1. Hoofdstuk 11: hoe omgaan met diversiteit
11.1Wat zijn de ongewenste effecten van het migratiedebat volgens Shadid?
1. het zorgde voor versterking van de wij/zij-deling waarbij religieuze identiteit meer aandacht kreeg
2. Problematiseerde men voortduren het nog (niet genoeg) geïntegreerd zijn van nieuwkomers en migranten en
versterkte men zo stigmatisatie
3. debat vertrok van westerse superioriteit
4. leidt tot klimaat van wantrouwen
RESULTAAT: heeft de eenzijdige focus op inburgering van allochtonen die overheid als strategie voor
integratie gebruikte heeft volgens Shadid dan ook niet de beoogde resultaten opgeleverd.
11.2 Heeft de overgang naar ‘majority-minority-cities’ een effect op integratie?
Zo ja, op welke manier dan?
In deze situatie waarin er geen etnische meerderheidsgroep meer is, evolueren we naar stedelijke
samenlevingen waarin iedereen zich aan iedereen zal moeten aanpassen
juist de diversiteit en het omgaan met die diversiteit de nieuwe norm wordt.
11.3 Op welke manier betekent transnationaliteit een uitdaging voor ons
denken over integratie? En hoeft dit een probleem te zijn?
Transnationaliteit leidt tot meervoudige integratie op meerdere plekken en in meerder culturele werelden.
Zeker bij transmigratie, waarbij migranten tijdelijk in een bepaald land verblijven.
Een cruciale vraag is of integratie niet te sterk focust op een homogeen beeld van cultuur en natie.
Nieuwkomers moeten integreren in een bestaand Vlaamse, Belgische samenleving.
Volgens Ico Maly vertrekt men bij inburgering te sterk van een verouderde Herderiaanse idee, van één volk,
één natie, één cultuur en grondgebied.
11.4 Leg uit hoe en waarom onze steden meertalig zijn/worden
Waar de partners in taalgemengde huwelijken vaak voor één enkele gezinstaal kiezen, willen ze aan hun
kinderen wel hun eigen taal doorgeven.
Doorgedreven diversiteit in steden. (zie 170 nationaliteiten in Antwerpen)
11.5 Hoe moeten we omgaan met deze meertaligheid?
In een superdiverse, meertalige stad moeten we meer dan ooit inzetten op het aanleren van het Nederlands.
Taalkennis moet een hefboom zijn tot emancipatie en mag nooit een excuus worden voor uitsluiting.
De taalstrijd in Vlaanderen was in de 20 ste eeuw noodzakelijk.
toen moest NL vanuit een ondergeschikte positie afgedwongen worden tegenover het FR
de taal van de machthebbers een bourgeoisie.
Vlaamse strijd was sociale strijd.
Vandaag lijken sommigen flaminganten vergeten te zijn hoe het voelt om op taalvlak en op andere
maatschappelijke domeinen achtergesteld te worden, juist omwille van de taal en herkomst.
11.6 Waarom is het problematisch dat we vooral focussen op de
taalachterstand in het Nederlands en minder (of vaak niet) op de
competenties van meertaligheid. Leg uit.
Herkennen dat we in een superdiverse samenleving leven, betekent ook stoppen met meertaligheid als een
probleem te zien.
Meertaligheid stimuleren als een troef in plaats van eentaligheid af te dwingen door te beknotten op sociale
rechten.
In deze hoogdagen van nationalisme reageren vele politici verkrampt en koesteren zij een onhaalbare fictie
van mogelijke eentaligheid.
Dat staat in schril contrast met een wereldstad als Londen die bij haar succesvolle kandidatuur voor de
11.1Wat zijn de ongewenste effecten van het migratiedebat volgens Shadid?
1. het zorgde voor versterking van de wij/zij-deling waarbij religieuze identiteit meer aandacht kreeg
2. Problematiseerde men voortduren het nog (niet genoeg) geïntegreerd zijn van nieuwkomers en migranten en
versterkte men zo stigmatisatie
3. debat vertrok van westerse superioriteit
4. leidt tot klimaat van wantrouwen
RESULTAAT: heeft de eenzijdige focus op inburgering van allochtonen die overheid als strategie voor
integratie gebruikte heeft volgens Shadid dan ook niet de beoogde resultaten opgeleverd.
11.2 Heeft de overgang naar ‘majority-minority-cities’ een effect op integratie?
Zo ja, op welke manier dan?
In deze situatie waarin er geen etnische meerderheidsgroep meer is, evolueren we naar stedelijke
samenlevingen waarin iedereen zich aan iedereen zal moeten aanpassen
juist de diversiteit en het omgaan met die diversiteit de nieuwe norm wordt.
11.3 Op welke manier betekent transnationaliteit een uitdaging voor ons
denken over integratie? En hoeft dit een probleem te zijn?
Transnationaliteit leidt tot meervoudige integratie op meerdere plekken en in meerder culturele werelden.
Zeker bij transmigratie, waarbij migranten tijdelijk in een bepaald land verblijven.
Een cruciale vraag is of integratie niet te sterk focust op een homogeen beeld van cultuur en natie.
Nieuwkomers moeten integreren in een bestaand Vlaamse, Belgische samenleving.
Volgens Ico Maly vertrekt men bij inburgering te sterk van een verouderde Herderiaanse idee, van één volk,
één natie, één cultuur en grondgebied.
11.4 Leg uit hoe en waarom onze steden meertalig zijn/worden
Waar de partners in taalgemengde huwelijken vaak voor één enkele gezinstaal kiezen, willen ze aan hun
kinderen wel hun eigen taal doorgeven.
Doorgedreven diversiteit in steden. (zie 170 nationaliteiten in Antwerpen)
11.5 Hoe moeten we omgaan met deze meertaligheid?
In een superdiverse, meertalige stad moeten we meer dan ooit inzetten op het aanleren van het Nederlands.
Taalkennis moet een hefboom zijn tot emancipatie en mag nooit een excuus worden voor uitsluiting.
De taalstrijd in Vlaanderen was in de 20 ste eeuw noodzakelijk.
toen moest NL vanuit een ondergeschikte positie afgedwongen worden tegenover het FR
de taal van de machthebbers een bourgeoisie.
Vlaamse strijd was sociale strijd.
Vandaag lijken sommigen flaminganten vergeten te zijn hoe het voelt om op taalvlak en op andere
maatschappelijke domeinen achtergesteld te worden, juist omwille van de taal en herkomst.
11.6 Waarom is het problematisch dat we vooral focussen op de
taalachterstand in het Nederlands en minder (of vaak niet) op de
competenties van meertaligheid. Leg uit.
Herkennen dat we in een superdiverse samenleving leven, betekent ook stoppen met meertaligheid als een
probleem te zien.
Meertaligheid stimuleren als een troef in plaats van eentaligheid af te dwingen door te beknotten op sociale
rechten.
In deze hoogdagen van nationalisme reageren vele politici verkrampt en koesteren zij een onhaalbare fictie
van mogelijke eentaligheid.
Dat staat in schril contrast met een wereldstad als Londen die bij haar succesvolle kandidatuur voor de
