Les Misérables
Auteur
Victor Hugo
Het boek Les Misérables van Victor Hugo is in het jaar 1862 voor het eerst uitgegeven. Het boek
wat ik heb gebruikt is in 1968 uitgegeven door ‘Librairie Marcel Didier, Paris.’ Dit boek bevat de
oorspronkelijke druk van 1862.
Victor Marie Hugo
Victor Hugo is op 26 februari 1802 geboren in Besançon. Zijn vader was generaal van Napoleon en
zat in Spanje. Zijn moeder kwam uit Vendee (Italië) waar hij zijn jeugd doorbrengt. In 1822 trouwde
hij met Adele Foucher. Hij ging veel om met jonge schilders van de romantische school, waar hij al
snel de leider van werd. Hij heeft veel toneelstukken, gedichten en romans geschreven. In 1831
kwam zijn bekende boek ‘Notre-Dame-de-Paris uit.Voor die tijd was zijn toneelstuk Hernani
uitgekomen. Als hij zestig is komt het boek Les Misérables uit. Victor was een humanist hij schreef
zijn boeken niet alleen om een mooi verhaal te vertellen, maar ook om de mensen de ogen te
openen voor de ellendigen die op de aarde rond lopen. Dit komt duidelijk tot uitdrukking in Les
Misérables.
In zijn voorwoord schrijft hij: ‘.... Tant qu’il y aura sur la terre ignorance et misere, des livres de la
nature de celui-ci pourront ne pas etre inutiles.’ Zijn ideaal was een wereld waarin voor iedereen een
waardig bestaan is weggelegd of zoals hij zelf zei: société sans loi, humanité sans frontières, religion
sans livres. Victor Hugo geloofde in God. Hij beleefde zijn geloof op zijn eigen manier. Hij was
optimistisch wat de natuur betreft en geloofde in de vooruitgang. Hij geloofde ook in de
onsterfelijkheid van de ziel en dat de doden en de levenden geheime contacten hadden. In al zijn
werk komen dan ook christelijke ideeën naar voren. God en Christus worden vaak genoemd, ook
worden er teksten uit de bijbel geciteerd. Victor heeft het niet zo op de geestelijkheid, daar hij van
mening is dat die veel ellende heeft veroorzaakt. In de Journal d’un Jeune Revolutionnaire uit 1830
schrijft hij: ‘Mon ancienne convicton royaliste-catholique de 1820 s’est écroulée pièce à pièce depuis
dix ans, devant l’âge et l’expérience.’
Ook op politiek gebied streed Hugo voor vrijheid en gelijkheid. De revolutionaire ideeën ‘Liberte,
Fraternite en Egalite’ zijn dan ook duidelijk terug te vinden in zijn werk. Zijn sociaalvoelendheid en
verbondenheid met het gewone Franse volk komt niet alleen in bijna al zijn werken tot uitdrukking.
Als hij op 83 jarige leeftijd sterft (22 mei 1885) laat hij vijftigduizend frank na aan de armen. Zijn
begrafenis was een nationale gebeurtenis, hij werd gegraven in het Pantheon. Hij werd hier
overeenkomstig zijn wens naar toe gebracht in een eenvoudige lijkwagen.
Tijd en plaats
Het verhaal speelt zich af in de eerste helft van de 19e eeuw, onder de regering van de burgerkoning
Louis-Philippe. Naast dat rechtvaardigheid, veroordeling van moord en sociale onrechtvaardigheid als
duidelijke thema’s door deze sociale roman lopen komen ook de begrippen ‘revolutie’ en ‘Napoleon’.
Samenvatting
Het boek bestaat uit vijf delen. Fantine, Cosette, Marius, L’idylle rue Plumet et L’épopée rue Saint-
Denis en Jean Valjean.
, Het eerste deel, Fantine, introduceert de hoofdpersoon van het verhaal, Jean ValJean. Na negentien
jaar gevangenschap is Jean Valjean vrij. Maar door zijn verleden en zijn ‘gele paspoort’ wil niemand
iets met hem te maken hebben. Als hij vraagt om onderdak wordt hij overal de deur gewezen. Door
een vrouw die medelijden met hem heeft omdat hij in de buitenlucht moet slapen, wordt hij naar
myriel, de bisschop van Digne gestuurd. Deze wordt zo’n beetje als heilige beschouwt door al het
liefdadigheids werk dat hij verricht. Monseigneur Bienvenu, zoals de bisschop ook wel wordt
genoemd geeft hem voedsel en onderdak, ook al is hij op de hoogte van het verleden van Jean. ‘s
Nachts wordt hij echter wakker en hij kan de gedachte aan het zilverwerk van de bisschop niet
weerstaan. Hij sluipt de kamer van Myriel in. Hij blijft een tijdje staan kijken naar de slapende man.
Het contrast tussen de twee personen (en tussen goed en kwaad) wordt afgebeeld doordat de
bisschop in het licht van de maan ligt en Jean in de schaduw staat. Als de bisschop bemerkt dat het
tafelzilver is gestolen is hij niet kwaad. Hij voorkomt zelfs dat Jean weer in de gevangenis terecht
komt door hem tegenover de politie te verdedigen. De met stomheid geslagen Jean krijgt ook de
twee zilveren kandelaars mee van de bisschop, met de boodschap dat hij nu niet meer tot het kwade
behoort. Jean steelt in zijn persoonlijke crisis een munt van een kleine jongen, maar daarna komt hij
al snel tot inkeer, hij begint een nieuw leven. Het verhaal gaat verder met de geschiedenis van
Fantine, een jonge, ongehuwde moeder. Er wordt verteld hoe zij uiteindelijk haar dochter, Cosette.,
achter laat bij het echtpaar Thenardier, daar zij niet meer instaat is om zichzelf en haar kind te
onderhouden. Fantine zelf keert terug naar haar geboorteplaats Montreuil-sur-Mer om werk te
vinden, zodat zij financieel rond kan komen, zij moet namelijk ook maandelijks een bedrag sturen
aan haar kind. Hier komt Jean Valjean weer op het toneel, alleen nu onder de schuilnaam Madeleine.
De man is erg veranderd en heeft als succesvol fabrikant veel goeds voor de mensen gedaan. Hij is
erg vrijgevig aan de armen. De mensen waarderen hem erg, mede doordat hij erg bescheiden is.
Uiteindelijk wordt hij, onder heel wat protest, tot burgemeester benoemd. Fantine krijgt een baan in
de fabriek van Madeleine. Het lijkt allemaal goed te gaan totdat men er achter komt dat Fantine een
onwettig kind heeft en ze buiten weten van Madeleine om wordt ontslagen. Fantine komt al snel in
de problemen, doordat het echtpaar Thenardier haar bedriegt en Cosette als melkkoe en slaafje
gebruikt. Fantine moet steeds meer geld sturen terwijl ze dat niet heeft. Fantine doet er alles aan om
geld te verdienen, maar zij belandt uiteindelijk in de goot. Het is Meneer Madeleine die haar
uiteindelijk uit de gevangenis en uit goot helpt. Hij geeft haar onderdak en haar baan terug. Fantine
is echter erg ziek en mist haar dochter heel erg. Ze doen verscheidene pogingen om Cosette terug te
krijgen, maar haar pleegouders werken niet mee, ze verdienen veel te veel geld aan Cosette.
Ondertussen heeft Madeleine zichzelf aan gegeven ( na veel overwegingen of hij het wel of niet zou
doen) bij de rechtbank, omdat anders een ander, die voor Jean Valjean werd gezien zou worden
veroordeeld. Net als Madeleine op ziekenbezoek is bij Fantine wordt hij ingerekend door agent
Javert. Javert had toch al een vermoeden gehad over wie Madeleine werkelijk was. De klap is zo
groot voor Fantine dat ze overlijdt. Madeleine is woedend en maakt javert uit voor moordenaar.
JeanValjean ontsnapt.
Meneer Linh is een oude man die op de vlucht is voor de oorlog in zijn land. Hij komt met zijn
kleindochter Sang Diû, van wie hij heel veel houdt, naar Frankrijk. Meneer Linh spreekt geen Frans en
voelt zich alleen en verloren. Maar hij ontmoet meneer Bark, ook een verdrietig man. Ze spreken niet
dezelfde taal, maar ze worden vrienden. Meneer Linh neemt Sang Diû altijd mee, maar aan het einde
van het boek ontdekken we dat Sang Diû geen echt meisje is. Het is een pop. Meneer Linh is zo
verdrietig dat hij de realiteit vergeet.
Auteur
Victor Hugo
Het boek Les Misérables van Victor Hugo is in het jaar 1862 voor het eerst uitgegeven. Het boek
wat ik heb gebruikt is in 1968 uitgegeven door ‘Librairie Marcel Didier, Paris.’ Dit boek bevat de
oorspronkelijke druk van 1862.
Victor Marie Hugo
Victor Hugo is op 26 februari 1802 geboren in Besançon. Zijn vader was generaal van Napoleon en
zat in Spanje. Zijn moeder kwam uit Vendee (Italië) waar hij zijn jeugd doorbrengt. In 1822 trouwde
hij met Adele Foucher. Hij ging veel om met jonge schilders van de romantische school, waar hij al
snel de leider van werd. Hij heeft veel toneelstukken, gedichten en romans geschreven. In 1831
kwam zijn bekende boek ‘Notre-Dame-de-Paris uit.Voor die tijd was zijn toneelstuk Hernani
uitgekomen. Als hij zestig is komt het boek Les Misérables uit. Victor was een humanist hij schreef
zijn boeken niet alleen om een mooi verhaal te vertellen, maar ook om de mensen de ogen te
openen voor de ellendigen die op de aarde rond lopen. Dit komt duidelijk tot uitdrukking in Les
Misérables.
In zijn voorwoord schrijft hij: ‘.... Tant qu’il y aura sur la terre ignorance et misere, des livres de la
nature de celui-ci pourront ne pas etre inutiles.’ Zijn ideaal was een wereld waarin voor iedereen een
waardig bestaan is weggelegd of zoals hij zelf zei: société sans loi, humanité sans frontières, religion
sans livres. Victor Hugo geloofde in God. Hij beleefde zijn geloof op zijn eigen manier. Hij was
optimistisch wat de natuur betreft en geloofde in de vooruitgang. Hij geloofde ook in de
onsterfelijkheid van de ziel en dat de doden en de levenden geheime contacten hadden. In al zijn
werk komen dan ook christelijke ideeën naar voren. God en Christus worden vaak genoemd, ook
worden er teksten uit de bijbel geciteerd. Victor heeft het niet zo op de geestelijkheid, daar hij van
mening is dat die veel ellende heeft veroorzaakt. In de Journal d’un Jeune Revolutionnaire uit 1830
schrijft hij: ‘Mon ancienne convicton royaliste-catholique de 1820 s’est écroulée pièce à pièce depuis
dix ans, devant l’âge et l’expérience.’
Ook op politiek gebied streed Hugo voor vrijheid en gelijkheid. De revolutionaire ideeën ‘Liberte,
Fraternite en Egalite’ zijn dan ook duidelijk terug te vinden in zijn werk. Zijn sociaalvoelendheid en
verbondenheid met het gewone Franse volk komt niet alleen in bijna al zijn werken tot uitdrukking.
Als hij op 83 jarige leeftijd sterft (22 mei 1885) laat hij vijftigduizend frank na aan de armen. Zijn
begrafenis was een nationale gebeurtenis, hij werd gegraven in het Pantheon. Hij werd hier
overeenkomstig zijn wens naar toe gebracht in een eenvoudige lijkwagen.
Tijd en plaats
Het verhaal speelt zich af in de eerste helft van de 19e eeuw, onder de regering van de burgerkoning
Louis-Philippe. Naast dat rechtvaardigheid, veroordeling van moord en sociale onrechtvaardigheid als
duidelijke thema’s door deze sociale roman lopen komen ook de begrippen ‘revolutie’ en ‘Napoleon’.
Samenvatting
Het boek bestaat uit vijf delen. Fantine, Cosette, Marius, L’idylle rue Plumet et L’épopée rue Saint-
Denis en Jean Valjean.
, Het eerste deel, Fantine, introduceert de hoofdpersoon van het verhaal, Jean ValJean. Na negentien
jaar gevangenschap is Jean Valjean vrij. Maar door zijn verleden en zijn ‘gele paspoort’ wil niemand
iets met hem te maken hebben. Als hij vraagt om onderdak wordt hij overal de deur gewezen. Door
een vrouw die medelijden met hem heeft omdat hij in de buitenlucht moet slapen, wordt hij naar
myriel, de bisschop van Digne gestuurd. Deze wordt zo’n beetje als heilige beschouwt door al het
liefdadigheids werk dat hij verricht. Monseigneur Bienvenu, zoals de bisschop ook wel wordt
genoemd geeft hem voedsel en onderdak, ook al is hij op de hoogte van het verleden van Jean. ‘s
Nachts wordt hij echter wakker en hij kan de gedachte aan het zilverwerk van de bisschop niet
weerstaan. Hij sluipt de kamer van Myriel in. Hij blijft een tijdje staan kijken naar de slapende man.
Het contrast tussen de twee personen (en tussen goed en kwaad) wordt afgebeeld doordat de
bisschop in het licht van de maan ligt en Jean in de schaduw staat. Als de bisschop bemerkt dat het
tafelzilver is gestolen is hij niet kwaad. Hij voorkomt zelfs dat Jean weer in de gevangenis terecht
komt door hem tegenover de politie te verdedigen. De met stomheid geslagen Jean krijgt ook de
twee zilveren kandelaars mee van de bisschop, met de boodschap dat hij nu niet meer tot het kwade
behoort. Jean steelt in zijn persoonlijke crisis een munt van een kleine jongen, maar daarna komt hij
al snel tot inkeer, hij begint een nieuw leven. Het verhaal gaat verder met de geschiedenis van
Fantine, een jonge, ongehuwde moeder. Er wordt verteld hoe zij uiteindelijk haar dochter, Cosette.,
achter laat bij het echtpaar Thenardier, daar zij niet meer instaat is om zichzelf en haar kind te
onderhouden. Fantine zelf keert terug naar haar geboorteplaats Montreuil-sur-Mer om werk te
vinden, zodat zij financieel rond kan komen, zij moet namelijk ook maandelijks een bedrag sturen
aan haar kind. Hier komt Jean Valjean weer op het toneel, alleen nu onder de schuilnaam Madeleine.
De man is erg veranderd en heeft als succesvol fabrikant veel goeds voor de mensen gedaan. Hij is
erg vrijgevig aan de armen. De mensen waarderen hem erg, mede doordat hij erg bescheiden is.
Uiteindelijk wordt hij, onder heel wat protest, tot burgemeester benoemd. Fantine krijgt een baan in
de fabriek van Madeleine. Het lijkt allemaal goed te gaan totdat men er achter komt dat Fantine een
onwettig kind heeft en ze buiten weten van Madeleine om wordt ontslagen. Fantine komt al snel in
de problemen, doordat het echtpaar Thenardier haar bedriegt en Cosette als melkkoe en slaafje
gebruikt. Fantine moet steeds meer geld sturen terwijl ze dat niet heeft. Fantine doet er alles aan om
geld te verdienen, maar zij belandt uiteindelijk in de goot. Het is Meneer Madeleine die haar
uiteindelijk uit de gevangenis en uit goot helpt. Hij geeft haar onderdak en haar baan terug. Fantine
is echter erg ziek en mist haar dochter heel erg. Ze doen verscheidene pogingen om Cosette terug te
krijgen, maar haar pleegouders werken niet mee, ze verdienen veel te veel geld aan Cosette.
Ondertussen heeft Madeleine zichzelf aan gegeven ( na veel overwegingen of hij het wel of niet zou
doen) bij de rechtbank, omdat anders een ander, die voor Jean Valjean werd gezien zou worden
veroordeeld. Net als Madeleine op ziekenbezoek is bij Fantine wordt hij ingerekend door agent
Javert. Javert had toch al een vermoeden gehad over wie Madeleine werkelijk was. De klap is zo
groot voor Fantine dat ze overlijdt. Madeleine is woedend en maakt javert uit voor moordenaar.
JeanValjean ontsnapt.
Meneer Linh is een oude man die op de vlucht is voor de oorlog in zijn land. Hij komt met zijn
kleindochter Sang Diû, van wie hij heel veel houdt, naar Frankrijk. Meneer Linh spreekt geen Frans en
voelt zich alleen en verloren. Maar hij ontmoet meneer Bark, ook een verdrietig man. Ze spreken niet
dezelfde taal, maar ze worden vrienden. Meneer Linh neemt Sang Diû altijd mee, maar aan het einde
van het boek ontdekken we dat Sang Diû geen echt meisje is. Het is een pop. Meneer Linh is zo
verdrietig dat hij de realiteit vergeet.
