en keuzes te maken, betekent nog niet dat bij de verdachte ieder inzicht in de
De beantwoording van de vraag of een gedraging de aanmerkelijke kans op een bepaald
gevolg in het leven roept, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij
betekenis toekomt aan de aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder
deze is verricht.
1. De omstandigheden van het geval: aard van de gedraging, omstandigheden
waaronder deze is verricht. Niet kijken naar (de aard van) het gevolg.
2. Een kans die naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk is te achten: de in de
gegeven omstandigheden reële, niet onwaarschijnlijke mogelijkheid.
Aanvaardingsvereiste: indien verklaringen van verdachte en/of eventuele
getuigenverklaringen geen inzicht geven omtrent hetgeen ten tijde van de gedraging in
de verdachte is omgegaan, hangt de vraag of er sprake is van bewuste schuld dan wel
voorwaardelijk opzet af van de feitelijke omstandigheden van het geval. Daarbij zijn de
aard van de gedraging en de omstandigheden waaronder deze is verricht, van belang.
Onvoldoende rechtshouden te Winssen
In zijn algemeenheid valt niet aan te geven of één verkeersovertreding voldoende kan
zijn voor de bewezenverklaring van schuld in de zin van art. 6 WVW 1994. Daarvoor zijn
verschillende factoren van belang, zoals de aard en de concrete ernst van die
overtreding en de omstandigheden waaronder die is begaan.
Stappenplan waarmee schuld in het verkeer kan worden aangetoond (r.o. 3.6)
1. Uiterlijk waarneembare rijgedrag van de verdachte met inbegrip van de
omstandigheden zoals die zich objectief voordeden.
2. Mogelijke uitzonderlijke omstandigheden die maken dat op het voorlopig oordeel
moet worden teruggekomen.
Geervliet
HR herhaalt min of meer de rechtsregel uit het Winssen-arrest (r.o. 3.3), gaat iets meer
in op vraag of de onvoorzichtigheid aanmerkelijk is of niet.
Roekeloosheid in het verkeer
In acht nemen als je roekeloosheid probeert vast te stellen:
1. Definitie van roekeloosheid valt niet altijd samen met hetgeen wij normaliter onder
roekeloos verstaan in het normale spraakgebruik.
2. Uit vastgestelde feiten en omstandigheden moet worden kunnen afgeleid dat door
de buitengewoon onvoorzichtige gedraging van verdachte een zeer ernstig gevaar in
het leven is geroepen en dat hij zich daarvan bewust was, althans had moeten zijn.
3. Doorgaans kan niet worden volstaan met de vaststelling dat de verdachte zich
schuldig heeft gemaakt aan een of meer van de in art. 175 lid 3 genoemde, tot
strafverhoging leidende gedragingen.
Boze buurman
De vraag of ook dan een feit als geboden door noodzakelijke verdediging van eigen of
eens anders lijf, eerbaarheid of goed kan worden aangemerkt, indien verdachte een voor
hem bestaande gelegenheid om zich door verwijdering aan de aanval te onttrekken,
onbenut heeft gelaten is niet vatbaar voor beantwoording in algemene zin. Bij de
beslissing daaromtrent komt mede betekenis toe aan de waardering van de feitelijke
omstandigheden van het geval.
Zaak-Tolbert
‘De vaststelling door het Hof dat de verdachte de vrijheid niet had om zijn wil te bepalen
en keuzes te maken, betekent nog niet dat bij de verdachte ieder inzicht in de
