Kennistoets module 1,2,3,5,6 en 7
Anatomie is de studie van inwendige en uitwendige structuren en de fysieke relaties tussen
lichaamsdelen.
Fysiologie is de studie van de manier waarop levende organismen hun vitale functies verrichten.
Pathologie is de leer van ziekten of aandoeningen in het algemeen.
Anatomie wordt onderverdeeld in macroscopische en microscopische anatomie:
macroscopische anatomie
kenmerken worden onderzocht die met het blote oog zichtbaar zijn, uitwendige, regionale en
systemische anatomie. Uitwendige anatomie betekent het bestuderen van de algemene vorm en van
oppervlaktekenmerken. Bij regionale anatomie worden de oppervlaktestructuren en inwendige
structuren in een bepaald gebied van het lichaam bestudeerd, bijvoorbeeld het hoofd, hals of de
romp. Bij systemische anatomie wordt de structuur van belangrijke orgaanstelsels bestudeerd. Een
orgaanstelsel is een groep organen die samen op gecoördineerde wijze functioneren.
Microscopische anatomie
hierbij worden structuren bestudeerd die niet zonder vergroting zichtbaar zijn. De grenzen van de
microscopische anatomie worden bepaald door de beperkingen van de gebruikte apparatuur. De
microscopische anatomie kan worden onderverdeeld in specialisaties die onderdelen bestuderen
van een bepaalde omvang. Bij cytologie / celleer wordt de inwendige structuur van afzonderlijke
cellen bestudeerd. In de histologie wordt een breder perspectief gehanteerd en worden weefsels
onderzocht. Dit zijn groepen gespecialiseerde cellen en cel producenten die samenwerken bij
verschillende functies uitvoeren. Verschillende weefsels samen vormen organen.
Het begrip gezondheid wordt niet zomaar bepaald door de afwezigheid van ziekte. Volgens de
reguliere westerse geneeskunde is gezondheid een toestand waarbij er sprake is van handhaving van
de homeostase (inwendig evenwicht in het lichaam) in het lichaam en waarbij alle orgaansystemen
optimaal functioneren.
Symptomen zijn kenmerken of verschijnselen waaraan een aandoening te herkennen is.
subjectieve symptomen: zijn de subjectieve klachten, bijvoorbeeld jeuk of benauwdheid.
objectieve symptomen: zijn de objectieve kenmerken voor een aandoening en zijn observeer baar.
Er zijn verschillende visies op het onderwerp gezondheid. Soorten visies:
- Medische, monocausale visie op gezondheid
in de medische benadering wordt gezondheid gezien als de afwezigheid van ziekte en
lichaamsgebrek. Deze wordt ook wel professionele benadering genoemd. Volgens deze
benadering is iedereen gezond die niet ziek is en geen lichaamsgebrek heeft. Volgens deze visie
heeft het ontstaan van ziekte slechts een oorzaak, als deze oorzaak aanwijsbaar is, is de
persoon ziek.
- Biologische visie op gezondheid
biologische gezondheid is de aanpassing van het menselijk lichaam aan externe
omstandigheden, homeostase. De interne processen worden in het lichaam constant
gehouden. Volgens de biologische visie is iemand gezond als hij of zij in staat is onder
wisselende externe omstandigheden zijn interne milieu constant te houden. Zicht krijgen op
biologische gezondheid door bijv. temperatuur meten of bloedglucosespiegel meten.
, - Psychologie visie op gezondheid
een persoon is gezond als hij of zij zelf gestelde doelen in het leven kan behalen en in zijn
geestelijke behoeften kan voorzien. Gezond zijn is zich psychisch optimaal voelen; ziek is een
persoon die niet aan zijn geestelijke behoeften kan voldoen. Wij kunnen door het observeren en
praten met patiënten inzicht krijgen in de wijze waar zij de psychologische gezondheid ervaren.
- Sociale visie op gezondheid
een persoon is gezond als hij zijn sociale rollen in de maatschappij kan vervullen binnen de
geldende waarden en normen. Een persoon is ziek als hij niet in staat is zich aan te passen en
zich te gedragen naar de heersende waarden en normen. Wij kunnen de sociale aspecten van
patiënten belichten door te informeren naar hun sociale functioneren.
- Multicausale visie op gezondheid
deze visie verbindt de biologische, de psychologische en sociale
visie op gezondheid. Dit is de visie op de humane benadering. Deze
heeft een brede scope op gezondheid door meerdere aspecten te
belichten en is ook veel positiever dan de klassieke, medische
benadering van gezondheid. de WHO definitie biedt duidelijke
aanknopingspunten en het holistische mensbeeld dat eruit spreekt
is tegenwoordig het algemene uitgangspunt voor het verlenen van
kwalitatief goede en verantwoorde zorg en behandeling.
- Dynamische visie op gezondheid
de mens is gezond wanneer hij in balans is met zowel zichzelf als zijn externe milieu. Door zijn
aanpassingsvermogen is hij in staat de regie te houden over zijn gezondheid. er wordt hier
rekening gehouden met veranderende gezondheid. Objectief waarneembare aspecten maken
deel uit van de gezondheid, maar op subjectief ervaren aspecten zoals beleving. De gezondheid
is onderhevig aan zowel gunstige invloeden als bedreigingen, die kunnen veranderen of
verdwijnen. Het begrip ziekte bevat dan ‘uit balans zijn’ en gezondheid ‘in balans zijn’.
- Positieve gezondheid
gezondheid is het vermogen van mensen om zich aan te passen en de eigen regie te voeren in
het licht van de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven. Hier wordt uitgegaan
van het aanpassingsvermogen en het belang van zelfmanagement.
Het lichaam is opgedeeld in verschillende niveaus:
- Chemisch niveau: atomen, de kleinste stabiele bouwstenen van de materie, verbinden zich met
elkaar tot moleculen met een complexe vorm.
- Celniveau, verschillende moleculen vertonen interactie, zodat grote structuren ontstaan. Elke
type structuur heeft een specifieke functie in de cel.
- Weefselniveau: een weefsel bestaat uit cellen van hetzelfde type die samenwerken om een
specifieke functie uit te voeren.
- Orgaanniveau, een orgaan bestaat uit twee of meer weefsel die samenwerken om een functie uit
te voeren.
- Orgaanstelselniveau, organen werken samen in orgaanstelsels. Elke keer als het hart
samentrekt, wordt bloed in een netwerk van bloedvaten gepompt.
- Organismeniveau, alle orgaanstelsels in het lichaam werken samen om het leven en de
gezondheid in stand te houden.
,Het orgaanstelselniveau bestaat uit elf onderdelen met elk hun eigen functie
De huid:
beschermt het lichaam tegen gevaren vanuit de omgeving en speelt een rol bij het reguleren van de
lichaamstemperatuur.
Het skelet:
biedt ondersteuning, beschermt weefsels, is opslagplaats voor mineralen en vormt bloedcellen.
Het spierstelsel:
levert beweging, biedt bescherming en steun voor andere weefsels en produceert warmte.
Het zenuwstelsel:
maakt onmiddellijke reacties op prikkels mogelijk en levert en interpreteert sensorische informatie over
interne en externe omstandigheden.
Het endocriene stelsel:
reguleert langdurige veranderingen in de activiteit van andere orgaanstelsels.
Het cardiovasculaire stelsel:
transporteert cellen en opgeloste stoffen, waaronder voedingsstoffen, afvalstoffen, zuurstof en
koolstofdioxide.
Het lymfestelsel
verdedigt tegen infecties en ziekten en zorgt voor terugkeer weefselvocht naar de bloedsomloop.
Het ademhalingsstelsel:
vervoert lucht naar plaatsen in de longen waar gaswisseling plaatsvindt tussen de lucht en de
bloedcirculatie en produceert geluid voor communicatie.
Het spijsverteringsstelsel:
verwerkt voedsel en neemt voedingsstoffen op en verwijdert afvalstoffen.
Het urinaire stelsel:
verwijdert afvalproducten uit het bloed en reguleert de waterbalans door het volume van de
geproduceerde urine te reguleren.
Het mannelijk / vrouwelijk voortplantingsstelsel:
man → produceert spermacellen vrouw → vormt eicellen en ondersteuning ontwikkeling baby.
Celtheorie:
1. Cellen zijn de bouwstenen van alle planten en dieren
2. Cellen zijn de kleinst functionerende eenheden van leven
3. Cellen worden gevormd door deling van eerder bestaande cellen
4. In elke cel wordt de homeostase gehandhaafd
Cytologie is het bestuderen van de structuur en functie van cellen.
, Een basis cel is opgebouwd uit:
- Celmembraan
afgrenzing, isolatie en in en uit gaan van stoffen
- Cytoplasma
vloeistof waarin de celorganellen zitten
- Celkern
erfelijkheidsmateriaal, regulatie metabolisme en
eiwitaanmaak
- Ribosomen
eiwitproductie
- Endoplasmatisch reticulum
eiwitten maken, opnemen, verwerken en vervoeren
- Golgiapparaat
verpakkingsmachine voor transport en aanpassing
celmembraan
- Lysosomen
afbreken van overbodig/ oud materiaal
- Mitochondriën
energiecentrale: maakt energiepakketjes (ATP) voor de cel
Soorten preventie:
- Universele, primaire preventie
het bevorderen van gezondheid en gezond gedrag, de preventie gericht op de gezondheid
van algemene bevolking of een deel daarvan. Het doel van deze vorm van preventie is
ziekten en aandoeningen te voorkomen en zo de incidentie en prevalentie van ziekten en
aandoeningen omlaag te brengen. Voorbeelden zijn aandacht voor mondhygiëne, roken en
vaccinaties bij zuigelingen en kinderen.
- Selectieve, geïndiceerde en secundaire preventie
selectieve preventie is gericht op mensen met een hoog risico (diabetes type 2).
Geïndiceerde preventie is gericht op mensen die niet voldoen aan de diagnostische criteria
voor een ziekte of aandoening maar wel al beperkte symptomen hebben (overgewicht).
Secundaire preventie is het opsporen en vroegtijdig behandelen van ziekten en
aandoeningen en het zoeken naar ziekten en aandoeningen in een beginstadium.
- Zorg gerelateerde, tertiaire preventie
bij een ziekte of aandoening de gezondheidssituatie optimaliseren. Patiënten voldoen aan
de criteria om gediagnosticeerd te worden met een gezondheidsprobleem. Optimaliseren
van gezondheidssituatie bij gegeven lichamelijke of geestelijke stoornissen, beperkingen of
participatieproblemen. Bijvoorbeeld het revalideren na het hebben van een herseninfarct.
Tertiaire preventie is bedoeld om mensen een helpende hand te bieden om zo
zorgonafhankelijk mogelijk te zijn. dit is voor verpleegkundigen het uitgangspunt van hun
zorg en behandeling.
Modellen zoals de Theory of Planned Behavior en het corresponderende ASE-model, beschrijven welke
gedragsdeterminanten de intentie en het gedrag van mensen beïnvloeden. Hier kunnen achtergronden
van het gewenste en ongewenste gedrag verklaard worden. Het uitgangspunt zit hem op dat mensen
kunnen aangeven waarom zij zich op een bepaalde manier gedragen. Het model leert om te laten zien
waar knelpunten zitten bij een bepaalde patiëntgroep.
Anatomie is de studie van inwendige en uitwendige structuren en de fysieke relaties tussen
lichaamsdelen.
Fysiologie is de studie van de manier waarop levende organismen hun vitale functies verrichten.
Pathologie is de leer van ziekten of aandoeningen in het algemeen.
Anatomie wordt onderverdeeld in macroscopische en microscopische anatomie:
macroscopische anatomie
kenmerken worden onderzocht die met het blote oog zichtbaar zijn, uitwendige, regionale en
systemische anatomie. Uitwendige anatomie betekent het bestuderen van de algemene vorm en van
oppervlaktekenmerken. Bij regionale anatomie worden de oppervlaktestructuren en inwendige
structuren in een bepaald gebied van het lichaam bestudeerd, bijvoorbeeld het hoofd, hals of de
romp. Bij systemische anatomie wordt de structuur van belangrijke orgaanstelsels bestudeerd. Een
orgaanstelsel is een groep organen die samen op gecoördineerde wijze functioneren.
Microscopische anatomie
hierbij worden structuren bestudeerd die niet zonder vergroting zichtbaar zijn. De grenzen van de
microscopische anatomie worden bepaald door de beperkingen van de gebruikte apparatuur. De
microscopische anatomie kan worden onderverdeeld in specialisaties die onderdelen bestuderen
van een bepaalde omvang. Bij cytologie / celleer wordt de inwendige structuur van afzonderlijke
cellen bestudeerd. In de histologie wordt een breder perspectief gehanteerd en worden weefsels
onderzocht. Dit zijn groepen gespecialiseerde cellen en cel producenten die samenwerken bij
verschillende functies uitvoeren. Verschillende weefsels samen vormen organen.
Het begrip gezondheid wordt niet zomaar bepaald door de afwezigheid van ziekte. Volgens de
reguliere westerse geneeskunde is gezondheid een toestand waarbij er sprake is van handhaving van
de homeostase (inwendig evenwicht in het lichaam) in het lichaam en waarbij alle orgaansystemen
optimaal functioneren.
Symptomen zijn kenmerken of verschijnselen waaraan een aandoening te herkennen is.
subjectieve symptomen: zijn de subjectieve klachten, bijvoorbeeld jeuk of benauwdheid.
objectieve symptomen: zijn de objectieve kenmerken voor een aandoening en zijn observeer baar.
Er zijn verschillende visies op het onderwerp gezondheid. Soorten visies:
- Medische, monocausale visie op gezondheid
in de medische benadering wordt gezondheid gezien als de afwezigheid van ziekte en
lichaamsgebrek. Deze wordt ook wel professionele benadering genoemd. Volgens deze
benadering is iedereen gezond die niet ziek is en geen lichaamsgebrek heeft. Volgens deze visie
heeft het ontstaan van ziekte slechts een oorzaak, als deze oorzaak aanwijsbaar is, is de
persoon ziek.
- Biologische visie op gezondheid
biologische gezondheid is de aanpassing van het menselijk lichaam aan externe
omstandigheden, homeostase. De interne processen worden in het lichaam constant
gehouden. Volgens de biologische visie is iemand gezond als hij of zij in staat is onder
wisselende externe omstandigheden zijn interne milieu constant te houden. Zicht krijgen op
biologische gezondheid door bijv. temperatuur meten of bloedglucosespiegel meten.
, - Psychologie visie op gezondheid
een persoon is gezond als hij of zij zelf gestelde doelen in het leven kan behalen en in zijn
geestelijke behoeften kan voorzien. Gezond zijn is zich psychisch optimaal voelen; ziek is een
persoon die niet aan zijn geestelijke behoeften kan voldoen. Wij kunnen door het observeren en
praten met patiënten inzicht krijgen in de wijze waar zij de psychologische gezondheid ervaren.
- Sociale visie op gezondheid
een persoon is gezond als hij zijn sociale rollen in de maatschappij kan vervullen binnen de
geldende waarden en normen. Een persoon is ziek als hij niet in staat is zich aan te passen en
zich te gedragen naar de heersende waarden en normen. Wij kunnen de sociale aspecten van
patiënten belichten door te informeren naar hun sociale functioneren.
- Multicausale visie op gezondheid
deze visie verbindt de biologische, de psychologische en sociale
visie op gezondheid. Dit is de visie op de humane benadering. Deze
heeft een brede scope op gezondheid door meerdere aspecten te
belichten en is ook veel positiever dan de klassieke, medische
benadering van gezondheid. de WHO definitie biedt duidelijke
aanknopingspunten en het holistische mensbeeld dat eruit spreekt
is tegenwoordig het algemene uitgangspunt voor het verlenen van
kwalitatief goede en verantwoorde zorg en behandeling.
- Dynamische visie op gezondheid
de mens is gezond wanneer hij in balans is met zowel zichzelf als zijn externe milieu. Door zijn
aanpassingsvermogen is hij in staat de regie te houden over zijn gezondheid. er wordt hier
rekening gehouden met veranderende gezondheid. Objectief waarneembare aspecten maken
deel uit van de gezondheid, maar op subjectief ervaren aspecten zoals beleving. De gezondheid
is onderhevig aan zowel gunstige invloeden als bedreigingen, die kunnen veranderen of
verdwijnen. Het begrip ziekte bevat dan ‘uit balans zijn’ en gezondheid ‘in balans zijn’.
- Positieve gezondheid
gezondheid is het vermogen van mensen om zich aan te passen en de eigen regie te voeren in
het licht van de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven. Hier wordt uitgegaan
van het aanpassingsvermogen en het belang van zelfmanagement.
Het lichaam is opgedeeld in verschillende niveaus:
- Chemisch niveau: atomen, de kleinste stabiele bouwstenen van de materie, verbinden zich met
elkaar tot moleculen met een complexe vorm.
- Celniveau, verschillende moleculen vertonen interactie, zodat grote structuren ontstaan. Elke
type structuur heeft een specifieke functie in de cel.
- Weefselniveau: een weefsel bestaat uit cellen van hetzelfde type die samenwerken om een
specifieke functie uit te voeren.
- Orgaanniveau, een orgaan bestaat uit twee of meer weefsel die samenwerken om een functie uit
te voeren.
- Orgaanstelselniveau, organen werken samen in orgaanstelsels. Elke keer als het hart
samentrekt, wordt bloed in een netwerk van bloedvaten gepompt.
- Organismeniveau, alle orgaanstelsels in het lichaam werken samen om het leven en de
gezondheid in stand te houden.
,Het orgaanstelselniveau bestaat uit elf onderdelen met elk hun eigen functie
De huid:
beschermt het lichaam tegen gevaren vanuit de omgeving en speelt een rol bij het reguleren van de
lichaamstemperatuur.
Het skelet:
biedt ondersteuning, beschermt weefsels, is opslagplaats voor mineralen en vormt bloedcellen.
Het spierstelsel:
levert beweging, biedt bescherming en steun voor andere weefsels en produceert warmte.
Het zenuwstelsel:
maakt onmiddellijke reacties op prikkels mogelijk en levert en interpreteert sensorische informatie over
interne en externe omstandigheden.
Het endocriene stelsel:
reguleert langdurige veranderingen in de activiteit van andere orgaanstelsels.
Het cardiovasculaire stelsel:
transporteert cellen en opgeloste stoffen, waaronder voedingsstoffen, afvalstoffen, zuurstof en
koolstofdioxide.
Het lymfestelsel
verdedigt tegen infecties en ziekten en zorgt voor terugkeer weefselvocht naar de bloedsomloop.
Het ademhalingsstelsel:
vervoert lucht naar plaatsen in de longen waar gaswisseling plaatsvindt tussen de lucht en de
bloedcirculatie en produceert geluid voor communicatie.
Het spijsverteringsstelsel:
verwerkt voedsel en neemt voedingsstoffen op en verwijdert afvalstoffen.
Het urinaire stelsel:
verwijdert afvalproducten uit het bloed en reguleert de waterbalans door het volume van de
geproduceerde urine te reguleren.
Het mannelijk / vrouwelijk voortplantingsstelsel:
man → produceert spermacellen vrouw → vormt eicellen en ondersteuning ontwikkeling baby.
Celtheorie:
1. Cellen zijn de bouwstenen van alle planten en dieren
2. Cellen zijn de kleinst functionerende eenheden van leven
3. Cellen worden gevormd door deling van eerder bestaande cellen
4. In elke cel wordt de homeostase gehandhaafd
Cytologie is het bestuderen van de structuur en functie van cellen.
, Een basis cel is opgebouwd uit:
- Celmembraan
afgrenzing, isolatie en in en uit gaan van stoffen
- Cytoplasma
vloeistof waarin de celorganellen zitten
- Celkern
erfelijkheidsmateriaal, regulatie metabolisme en
eiwitaanmaak
- Ribosomen
eiwitproductie
- Endoplasmatisch reticulum
eiwitten maken, opnemen, verwerken en vervoeren
- Golgiapparaat
verpakkingsmachine voor transport en aanpassing
celmembraan
- Lysosomen
afbreken van overbodig/ oud materiaal
- Mitochondriën
energiecentrale: maakt energiepakketjes (ATP) voor de cel
Soorten preventie:
- Universele, primaire preventie
het bevorderen van gezondheid en gezond gedrag, de preventie gericht op de gezondheid
van algemene bevolking of een deel daarvan. Het doel van deze vorm van preventie is
ziekten en aandoeningen te voorkomen en zo de incidentie en prevalentie van ziekten en
aandoeningen omlaag te brengen. Voorbeelden zijn aandacht voor mondhygiëne, roken en
vaccinaties bij zuigelingen en kinderen.
- Selectieve, geïndiceerde en secundaire preventie
selectieve preventie is gericht op mensen met een hoog risico (diabetes type 2).
Geïndiceerde preventie is gericht op mensen die niet voldoen aan de diagnostische criteria
voor een ziekte of aandoening maar wel al beperkte symptomen hebben (overgewicht).
Secundaire preventie is het opsporen en vroegtijdig behandelen van ziekten en
aandoeningen en het zoeken naar ziekten en aandoeningen in een beginstadium.
- Zorg gerelateerde, tertiaire preventie
bij een ziekte of aandoening de gezondheidssituatie optimaliseren. Patiënten voldoen aan
de criteria om gediagnosticeerd te worden met een gezondheidsprobleem. Optimaliseren
van gezondheidssituatie bij gegeven lichamelijke of geestelijke stoornissen, beperkingen of
participatieproblemen. Bijvoorbeeld het revalideren na het hebben van een herseninfarct.
Tertiaire preventie is bedoeld om mensen een helpende hand te bieden om zo
zorgonafhankelijk mogelijk te zijn. dit is voor verpleegkundigen het uitgangspunt van hun
zorg en behandeling.
Modellen zoals de Theory of Planned Behavior en het corresponderende ASE-model, beschrijven welke
gedragsdeterminanten de intentie en het gedrag van mensen beïnvloeden. Hier kunnen achtergronden
van het gewenste en ongewenste gedrag verklaard worden. Het uitgangspunt zit hem op dat mensen
kunnen aangeven waarom zij zich op een bepaalde manier gedragen. Het model leert om te laten zien
waar knelpunten zitten bij een bepaalde patiëntgroep.
