,Toelatingstoets decentrale selectie hbo fysiotherapie hogeschool leiden 2025
,Toelatingstoets decentrale selectie hbo fysiotherapie hogeschool leiden 2025
, Toelatingstoets decentrale selectie hbo fysiotherapie hogeschool leiden 2025
Uitgebreide samenvatting met alles voor de toelatingstoets hbo fysiotherapie decentrale selectie
2025
1. Het Enkelgewricht: Anatomie en Functionele Structuur
Het enkelgewricht is een complex samengesteld gewricht dat essentieel is voor
zowel stabiliteit als mobiliteit van de voet. Het bestaat voornamelijk uit twee
functioneel onderscheiden spronggewrichten: het bovenste en het onderste
spronggewricht.
Bovenste spronggewricht (articulatio talocruralis)
Het bovenste spronggewricht, ook wel het tibiotalaire gewricht genoemd, wordt
gevormd door de articulatie tussen de distale uiteinden van tibia en fibula
enerzijds en het talusbot anderzijds.
Dit scharniergewricht maakt voornamelijk dorsaalflexie en plantaire flexie
mogelijk, wat cruciaal is voor gangpatronen en balanceren tijdens het staan en
lopen (Standring, 2022).
Onderste spronggewricht (articulatio talocalcaneonaviculare en
articulatio subtalaris)
Het onderste spronggewricht kan functioneel in twee delen worden onderscheiden.
Het achterste deel wordt gevormd door de articulatio talocalcaneonaviculare,
terwijl het voorste deel de articulatio subtalaris omvat. Deze gewrichten spelen
een sleutelrol bij inversie en eversie van de voet, waardoor aanpassing aan
verschillende ondergronden mogelijk is en de schokabsorptie tijdens het lopen
wordt gefaciliteerd (Neumann, 2023).
1.1 Botstructuur en synoviale componenten
Het enkelcomplex omvat meerdere botten, waaronder tibia, fibula, talus en
calcaneus, die samen een synoviaal gewricht met een kapsel en gewrichtsspleet
vormen.
De synoviale vloeistof binnen deze spleet vermindert wrijving en draagt bij aan
soepele bewegingen van het gewricht (Moore et al., 2021).
Ligamentaire ondersteuning
Laterale stabiliteit van de enkel wordt voornamelijk gewaarborgd door drie
ligamenten:
1. Ligamentum talofibulare anterius (LTFA)
2. Ligamentum calcaneofibulare (LCF)
3. Ligamentum talofibulare posterius (LTFP)
Bij laterale enkeltrauma’s is de kans op beschadiging van deze ligamenten
sequentieel, beginnend bij het LTFA, gevolgd door het LCF en ten slotte het LTFP,
afhankelijk van de ernst van de inversiekracht (Fong et al., 2022). Deze kennis is
van groot belang bij zowel diagnostiek als revalidatie van enkelblessures.