create more equitable learning environments
Er is een grote kloof tussen de prestatie van witte en gekleurde studenten. Uit huidig onderzoek bleek dat
leerkracht niet bereid zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor de lage prestaties en falen van
studenten. Zij zijn geneigd het probleem binnen de student (en familie) te plaatsen, zonder te kijken naar de
link met onderwijspraktijken. Zij denken dat de school door eerdere succesvolle studentenervaringen goed
genoeg is en dat daar niet het probleem ligt.
De moeite om te veranderen wordt dus belemmerd door het deficit thinking van leerkrachten. Er is echter
weinig empirisch onderzoek gedaan naar hoe een andere manier van denken over diversiteit ontwikkeld
kan worden. Dit artikel biedt daarom een empirisch framewerk voor het omzetten van deficit thinking van
leerkrachten.
Overzicht van organiseren van diversiteit projecten en vervolgactiviteiten
Een eerder project ontwikkelde een programma voor het schoolpersoneelsteam dat focuste op diversiteit,
gelijkwaardigheid, het begrijpen van culturele contexten van lesgeven en leren. In een vervolgonderzoek
met een uitgebreider project kwamen aspecten van moeite om te veranderen naar voren van het
schoolpersoneel over verschillende scholen en gebieden. Er werd gekeken naar de effectiviteit van zulke
projecten om het personeel te trainen.
Een framewerk van werkende assumpties over professionele ontwikkeling gefocust op pedagogiek gericht
op gelijkwaardigheid
Er is weinig empirisch onderzoek gedaan naar professionele ontwikkeling gefocust op pedagogiek gericht op
gelijkwaardigheid. Daarom wordt een framewerk gemaakt waarin de literatuur over interculturele
communicatie en methodes voor interculturele training gecombineerd wordt met de literatuur over
effectieve leerkrachtentraining van multiculturele en algemeen onderwijs. Dit framewerk bestaat uit vijf
assumpties.
1. Deficit thinking doordringt de maatschappij: scholen en leerkrachten weerspiegelen deze overtuigingen
De meeste leerkrachten hebben het beste voor met alle studenten, maar zijn onbewust van de diepere,
verborgen of onzichtbare dimensies van cultuur. Het is belangrijk om niet te focussen op de leerkracht als
het probleem, maar dat heersende vooroordelen vanuit de grote samenleving, vanuit de cultuur van de
school en in die context worden aangepakt. Dit zorgt ook voor discussies over institutionele praktijken waar
bepaalde groepen meer worden bevoordeeld en dus worden aangepakt.
2. Professionele ontwikkeling in diversiteit is niet alleen voor witte leerkrachten
Huidig onderzoek heeft zich alleen gericht op witte leerkrachten als het gaat om de culturele en talige
verschillen tussen studenten en leerkrachten. Dit heeft geleid tot de misvatting dat het voldoende is om
meer gekleurde leerkrachten aan te nemen voor een meer op gelijkwaardigheid gerichte pedagogiek. Het
focussen op raciale en etnische overeenkomsten tussen leerkrachten en studenten is niet genoeg om
verschillen in sociale klassen in kaart te brengen.
3. Interculturele communicatie doordringt elk aspecten van school
Alle interacties zijn vormen van interculturele communicatie. Interculturele communicatie gaat over de
(symbolische) interacties tussen groepen van verschillende culturen. Verschillen tussen de socialisatie
ervaringen van kinderen thuis, op school, in de community kunnen zorgen voor onbegrip en conflict.