WC1 – aangeboren afweer
Aan de orde zijn de niet-specifieke afweermechanismen die penetrerende agentia op weg vanuit de
omgeving naar weefsels en circulatie kunnen ontmoeten en de samenhang tussen de niet-specifieke
afweer en de specifieke afweer.
Zelfstudie
1.Bekijk The Immune System Explained I – Bacteria Infection Dit is een gesimplificeerde animatie over
hoe het immuunsysteem een bacteriële infectie te lijf gaat en een leuke eerste kennismaking met het
immuunsysteem
Eerst macrofagen, die ook vaak alleen wel kunnen bevechten, maar als het te veel wordt sturen ze
signaaleiwitten die om hulp roepen waardoor bv neutro's worden aangetrokken.
De toxines die neutro’s afgeven doden ook lichaamseigen cellen helaas. Neutro’s plegen na ong 5 dagen
zelfmoord zodat ze niet te veel schade veroorzaken
Dendritische cellen maken nadat ze pathogeen hebben opgenomen de beslissing of ze anti-virus of anti-
bacterie legeren moeten sturen naar plek van infectie. In 1 dag bereiken ze dichtstbijzijnde lymfeknoop
T-cellen: blijven daar als memory cells, of gaan naar plek van infectie, of gaan naar B-cellen om deze te
activeren.
Plasmacellen hebben stimulatie van T-helpercellen nodig om door te blijven gaan, omdat ze heel hard
werken om antilichamen te maken en zonder stimulatie doodgaan van vermoeidheid. Als ze niet worden
gestimuleerd, gaan ze dood zodat het lichaam niet nutteloos energie verspilt.
De helper T-cellen zeggen de plasmacellen welke van de soorten antilichamen nu handig zijn om te
produceren:
Helper T-cellen zeggen ook tegen macrofagen dat ze door moeten gaan en nog niet dood mogen gaan.
,Antilichamen: ze doden de bacteriën door markeren zodat cellen ze kunnen opeten zoals macrofagen.
Deze cellen kunnen namelijk aan antilichamen binden.
2. Bestuderen: Janeway
Hoofdstuk 1
Al bij ZS1 gedaan, zie HC-document
Hoofdstuk 2
Intro en 2.2 al gedaan bij ZS1
Nog even figuur 2.10:
,Defensine = klasse van microbiele peptiden gemaakt door veel eukaryote organismen, waaronder
zoogdieren, insecten en planten.
Amfipatisch = zowel hydrofiele als hydrofobe eigenschappen, maar in boek staat dat het betekent een
positief geladen regio gescheiden van een hydrofobe regio. Het maakt gat in membraan van bacterien,
fungi en sommige virussen. Paneth cellen maken oa defensine. Je hebt verschillende soorten.
Intro ervan + 2-5: the complement system and innate immunity
Nadat het pathogeen door de epitheel barrière en initiële antimicrobiële defensie is, komt het
complement (systeem) in actie.
Complement = een collectie van oplosbare eiwitten aanwezig in bloed en andere lichaamsvloeistoffen.
, Opsonizatie = een pathogeen omgeven met antilichamen en/of complement eiwitten zodat het
makkelijk opgegeten kan worden door fagocyten.
Complement werkt zonder en met antilichamen samen.
Zonder infectie circuleren de complement eiwitten in inactieve vorm.
Uitkomsten van complement activatie opties, allemaal doden uiteindelijk pathogeen:
1. Direct doden van pathogeen
2. Zijn fagocytose faciliteren
3. Induceren van ontsteking die helpt bij vechten tegen infectie
3 pathways of complement activation:
1. Antibody-triggered pathway, de klassieke route omdat eerste ontdekt
2. Alternative pathway, activatie door alleen de aanwezigheid van pathogeen zonder antilichaam
3. Lectine pathway, activatie door lectine-type eiwitten die koolhydraten op pathogeen opp
herkennen en binden.
Activatie wordt gedaan door proteolyse
Zymogen = inactieve pro-enzymen, zo worden proteasen van het complement systeem gemaakt
Activatie:
1. Eiwitten die functioneren als PRRs om pathogenen te herkennen worden geactiveerd
2. De activatie activeert het eerste zymogen
3. Hierdoor wordt en cascade getriggered van proteolyse: complement zymogens worden een
voor een geactiveerd door knippen. Hierbij vindt amplificatie plaats.
4. Hierdoor activatie van 3 effector pathways: inflammatie, fagocytose en membraanaanval (lysis).
Nomenclatuur van complement eiwitten:
- Classical pathway: eiwitten hierin betrokken worden met C aangegeven en een cijfer. De cijfers
geven volgorde van ontdekking aan en niet in de route, want volgorde is C1, C4, C2, C3, C5, C6,
C7, C8, and C9 (note that not all of these are proteases).
- Producten van de cleavage reacties worden met een kleine letter ernaast aangegeven, dus het
kleinere eiwitfragment van C3 heet C3a, en de grotere C3b.
- Meestal is de grotere b en kleinere a, behalve bij C2a is de grotere.
- C1q, C1r en C1s zijn een uitzondering, want zijn geen klievingsproducten maar zijn afzonderlijk
eiwitten die samen C1 maken.
- Eiwitten van de alternatieve route worden aangegeven met andere letters, bv B en dan kleine
fragment Ba en grote Bb.
Manieren hoe complement het adaptieve immuunsysteem kan beïnvloeden:
1. Opsonizatie van pathogenen zorgt voor snellere fagocytose door antigeen-presenterende cellen
die complement receptoren hebben. Dit versterkt de presentatie van pathogeen antigenen naar
Tcellen
Aan de orde zijn de niet-specifieke afweermechanismen die penetrerende agentia op weg vanuit de
omgeving naar weefsels en circulatie kunnen ontmoeten en de samenhang tussen de niet-specifieke
afweer en de specifieke afweer.
Zelfstudie
1.Bekijk The Immune System Explained I – Bacteria Infection Dit is een gesimplificeerde animatie over
hoe het immuunsysteem een bacteriële infectie te lijf gaat en een leuke eerste kennismaking met het
immuunsysteem
Eerst macrofagen, die ook vaak alleen wel kunnen bevechten, maar als het te veel wordt sturen ze
signaaleiwitten die om hulp roepen waardoor bv neutro's worden aangetrokken.
De toxines die neutro’s afgeven doden ook lichaamseigen cellen helaas. Neutro’s plegen na ong 5 dagen
zelfmoord zodat ze niet te veel schade veroorzaken
Dendritische cellen maken nadat ze pathogeen hebben opgenomen de beslissing of ze anti-virus of anti-
bacterie legeren moeten sturen naar plek van infectie. In 1 dag bereiken ze dichtstbijzijnde lymfeknoop
T-cellen: blijven daar als memory cells, of gaan naar plek van infectie, of gaan naar B-cellen om deze te
activeren.
Plasmacellen hebben stimulatie van T-helpercellen nodig om door te blijven gaan, omdat ze heel hard
werken om antilichamen te maken en zonder stimulatie doodgaan van vermoeidheid. Als ze niet worden
gestimuleerd, gaan ze dood zodat het lichaam niet nutteloos energie verspilt.
De helper T-cellen zeggen de plasmacellen welke van de soorten antilichamen nu handig zijn om te
produceren:
Helper T-cellen zeggen ook tegen macrofagen dat ze door moeten gaan en nog niet dood mogen gaan.
,Antilichamen: ze doden de bacteriën door markeren zodat cellen ze kunnen opeten zoals macrofagen.
Deze cellen kunnen namelijk aan antilichamen binden.
2. Bestuderen: Janeway
Hoofdstuk 1
Al bij ZS1 gedaan, zie HC-document
Hoofdstuk 2
Intro en 2.2 al gedaan bij ZS1
Nog even figuur 2.10:
,Defensine = klasse van microbiele peptiden gemaakt door veel eukaryote organismen, waaronder
zoogdieren, insecten en planten.
Amfipatisch = zowel hydrofiele als hydrofobe eigenschappen, maar in boek staat dat het betekent een
positief geladen regio gescheiden van een hydrofobe regio. Het maakt gat in membraan van bacterien,
fungi en sommige virussen. Paneth cellen maken oa defensine. Je hebt verschillende soorten.
Intro ervan + 2-5: the complement system and innate immunity
Nadat het pathogeen door de epitheel barrière en initiële antimicrobiële defensie is, komt het
complement (systeem) in actie.
Complement = een collectie van oplosbare eiwitten aanwezig in bloed en andere lichaamsvloeistoffen.
, Opsonizatie = een pathogeen omgeven met antilichamen en/of complement eiwitten zodat het
makkelijk opgegeten kan worden door fagocyten.
Complement werkt zonder en met antilichamen samen.
Zonder infectie circuleren de complement eiwitten in inactieve vorm.
Uitkomsten van complement activatie opties, allemaal doden uiteindelijk pathogeen:
1. Direct doden van pathogeen
2. Zijn fagocytose faciliteren
3. Induceren van ontsteking die helpt bij vechten tegen infectie
3 pathways of complement activation:
1. Antibody-triggered pathway, de klassieke route omdat eerste ontdekt
2. Alternative pathway, activatie door alleen de aanwezigheid van pathogeen zonder antilichaam
3. Lectine pathway, activatie door lectine-type eiwitten die koolhydraten op pathogeen opp
herkennen en binden.
Activatie wordt gedaan door proteolyse
Zymogen = inactieve pro-enzymen, zo worden proteasen van het complement systeem gemaakt
Activatie:
1. Eiwitten die functioneren als PRRs om pathogenen te herkennen worden geactiveerd
2. De activatie activeert het eerste zymogen
3. Hierdoor wordt en cascade getriggered van proteolyse: complement zymogens worden een
voor een geactiveerd door knippen. Hierbij vindt amplificatie plaats.
4. Hierdoor activatie van 3 effector pathways: inflammatie, fagocytose en membraanaanval (lysis).
Nomenclatuur van complement eiwitten:
- Classical pathway: eiwitten hierin betrokken worden met C aangegeven en een cijfer. De cijfers
geven volgorde van ontdekking aan en niet in de route, want volgorde is C1, C4, C2, C3, C5, C6,
C7, C8, and C9 (note that not all of these are proteases).
- Producten van de cleavage reacties worden met een kleine letter ernaast aangegeven, dus het
kleinere eiwitfragment van C3 heet C3a, en de grotere C3b.
- Meestal is de grotere b en kleinere a, behalve bij C2a is de grotere.
- C1q, C1r en C1s zijn een uitzondering, want zijn geen klievingsproducten maar zijn afzonderlijk
eiwitten die samen C1 maken.
- Eiwitten van de alternatieve route worden aangegeven met andere letters, bv B en dan kleine
fragment Ba en grote Bb.
Manieren hoe complement het adaptieve immuunsysteem kan beïnvloeden:
1. Opsonizatie van pathogenen zorgt voor snellere fagocytose door antigeen-presenterende cellen
die complement receptoren hebben. Dit versterkt de presentatie van pathogeen antigenen naar
Tcellen
