Casus NAH
Uitwerking Examen opdracht
Inleiding
, Bob Pieterse is 42 jaar, vader van 5 kinderen van 16, 13,10, 7 en 5 jaar. (De oudste 3 zijn jongens de
jongste 2 zijn meisjes). Zijn vrouw, Elizabeth, is 38 jaar.
Bob en Elizabeth runnen een slijterij waarbij gezegd moet worden dat Bob het uitvoerende werk
doet en Elizabeth met name administratief ondersteunt.
Het gezin leeft een actief leven op sociaal gebied. Alle kids sporten veel en het gezin is actief in de
kerk. Ook alle kinderen zijn betrokken bij allerlei kerkelijke activiteiten. De oudsten gaan naar
bijbelschool en de jongsten naar zondagsschool. Zowel Bob als Elizabeth zijn, wat je noemt, een
actieve ouder. Ze helpen zoveel als ze kunnen op school, de sportclub en de kerk.
De kinderen doen het goed op school. De oudste 2 doen het vwo; De andere kinderen zitten nog op
de basisschool. Ook van hen wordt verwacht dat ze het vwo gaan halen.
Bob heeft de laatste tijd wat vermoeidheidsklachten. Hij is naar de dokter geweest en heeft gehoord
dat zijn bloeddruk wat aan de hoge kant is. Daarnaast heeft hij overgewicht. Hij is ruim 20 kg te
zwaar. De arts wil dat hij naar een diëtiste gaat en gaat afvallen. Dat zal zijn bloeddruk ook goed
doen. Daarnaast moet hij meer gaan bewegen. Aanvankelijk vindt Bob dit onzin maar onder druk van
zijn vrouw en de twee oudste kinderen is hij naar de diëtiste gegaan en is hij gaan sporten. Op advies
van zijn vrouw en oudste zoon is hij gaan fietsen (op een racefiets).
Op een mooie avond in de meivakantie is Bob weer gaan fietsen. Op een kruising waar hij voorrang
moet geven is hij verblind door de zon (horen ze later van omstanders) en geeft hij geen voorrang. Hij
wordt geschept door een auto, vliegt door de lucht en belandt op het asfalt. Eerst zijn hoofd en dan
de rest van het lichaam. Bob is bewusteloos en wordt per ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
In het ziekenhuis wordt de diagnose schedelbasisfractuur gesteld. Verder heeft hij nog wat
schaafwonden en een gebroken been. Dit laatste kan gelukkig zonder operatie gezet worden, wel
moet het been in het gips. De eerste dagen ligt Bob in coma en is de situatie kritiek te noemen. Als
gevolg van zijn hoge bloeddruk en overgewicht krijgt hij al snel last van diverse complicaties, zoals
longontsteking en decubitus.
Na 4 dagen komt Bob bij uit zijn coma. Aanvankelijk herkent hij niets en niemand. Ook kan hij niet
praten. Hij brabbelt wat en vertoont ernstige onrust. Hij lijkt taal niet te begrijpen.
3 maanden verder
Bob is aardig opgeknapt. Hij heeft weliswaar een hersenbeschadiging (NAH) aan het ongeval
overgehouden maar daar is volgens zijn vrouw goed mee te leven. Bob heeft afasie,
krachtsvermindering aan zijn rechterlichaamshelft (de kant van de botbreuk), inprentingsstoornissen
en geheugenstoornissen. Hij kan zich wel dingen van vroeger herinneren maar moet het soms ‘van
verhalen’. Cognitief heeft Bob ook problemen; hij kan niet alle dagelijkse handelingen uitvoeren. Met
name handelingen waarbij hij hulpmiddelen moet gebruiken of meerdere handelingen achter elkaar
moet doen (aardappels schillen, washandje en zeep, broek en broekriem, veters strikken etc.) gaat
hem niet altijd makkelijk af.
Bob is nog niet mobiel zonder rolstoel. Deze kan hij redelijk bedienen. Met zijn goede been en hand
kan hij vaart maken en sturen. Door zijn hemianopsie botst hij regelmatig tegen andere personen en/
of muren aan. Op zo’n moment vloekt Bob flink. Dit tot ergernis van zijn vrouw. Zijn kinderen moeten
daar wel om lachen. De jongsten nemen dit vloeken af en toe over. Ook dat vindt Elizabeth niet
prettig.
Uitwerking Examen opdracht
Inleiding
, Bob Pieterse is 42 jaar, vader van 5 kinderen van 16, 13,10, 7 en 5 jaar. (De oudste 3 zijn jongens de
jongste 2 zijn meisjes). Zijn vrouw, Elizabeth, is 38 jaar.
Bob en Elizabeth runnen een slijterij waarbij gezegd moet worden dat Bob het uitvoerende werk
doet en Elizabeth met name administratief ondersteunt.
Het gezin leeft een actief leven op sociaal gebied. Alle kids sporten veel en het gezin is actief in de
kerk. Ook alle kinderen zijn betrokken bij allerlei kerkelijke activiteiten. De oudsten gaan naar
bijbelschool en de jongsten naar zondagsschool. Zowel Bob als Elizabeth zijn, wat je noemt, een
actieve ouder. Ze helpen zoveel als ze kunnen op school, de sportclub en de kerk.
De kinderen doen het goed op school. De oudste 2 doen het vwo; De andere kinderen zitten nog op
de basisschool. Ook van hen wordt verwacht dat ze het vwo gaan halen.
Bob heeft de laatste tijd wat vermoeidheidsklachten. Hij is naar de dokter geweest en heeft gehoord
dat zijn bloeddruk wat aan de hoge kant is. Daarnaast heeft hij overgewicht. Hij is ruim 20 kg te
zwaar. De arts wil dat hij naar een diëtiste gaat en gaat afvallen. Dat zal zijn bloeddruk ook goed
doen. Daarnaast moet hij meer gaan bewegen. Aanvankelijk vindt Bob dit onzin maar onder druk van
zijn vrouw en de twee oudste kinderen is hij naar de diëtiste gegaan en is hij gaan sporten. Op advies
van zijn vrouw en oudste zoon is hij gaan fietsen (op een racefiets).
Op een mooie avond in de meivakantie is Bob weer gaan fietsen. Op een kruising waar hij voorrang
moet geven is hij verblind door de zon (horen ze later van omstanders) en geeft hij geen voorrang. Hij
wordt geschept door een auto, vliegt door de lucht en belandt op het asfalt. Eerst zijn hoofd en dan
de rest van het lichaam. Bob is bewusteloos en wordt per ambulance naar het ziekenhuis gebracht.
In het ziekenhuis wordt de diagnose schedelbasisfractuur gesteld. Verder heeft hij nog wat
schaafwonden en een gebroken been. Dit laatste kan gelukkig zonder operatie gezet worden, wel
moet het been in het gips. De eerste dagen ligt Bob in coma en is de situatie kritiek te noemen. Als
gevolg van zijn hoge bloeddruk en overgewicht krijgt hij al snel last van diverse complicaties, zoals
longontsteking en decubitus.
Na 4 dagen komt Bob bij uit zijn coma. Aanvankelijk herkent hij niets en niemand. Ook kan hij niet
praten. Hij brabbelt wat en vertoont ernstige onrust. Hij lijkt taal niet te begrijpen.
3 maanden verder
Bob is aardig opgeknapt. Hij heeft weliswaar een hersenbeschadiging (NAH) aan het ongeval
overgehouden maar daar is volgens zijn vrouw goed mee te leven. Bob heeft afasie,
krachtsvermindering aan zijn rechterlichaamshelft (de kant van de botbreuk), inprentingsstoornissen
en geheugenstoornissen. Hij kan zich wel dingen van vroeger herinneren maar moet het soms ‘van
verhalen’. Cognitief heeft Bob ook problemen; hij kan niet alle dagelijkse handelingen uitvoeren. Met
name handelingen waarbij hij hulpmiddelen moet gebruiken of meerdere handelingen achter elkaar
moet doen (aardappels schillen, washandje en zeep, broek en broekriem, veters strikken etc.) gaat
hem niet altijd makkelijk af.
Bob is nog niet mobiel zonder rolstoel. Deze kan hij redelijk bedienen. Met zijn goede been en hand
kan hij vaart maken en sturen. Door zijn hemianopsie botst hij regelmatig tegen andere personen en/
of muren aan. Op zo’n moment vloekt Bob flink. Dit tot ergernis van zijn vrouw. Zijn kinderen moeten
daar wel om lachen. De jongsten nemen dit vloeken af en toe over. Ook dat vindt Elizabeth niet
prettig.
