A
Aries, Philippe - Vanaf de 17e eeuw is er onderscheid tussen kinderen en volwassenen.
- In de middeleeuwen was er volgens hem weinig scheiding tussen kind
In 1960 schrijft en volwassene, wat hij onder andere opmaakte uit schilderkunst uit de
middeleeuwen. De eerste ontwikkeling van gevoel voor het kind uitte
Ariès zeer zich in ‘le mignotage’, wat inhield dat men kinderen zag als grappig en
belangrijk werk vertroetelbaar.
over de - Later verandert het kindbeeld vanuit het Humanisme en de Verlichting
en ontwikkelt ook het ‘sentiment de la famille’ (familiegevoel).
geschiedenis van - De visie van Ariès zou als volgend kunnen worden aangevuld: Het kind
de kindertijd was in de 17e eeuw onderdeel van het beschavingsoffensief. Orde en
genoemd: discipline moesten worden aangebracht bij de jeugd. Kinderen
moesten van jongs af aan streng worden aangepakt om te leven naar
Gods wil. Deze visie was niet kenmerkend voor de Republiek waar juist
‘L ‘Enfant et la vie het idee gold dat je niet teveel moest vragen van kinderen, maar deze
familiale sous vooral moet laten spelen. Ze moesten wel wennen aan goede
l’ancien régime’ gewoonten, maar door goed voorbeeld.
- Door de vele portretten van gezinnen dacht Ariès te kunnen
of ‘Centuries of concluderen dat er rond die tijd realistischer blijk kon worden gegeven
Childhood’. van het gevoel voor kindertijd en gezinsgevoel. Dit is echter niet zo,
omdat er rekening gehouden moet worden met metaforen in
schilderijen. Vaak is het geen letterlijke afbeelding van een gezin, maar
staan veel onderdelen van het schilderij symbool voor onderliggende
waarden en gedachten die de ouders graag afgebeeld wilden hebben.
- Ariès’ concept van de kindertijd is een modern bewustzijn van wat
kinderen doet verschillen van volwassenen. Dit is gevestigd in een
moreel juiste behandeling en een separatie tussen de wereld van kind
en volwassenen. Volgens Ariès kenden vroegere samenlevingen zoiets
niet, het blijkt dat ze vooral ons idee van de kindertijd mistte en niet
zozeer een kindertijd in zijn geheel.
- Hoe moeten we het verschil tussen concept en opvatting zien in het
licht van Ariès. Wanneer hij over sentiment spreek bedoelt hij een
bewustzijn van de bepaalde natuur van kinderen, waarmee hij bedoelt
dat ze dus verschillen van volwassenen. Pas als hij spreekt over wat de
‘particular nature’ inhoudt is er sprake van een opvatting. Ariès
prefereert de moderne opvatting over kinderen boven die van de
vroegere opvatting. Hij kan niet zeggen dat ze vroeger geen opvatting
hadden over kinderen, alleen dat die verschilt van die van ons. Volgens
hem kan je alleen een opvatting over kinderen hebben, als je een
moderne opvatting over ze hebt.
- onze kindertijd kenmerkt zich het meest door de gescheidenheid van
de werelden van kind en volwassene. Er is een scherpe lijn tussen het
gedrag dat van kinderen en van volwassenen wordt geacht, tussen
rollen en verantwoordelijkheden. (is wel een verschil met niet westerse
landen (water halen, kudde hoeden, broertjes passen).
Adulthood Childhood is een stadium, adulthood niet. Dit is namelijk al het eind stadium.
Kindertijd kan gezien worden als de afwezigheid van eigenschappen die
volwassenen hebben. Ze hebben hun eigen behoeftes en interesses die een
bepaalde waarde hebben, wij – modern als we zijn – zien het kind in het kind