Week 42 literatuur
Hoofdstuk 8 – relationships
Social bonds zijn hypothetische links tussen mensen die elkaar kennen. Deze band zorgt voor een
bepaalde blijdschap en wanneer de andere persoon er niet is, is er het gevoel van gemis. De emotie dat
geassocieerd wordt met het zijn in een verbonden relatie noem je liefde.
Affilatie gaat gepaard met positieve gevoelens, en afwezigheid van affilatie is een motivatie om
verbinding te zoeken. Daarnaast zijn sociale banden belangrijk voor de gezondheid omdat het
beschermt tegen hart en vaatziekten, immunologische en endocriene aandoeningen.
All you need is love
Criteria voor een basis emotie zijn:
Het heeft een universele uitdrukking
Het is ontwikkelt met een specifiek doel
Het heeft een te onderscheiden neurologisch deel.
Liefde heeft geen universele uitdrukking, en niet altijd hetzelfde.
Maar in andere gevallen is het wel een basis emotie omdat het een
evolutionaire functie heeft en het lijkt zijn eigen neurobiologische
deel te hebben.
Sternberg’s triangular theory of love geeft verschillende types van
liefde die door drie factoren worden bepaald:
Passion; seksueel aangetrokken
Intimacy; gevoel van warmte, nabijheid en delen
Commitment; het behouden van de relatie ook in moeilijke
tijden.
Het type liefde dat je ondervindt kan veranderen in de tijd. Adams and Jones (1997) identificeren drie
factoren die de commitment in een relatie behouden:
1. Persoonlijke toewijding; door positieve gevoelens tegenover de partner
2. Morale verplichting; sociale normen
3. Kosten en baten van verlaten; financiële en emotionele kosten, of de mogelijkheid tot een
andere relatie.
Daarnaast worden er een aantal factoren gegeven die bepalen op wie we verliefd worden:
Proximity; de mogelijkheid tot contact
Familiarity; mensen worden leuker gevonden als ze vaker gezien worden
Physical attractiveness; matching hypothesis zegt dat mensen beter in staat zijn
een lange relatie aan te gaan met mensen die een gelijke fysieke aantrekkelijkheid
hebben.
Similarity of attitudes; denk je een beetje hetzelfde over dingen?
Reciprocal liking; als er wordt gezegd dat iemand jou leuk vind, ga je die persoon
sneller leuk vinden.
Bartels en Zeki hebben onderzoek gedaan naar brein activiteit bij het zien van de partner of een vriend.
Hieruit kwam dat liefde een push-and-pull mechanisme is waarbij regio’s voor beloning en verbinding
geactiveerd worden en gebieden die betrokken zijn bij ‘mentalizing’ (amygdala, temporal poles,
temporo-parietal junction en medial prefrontal cortex) gedeactiveerd worden. Dit zou een bewijs zijn
voor onvoorwaardelijke liefde.
Daarnaast kan de aanwezigheid van een geliefde ook een buffer zijn voor stress of pijn. Er is bewijs
voor hormonale en neurochemische veranderingen in mensen die in de eerste fase zitten van liefde, de
gepassioneerde fase. Testosteron is lager bij mannen en hoger bij vrouwen, deze worden weer normaal
, 12-18 maanden later. Oxytocin is hoog in de eerste fase. Oxytocin is een hormoon die betrokken is bij
de hechting en vasopressin is ongeveer hetzelfde, maar is sterker in mannen dan in vrouwen.
Attachment
Is een sterke sociale band dat gelimiteerd is tot bepaalde relaties. Interactie met gehechte mensen
geven ook activatie in het beloningssysteem. Bowlby en Harlow zeggen dat hechting een aangeboren
respons is en gevormd wordt door de behoefte aan zorg en bescherming. De medial pre-optic area
(MPOA) is een regio in de hypothalamus dat in veel zoogdieren zorgt voor ouderlijk gedrag door
hormonale veranderingen.
De kwaliteit van de hechting tussen ouder en kind hangt af van de kwaliteit van de interacties. Er zijn
drie typen van hechting volgens Ainsworth et al:
1. Veilig gehecht; zoeken naar contact met het gehechte figuur bij stress door verlating
2. Onveilig gehecht/ avoidant; ambivalent gedrag tegenover het gehechte figuur en negeren van
contact bij de samenkomst na verlating.
3. onveilig gehecht/ anxious; extreme stress bij verlating en moeilijk gerust te stellen.
Wanneer moeders die een veilige
hechting hebben met hun kind hun
eigen kind zien wordt de nucleus
accumbens geactiveerd en de levels
van oxytocin hoger. Moeders die
onveilig gehecht zijn laten een grotere activiteit zien in de amygdala wanneer ze kinderen horen
huilen. De hechting op jonge leeftijd heeft invloed op het sociale en emotionele brein op latere leeftijd.
Er wordt gesteld dat de soort hechting op jonge leeftijd overeenkomt met de soort hechting bij het
aangaan van een romantische relatie. De
geschiedenis van hechting fungeert als een
soort schema voor het voorspellen en
interpreteren van sociale interacties.
Prairie voles zijn knaagdieren die een
langdurige relatie aangaan met het andere
geslacht, dit wordt ook wel pair bonding
genoemd. Montane voles zijn knaagdieren die
veel relaties aangaan. Beide soorten hebben
dezelfde aantal oxytocincellen, maar de
verdeling van de receptoren verschillen.
Wanneer in prairie voles de oxyocin
geblokkeerd wordt, kunnen ze geen hechting
aangaan. Activiteit van oxytocin in de
amgydala zorg voor een vermindering van
angst. De hypothalamic-pituitart-adrenal
(HPA) axis is geactiveerd tijdens stress en
produceert hormonen zoals cortisol. Oxytocin
reduceert deze afgifte.
In mensen is het toedienen van oxytocin en het
hebben van sociale steun beide stress
reducerend bij het geven van een presentatie.
Wanneer mensen oxytocin toegediend krijgen,
hebben ze meer en sneller vertrouwen in een
vreemdeling. Echter is ene hoge concentratie
van oxytocin in een relatie gelinkt aan meer
angst en stress. Een verklaring hiervoor is dat
Hoofdstuk 8 – relationships
Social bonds zijn hypothetische links tussen mensen die elkaar kennen. Deze band zorgt voor een
bepaalde blijdschap en wanneer de andere persoon er niet is, is er het gevoel van gemis. De emotie dat
geassocieerd wordt met het zijn in een verbonden relatie noem je liefde.
Affilatie gaat gepaard met positieve gevoelens, en afwezigheid van affilatie is een motivatie om
verbinding te zoeken. Daarnaast zijn sociale banden belangrijk voor de gezondheid omdat het
beschermt tegen hart en vaatziekten, immunologische en endocriene aandoeningen.
All you need is love
Criteria voor een basis emotie zijn:
Het heeft een universele uitdrukking
Het is ontwikkelt met een specifiek doel
Het heeft een te onderscheiden neurologisch deel.
Liefde heeft geen universele uitdrukking, en niet altijd hetzelfde.
Maar in andere gevallen is het wel een basis emotie omdat het een
evolutionaire functie heeft en het lijkt zijn eigen neurobiologische
deel te hebben.
Sternberg’s triangular theory of love geeft verschillende types van
liefde die door drie factoren worden bepaald:
Passion; seksueel aangetrokken
Intimacy; gevoel van warmte, nabijheid en delen
Commitment; het behouden van de relatie ook in moeilijke
tijden.
Het type liefde dat je ondervindt kan veranderen in de tijd. Adams and Jones (1997) identificeren drie
factoren die de commitment in een relatie behouden:
1. Persoonlijke toewijding; door positieve gevoelens tegenover de partner
2. Morale verplichting; sociale normen
3. Kosten en baten van verlaten; financiële en emotionele kosten, of de mogelijkheid tot een
andere relatie.
Daarnaast worden er een aantal factoren gegeven die bepalen op wie we verliefd worden:
Proximity; de mogelijkheid tot contact
Familiarity; mensen worden leuker gevonden als ze vaker gezien worden
Physical attractiveness; matching hypothesis zegt dat mensen beter in staat zijn
een lange relatie aan te gaan met mensen die een gelijke fysieke aantrekkelijkheid
hebben.
Similarity of attitudes; denk je een beetje hetzelfde over dingen?
Reciprocal liking; als er wordt gezegd dat iemand jou leuk vind, ga je die persoon
sneller leuk vinden.
Bartels en Zeki hebben onderzoek gedaan naar brein activiteit bij het zien van de partner of een vriend.
Hieruit kwam dat liefde een push-and-pull mechanisme is waarbij regio’s voor beloning en verbinding
geactiveerd worden en gebieden die betrokken zijn bij ‘mentalizing’ (amygdala, temporal poles,
temporo-parietal junction en medial prefrontal cortex) gedeactiveerd worden. Dit zou een bewijs zijn
voor onvoorwaardelijke liefde.
Daarnaast kan de aanwezigheid van een geliefde ook een buffer zijn voor stress of pijn. Er is bewijs
voor hormonale en neurochemische veranderingen in mensen die in de eerste fase zitten van liefde, de
gepassioneerde fase. Testosteron is lager bij mannen en hoger bij vrouwen, deze worden weer normaal
, 12-18 maanden later. Oxytocin is hoog in de eerste fase. Oxytocin is een hormoon die betrokken is bij
de hechting en vasopressin is ongeveer hetzelfde, maar is sterker in mannen dan in vrouwen.
Attachment
Is een sterke sociale band dat gelimiteerd is tot bepaalde relaties. Interactie met gehechte mensen
geven ook activatie in het beloningssysteem. Bowlby en Harlow zeggen dat hechting een aangeboren
respons is en gevormd wordt door de behoefte aan zorg en bescherming. De medial pre-optic area
(MPOA) is een regio in de hypothalamus dat in veel zoogdieren zorgt voor ouderlijk gedrag door
hormonale veranderingen.
De kwaliteit van de hechting tussen ouder en kind hangt af van de kwaliteit van de interacties. Er zijn
drie typen van hechting volgens Ainsworth et al:
1. Veilig gehecht; zoeken naar contact met het gehechte figuur bij stress door verlating
2. Onveilig gehecht/ avoidant; ambivalent gedrag tegenover het gehechte figuur en negeren van
contact bij de samenkomst na verlating.
3. onveilig gehecht/ anxious; extreme stress bij verlating en moeilijk gerust te stellen.
Wanneer moeders die een veilige
hechting hebben met hun kind hun
eigen kind zien wordt de nucleus
accumbens geactiveerd en de levels
van oxytocin hoger. Moeders die
onveilig gehecht zijn laten een grotere activiteit zien in de amygdala wanneer ze kinderen horen
huilen. De hechting op jonge leeftijd heeft invloed op het sociale en emotionele brein op latere leeftijd.
Er wordt gesteld dat de soort hechting op jonge leeftijd overeenkomt met de soort hechting bij het
aangaan van een romantische relatie. De
geschiedenis van hechting fungeert als een
soort schema voor het voorspellen en
interpreteren van sociale interacties.
Prairie voles zijn knaagdieren die een
langdurige relatie aangaan met het andere
geslacht, dit wordt ook wel pair bonding
genoemd. Montane voles zijn knaagdieren die
veel relaties aangaan. Beide soorten hebben
dezelfde aantal oxytocincellen, maar de
verdeling van de receptoren verschillen.
Wanneer in prairie voles de oxyocin
geblokkeerd wordt, kunnen ze geen hechting
aangaan. Activiteit van oxytocin in de
amgydala zorg voor een vermindering van
angst. De hypothalamic-pituitart-adrenal
(HPA) axis is geactiveerd tijdens stress en
produceert hormonen zoals cortisol. Oxytocin
reduceert deze afgifte.
In mensen is het toedienen van oxytocin en het
hebben van sociale steun beide stress
reducerend bij het geven van een presentatie.
Wanneer mensen oxytocin toegediend krijgen,
hebben ze meer en sneller vertrouwen in een
vreemdeling. Echter is ene hoge concentratie
van oxytocin in een relatie gelinkt aan meer
angst en stress. Een verklaring hiervoor is dat
