Adresses to the German Nation/ Rede an die Deutsche Nation
Wat is een Duitser in tegenstelling tot andere volken van Teutonische komaf. Wat is een
volk? Andere vraag die centraal staat: wat is vaderlandsliefde (of wat is de liefde van het
individu voor zijn natie)
Dus twee vragen centraal: wat is een volk? en wat is vaderlandsliefde?
111. Religie kan het zintuigelijke leven overschrijden, zonder schade aan te brengen aan
moraal, gerechtigheid of heiligheid van het leven. De vroege apostelen waren zo gericht op
hemelse en goddelijke zaken dat ze geen aandacht besteden aan de staat of het vaderland
gericht op vaderland in de hemel. Gods bedoeling is niet dat de wereld maar een
voorportaal van de hemel is en wil dat we ons juist richten op het menselijk leven en de
gemeenschap. We mogen van het leven genieten en ons richten op ontwikkeling en moeten
ons juist afvragen wat God van ons vraagt, uitkijkend naar een hoger leven. Religie is een
troost voor de onrechtvaardig behandelde slaaf, maar we moeten voorkomen dat de aarde
in een hel wordt veranderd om een groter verlangen naar de hemel op te wekken.
112. De natuurlijke impuls van de mens is het vinden van de hemel op aarde. Hij moet zijn
werk permanentie en eeuwigheid schenken. Het eeuwige in het tijdelijke planten – op een
manier die zichtbaar is voor het oog – voorbeeld: man wil kinderen en kleinkinderen om een
stukje van zichzelf voort te zetten. Hij wil zijn normen, waarden en kwaliteiten doorgeven
aan het nageslacht. De mens wil iets achter laten wat na zijn dood nog herinnerd zal worden
en waaruit blijkt dat hij op de aarde geleefd heeft. Alleen in overeenstemming met de
behoeften van nobele mensen moet de wereld worden beschouwd, zoals zij zijn moeten alle
mensen zijn.
113. De man en zijn doel vinden hun oorsprong in een stam of volk. Zolang dit volk bestaat,
zal elke verdere openbaring van het goddelijke in dat volk verschijnen en vorm krijgen in
overeenstemming met dezelfde natuurwet. Welke natuurwet wordt er bedoelt? Doordat hij
onderdeel is van een volk, weet hij dat zijn verbetering (wat zijn doel is om iets van
eeuwigheid in het tijdelijke te planten) zal blijven bestaan en dat het een bepalende factor
zal zijn in de evolutie van zijn volk.
114. Dit is dus een volk in de hogere betekenis van het woord, gezien vanuit het standpunt
van een spirituele wereld: de totaliteit van de mensen die met elkaar in de samenleving
blijven leven en zichzelf voortdurend op een natuurlijke en spirituele manier uit zichzelf
creëren, een totaliteit die samen uit het goddelijke ontstaat onder een bepaalde speciale wet
van goddelijke ontwikkeling. Deze wet bepaalt volledig wat het nationale karakter van een
volk is (de wet van de ontwikkeling van het oorspronkelijke en goddelijke). De mensen die
geloven in een eeuwige herhaling zijn eigenlijk geen volk ze hebben namelijk geen
nationaal karakter.
115. De nobele man hoopt dus op eeuwige voortzetting van zijn invloed en hoopt dus ook op
de eeuwige voortzetting van het volk waaruit hij voortkomt (zonder vermenging door een
vreemd element). Hij plaats zijn eigen (eeuwige) invloed in een orde van eeuwige zaken. Hij
voelt zich verheugd en vereerd doordat hij onderdeel is van zijn volk. Hij zal zich opofferen
voor zijn volk. Hij moet bereid zijn om te sterven voor zijn natie, om de natie voort te laten
bestaan.
Wat is een Duitser in tegenstelling tot andere volken van Teutonische komaf. Wat is een
volk? Andere vraag die centraal staat: wat is vaderlandsliefde (of wat is de liefde van het
individu voor zijn natie)
Dus twee vragen centraal: wat is een volk? en wat is vaderlandsliefde?
111. Religie kan het zintuigelijke leven overschrijden, zonder schade aan te brengen aan
moraal, gerechtigheid of heiligheid van het leven. De vroege apostelen waren zo gericht op
hemelse en goddelijke zaken dat ze geen aandacht besteden aan de staat of het vaderland
gericht op vaderland in de hemel. Gods bedoeling is niet dat de wereld maar een
voorportaal van de hemel is en wil dat we ons juist richten op het menselijk leven en de
gemeenschap. We mogen van het leven genieten en ons richten op ontwikkeling en moeten
ons juist afvragen wat God van ons vraagt, uitkijkend naar een hoger leven. Religie is een
troost voor de onrechtvaardig behandelde slaaf, maar we moeten voorkomen dat de aarde
in een hel wordt veranderd om een groter verlangen naar de hemel op te wekken.
112. De natuurlijke impuls van de mens is het vinden van de hemel op aarde. Hij moet zijn
werk permanentie en eeuwigheid schenken. Het eeuwige in het tijdelijke planten – op een
manier die zichtbaar is voor het oog – voorbeeld: man wil kinderen en kleinkinderen om een
stukje van zichzelf voort te zetten. Hij wil zijn normen, waarden en kwaliteiten doorgeven
aan het nageslacht. De mens wil iets achter laten wat na zijn dood nog herinnerd zal worden
en waaruit blijkt dat hij op de aarde geleefd heeft. Alleen in overeenstemming met de
behoeften van nobele mensen moet de wereld worden beschouwd, zoals zij zijn moeten alle
mensen zijn.
113. De man en zijn doel vinden hun oorsprong in een stam of volk. Zolang dit volk bestaat,
zal elke verdere openbaring van het goddelijke in dat volk verschijnen en vorm krijgen in
overeenstemming met dezelfde natuurwet. Welke natuurwet wordt er bedoelt? Doordat hij
onderdeel is van een volk, weet hij dat zijn verbetering (wat zijn doel is om iets van
eeuwigheid in het tijdelijke te planten) zal blijven bestaan en dat het een bepalende factor
zal zijn in de evolutie van zijn volk.
114. Dit is dus een volk in de hogere betekenis van het woord, gezien vanuit het standpunt
van een spirituele wereld: de totaliteit van de mensen die met elkaar in de samenleving
blijven leven en zichzelf voortdurend op een natuurlijke en spirituele manier uit zichzelf
creëren, een totaliteit die samen uit het goddelijke ontstaat onder een bepaalde speciale wet
van goddelijke ontwikkeling. Deze wet bepaalt volledig wat het nationale karakter van een
volk is (de wet van de ontwikkeling van het oorspronkelijke en goddelijke). De mensen die
geloven in een eeuwige herhaling zijn eigenlijk geen volk ze hebben namelijk geen
nationaal karakter.
115. De nobele man hoopt dus op eeuwige voortzetting van zijn invloed en hoopt dus ook op
de eeuwige voortzetting van het volk waaruit hij voortkomt (zonder vermenging door een
vreemd element). Hij plaats zijn eigen (eeuwige) invloed in een orde van eeuwige zaken. Hij
voelt zich verheugd en vereerd doordat hij onderdeel is van zijn volk. Hij zal zich opofferen
voor zijn volk. Hij moet bereid zijn om te sterven voor zijn natie, om de natie voort te laten
bestaan.
